Tibetan
སེམས་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར། ཀུ་རུ་ཞེས་བྱ་བའི་གླིང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་འདུག་པ། རྒྱ་མཚོའི་རླབས་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ། ཨན་ད་རྙིལ་གྱི་བཅག་འཕྲོ་ལྟར་སྔོ་བ་འཐོར་བས་མཐའ་མ་བསྐོར་བ། ས་གཞི་བྱེ་མ་སྐྱ་བོས་ཁེབས་པ། ཤིང་ལྗོན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མེ་ཏོག་དང༌། འབྲས་བུ་དང་འདབ་མས་བརྒྱན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས་པ། ཆུ་གཙང་མ་བཏུང་དུ་རུང་བ་ཡོད་པ་ཅིག་ཏུ་གནས་ནས། དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་ཤིང་དཔལ་དང་ལྡན་པར་བྱས་སོ། །ལུས་བཟང་དེ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས། །རིད་པར་གྱུར་ཅིང་དེ་ན་མཛེས། །མཁའ་ལ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་བཞིན། །གཟི་མདངས་ཆེ་བའང་མཁའ་ལ་སྣང༌། །སྤྱོད་དང་དབང་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་དུལ། །བརྟུལ་ཞུགས་སྡོམ་ལ་ངེས་བྱས་ནགས་ཚལ་གནས། །བློ་ཡི་མཐུ་ཆུང་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པ་ཞེས། །བྱ་དང་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་འཁོར། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་ན་གནས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པས་གློ་བུར་པ་རྣམས་དུས་སུ་འོང་ན་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། ཆུ་གཙང་མ་དང་འདིར་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཤིས་པ་བརྗོད་པ། ཡིད་དུ་འོང་བ་སྐྱེ་བོ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་མགྲོན་བྱས་པའི་ལྷག་མ་རྣམས་ནགས་ཚལ་ནས་བྱུང་བ་འཚོ་བའི་ཕྱིར་ཟ་ཞིང་གནས་སོ། །དེའི་དཀའ་ཐུབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གྲགས་པ་འཕྲོས་པས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་སེམས་མགུ་བར་གྱུར་ནས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཉམས་ བརྟན་ནམ་མི་བརྟན་ཉམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དགོན་པའི་གནས་དེ་ན་རྩ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བཟར་རུང་བ་ཐམས་ཅད་མཐར་གྱིས་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིད་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཆོག་ཤེས་པ་ལ་གོམས་པ་དང༌། ཁ་ཟས་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། ལུས་ལ་མ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ཤིང་གི་ལོ་མ་གཞོན་ནུ་རྣམས་བཙོས་ཏེ་དེས་ཁ་ཟས་ཀྱི་དགོས་པ་བྱས་ནས་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཟས་ཁྱད་པར་ཅན་མི་ཚོལ་བར་བློ་བདེ་བར་བྱས་ཏེ་དེར་གནས་སོ། །ཆོག་ཤེས་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །འཚོ་བ་གང་ནའང་བཙལ་མི་དཀའ། །རྩྭ་དང་ལོ་མཆུ་ཡི་གནས། །གང་ནའང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་གནས་པས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་ཡིད་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་གྱུར་ནས། །ཡོན་ཏན་རབ་ཏུ་བརྟན་པ་དེ་དག་བརྟག་པའི་ཕྱིར་ནགས་ཚལ་དགོན་པ་དེ་ན་ཤིང་ལྗོན་པ་ད
Chinese
由于喜欢极度寂静，名为俱卢（Kuru）的岛屿位于南方的大海之中，被海浪风吹动，像蓝宝石的碎片一样，四周环绕着散落的绿色，地面覆盖着灰色的沙子，各种各样的树木，装饰着鲜花、果实和树叶，非常美丽，居住在有干净饮用水的地方，住在苦行中，并变得富有光彩。那美好的身体因苦行而变得消瘦，在那里显得美丽。就像天空中的新月一样，巨大的光芒也显现在天空中。行为和感官非常平静和驯服，坚定地遵守苦行誓言，住在森林里。被那些智慧弱小的人所征服，鸟类和野兽也围绕着他。然后，那位伟大的圣者虽然住在苦行的森林里，但由于非常习惯于布施，如果偶然有人来，就用尽可能多的树根和果实，以及干净的水，并用“你来得好”这句话来表达祝福，令人愉快，受到苦行者的崇拜。对于偶然来访的人，将招待后剩下的东西，为了生存而吃掉森林里生长的东西，并住在那里。他那至高无上的苦行的名声传开了，众神之王帝释天感到非常高兴，为了考验那位大菩萨是否坚定，是否会退转，逐渐使那个寂静处的树根和果实等苦行者可以食用的东西全部消失不见。菩提萨埵也因为心思专注于禅定，习惯于知足少欲，不贪恋食物，不执着于身体，所以没有把那些东西消失的原因放在心上。他煮了嫩树叶，用它来满足食物的需求，不贪恋，也不寻找特殊的食物，心情愉快地住在那里。具有知足少欲的坚定本质，无论在哪里寻找食物都不困难。草和树叶是喙的住所，无论在哪里都不会没有。他那样住着，众神之王帝释天自己心中感到非常惊奇，为了考验那些非常坚定的功德，在那寂静的森林里，树木
English
Because of delighting in extreme solitude, the island called Kuru is located in the southern ocean, moved by the waves and wind of the sea, like fragments of sapphire, surrounded by scattered green, the ground covered with gray sand, various kinds of trees, adorned with flowers, fruits, and leaves, making it beautiful, residing in a place with clean drinking water, dwelling in asceticism, and becoming glorious. That beautiful body, thinned by asceticism, appears beautiful there. Like the waxing moon in the sky, great radiance also appears in the sky. Behavior and senses are very peaceful and subdued, firmly committed to ascetic vows, dwelling in the forest. Conquered by those of small intellect, birds and wild animals also surround him. Then, that great being, although dwelling in the forest of asceticism, because of being very accustomed to giving, if occasional visitors come, with as many roots and fruits as possible, and clean water, and with the words "You have come well," expresses auspiciousness, pleasing, worshiped by ascetics. For those who arrive occasionally, eating the leftovers after hosting them, eating what grows in the forest for sustenance, and dwelling there. The fame of his supreme asceticism spread, and Indra, the lord of the gods, became very pleased, in order to test whether that great Bodhisattva was steadfast or would regress, gradually made all the roots and fruits, etc., that ascetics could eat in that solitary place disappear. The Bodhisattva also, because his mind was focused on meditation, accustomed to contentment, not greedy for food, and not attached to the body, did not take the reason for those things disappearing to heart. He cooked young tree leaves, used them to satisfy the need for food, not being greedy, nor seeking special food, dwelling there with a happy mind. Possessing the steadfast nature of contentment, it is not difficult to find sustenance anywhere. Grass and leaves are the dwelling place of beaks, there is nowhere where they are not. As he lived like that, Indra, the lord of the gods himself, became very amazed in his mind, in order to test those very steadfast qualities, in that solitary forest, the trees
Tibetan
ང་ལྡུམ་བུ་ཐམས་ཅད་དཔྱིད་ཀྱི་རླུང་གིས་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་ལོ་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ལོ་མ་ལྷགས་ཤིང་རྙིངས་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་རྣམས་བཏུས་ཏེ་ཆུའི་ནང་དུ་བཙོས་པ་དེ་དག་ཟ་ཞིང་མི་དགའ་བ་མེད་པར་དེར་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བས་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། བདུད་རྩིའི་དམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །མང་དུ་ཐོས་པ་སྙེམས་པ་མེད། །འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་སེར་སྣ་མེད། །ནགས་ཚལ་གནས་རྣམས་ཆོག་ཤེས་པས། །ཡོན་ཏན་རྒྱན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེའི་ཆོག་ཤེས་བརྟན་པ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་དེས། བརྒྱ་བྱིན་ངོ་མཚར་ཆེར་གྱུར་ནས་བོས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དྲོ་ལ་བབས་པའི་ཚེ། མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བ་ནི་ཟིན། བཟླས་བརྗོད་ནི་རྫོགས་ནས། སྐྱེ་བོ་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པ་དང༌། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་འདྲ་བར་མདུན་དུ་འོངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། དེའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས། འདིར་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ ཚིག་སྙན་པར་བརྗོད་ནས། ཟས་ཀྱི་དུས་ལ་བབས་པ་བསྟན་ནས་མགྲོན་དུ་བོས་སོ། །དེས་ཀྱང་མི་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཤེས་ནས། སྦྱིན་པ་འདོད་པས་མིག་བགྲད་བཞིན་ནི་འཛུམ་པས་མཛེས། །ཡིད་འོང་རྣར་སྙན་ཚིག་གིས་དགའ་བར་བྱས་ནས་ནི། །དཀའ་བས་རྙེད་དེ་བཙོས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །དེ་ལ་བྱིན་ནས་བདག་ཉིད་དགའ་བས་ཚིམ་པར་གྱུར། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་གནས་སུ་ཞུགས་ནས་དགའ་ཞིང་མགུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་མཆན་གནས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ཕྱི་དེ་གཉིས་དང༌། ཉི་མ་གསུམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་དེའི་མདུན་དུ་འོངས་སོ། །དེའང་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །སྦྱིན་པར་འདོད་པའི་དགེ་བ་རྣམས། །སྙིང་རྗེ་གོམས་པ་ལས་སྐྱེས་པས། །སྡུག་བསྔལ་སྲོག་ལ་བབས་ན་ཡང༌། །དམན་ཞིང་ཞུམ་པར་ཡོངས་མི་འགྱུར། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་སེམས་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་གྱུར་ནས། འདི་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཆེ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་བདག་པོའི་དཔལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡང་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་རིག་ནས་དོགས་པ་དང་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ནས། བདག་གི་ལུས་ལྷའི་ཆ་ལུགས་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་མངོན་པར་བསྟན་ནས། དེ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དགོས་པ་དྲིས་སོ། །གཉེན་དང་མཛའ་བཤེས་མཆིམས་འཇུ་བ་དང༌། །བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་
Chinese
我的所有树木都像被春风吹过一样，所有的叶子都没有了。然后，那位菩萨收集了稍微残留的一些落叶和枯叶，在水中煮熟后吃掉，没有丝毫的不悦，在那里以禅定的快乐满足自己的心，像甘露一样安住。多闻不骄慢，富裕不悭吝，森林居住者因知足，是功德庄严之最。之后，因为他那坚定知足的奇特行为，帝释天感到非常惊奇，就像被召唤一样。当那位大菩萨在中午时分，火供已经结束，诵经也已完成，他为了看看是否有突然到来的人而四处张望时，帝释天化作婆罗门的样子，像突然到来一样出现在他的面前。菩萨心中非常欢喜，来到他的面前，说了“您来得真好！”等等悦耳的话语，并示意用餐的时间已到，邀请他做客。他通过不说话表示同意，伟大的圣者明白了他的意思。渴望布施，睁大眼睛，笑容灿烂，用悦耳动听的言辞使他高兴，将所有辛辛苦苦找到并煮熟的东西都给了他，自己则因喜悦而感到满足。他像那样进入禅定状态，以喜悦和满足的心情度过了白天。之后，帝释天在接下来的两天和三天里，也像那样以苦行者的身份来到他的面前。他也非常高兴，像那样供养了他。渴望布施的善行，从慈悲的习惯中产生，即使痛苦降临到生命，也不会变得卑微和沮丧。之后，帝释天心中感到非常惊奇，心想：这个人凭借伟大的苦行，即使想要获得三十三天之主的荣耀，也只需意愿就能实现。因此，他产生了疑虑和恐惧，显现出自己奇妙而美好的天神之身，向他询问苦行的目的。亲友和密友的依附，变成了安乐的因缘。
English
All my trees were stripped of all their leaves, as if swept by the spring wind. Then, that Bodhisattva gathered the few remaining fallen and withered leaves, boiled them in water, and ate them without any displeasure, satisfying his mind with the bliss of meditation there, abiding like nectar. Having heard much, he is without pride; possessing wealth, he is without miserliness; forest dwellers, through contentment, are the supreme ornament of virtue. Then, because of his steadfast and wondrous contentment, Indra was greatly astonished, as if summoned. When that great being arrived at noon, the fire sacrifice was finished, and the recitation was complete, he looked around to see if anyone had suddenly arrived. Indra, the lord of the gods, transformed into the form of a Brahmin and appeared before him as if arriving suddenly. The Bodhisattva was overjoyed and came before him, saying sweet words such as, "It is good that you have come here!" and indicated that it was time for a meal, inviting him as a guest. He understood that he had accepted by not speaking. The great being, desiring to give, with eyes wide open and a radiant smile, gladdened him with pleasing and melodious words, and gave him all the things he had found with difficulty and cooked, and he himself was satisfied with joy. He entered into meditation in that way and spent the day with joy and contentment. Then, Indra came before him in the same way as an ascetic for the next two and three days. He was also very pleased and made offerings to him in the same way. The virtues of desiring to give, born from the habit of compassion, even if suffering befalls life, will never become base and dejected. Then, Indra was greatly astonished in his mind, thinking, "This one, through great asceticism, could achieve the glory of the lord of the thirty-three gods simply by wishing it." Therefore, he arose with doubt and fear, manifested his wondrous and beautiful divine form, and asked him the purpose of his asceticism. Attachment to relatives and close friends becomes a cause of happiness.