Tibetan
་བདག་ནི་ངེས་པར་མཆི། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་དེ་ལྟར་འཆི་བདག་གིས་འཇིགས་པ་བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་ནགས་ཚལ་དུ་སོང་ཡང་ཅི་ལ་ཕན། ཁྱོད་ཀྱི་ནགས་སུ་འཆི་བདག་གི་དགྲ་དེ་མི་འོང་དམ་ཅི། དྲང་སྲོང་ཆོས་ལ་གནས་པ་འང་ནགས་སུ་མ་ཤིའམ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ནའང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ན། །ཁྱིམ་དག་བོར་ཏེ་ནགས་སུ་སོང་ཡང་ཅི་ལ་ཕན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ནགས་དང་ཁྱིམ་ན་འདུག་ཀྱང་འཆི་བདག་འོང་འགྱུར་ལ། །ཆོས་ལ་གནས་དང་ལོག་པར་སྤྱོད་ལ་མཚུངས་སྤྱོད་ཀྱང༌། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་མྱ་ངན་གདུང་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཀྱང་ནགས་ཚལ་དག་ན་བདེ་བར་བསྒྲུབ་ཏུ་མཆིས། །ལྷ་གཟིགས་སུ་གསོལ། བག་མེད་དྲེགས་དང་འདོད་ཆགས་དང༌། །བརྐམ་དང་ཞེ་སྡང་གཞིར་གྱུར་ཁྱིམ། །དེ་ཡི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཆོས། །སྤྱད་པའི་སྐབས་ལྟ་ག་ལ་མཆིས། །ལས་རྣམས་ངན་པ་མང་པོས་རྣམ་པར་གཡེངས། །ཡོངས་སུ་བཟུང་དང་བསྒྲུབ་དང་བསྲུང་བས་བྲེལ། །སེམས་ནི་མ་ཞི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་གནས། །ཁྱིམ་པས་ནམ་ཡང་ཞི་བའི་ལམ་མི་འགྲུབ། །ནགས་ན་བྱ་བ་ངན་པ་མང་པོ་བཏང༌། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་ལ་གཙང༌། །ཞི་བ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་ཡིད་ཀྱང་མགུ། །བདེ་དང་བསོད་ནམས་གྲགས་པའང་ཐོབ་པར་གྱུར། །མི་རྣམས་ཆོས་ཀྱིས་བསྲུངས་ཀྱི་ནོར་དང་དཔུང་གིས་མིན། །ཆོས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཐོབ་ཀྱི་འབྱོར་བས་མིན། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཤི་ན་དགའ་བར་འགྱུར། །ཆོས་ལ་འབད་པས་ངན་འགྲོའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་ཇི་བཞིན་གནས། །དགེ་དང་སྡིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ལ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་དགེ་ངན་འགྲོར་ལྷུང༌། །བསོད་ནམས་བསགས་པ་བདེ་བའི་གནས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཕ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། ཕས་ཀྱང་གནང་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དཔལ་རྩྭ་དང་འདྲ་བར་བོར་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། ཆད་མེད་པ་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་བཀོད་ དེ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དཔལ་ཡང་ལེགས་པའི་ལམ་ལ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སེམས་སྐྱོ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱའོ། །འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ན་མྱུར་དུ་སེམས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་མི་རྟག་གོ་ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་དང་མི་རྟག་པའི་གཏམ་བྱ་བ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་དབུགས་མ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་དཔུང་གཉེན་མེད་ཅིང་གྲོགས་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནགས་ཚལ་དགོན་པ་ན་ཆོས་བདེ་བར་བསྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་ཁྱིམ་ན་དེ་ལྟར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཀྱང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྕགས་ཀྱི་ཁྱིམ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པའོ།། །།བཟོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་ན། བཟོད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱི་མེད་ན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དགེ་བ་རྣམས་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ཁེ་རྙེད་པ་དང་འདྲ་བར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནགས་ཚལ་དགོན་པ་ཞིག་ན། མ་ཧེ་རྒོད་ཀྱི་ཁྱུ་མཆོག་ལུས་འདམ་རྫབ་ཀྱིས་བསྐུས་པས་རྩུབ་པར་གྱུར་པ། སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཆད་པ་རྐང་གིས་འགྲོ་ཤེས་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ན་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དཀོན་པས་གཏི་མུག་ཆེ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེས་ཀྱང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསལ་བས་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་སེམས་མི་བརྩོན་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡུན་རིང་འདྲིས་པ་བཞིན། །དེས་ནི་སྙིང་རྗེ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་མ་བཏང༌། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་དེ་གྱུར་ཏམ། །དེ་ཉིད་མཐུ་ཡིས་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་གྱུར། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་དུད་འགྲོར་སྐྱེ། །དེ་ནའང་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ལས་མེད་ན་ནི་སྐྱེ་བའི་མཚམས་མི་ སྦྱོར། །དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བདེན་མེད། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡོད་ཀྱང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས། །དེ་དང་དེ་བརྟེན་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ནས་སྤྲེའུ་མི་སྲུན་པ་ཞིག་གིས། དེའི་རང་བཞིན་དེས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བས་ཁྲོ་ཤིང་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་ཡུན་རིང་པོ་ནས་མངོན་པར་གསལ་བར་ཤེས་ཏེ་དེ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་དོ་སྙམ་ནས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་རབ་ཏུ་གནོད་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཞིང་འཇམ་པ་ལ། །སྐྱེ་བོ་མི་སྲུན་བསྙེམས་ཤིང་དྲེགས། །དེ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་མཐོང་ནས། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་བྱེད། །གང་ཞིག་ཅུང་ཟད་འཇིགས་
Chinese
我肯定是会死的。国王说：如果这样死主的恐惧无法医治，那么完全受持佛法而前往森林又有什么用呢？你的森林里死主的敌人不会来吗？正直的修行人住在森林里不也死了吗？这样一切事物都是佛法的自性，抛弃家庭前往森林又有什么用呢？菩萨说：住在森林和家里，死主都会到来，住在佛法中和行为颠倒，行为相同。具有佛法自性的人不会有悲伤的痛苦，佛法也能在森林里安乐地修持。请天神垂听，无惭的傲慢和贪欲，悭吝和嗔恨是家庭的基础，成为这些对治的佛法，什么时候才能修持呢？业被许多恶业所扰乱，忙于受持、修持和守护，心不寂静是痛苦的来源，居家之人永远无法成就寂静之道。在森林里舍弃许多恶行，舍弃受持的痛苦而变得清净，仅仅行持寂静，心也喜悦，获得安乐和福德名声。人们被佛法守护，而不是被财富和军队守护。通过佛法获得大乐，而不是通过财富。具有佛法自性的人死了也会快乐，努力修持佛法就不会有堕入恶道的恐惧。业的差别也如实存在，善和恶的体性各不相同，成熟的结果是不善堕入恶道，积累福德会前往安乐之处。这样那位大士向父亲请求，父亲也答应了，舍弃如草般的王位荣华，住在苦行的森林里，修持禅定和不间断的修行，也把世间的人们安置于这些修行中，转生到梵天世界。因此，对于那些心生厌离的人来说，王位的荣华也不会成为修持正道的障碍，所以应该习惯于厌离之心。如果生起死亡的念头，就会迅速生起厌离之心，所以也应该赞叹生起死亡念头的功德。行
English
I will surely die. The king said: If the fear of death cannot be cured, then what is the use of fully upholding the Dharma and going to the forest? Will the enemy of death not come to your forest? Did not the righteous practitioners who lived in the forest also die? Thus, everything is the nature of Dharma, what is the use of abandoning the home and going to the forest? The Bodhisattva said: Whether living in the forest or at home, death will come. Whether living in the Dharma or acting perversely, the practice is the same. Those who possess the nature of Dharma will not have the pain of sorrow, and the Dharma can also be practiced happily in the forest. Please listen, gods. Shameless arrogance and desire, stinginess and hatred are the foundation of the home. When will the Dharma that becomes the antidote to these be practiced? Karma is disturbed by many evil deeds, busy with upholding, practicing, and guarding. The mind is not peaceful and is the source of suffering. Householders can never achieve the path of peace. In the forest, many evil deeds are abandoned, the suffering of upholding is abandoned and becomes pure. Only practicing peace, the mind is also joyful, and happiness, merit, and fame are obtained. People are protected by the Dharma, not by wealth and armies. Great happiness is obtained through the Dharma, not through wealth. Those who possess the nature of Dharma will be happy even when they die. By striving to practice the Dharma, there will be no fear of falling into evil realms. The differences in karma also exist as they are. The nature of good and evil are different. The result of maturation is that unwholesome deeds lead to falling into evil realms, and accumulating merit leads to going to a place of happiness. Thus, that great being requested his father, and his father also agreed. He abandoned the glory of the kingdom like grass and lived in the forest of asceticism, practicing meditation and uninterrupted practice, and also placed the people of the world in these practices, and was reborn in the Brahma world. Therefore, for those who have developed renunciation, the glory of the kingdom will not become an obstacle to practicing the right path, so one should become accustomed to the mind of renunciation. If the thought of death arises, the mind of renunciation will quickly arise, so the merits of generating the thought of death should also be praised. Action
Chinese
它们是这样无常的，因此也要称赞忆念死亡的功德，并讲述无常的道理。有为法是这样没有气息的，要对一切世间人产生不执著的观念。同样也要说，这些世间没有依靠，没有朋友。同样也要加上，在森林寺庙里能够容易地修行佛法，在家里却不能那样。这是对铁屋生厌离之故事，第三十二个故事。如果存在可以忍受的事物，那么就会有忍耐，如果没有，那就不是了。因此，对于善事，即使是受到损害，也会像获得利益一样感到高兴。那是这样的，菩萨在森林寺庙里，据说有一群野水牛的首领，身体涂满了泥浆，变得粗糙，像是一块从云堆里掉下来，知道用脚走路的东西。它虽然出生在畜生的处境中，因为对佛法的理解很少，所以生于愚痴深重的地方，但由于明晰的意识，它并没有不努力修行佛法。就像慈悲与之长期相伴一样，它也没有完全放弃慈悲。那是业力的影响使它变成那样吗？还是它自身的力量使它变成那样？因此，世尊这样说：业的成熟是不可思议的。具有慈悲心的人也会转生为畜生，即使在那时也会产生对佛法的理解。如果没有业力，就不会连接转生的界限。善业的成熟不是虚假的。即使有对佛法的理解，也会因为业力的习气，依赖于这个和那个，而变成这样和那样。之后，一只不驯服的猴子，因为它的本性，并且知道它有很大的慈悲心，长期以来没有愤怒和骚动，认为它没有危险。于是，它开始用各种各样的伤害方式，极大地伤害那位伟大的菩萨。对于慈悲而温和的人，不驯服的人会傲慢和骄横。看到它没有危险，就极大地改变行为。任何稍微感到恐惧
English
They are impermanent in this way, so one should also praise the merits of remembering death and speak of the doctrine of impermanence. Conditioned things are like this, without breath, one should generate the notion of non-attachment to all worldly people. Similarly, one should also say that these worlds have no reliance and no friends. Similarly, one should also add that in forest monasteries one can easily practice the Dharma, but one cannot do so in a house. This is the story of generating aversion to the iron house, the thirty-second story. If there is something to be endured, then there will be endurance, and if not, then it is not. Therefore, for virtuous deeds, even when harmed, one will be happy as if gaining a profit. It is like this, a Bodhisattva in a forest monastery, it is said that there was a leader of a herd of wild buffaloes, whose body was covered with mud, becoming rough, like something that had fallen from a cloud and knew how to walk on its feet. Although it was born in the state of an animal, because it had little understanding of the Dharma, it was born in a place of great ignorance, but because of its clear consciousness, it did not fail to strive to practice the Dharma. Just as compassion had been with it for a long time, it did not completely abandon compassion. Was it the influence of karma that made it become like that? Or was it its own power that made it become like that? Therefore, the Bhagavan said this: The ripening of karma is inconceivable. One who possesses compassion will also be reborn as an animal, and even then, an understanding of the Dharma will arise. If there is no karma, the boundary of rebirth will not be connected. The ripening of virtuous deeds is not false. Even if there is an understanding of the Dharma, because of the imprints of karma, relying on this and that, it will become like this and that. Then, an untamed monkey, because of its nature, and knowing that it had great compassion, had long been without anger and disturbance, thinking that it was not dangerous. So, it began to greatly harm that great Bodhisattva with various forms of harm. To one who is compassionate and gentle, an untamed person will be arrogant and haughty. Seeing that it is not dangerous, one will greatly change one's behavior. Anyone who feels a little fear