Tibetan
སྤྱོད། །ཅེས་དེ་ལྟར་དེ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ནས། སྤྲེའུ་རྨི་སྲུན་པ་ཡང་དེའི་རྒྱབ་ནས་ཕབ་སྟེ། དེ་བསྲུང་བ་ཡང་བསྐོས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཟོད་པ་བྱ་བ་ཡོད་ན། བཟོད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱི་མེད་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགེ་བ་རྣམས་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ཁེ་རྙེད་པ་དང་འདྲ་བར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཟོད་པའི་གཏམ་བྱ་བ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དུད་འགྲོར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་མཐུ་ཡོད་ན་མིར་གྱུར་པ་འམ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁས་འཆེས་པ་ལ་བཟོད་པ་དེ་དག་དང་མི་ལྡན་ན་མཛེས་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དེ་སྐད་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་ དང། རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་ཉན་པ་ལ་འང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མ་ཧེར་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་སུམ་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བདག་ནི་བསྐུལ་མ་བཏབ་ཀྱང་མ་གོམས་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་མེ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནགས་ཚལ་ཞིག་ན། བྱ་ཤིང་རྟ་མོ་འདབ་གཤོག་ཁ་དོག་སྡུག་གུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་གནས་སོ། །ཞེས་གྲགས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་གོམས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་དེ་ན་ཡང་བྱ་ཤིང་རྟ་མོའི་འཚོ་བ་སྲོག་ཆགས་གསོད་པའི་སྐྱོན་ཅན་མི་བྱེད་དོ། །ལྗོན་ཤིང་ལྡུམ་བུས་མྱུ་གུ་རབ་ཏུ་གསལ། །མེ་ཏོག་བསུང་ཞིམ་ཁུ་བས་བསྒོས་པ་དང༌། །རོ་དང་དྲི་བསུང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི། །ཤིང་ཐོག་རྣམས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཆོག་པར་འཛིན། །ཇི་ལྟར་རིགས་པར་གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱང་འཆད། །ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་ཅི་ནུས་ཕན་ཡང་འདོགས། །ངན་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་རིགས་པ་ལས་བཟློག །གཞན་གྱི་དོན་སྤྱད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་ནགས་ཚལ་དེ་ན་འཁོད་པའི་སེམས་ཅན་མང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྐྱངས་པས། དེ་དག་སློབ་དཔོན་དང་བཅས་པ་བཞིན། བཤེས་གཉེན་དང་བཅས་པ་བཞིན། སྨན་པ་དང་བཅས་པ་བཞིན། རྒྱལ་པོ་མཉེས་གཤིན་པས་བསྐྱང་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ཅིག་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ནགས་ཚལ་གྱི་ནང་ནས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས། ནགས་ཚལ་གྱི་ཕྱོགས་ཤིག་ན་སེང་གེ་ཞིག་ནད་དྲག་པོས་བཏབ་སྟེ། མདའ་དུག་ཅན་གྱིས་ཕོག་པ་བཞིན་དུ། འགྲེ་ལྡོག་བྱེད་ཅིང་རོལ་བ་རྣམས་ནི་རྡུལ་གྱིས་གོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ་འཛིངས་པ་ཞིག་མཐོང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེས་བསྐུལ་ནས་དེའི་དྲུད་དུ་སོང་སྟེ་དྲིས་པ། རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་རབ་ཏུ་མི་བདེ་བ་འདྲ་ན་འདི་ཅི་ཉེས། གླང་པོ་དག་ལ་དྲེགས་པས་བརྒལ་དྲགས་སམ། །རབ་ཏུ་མགྱོགས་པས་རི་དྭགས་བསྙགས་དྲགས་སམ། །མཆོངས་པ་དྲགས་པས་འདི་ལྟར་ཁྱོད་སྨད་དམ། །རྔན་པ་དག་གིས་ མདའ་འཕངས་སྣད་གྱུར་ཏམ། །བསྟན་དུ་རུང་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྨྲོས་ཤིག །འདི་ལ་ཅི་ལྟར་བྱས་ན་རུང་བའང་སྨྲོས། །བདག་གིས་གྲོགས་བྱར་རུང་བའི་མཐུ་ཡོད་ན། །བདེ་བར་དེ་བསྒྲུབ་ཁྱོད་ཀྱང་སོས་པར་བྱ། །སེང་གེས་སྨྲས་པ། བྱའི་ནད་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁྱོད་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བདག་འདི་ལྟར་མི་བདེ་བར་གྱུར་པ་འདི་ནི། རྩལ་དྲག་པོ་ལས་གྱུར་པའང་མ་ལགས། རྔོན་པའི་མདའ་ཕོག་སྟེ་སྣད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། རུས་པའི་ཚལ་པ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་གྲེ་བར་ཟུག་སྟེ། ནང་དུ་མིད་དུ་ཡང་མ་རུང༌། ཕྱིར་དབྱུང་དུ་ཡང་མ་རུང་སྟེ། ཟུག་རྡུས་ཟུག་པ་བཞིན་དུ་བདག་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་མཆིས་ན། དེ་བས་ནད་འདི་ཇི་ལྟར་བགྱི་བ་གྲོགས་པོ་དག་གིས་བགྱི་བའི་དུས་ལ་བབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པར་བདག་བདེ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་རྣོ་བས་ཟུག་རྡུ་དབྱུང་བའི་ཐབས་བསམས་ཏེ། དེའི་ཁ་གདངས་སུ་རུང་བའི་ཤིང་ཞིག་བླངས་ནས་སེང་གེ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ནུས་སུ་ཁ་ལེགས་པར་གདངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤིང་དེ་དེའི་སོ་བར་དུ་ལེགས་པར་བཅུག་ནས། དེའི་གྲེ་བར་ཞུགས་ཏེ་རུས་པའི་ཚལ་པ་བསེགས་ཁར་ཟུག་པ་དེའི་རྩེ་མོ་གཅིག་ནས་མཆུས་བསྒུལ་ཏེ་ལྷོད་པར་བྱས་ནས་རྩེ་མོ་གཅིག་ནས་བཟུང་སྟེ་ཕྱུང་ནས་ཕྱིར་དབྱུང་བའི་ཚེ་ཡང་དེའི་ཁ་བཀག་པའི་ཤིང་དེ་ཕྱུང་སྟེ་བོར་རོ། །ཤེས་རབ་རྣོན་པོ་ཚེ་རབས་བརྒྱར་གོམས་པས། །མ་བསྒོམས་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་དེར་ཕྱུང་བ། །རབ་ཏུ་གོམས་ཤིང་མཁས་པའི་སྨན་པས་ཀྱང༌། །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཀྱང་ཟུག་རྡུ་དེ་མི་འབྱིན། །ཟུག་རྡུ་ཕྱུང་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ནི། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་མྱ་ངན་མེད་པར་བྱས། །ཟུག་རྡུ་ཕྱུང་ནས་ཇི་ལྟར་དེ་དགའ་བ། །ཟུག་རྡུ་ཕྱུང་བས་དེ་ལྟར་དེ་དགར་གྱུར། །སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་གཞན་གྱིས་དེ་བསྒྲུབས་སམ། །སྡུག་བསྔལ་བཟློག་ནའང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ནི། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་མྱོང་བར་འགྱུར། །རང་གི་བདེ་བ་འགྲུབ་ཀྱང་དེ་ལྟར་མིན། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་དེ་ལྟར་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ དེ་ཞི་བར་བྱས་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ།
Chinese
行。 这样对他显扬赞叹后，也将猴子从他背后放下来，也安排守护他，就在那里隐没不见了。因此，如果存在忍耐的行为，就会有忍耐，如果不存在，那就不是忍耐。对于善行，即使是损害，也会像获得利益一样感到高兴。因此，关于忍耐的故事也应该讲述。对于变成畜生道的众生，如果也有这样各自观察的力量，那么变成人，或者自称是出家人的人，如果不具备这些忍耐，又怎么会显得庄严呢？也应该这样说。也应该讲述赞叹如来的功德，以及供养和听法。水牛出生的故事，第三十三（品）。 自性善良的主人，即使不劝勉，因为不习惯，也会像用火一样作恶。这也是这样，菩萨在某个森林里，变成了一只鸟，一种翅膀颜色美丽、形态各异的鸟木马，并且住在那里。据说如此。由于习惯了慈悲，即使在那样的处所，鸟木马的生活也不会做杀害众生的恶业。树木灌木的嫩芽非常鲜亮，花朵香气扑鼻，被花蜜浸润，各种味道、香气和颜色的果实，足以维持生计。也按照道理为他人讲法，尽力帮助贫困的人，也阻止恶人做不合理的事情，非常清楚地展示利益他人的行为。那位大菩萨守护着居住在那个森林里的众多众生，使他们像有老师一样，像有善知识一样，像有医生一样，像被和蔼可亲的国王守护一样，感到快乐。然后，过了一段时间，那位大菩萨因为对众生怀有慈悲心，在森林里行走，在森林的一侧，看到一只狮子被重病折磨，像被毒箭射中一样，翻滚着，玩耍的地方被灰尘覆盖，变得肮脏而混乱。被慈悲心驱使，走到它跟前询问：野兽之王，你
English
Practices. Thus, after manifestly praising him in that way, the monkey was also released from behind him, and a guard was appointed to protect him, and he became invisible there. Therefore, if there is an act of patience, there will be patience, and if there is not, then it is not. For virtuous deeds, even harm is rejoiced as if gaining a profit. Therefore, the story of patience should also be told. If even those who have become animals have the power to examine things individually in this way, how can those who have become humans, or those who claim to be renunciates, be beautiful if they do not possess such patience? It should also be said in this way. The praise of the Tathagata's qualities, as well as making offerings and listening to the Dharma, should also be told. The story of the buffalo's birth, the thirty-third. A naturally virtuous master, even if not urged, will still engage in evil deeds like using fire, because he is not accustomed to virtue. This is also how a Bodhisattva in a certain forest became a bird, a bird-wooden horse with beautiful wing colors and various forms, and lived there. So it is said. Because of being accustomed to compassion, even in such a place, the bird-wooden horse's livelihood does not involve the fault of killing living beings. The sprouts of trees and shrubs are very bright, the flowers are fragrant and sweet, soaked in nectar, and the fruits of various tastes, fragrances, and colors are sufficient to sustain life. He also teaches the Dharma to others according to reason, helps the poor as much as he can, and also prevents evil people from doing unreasonable things, clearly showing the benefit of helping others. That great Bodhisattva protected the many beings living in that forest, making them feel happy as if they had a teacher, as if they had a spiritual friend, as if they had a doctor, as if they were protected by a kind and gentle king. Then, after a while, that great Bodhisattva, out of compassion for sentient beings, was walking in the forest, and on one side of the forest, he saw a lion afflicted with a severe disease, writhing as if struck by a poisoned arrow, and the places where it played were covered with dust, becoming dirty and chaotic. Driven by compassion, he went to it and asked: King of beasts, you
Chinese
如果您的身体如此不适，那是什么原因呢？是因为您过于骄傲地胜过了大象吗？还是因为您跑得太快而追赶上了野兽？还是因为您跳得太高而让您如此疲惫？还是因为猎人们射出的箭击中了您？如果可以告诉我，请您说出来。告诉我，怎样做才能解决这个问题。如果我有能力帮助您，我将尽力去做，让您康复。狮子说：在鸟类疾病中最为杰出的您，真是太好了，太好了！我之所以如此不适，不是因为我用力过猛，也不是因为我被猎人的箭射中，而是因为有一块这样的骨头卡在我的喉咙里，吞不下去，也取不出来，就像一根刺扎在肉里一样，我非常痛苦。所以，现在是朋友们帮助我解决这个问题的时候了，请您想办法让我摆脱痛苦。然后，菩萨以敏锐的智慧思考着取出刺的方法。他找到了一根可以撑开狮子嘴巴的木头，对狮子说：请您尽力把嘴巴张大。狮子也照做了。然后，菩萨把木头很好地塞进狮子的牙齿之间，进入它的喉咙，用嘴拨动卡在食道上的骨头碎片的一端，使其松动，然后抓住另一端拔了出来，在拔出的时候，也把撑开它嘴巴的木头拔出来扔掉了。敏锐的智慧在百世中已经习惯，即使不修习也能那样拔出。即使是极其熟练和精通的医生，即使非常努力也无法取出那根刺。刺一拔出来，立刻，它的痛苦和悲伤就消失了。刺拔出来后，它是多么高兴啊！因为刺被拔出来了，它才如此高兴。高尚的人们的本性就是这样，高尚的人们会为他人成就这样的事吗？即使消除了痛苦，也会像那样，深刻地体验到快乐和痛苦。即使实现了自己的快乐，也不会像那样。那位伟大的菩萨就这样平息了它的痛苦，内心感到非常高兴。
English
If your body is so unwell, what is the reason for this? Is it because you have overcome the elephants with arrogance? Or because you ran too fast and caught up with the wild beasts? Or because you jumped too high and made you so tired? Or because the arrows shot by the hunters hit you? If you can tell me, please speak. Tell me, what can be done to solve this problem. If I have the power to help you, I will do my best to do it and make you recover. The lion said: You, who are the most outstanding in bird diseases, are so good, so good! The reason why I am so unwell is not because I used too much force, nor because I was hit by the hunter's arrow, but because a piece of bone like this is stuck in my throat, I can't swallow it, and I can't take it out, just like a thorn stuck in the flesh, I am very painful. So, now is the time for friends to help me solve this problem, please think of a way to get me out of the pain. Then, the Bodhisattva thought with keen wisdom about the way to remove the thorn. He found a piece of wood that could open the lion's mouth and said to the lion: Please open your mouth as much as you can. The lion did the same. Then, the Bodhisattva put the wood well between the lion's teeth, entered its throat, and used his mouth to move one end of the bone fragment stuck on the esophagus to loosen it, and then grabbed the other end and pulled it out, and when pulling it out, he also pulled out the wood that opened its mouth and threw it away. Keen wisdom has been accustomed to for hundreds of lifetimes, and can be pulled out like that even without practice. Even the most skilled and proficient doctors cannot remove that thorn even if they try very hard. As soon as the thorn was pulled out, immediately, its pain and sorrow disappeared. After the thorn was pulled out, how happy it was! Because the thorn was pulled out, it was so happy. The nature of noble people is like this, will noble people accomplish such things for others? Even if the pain is eliminated, they will experience happiness and pain deeply like that. Even if one's own happiness is achieved, it will not be like that. That great Bodhisattva thus calmed its pain and felt very happy in his heart.