Tibetan
་སྐྱེས་ཏེ། དམྱལ་བའི་ནང་ནས་ཕར་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེ་ཡི་བསོད་ནམས་མཐུ་ཡིས་དེར། །འདམ་རྫ་བ་མེད་པར་འདམ་ལས་སྐྱེས་པ་བྱུང༌། །ཟེའུ་འབྲུ་དཀར་པོ་ སོ་ཡི་ཕྲེང་བ་དག །བདུད་ལ་འཕྱ་བ་བཞིན་དུ་དགོད་པར་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་བྱུང་བའི་པདྨའི་སྟེགས་བུ་ལས་སོང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་དང་ཞིང་དགའ་བས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ལོ། །དེ་ཡི་ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་དང་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་ནི་མཁའ་ལ་ལྡིང༌། །དེས་ནི་དེ་ན་ཆར་འབབས་འབར་བར་བྱེད། །གློག་དང་བཅས་པའི་སྤྲིན་གྱི་དཔལ་བཞིན་མཛེས། །བདུད་ནི་ཡིད་ལ་བསམ་པ་མ་གྲུབ་ནས། །ཡི་ཆད་ནས་ནི་མདངས་ཀྱང་ཉམས་པར་གྱུར། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་ལྟ་ཡང་མ་ནུས་ནས། །དམྱལ་བ་དང་བཅས་དེ་ན་མི་སྣང་གྱུར། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ནི་བདག་བརླག་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་མི་འཛེམ་པར་སྦྱིན་པ་བྱེད་ན། བདེ་བར་འདུག་པ་ལྟ་སུ་ཞིག་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། དེ་བས་ན་སྙིང་སྟོས་ཅན་ནི་བསྡིགས་ཀྱང་མི་རིགས་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ། །ཚོང་དཔོན་གྱི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཏེ་བཞི་པའོ།། །།སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ནི་འབྱོར་པ་ཟད་དུ་དོགས་ནས། སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཐོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏོང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཆོ་རིགས་དང༌། དུལ་བ་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། དྲེགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ནི་ལྡན། འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ནི་ནོར་སྦྱིན་པོ་དང་འདྲ། གློ་བུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའི་འབྱོར་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད། འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་པོའི་གཙོ་བོ་ཚོང་དཔོན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གྲགས་སོ། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཕྱིར། མིང་ཡང་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །འདོད་པའི་དོན་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་མེད་གྱུར་པས། །དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་རྒྱུར་གྱུར་པ། །ཕོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ནི་མཐོང་བ་བཞིན། །དེས་ཀྱང་ཕོངས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་ན་དགའ། །སློང་བས་སློང་ཞེས་ངེས་པར་བསློངས་པ་ལ། དེས་ ནི་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་ནོར་ལ་ཆགས་པའི་སྐབས། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རབ་ཏུ་མེད་པར་བྱས། །ཕོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཡི་ཁྱིམ་ནས་ནི། །ནོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཕྱུང་ན་རབ་ཏུ་དགའ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་མྱུར་དུ་ཆུད་ཟ་བའི། །ནོར་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ནོར་མི་རིགས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ནོར་ནི་ཕལ་ཆེར་ཡང༌། །ཆགས་པའི་གཞི་དང་ངན་འགྲོའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར། །དེ་ཡི་ནོར་ནི་བདག་དང་གཞན་དག་གི །འབྱོར་པ་ཐོབ་པས་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས། ཀུན་ཏུ་སློང་བ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མ་མོངས་པར་གུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང༌། ནོར་སྦྱིན་པ་རླབས་པོ་ཆེས་རབ་ཏུ་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྦྱིན་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དེ་ཐོས་ནས། ཡིད་ལ་ཡ་མཚན་ཆེ་བར་གྱུར་ཏེ་འདི་སྦྱིན་པ་ལ་བརྟན་ནམ་མི་བརྟན་ཉམས་བསྐྱེད་པ་དང། འདིའི་ནོར་ཟད་ཀྱིས་དོགས་པས་སེར་སྣ་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། ཉིན་རེ་ཞིང་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་དང་ནོར་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། ཡོ་བྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པས། ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་ཉི་མས་ཕོག་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་ནོར་ནི་ཅི་ཙམ་ཟད་གྱུར་པ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །མེ་ཡིས་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་ནས་འབྱིན། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེའི་ནོར་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་གྱུར་ཀྱང༌། སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་བར་གྱུར་པ་རིག་ནས་བློ་ལ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ནོར་གཅེས་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་ཅིག་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས། ཐག་པ་ཞིག་དང་ཟོར་བ་ཞིག་བཞག་གོ །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནང་པར་ནམ་ལངས་ནས་དུས་བཞིན་དུ་ལངས་ཏེ་བལྟས་པ་ན། བདག་གི་ཁྱིམ་གྱི་ནོར་དང༌། འབྲུ་དང༌། ཡོ་བྱད་དང༌། མི་རྣམས་ནི་མེད་ལ་སྒྲ་ཅ་ཅོ་ཡང་མེད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལྟར་འདུག་ཅིང༌། སྲིན་པོས་ཕུང་བར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་བལྟས་ན་ཉམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས། འདི་ཅི་ཉེས་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་ཉུལ་ཉུལ་བ་དང༌། ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ཞིག་དང༌། ཟོར་བ་ཞིག་དེ་ན་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་གིས་སློང་བའི་ཚིག་སྨྲ་མ་ཕོད་དེ། བདག་གི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བས་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སྤོབས་པ་དེ་ལྟ་བུ་བསྟན་ན་ནི་བདག་གི་ནོར་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྟེ་བདག་སྐལ་བ་ཆུང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མཐོང་བར་གྱུར་པ་མ་བཟོད་ནས་སུས་ཀྱང་མ་སྤྱད་པར་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་མ་རུང་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། །ནོར་རྣམས་ངོ་བོ་མི་རྟག་པར། །བདག་གིས་སྔ་ནས་ཤེས་ཟིན་ན། །
Chinese
生，从地狱中出来。然后，凭借他的福德威力，在那里，没有泥泞的污垢，从莲花中出生。洁白的牙齿，如同一串串珍珠，像是在嘲笑魔鬼一样欢笑。然后，菩萨我从殊胜的福德所生的莲花座上下来，走到独觉佛前，心中无比喜悦，向他供养了食物。为了使他的心无比欢喜，那位比丘腾空而起。他在那里降下燃烧的雨，像带着闪电的云彩一样美丽。魔鬼心中所想没有成功，失望至极，光彩也消失了。他无法正视他，便与地狱一起消失了。这是为什么呢？因为像这样，高尚的人们即使面临毁灭，也不惧怕布施，那么安乐地生活着的人，谁不会布施呢？因此，即使威胁吝啬鬼，也无法让他们布施。也应该这样说。商主出生的故事第四。高尚的人们不会因为害怕财富耗尽，而在布施时退缩。这也是听说的：菩萨具有布施、戒律、种姓、调伏、多闻、智慧、无慢等功德。凭借圆满的财富，他如同财神一样，对所有突然到来的人都进行布施，因此布施的财富源源不断。为了利益世间，他成为了布施之主，一位商主。因此，他被称为“不被压倒者”，因为他不会被吝啬等过失所压倒。为了欲望的缘故，他毫不犹豫，成为了产生喜悦的殊胜之因。贫困的人们看到他，他也乐于见到贫困的人们。当乞讨者向他乞讨时，他从不说“没有”，因为他的心中，对于财富的贪恋，被伟大的慈悲彻底消除了。贫困的人们从他的家中，拿走财富的精华，
English
Born, and went out from hell. Then, by the power of his merit, there, without muddy dirt, he was born from a lotus. White teeth, like a string of pearls, laughed as if mocking the devil. Then, the Bodhisattva I descended from the lotus seat born from the special merit, and went to the Pratyekabuddha, and with great joy in my heart, offered him food. In order to make his heart extremely joyful, that monk soared into the sky. There he rained down burning rain, beautiful like a cloud with lightning. The devil's thoughts did not succeed, and he was extremely disappointed, and his radiance also disappeared. He could not look at him directly, and disappeared with hell. Why is that? Because like this, noble people, even when faced with destruction, do not fear giving, so who would not give if they lived in comfort? Therefore, even threatening misers cannot make them give. It should also be said like this. The story of the birth of the merchant chief, the fourth. Noble people do not shrink from giving for fear of wealth running out. This is also heard: The Bodhisattva is endowed with virtues such as giving, discipline, lineage, taming, learning, wisdom, and humility. With perfect wealth, he is like a god of wealth, giving to all who come suddenly, so the wealth of giving is continuous. In order to benefit the world, he became the lord of giving, a merchant chief. Therefore, he was called "Unsubdued," because he is not subdued by faults such as stinginess. For the sake of desire, he did not hesitate, and became the special cause of generating joy. The poor people saw him, and he was also happy to see the poor people. When beggars begged him, he never said "no," because in his heart, the attachment to wealth was completely eliminated by great compassion. The poor people took the essence of wealth from his house,
Chinese
如果能取出精华就太好了。没有原因就迅速浪费掉的，财物是非常不好的，不是财物的种类。世间的大多数财物，都会变成执着的根源和堕落恶道的帮凶。那样的财物，自己和他人，因为获得财富而变得有意义。然后，那位大菩萨，对于所有前来乞讨的人，都如他们所愿，以不被烦恼染污的、特殊的恭敬来庄严自己，并且用巨大的布施财物使他们非常满足。众神之王帝释天听到那个巨大的布施后，心中感到非常惊讶，心想这个人对于布施是坚定还是不坚定，是否会产生退转，是否会因为担心他的财物耗尽而让他产生吝啬。因此，他每天逐渐地使水果、财物、珍宝和用具的各种形态都消失了。那位大菩萨因为喜爱布施，就像水滴被太阳照射一样。他的财物无论耗尽多少，就如同用大布施的火焰焚烧一样，从家中拿出。然后，众神之王帝释天知道那位大菩萨的所有财物都耗尽了，但他仍然非常热衷于布施，心中感到非常惊奇。于是，他将所有珍贵的财物在一夜之间都隐藏起来，只留下了一根绳子和一把斧头。然后，菩提萨埵第二天早上天亮后，像往常一样起床观看，看到自己的家里的财物、粮食、用具和人们都不见了，也没有嘈杂的声音，显得非常痛苦，就像被罗刹摧毁了一样，看到后心情非常不好。于是他产生疑问，这发生了什么事？到处寻找，看到一根捆东西的绳子和一把斧头在那里。他心想，如果有人不好意思说出乞讨的话，而是依靠我的残羹剩饭为生，并且在我的家里表现出这样的勇气，那么我的财物就得到了很好的使用。如果因为我福报浅薄的过失而无法忍受被看到，以至于没有人使用就消失了，那就太糟糕了。财物的本质是无常的，我早就知道了。
English
It would be wonderful if the essence could be extracted. Wealth that is quickly wasted for no reason is extremely bad and not a type of wealth. Most wealth in the world becomes the basis of attachment and a helper for falling into evil realms. That wealth of his becomes meaningful because he and others obtain prosperity. Then, that great Bodhisattva, to all those who came to beg, as they wished, adorned himself with special reverence that was not defiled by afflictions, and made them very satisfied with the great giving of wealth. When the lord of the gods, Indra, heard of that great giving, he was greatly astonished in his heart, wondering whether this one was steadfast or not in giving, whether he would generate decline, and whether he would induce stinginess for fear of exhausting his wealth. Therefore, day by day, he gradually made the various forms of fruits, wealth, jewels, and utensils disappear. That great Bodhisattva, because of his fondness for giving, was like a drop of water struck by the sun. However much his wealth was exhausted, he took it out of his house as if burning it with the fire of great giving. Then, the lord of the gods, Indra, knowing that all the wealth of that great Bodhisattva was exhausted, but that he was still very devoted to giving, was greatly amazed in his mind. So, he made all his precious wealth disappear in one night, leaving only a rope and an axe. Then, the Bodhisattva, having risen in the morning at dawn as usual, looked and saw that the wealth, grain, utensils, and people of his house were gone, and there was no noise, and they seemed to be suffering. Seeing that it was unpleasant to look at, as if destroyed by demons, he wondered, 'What is wrong?' He searched everywhere and saw a rope for tying things and an axe there. He thought, 'If someone is too shy to speak the words of begging, but lives on my leftovers and shows such courage in my house, then my wealth will have been well used. If, because of the fault of my small fortune, it is unbearable to be seen, so that it disappears without anyone using it, then it will be terrible.' I have long known that the nature of wealth is impermanent.