Tibetan
བའི་གར། །བུད་མེད་བཟང་མོ་མཛེས་པ་ཆས་པ་དེ་དག་དང༌། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་བཟང་དེ་ན་དེ་ནི་དགའ་བར་གནས། །དེ་དེ་ན་འདུག་པའི་དྲུང་དུ་བྲམ་ཟེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་འོངས་ཏེ། ཞེས་དང་ཕྱག་བྱས་ནས་དེའི་གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་སེམས་ཆགས་བཞིན་དུ་དེར་འདུག་གོ །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་ན་ལང་ཚོ་ལ་བབ་ཅིང་བསོད་ནམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་རོལ་མོ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང་འདུག་པ་ལས་བྲམ་ཟེ་འོངས་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་ནི་གྱུར་ན། དེས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ། ཐོས་པ་དང་དེར་འོངས་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པར་གློ་བུར་དུ་ཅ་ཅོ་ཆེན་པོ་གླུ་དང་སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་རོལ་མོའི་དགའ་བ་ལ་གནོད་པ། བུད་མེད་གཞོན་ནུ་རྣམས་འཇིགས་ཤིང་བག་འཁུམས་པར་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ཐོས་ནས། ཉུག་རུམ་པ་རྣམས་ལ་འདི་ཅི་ཡིན་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་ཆེད་ཆེར་བསྒོས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་ཆབ་སྒོ་བ་རྣམས་རྟབ་རྟབ་པོར་གྱུར་ནས། འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པས་ངོ་འཛུམ་གནག་སྟེ། མྱུར་དུ་ལྷགས་ནས་གསོལ་བ། ལྷ་སུ་དཱ་སའི་བུ་རྐང་བཀྲ་མི་ཟན་པོ་དེ་མི་མང་པོ་ཟ་བ་ལ་གོམས་པས་གཤིན་རྗེ་མངོན་སུམ་དུ་མཆིས་པ་བཞིན་དུ། སྲིན་པོ་བས་ཀྱང་སེམས་རྩུབ་པ། སྟོབས་དང་མཐུ་ལ་སོགས་པ་མི་ལས་ལྷག་པ། སྲིན་པོ་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་མི་བཟད་པ་འཇིགས་ པ། མི་རྣམས་འཇིགས་པར་བགྱིད་པ་གཟུགས་ཅན་བཞིན་དུ་འདིར་མཆིས་ཏེ། དེས་སྐྲག་ནས་ཤིང་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་དམག་མི་མང་པོའི་དཔུང་ཡང་བརྟན་པ་ཉམས་ཏེ་བྱེར་བར་གྱུར་ཅིང་མཆིས་ན། ལྷ་དེ་ལས་ཅི་ལེགས་པར་མཛད་ཅིང་བཀའ་གྲོས་མཛད་པའི་དུས་ལ་བབ་པོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སུ་དཱ་སའི་བུའི་ངང་ཆུལ་གྱི་སྐྱོན་དང་སྤྱོད་པ་སྔ་ནས་ཤེས་པས་སྙིང་རྗེས་དེ་གསོ་བར་བསམས་ཏེ། དེའི་ངང་ཚུལ་ངན་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་མཐུ་བདག་ལ་ཡོད་པར་ཤེས་པས། སུ་དཱ་སའི་བུ་འདིར་འོངས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་གཏམ་སྙན་པ་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་འདི་སྐད་སྨྲས་པར་ངེས་སོ། །མི་ཤ་འདོད་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཉམས་པར་གྱུར། །སྨྱོན་པར་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་རང་དབང་མེད། །རང་གི་ཆོས་བཏང་བསོད་ནམས་གྲགས་པ་ཉམས། །མྱ་ངན་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་གནས་པ་ལ། །བདག་གིས་བརྒལ་བའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་འཇིགས་སུ་འང་ག་ལ་རུང༌། །འདི་ནི་འཐབ་མོ་བརྒལ་བ་མེད་པར་ཡང༌། །དེ་ཡི་སྡིག་པ་སྔོན་དུ་གཞོམ་པར་བྱ། །བདག་གིས་སོང་སྟེ་རྗེས་སུ་བཟུང་དགོས་ལ། །བདག་གི་དྲུང་དུ་ཁོ་བདག
Chinese
在那个地方。那些美丽的盛装女子，在那美好的花园里快乐地居住着。当他住在那里时，一位善于雄辩的婆罗门来到了他的面前，行礼后，心怀爱慕地注视着他的美貌，坐在那里。然后，那位伟大的菩萨在那里，正值青春年华，观看并享受着因圆满的福德而产生的音乐，当婆罗门到来时，他非常高兴。他说了些好听的话。在听到这些话以及来此的目的尚未达成之前，突然传来巨大的喧嚣声，打断了歌声和乐器的声音，破坏了音乐的乐趣，使年轻的女子们感到恐惧和害怕。听到这些后，他特别吩咐贴身侍从们去查明发生了什么事。然后，他的守门人们变得惊慌失措，因恐惧而脸色阴沉，急忙赶来禀告：‘天神啊，苏达萨之子，那个吃人的恶棍，已经习惯于吃很多人，就像阎罗王显现一样。他比罗刹更残忍，力量和能力等方面都超过了人类。他比罗刹更可怕，令人恐惧。他就像一个有形体的存在，让人们感到害怕。他吓得战车、大象、马和众多士兵的军队都失去了稳定，四处逃散。天神啊，现在是您最好采取行动并做出决定的时刻了。’然后，菩萨因为早就知道苏达萨之子的邪恶本性和行为，所以心怀慈悲，想要医治他。他知道自己有能力平息他的邪恶本性，于是像听到苏达萨之子到来的好消息一样高兴，并肯定地说出了这些话：‘因为贪图人肉而失去了王位，像疯子一样失去了自主。抛弃了自己的正法，福德和名声都衰退了，处在应该悲伤的境地。我哪里有机会去克服他呢？对于这样的人，又怎么能害怕呢？即使不经过战斗，也要首先摧毁他的罪恶。我应该前去并抓住他，让他来到我的面前。
English
In that place. Those beautiful, well-dressed women resided happily in that beautiful garden. As he was staying there, a Brahmin skilled in eloquent speech came before him, and after paying respects, sat there with affection in his heart, gazing at his beauty. Then, that great Bodhisattva, being in his youth and watching and enjoying the music arising from the power of perfect merit, was greatly pleased when the Brahmin arrived. He spoke pleasant words. Before these words were heard and the purpose of coming there was accomplished, suddenly a great clamor arose, interrupting the songs and the sounds of instruments, spoiling the joy of the music, and causing the young women to be frightened and afraid. Having heard this, he specially instructed the chamberlains to find out what was happening. Then, his gatekeepers became flustered, their faces darkened with fear, and they rushed to report: 'O deity, Sudasa's son, that cannibalistic rogue, who is accustomed to eating many people, is like Yama himself appearing. He is more cruel than a Rakshasa, and his strength and power surpass that of humans. He is more terrible and frightening than a Rakshasa. He is here like a tangible being, causing people to be afraid. He has frightened the armies of chariots, elephants, horses, and many soldiers, causing them to lose their stability and scatter. O deity, now is the time for you to take action and make a decision.' Then, the Bodhisattva, knowing the evil nature and behavior of Sudasa's son from before, felt compassion and thought to heal him. Knowing that he had the power to pacify his evil nature, he was as happy as if he had heard the good news of Sudasa's son's arrival, and he certainly spoke these words: 'Because of craving human flesh, he has lost his kingdom, and like a madman, he has no autonomy. He has abandoned his own Dharma, and his merit and fame have declined. He is in a state of being in a situation where he should be sad. Where do I have the opportunity to overcome him? How can one be afraid of such a person? Even without a battle, I must first destroy his sins. I should go and seize him, and bring him before me.'
Tibetan
་འོངས་པ་ལ། །དེ་བས་དེ་ལ་བདག་གིས་མགྲོན་བྱར་དགོས། །དམ་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་མགྲོན་ཡང་བྱེད། །དེ་ནས་དེས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་གི་མི་རྣམས་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒོས་པ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་ནས་བཙུན་མོའི་འཁོར་མི་དགའ་ཞིང་ཡིད་བློང་པས་མིག་མཆི་མས་གང༌། སྐད་འཛེར་ཞིང་སྨྲ་བའི་ཚིག་ནི་འཁྲུལ་བཞིན་དུ་ལམ་འགོག་པ་རྣམས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་སླར་བཟློག་ནས་ཅ་ཅོ་ཆེན་པོ་གང་ན་ཟེར་བ་དེ་ལོགས་སུ་སོང་བ་དང༌། སུ་དཱ་སའི་བུས་གོས་དྲི་མ་ཅན་གྱིས་རྐེད་པ་བཅིངས་ཏེ་མགོ་བོའི་སྐྲ་གཡེངས་ཤིང་རིང་ལ་རྡུལ་གྱིས་གོས་པ་ཤིང་ཤུན་གྱིས་ཐོད་ནི་བཅིངས། གདོང་ནི་ཁ་སྤུ་རིང་པོ་འཛིངས་པས་ངམ་གནག་པར་གྱུར་ལ། ཁྲོས་ཤིང་རྔམས་པས་མིག་ནི་བགྲད་ཅིང་འཇིགས་འཇིགས་ལྟར་འདུག །རལ་གྲི་དང་ཕུབ་ནི་ཕྱར་ནས་རྒྱལ་པོའི་དཔུང་བྱེར་བའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སྙེགས་པ་མཐོང་ནས། འཇིགས་པ་དང་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར། ཀྭ་ཡེ་བུ་ཟླ་བ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ་འདི་ན་འདུག་གིས། མི་ཤ་ཟ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་བཀྲེན་ཆོས་ངན་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ། སླར་ལོག་ཚུར་ལ་ཤོག །སུ་དཱ་སའི་བུས་ཀྱང་དེ་སྐད་འབོད་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས། སེང་གེ་བཞིན་དུ་བསྙེམས་པ་དང་བཅས་པས་དེ་ནས་སླར་ལོག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུ་ཕུབ་དང་མཚོན་ཆ་ཡང་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་སྣང་བ་མཐོང་ནས། ང་ཡང་ཁྱོད་ཉིད་ཚོལ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འཛེམ་དོགས་དང་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་རྔམ་བཞིན་དུ་དེའི་དྲུང་དུ་བརྒྱུགས་ཏེ་འོངས་ནས་ཕྲག་པ་ལ་བསྐྱོན་ཏེ་བྲོས་ནས་སོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེའི་སེམས་རྔམ་ཞིང་དྲེགས་པས་གཡེངས་པ་ལ། བློ་རྟབ་རྟབ་པོར་གྱུར་ཅིང༌། རྒྱལ་པོའི་དཔུང་བྱེད་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་ཡང་གྱུར་ལ། དོགས་པ་དང་བཅས་པར་ཡང་ཤེས་ནས། ད་ཅུང་ཞིག་འདི་བཅོས་པའི་དུས་ལ་མ་བབ་པོ་སྙམ་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་གོ །སུ་དཱ་སའི་བུ་ཡང་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པས་རྙེད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་རང་གི་གནས་རྫོང༌། མི་རྣམས་བསད་པའི་ཀེང་རུས་མང་པོས་གང༌། །ས་གཞི་ཁྲག་གིས་གཤེར་བས་རྩུབ་རྩུབ་ལྟར། །ཅེ་སྦྱང་ཁ་འབར་མི་སྙན་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། །ཁྲོ་ཚིག་རྩུབ་མོས་རབ་ཏུ་སྐྲོང་པ་བཞིན། །བྱ་རྒོད་ཁ་ནས་ལོ་མ་དམར་བའི་ཤིང༌། །རོ་མང་བསྲེགས་པའི་དུ་བས་མདོག་འགྱུར་ཞིང༌། །སྲིན་པོ་ཡི་དྭགས་གར་བྱེད་ལྟས་ངན་འཇིགས། །མགྲོན་པོས་རྒྱང་ནས་མཐོང་ན་མིག་བསྒྱུར་བ། །དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ
Chinese
到來了。因此我必須招待他。聖者們也是那樣招待的。然後他吩咐王宮裡的人們，按照你們被吩咐的那樣好好做，之後妃嬪眷屬不高興，內心煩悶，眼裡充滿淚水。聲音嘶啞，說話的詞語也混亂，阻擋道路的人們嘆氣，然後又恢復，大聲喧嘩，說著在哪裡，就離開了。蘇達薩之子用骯髒的衣服束腰，頭上的頭髮散亂而長，沾滿灰塵，用樹皮綁著頭。臉上長滿了濃密的鬍鬚，變得黝黑。因為憤怒和威嚴，眼睛睜大，看起來很可怕。手持刀劍和盾牌，看到他追趕著潰散的國王軍隊。 沒有恐懼和疑慮。喂，孩子，我就是月亮，我在這裡。參與吃人肉的邪惡貪婪能做什麼？回去，回來！蘇達薩之子也聽到那樣呼喊的聲音。像獅子一樣驕傲地，然後返回。看到菩薩獨自一人，沒有盾牌和武器，自然顯得平靜。說道：我也在找你。沒有顧忌和疑慮，威嚴地向他跑去，來到他身邊，擊中他的肩膀，然後逃走了。菩薩也知道他的心被威嚴和傲慢所迷惑，內心慌亂，國王的軍隊潰散，非常高興，但也心存疑慮。心想：現在還不是調伏他的時候，就置之不理了。蘇達薩之子也因為願望達成，像獲得巨大財富一樣，內心非常高興，回到了自己的住所。充滿了被殺之人的眾多骨骸。 土地被鮮血浸濕，粗糙不堪。 豺狼嚎叫，口吐火焰，發出難聽的聲音。 像用粗暴的怒語恐嚇一般。 禿鷲口中叼著紅葉的樹木。 焚燒眾多屍體的煙霧改變了顏色。 羅剎和餓鬼跳舞，不祥之兆令人恐懼。 客人從遠處看到也會轉開眼睛。 進入那樣的地方，菩薩在那裡
English
arrived. Therefore, I must entertain him. The holy ones also entertain in that way. Then he instructed the people in the palace, "Do well as you have been instructed," after which the concubines and attendants were unhappy, their hearts were troubled, and their eyes were filled with tears. Their voices were hoarse, and the words they spoke were confused. Those who blocked the road sighed, then recovered, and went away, making a great clamor, saying, "Where is he?" Sudāsa's son tied his waist with a dirty cloth, his head's hair was disheveled, long, and covered with dust, and his forehead was bound with bark. His face was dark, covered with a tangled, long beard. Because of anger and ferocity, his eyes were wide open, and he looked terrifying. Holding a sword and shield, he saw him chasing after the king's routed army. Without fear or hesitation. "Hey, boy, I am the moon, I am here. What can that evil greed that engages in eating human flesh do? Go back, return!" Sudāsa's son also heard the sound of that call. Like a lion, with pride, he then returned. Seeing the Bodhisattva alone, without a shield or weapons, naturally appearing peaceful. He said, "I am also looking for you." Without reservation or hesitation, he ran towards him with ferocity, came to him, struck his shoulder, and then ran away. The Bodhisattva also knew that his mind was bewildered by ferocity and arrogance, his heart was flustered, and the king's army was routed, which made him very happy, but he was also suspicious. Thinking, "Now is not the time to subdue him," he left him alone. Sudāsa's son, also because his wish was fulfilled, was overjoyed as if he had obtained great wealth, and returned to his dwelling. Filled with many skeletons of those who had been killed. The ground was rough, moistened with blood. Jackals howled, spitting flames, making unpleasant sounds. Like threatening with harsh, angry words. Vultures with trees of red leaves in their mouths. The smoke from burning many corpses changed color. Rākṣasas and pretas danced, ominous signs were frightening. Guests would turn their eyes away when they saw it from afar. Having entered such a place, the Bodhisattva was there.