Tibetan
ཇིག་ཅེ་ན། མགྲོན་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་པ་སྟེ། ཟས་རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཟ་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་དེ་རིང་ངམ་སང་ངམ་ནམ་དགའ་བ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པས་ནི་མགྲོན་ཡིན་ནོ། །བསོད་སྙོམས་པ་ནི་མགྲོན་དུ་འགྲོ་བ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །མགྲོན་ཁས་ལེན་པས་ནི་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་འཇིག་གོ །མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ལེན་ཅེ་ན། ནར་མར་སྟེར་བ་ལ་གང་དང་གང་དུ་མང་པོ་དང་གྱ་ནོམ་པ་ནར་མ་རྙེད་པ་དེ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏེ། འགྲོ་ན་ཟན་ནར་མ་དང་འདྲ་བས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་མཐོང་མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ་དེང་སླན་ཆད་ནར་མར་སྟེར་བ་སྤངས་ཏེ། མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏོ། །དེ་ལ་མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། སེམས་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཉིད་དང༌། ཁྱིམ་ལ་སེར་སྣ་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་མེད་པ་དག་འབོད་པ་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། ཟས་བཟང་པོ་མི་འདམ་པ་ཉིད་དང༌། མིའི་འཛིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་ཚུལ་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། བརྙོགས་པར་རྒྱུ་བ་ནི་གང་གིས་སྤོང༌། གང་གིས་ནི་མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་འཇིག་ཅེ་ན། མཐར་གྱིས་རྒྱུ་བ་ནི་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ན་ཁྱིམ་དང་པོས་བཟུང་སྟེ། ཁྱིམ་མཐར་ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཆགས་རྒྱུ་བ་ནི་བརྙོགས་པར་རྒྱུ་བ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །བརྙོགས་པར་རྒྱུ་བས་ནི་མཐར་ ཆགས་སུ་རྒྱུ་བ་ཉིད་འཇིག་གོ །སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ལེན་ཅེ་ན། ལན་གཉིས་སུ་འདུག་སྟེ་ཟ་ན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདུག་ནས་བྱིན་ལེན་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བཟའ་བས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་མཐོང༌། སྟན་གཅིག་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་བླངས་ནས་ཡང་མི་ལེན་པའོ། །ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ནི་ཟས་ལྷག་པར་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཟས་ལྷག་པ་ཟ་བས་ནི་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་འཇིག་གོ །དགོན་པ་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ལེན་ཅེ་ན། གྲོང་མཐར་གནས་ན་མི་འདོད་པའི་ཡུལ་གྱིས་འཁྲུག་པ་དང༌། ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འཛིན་པར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་མཐོང༌། དགོན་པ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ་དེ
Chinese
如果问，客人是第三个支分，对于吃任何五种食物的人，无论是今天、明天或任何高兴的时候，邀请为客人，这就是客人。乞食者是舍弃去当客人。接受客人就会毁坏乞食。如何正确地受持次第行乞呢？对于连续布施，无论在哪里得到很多和丰盛的连续食物，就正确地受持那里。如果去，就像连续的食物一样，也看到不是节俭用具的过患，也看到次第行乞的功德，就如此说：从今以后舍弃连续布施，正确地受持次第行乞。其中，次第行乞的功德有这些：心平等，对众生慈悲，舍弃对家的吝啬，没有去家的过患，对邀请不欢喜，不选择好的食物，从人的执着中完全解脱，完全舍弃一起享用，具有节俭用具的行相。像这样等等是次第行乞的功德。什么是次第行乞？用什么舍弃杂乱行乞？用什么毁坏次第行乞呢？次第行乞是在乞食时被第一家抓住，在家次第行乞。次第行乞是舍弃杂乱行乞。杂乱行乞会毁坏次第行乞。如何正确地受持一坐食呢？坐两次，如果吃，就一次又一次地坐着给予和接受，以及完全享用的食物，也看到不是节俭用具的过患，也接受一坐食的功德，然后不再接受。饭后不再接受是舍弃剩余的食物。吃剩余的食物会毁坏饭后不再接受。如何正确地受持住在寂静处呢？如果住在村边，也看到被不喜欢的境所扰乱，以及生起贪着和住在执着中的过患。也看到住在寂静处的功德，就如此说：
English
If asked, the guest is the third branch. For someone who eats any of the five kinds of food, inviting them as a guest whether it's today, tomorrow, or whenever they are happy, that is a guest. A mendicant is someone who abandons going as a guest. Accepting guests destroys mendicancy. How does one correctly uphold the practice of sequential alms-seeking? Regarding continuous offerings, wherever one finds abundant and plentiful continuous food, one correctly upholds that place. If one goes, it is like continuous food, and one also sees the fault of not being frugal with utensils. One also sees the virtues of sequential alms-seeking, and then one says: From now on, I will abandon continuous offerings and correctly uphold sequential alms-seeking. Among these, the virtues of sequential alms-seeking are these: having equanimity of mind, having compassion for sentient beings, abandoning stinginess towards one's home, having no faults in going to homes, not being pleased by invitations, not choosing good food, being completely liberated from attachment to people, completely abandoning communal enjoyment, and having the aspect of frugality with utensils. Such things and others are the virtues of sequential alms-seeking. What is sequential alms-seeking? What does one abandon with disordered alms-seeking? What destroys sequential alms-seeking? Sequential alms-seeking is when one is seized by the first house while practicing alms-seeking, and one practices sequential alms-seeking in houses. Sequential alms-seeking is abandoning disordered alms-seeking. Disordered alms-seeking destroys sequential alms-seeking. How does one correctly uphold the practice of eating one meal in one sitting? Sitting twice, if eating, one sits again and again to give and receive, and also the food that is fully enjoyed. One also sees the fault of not being frugal with utensils, and one also accepts the virtues of eating one meal in one sitting, and then one does not accept again. Not accepting food afterwards is abandoning leftover food. Eating leftover food destroys not accepting food afterwards. How does one correctly uphold the practice of dwelling in a solitary place? If one dwells at the edge of a village, one also sees the faults of being disturbed by undesirable objects, and of generating attachment and dwelling in clinging. One also sees the virtues of dwelling in a solitary place, and then one says:
Tibetan
ང་སླན་ཆད་གྲོང་མཐར་གནས་པ་སྤངས་ཏེ། དགོན་པར་གནས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏོ། །དེ་ལ་དགོན་པ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། མི་འདོད་པའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། གཏམ་གྱི་གཞི་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཉིད་དང༌། ལྷས་བསྐུལ་བ་ཉིད་དང་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་དང༌། དབེན་པའི་བདེ་བ་ཅི་འདོད་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་དང༌། སྒྲ་ཆུང་བས་རྣལ་འབྱོར་དང་མཐུན་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དང། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་ཚུལ་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགོན་པ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཡིན་ནོ། །དགོན་པའི་གནས་མལ་གྱི་མཐའ་ནི་གང་ཡིན། དགོན་པ་པ་ནི་གང་ཡིན། གང་གིས་ནི་དགོན་པ་པ་ཉིད་འཇིག་ཅེ་ན། གྲོང་དང༌། གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དང༌། ཀུན་དགའི་ར་བ་དང༌། ཀུན་དགའི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པ་མི་འབྲིང་གི་ཁྲུ་བཞི་ལ་གཞུ་སྟེ། གཞུ་དེ་ལྟ་བུའི་གཞུ་ལྔ་བརྒྱ་འདི་ནི་དགོན་པའི་གནས་མལ་གྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དགོན་པ་པ་ནི་གྲོང་མཐར་གནས་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ལེན་ཅེ་ན། གཡོགས་པར་གནས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང༌། བཅོས་ལེགས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ལ་གསོལ་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་དག་ཀྱང་མཐོང༌། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ། དེང་སླན་ཆད་གཡོགས་པར་གནས་པ་སྤངས་ཏེ་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏོ། །དེ་ལ་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། གནས་དམ་བཅས་པ་དང༌། མཐུན་པ་ཉིད་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ཉིད་དང༌། ལས་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། ལྷས་བསྐུལ་བ་ཉིད་དང༌། གནས་ལ་སེར་སྣ་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། ཆགས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཡིན་ནོ། །ཤིང་དྲུང་གི་ཚད་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡིན། ཤིང་ཇི་ལྟ་བུ་ནི་སྤོང་བར་བྱ། ཤིང་དྲུང་པ་ནི་གང་ཡིན། གང་གིས་ནི་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་འཇིག་ཅེ་ན། ཉི་མ་གུང་གི་དུས་སུ་གྲིབ་མས་ཇི་སྲིད་ཁྱབ་པ་དང༌། རླུང་མེད་པར་ལོ་མ་དག་ཇི་སྲིད་དུ་ལྷགས་པ་དེ་སྲིད་ནི་ཤིང་དྲུང་གི་ཚད་ཡིན་ནོ། །ཤིང་དྲུང་པས་སྡོང་རྒན་དང༌། ཤིང་ཁོང་སྟོང་དང༌། ཤིང་ཉེན་ཅན་སྤང་བར་བྱའོ། །ཤིང་དྲུང་པ་ནི་གཡོགས་བར་གནས་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཡོགས་བར་གནས་པས་ནི་ཤིང་
Chinese
我今后舍弃住在村边，真实地受持住在寺院。寺院住者的功德有这些：完全舍弃不悦意的境，如实宣说十种谈话的依据，极其美丽，天神劝勉，不追求喜欢喧嚣，获得随心所欲的寂静安乐，声音小而与瑜伽相应，是圣者的行为，具有减少资具的品性，像这些就是寺院住者的功德。寺院住处的边际是什么？寺院住者是谁？什么使寺院住者毁灭呢？除了村庄、村庄的近处、僧园、僧园的近处以外，以中等人的四肘为弓，像那样的五百弓就是寺院住处的边际。寺院住者是舍弃住在村边的人。如何如实受持住在树下呢？完全受持住在荫处，不做修整，不向他人乞讨，也见到享用的过患，也见到住在树下的功德后，这样说道：从今以后舍弃住在荫处，真实地受持住在树下。住在树下的功德有这些： 安住于誓言，和合，减少资具，完全舍弃喜欢做事，天神劝勉，舍弃对住处的吝啬，彻底舍弃贪执，是圣者的行为，减少资具。像这些就是住在树下的功德。树下的量有多少？应舍弃什么样的树？住在树下者是谁？什么使住在树下者毁灭呢？正午时分影子所覆盖的范围，以及无风时树叶飘落的范围，那就是树下的量。住在树下者应舍弃老树、空心树和危险的树。住在树下者是舍弃住在荫处的人。住在荫处者是树
English
I will henceforth abandon living on the edge of the village and truly take up residence in the monastery. The virtues of being a monastery dweller are these: completely abandoning undesirable objects, truly expounding the ten grounds of speech, being exceedingly beautiful, being exhorted by the gods, not seeking pleasure in commotion, obtaining the desired bliss of solitude, being in harmony with yoga due to quietness, being the conduct of noble beings, and having the quality of reducing possessions. Such are the virtues of being a monastery dweller. What is the boundary of a monastery dwelling? Who is a monastery dweller? What destroys being a monastery dweller? Except for villages, the vicinity of villages, gardens, and the vicinity of gardens, four cubits of an average person form an arc; five hundred such arcs are the boundary of a monastery dwelling. A monastery dweller is one who abandons living on the edge of the village. How does one truly take up living under a tree? By fully embracing living in the shade, not making repairs, not begging from others, and also seeing the faults of enjoyment, and also seeing the virtues of living under a tree, one says: From now on, abandoning living in the shade, I will truly take up living under a tree. The virtues of living under a tree are these: Abiding by vows, being harmonious, reducing possessions, completely abandoning the desire to work, being exhorted by the gods, abandoning stinginess towards dwellings, completely abandoning attachment, being the conduct of noble beings, and reducing possessions. Such are the virtues of living under a tree. What is the measure of under a tree? What kind of tree should be abandoned? Who is a tree dweller? What destroys being a tree dweller? The extent to which the shadow covers at noon, and the extent to which leaves fall without wind, that is the measure of under a tree. A tree dweller should abandon old trees, hollow trees, and dangerous trees. A tree dweller is one who abandons living in the shade. One who lives in the shade is a tree