Tibetan
་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ན་མི་དེ་ནོར་ཏེ་གཞན་བསད་ན་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །གསད་པར་བསམས་ཏེ་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ལས་མ་ཤི་ན་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ན་ཕས་ཕམ་པའོ། །ཕས་ཕམ་པ་བཞི་ལས་སྲོག་གཅོད་པའི་ཕས་ཕམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྔོན་རྫ་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ནོར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དགོན་པ་ན་སྤྱིལ་པོ་བྱས་ནས་གནས་སོ། །དེ་ནས་ནོར་ཅན་གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཕྱུགས་རྫི་དང་ཤིང་ཐུན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱིལ་པོ་བཤིག་དྲལ་ཅིང་རྩྭ་དང་ཤིང་རྣམས་སོ་སོར་ཁྱེར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལན་དུ་མ་ཞིག་བྱས་པ་དང་རྫ་མཁན་ནོར་ཅན་གྱིས་བསམས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་དུ་གཙེས་ཤིང་སྤྱིལ་པོ་བྱེད་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་ལ་དག་བའི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྱུར་བས་འོ་ན་བདག་གིས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པས་སའི་སྤྱིལ་པོ་ཞིག་བྱས་ལ་སོ་བཏང་སྟེ་གནས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཁང་བུའི་རྨང་བཏིང་ཞིང་བརྩིགས་ནས་སོ་བཏང་ནས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་མེ་ཏོག་ཛི་བ་ཀ་བཞིན་དུ་དམར་ཞིང་འཚེར་བ་ཞིག་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དགེ་སློང་རྣམས་དང་གནས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པས་ཁང་བུ་གཟིགས་ནས་སུའི་ཡིན། དེ་ནི་དགེ་སློང་ནོར་ཅན་གྱི་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ངལ་འཕྱ་བར་འགྱུར་གྱིས་ཁང་བུ་ཆོམས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁང་བུ་བཅོམ་སྟེ་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ནོར་ཅན་གྱིས་བསམ་པ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་གྱི་ཤིང་སྲུངས་ཀྱི་དཔོན་དང་བདག་མཛའ་བས་ཤིང་གི་ཁང་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཤིང་སྲུངས་པ་ལ་ལྷས་ཤིང་བྱིན་པ་འོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཤིང་ སྲུངས་ཀྱི་དཔོན་པོས་ཀྱང་ལྷས་ཕུལ་ན་བཙུན་པ་ཅི་བདེར་སྣོམས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཞིག་རལ་བཅོས་པའི་རྒྱུ་ཤིང་བཅད་པ་དུ་མ་ཞིག་གཤགས་གཏུབས་ཏེ་ཁྱེར་བ་གྲོང་ཁྱེར་སྲུངས་པའི་དཔོན་པོས་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་སྨྲས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ཅན་བཀུག་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ནི་ཤིང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དབང་བྱས་པ་དང༌། མི་དབང་གིས་བདག་ལ་སྩལ་ཏོ། །སྔོན་ཡབ་ཀྱིས་ལྷ་ཁྱོད་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་ངའི་ཡུལ་དགེ་བར་གྲགས་པས་དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམ
Chinese
如果具备所有条件，那人就犯了重罪，即使杀了别人也是重罪。如果想杀人并采取行动但没有杀死，也是重罪。如果具备所有条件，那就是堕罪。四种堕罪中，断命的堕罪就结束了。关于不予而取的开端是，世尊住在王舍城光明的园林迦兰陀竹园时。当时，以前做陶匠后来出家的比丘名叫财护，在王舍城的寺院里搭了个茅棚居住。后来，财护在王舍城乞食的时候，王舍城的牧童和樵夫们拆毁了他的茅棚，把草和木头各自拿走了。像这样多次拆毁之后，陶匠财护心想，这样到处骚扰，搭建茅棚也会严重扰乱修行，成为证悟的障碍，不如我按照以前的地方，做一个土坯房，粉刷一下住在里面吧。他这样想着，就打了房子的地基，砌好墙，粉刷了一下，做了一个非常漂亮的，像红色而闪耀的吉瓦花一样的房子，住在里面。其他时候，世尊带着比丘眷属游化，看到了房子，问道是谁的？他们回答说是比丘财护的。世尊说，因为这样外道们会嘲笑，把房子拆了吧。比丘们就拆了房子。之后，财护又想，我和王舍城的护林官关系好，不如做一个木头房子吧。他这样想着，对护林官说，请给我一些神赐的木头吧。护林官回答说，如果神赐予了，尊者您就随意取用吧。于是，他砍伐了很多王舍城修缮破旧房屋的木头，劈开后拿走了，被守城官看见了，就告诉了国王阿阇世。把有理由的人叫来，（护城官对财护说）比丘你擅自拿走不予之物，国王赐予了我。（财护说）以前父王给您加冕为国王的时候，我的国家以善良闻名，所以比丘和婆罗门们
English
If all conditions are met, that person commits a grave offense, even killing another is a grave offense. If one intends to kill and takes action but does not kill, it is also a grave offense. If all conditions are met, it is a defeat. Among the four defeats, the defeat of taking life is complete. The beginning of taking what is not given is that the Blessed One was dwelling in the Bamboo Grove of Kalanda, the Garden of Light in the city of Rajagriha. At that time, a monk named Dhanamitra, who had previously been a potter and later ordained, lived in a hut in the monastery of Rajagriha. Later, when Dhanamitra was begging for alms in Rajagriha, the herdsmen and woodcutters of Rajagriha demolished his hut and took the grass and wood away. After being demolished many times like this, the potter Dhanamitra thought, "Being harassed everywhere like this, building a hut will also seriously disturb my practice and become an obstacle to enlightenment. It would be better if I followed the previous place and made an adobe house, whitewashed it, and lived in it." Thinking this, he laid the foundation of the house, built the walls, whitewashed it, and made a very beautiful house, red and shining like a Jivaka flower, and lived in it. At another time, the Blessed One was traveling with his retinue of monks and saw the house and asked whose it was. They replied that it belonged to the monk Dhanamitra. The Blessed One said, "Because of this, the heretics will mock us, tear down the house." The monks tore down the house. After that, Dhanamitra thought again, "I am friendly with the forest ranger of Rajagriha, I should make a wooden house." Thinking this, he said to the forest ranger, "Please give me some wood given by the gods." The forest ranger replied, "If the gods have given it, Venerable, please take whatever you need." So, he cut down many pieces of wood that were used to repair old houses in Rajagriha, split them, and took them away. The city guard saw this and told King Ajatashatru. He summoned the person with a reason, (the city guard said to Dhanamitra) "Monk, you have taken what was not given without permission, the king has given it to me." (Dhanamitra said) "When the former king crowned you as king, my country was known for its goodness, so the monks and Brahmins"
Tibetan
ས་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་ཆུ་མ་བྱིན་པར་མི་སྤྱོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཅི་བདེར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་ཁྱུ་མཆོག་གི་སྒྲ་ཆེན་པོ་བསྒྲགས་པ་ནི་མི་དགོངས་སམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པ་ལ་བྱའི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ལ་ནི་རྒྱལ་པོས་མངའ་བགྱིར་ཅི་མཆིས་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ནས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་དགེ་སློང་བསད་པར་རིགས་ན་ཁྱོད་ད་སླན་ཆད་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྤྱོས་ནས་སླར་བཏང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་སོང་ལ་རྒྱལ་པོའི་གྲོང་དཔོན་དང་དེད་དཔོན་ལམ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག་བླངས་པས་སྲོག་ལ་འབབ་པ་དང་ཡུལ་ནས་དབྱུང་བའི་ཆད་པ་གཅོད་པར་བྱེད་སྨོས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། ཀུན་དགའ་བོས་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་དང༌། མ་ཤ་ཀ་ལྔའམ་ལྔ་ལས་ལྷག་པ་བླངས་པས་སྲོག་ལ་འབབ་པ་དང་ཡུལ་ནས་འབྱིན་པའི་ཆད་པ་གཅོད་དོ་ཞེས་མཆི་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་བཞིན་གསོལ་པས། དགེ་སློང་ནོར་ཅན་བཀུག་ནས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་ནས་འདུལ་བལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །དགེ་ཚུལ་བདག་གམ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས། །རྐུ་སེམས་མཐུ་དང་འཇབ་བུ་ཡིས། །འཁྲུལ་པ་མེད་པར་མི་གཞན་གྱི། །གནས་ནས་མ་ཤ་ལྔ་ཙམ་མམ། །རང་གི་ཡུལ་ནས་བྱུང་བ་ཡང༌། །ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎའི་བཞི་ཆ་བརྐུས། །དེ་བརྐུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་ཚུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའོ། །བདག་གིས་ཀྱང་རྐུ་སེམས་དང་ལྡན་པས་མཐུ་དང་འཇབ་བུ་ ཡིས་བརྐུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྐུ་སེམས་དང་ལྡན་པས་མཐུ་དང་འཇབ་བུས་ཀཱར་ཥཱ་པཎའི་བཞི་ཆ་བརྐུས་ཏེ་རིན་ཐང་ཚང་ན་ཕས་ཕམ་པའོ། །རྐུ་སེམས་མེད་ན་བསྡམ་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག །གཞན་གྱིས་མཐུ་དང་འཇབ་བུས་བརྐུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་གྱིས་དགེ་སློང་གྲོགས་པོ་ཞིག་ལ་རྐུར་བཅུག་པ་ལས་དེས་མཐུ་དང་འཇབ་བུས་བརྐུས་ཏེ། ནོར་བདག་ཅག་སོ་སོར་བགོས་རིན་ཐང་ཚང་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །རིན་ཐང་མ་ཚང་ན་ཉེས་བྱས་སྦོམ་པོ་རེ་རེ་བརྐུས་ན་བརྐུས་ཤས་ཀྱི་སྐལ་བ་བླངས་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་གཅིག །འཁྲུལ་པ་མེད་པར་མི་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་རྨོངས་པ་དང་མི་དྲན་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་དུ་ག
Chinese
难道您没听到那牛王发出的洪亮声音吗？它说，未经允许不得使用土地、草木和水，一切都应随意取用。国王说：这适用于无主之物，不适用于有主之物。有人禀告说：国王您对无主之物有什么权力呢？国王勃然大怒，斥责道：未经允许就拿取东西的比丘该杀，你以后不许再这样做！说完就把他遣走了。后来，比丘们把这件事禀告给了世尊。世尊对阿难说：阿难，你去找国王的城官和商队首领，问问他们，偷取多少路费会被处以死刑或驱逐出境的惩罚。阿难照做了。他们回答说：偷取五摩沙迦或超过五摩沙迦的路费，就会被处以死刑或驱逐出境。阿难把这件事禀告给了世尊。世尊召集了有财物的比丘，用各种方式训斥了他们，并制定了戒律。沙弥自己或其他人，以盗心、武力或欺骗，不迷惑地从他人处，偷取大约五摩沙迦，或从自己的地方，偷取四分之一喀尔沙巴拿，偷取这些就会破戒。沙弥是指安住于出家戒律的人。我自己也一样，如果以盗心、武力或欺骗偷盗，就会破戒。像这样，如果以盗心和武力或欺骗偷取四分之一喀尔沙巴拿，价值足够，就会被判为堕罪。如果没有盗心，就会犯一个应忏罪。如果别人用武力或欺骗偷盗，就会破戒，但不是自己亲自偷盗，而是让一个比丘朋友去偷盗，然后他用武力或欺骗偷盗。如果我们平分赃物，价值足够，就会被判为堕罪。如果价值不够，就会犯一个粗罪。如果每次偷盗都分赃，价值不够，就会犯一个粗罪。所谓“不迷惑地从他人处”，迷惑就是愚痴和不记得，没有迷惑就是心自然而然地……
English
Didn't you hear the loud voice of the bull king? It said that land, grass, trees, and water should not be used without permission, and everything should be taken freely. The king said: This applies to ownerless things, not to owned things. Someone reported: What power do you, the king, have over ownerless things? The king became furious and rebuked: A bhikkhu who takes things without permission should be killed, and you must not do this again! After saying this, he sent him away. Later, the bhikkhus reported this matter to the Blessed One. The Blessed One said to Ananda: Ananda, go and ask the king's city officials and caravan leaders how much toll they take that would be punished by death or expulsion from the country. Ananda did as he was told. They replied: Stealing five mashakas or more than five mashakas of toll would be punished by death or expulsion from the country. Ananda reported this matter to the Blessed One. The Blessed One summoned the bhikkhus with property, scolded them in various ways, and established the precepts. A novice, whether himself or others, with a stealing mind, by force or deception, without confusion, from another person's place, steals about five mashakas, or from his own place, steals a quarter of a karshapana, stealing these will break the precepts. A novice refers to someone who abides by the monastic precepts. The same goes for myself, if I steal with a stealing mind, by force or deception, I will break the precepts. Like this, if with a stealing mind and by force or deception, a quarter of a karshapana is stolen, and the value is sufficient, it will be judged as a defeat. If there is no stealing mind, one will commit a sin of confession. If others steal by force or deception, the precepts will be broken, but not by oneself personally stealing, but by asking a bhikkhu friend to steal, and then he steals by force or deception. If we divide the spoils and the value is sufficient, it will be judged as a defeat. If the value is not sufficient, one will commit a gross sin. If one takes a share of the spoils each time one steals, and the value is not sufficient, one will commit a gross sin. The so-called "without confusion from another person's place," confusion is ignorance and not remembering, and without confusion is the mind naturally...