Tibetan
ད་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནོར་གྱིས་ཕོངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡི། །དཀོར་གྱིས་ཀྱང་ནི་སྨན་གྱི་བྱ་བ་བྱ། །སོས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་བསབ་པར་བྱ། །དེ་ལ་འབྱོར་བ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད། །ནད་པ་ནོར་གྱིས་ཕོངས་པས་ནི་ཐ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨན་གྱི་ཟོང་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་སོས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་རྫས་དེ་བསམ་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་འབྱོར་བ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ལ་འབྱོར་པ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད། །འབྱོར་པ་མི་བདོག་ནམ་བསབས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་གོས་ཀྱི་གཞི་ལས། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ཡལ་བར་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ནད་གཡོག་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དེས་ཀྱང་གལ་ཏེ་དེ་ལ་སྨན་མེད་ན་དྲིས་ཏེ་སྦྱིན་བདག་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མི་ཟད་པའི་དཀོར་ལས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འོན་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ནམ་དྲི་གཙང་ཁང་གི་གདུགས་སམ་རྒྱལ་མཚན་ནམ་བ་ངན་ནམ་རྒྱན་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དགེ་འདུན་གྱིས་བླངས་ནས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ནད་གཡོག་གིས་ཀྱང་བཙོངས་ནས་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །སྟོན་པ་ལ་ཡང་མཆོད་པར་བྱའོ། །སོས་པར་གྱུར་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདིས་ཁྱོད་ལ་མཁོ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་འབྱོར་པ་ཡོད་ན་དེས་བསྒྲིམས་ནས་བསབ་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མེད་ན་མཁོ་བ་བྱས་པ་ལེགས་པར་མཁོ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་པའི་ནོར་བུ་དབང་བ་ཡིན་པས་འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ། ཡུལ་ཆོས་ཆད་པ་སོགས་ཆོས་ལྡན་པས་བསྟན། །རྒྱལ་པོའི་སྐལ་ཡིན་རྒྱལ་པོས་གནང་བ་བླང༌། །དེ་ལ་རྩོད་པ་དག་ནི་བྱུང་གྱུར་ན། །སྡོམ་བརྩོན་བསྐོ་བར་སྟོན་པའི་བཀའ་ལས་མིན། །འདིར་གཞུང་ནི་དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱལ་པོའི་སྐལ་བ་ནི་བླང་བར་བྱ་སྟེ། གནང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པས་བསྟན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་དབང་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་དང་དབྱིག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྐལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་ཆད་པ་ཕ་ཚན་ཆོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ནོར་བླང་བ་ནི་རྒྱལ་པོས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གྲུ་བ
Chinese
現在是這樣，其他則不然。因貧困而無資財，如來的財物也可用於醫療。如果痊癒了，就應當償還。如果沒有財力，就沒有罪過。病人因貧困而無資財，甚至可以用佛像的裝飾等物品來換取藥物。在什麼時候痊癒了，那時就應當考慮償還那些物品。如果沒有財力，那時該怎麼辦呢？回答說：如果沒有財力，就沒有罪過。因為沒有財力，無論何時償還都不會有墮落。這裡的根據是衣物之基。因此，比丘在行梵行時，不應當拋棄病人，應當安排看護。如果看護沒有藥物，就應當詢問並讓施主們如實地接受。如果沒有成功，就應當給予僧團的事業。然而，如果沒有成功，就應當從佛陀的不竭之財中給予。如果仍然沒有成功，就應當從如來的佛塔或香室的傘蓋或幢幡或惡劣的裝飾品或任何裝飾品中，由僧團取走並給予。看護也應當變賣後進行供養。也應當供養導師。痊癒後，應當告知說：佛陀的這些東西已經為您所需而做了。如果他有財力，就應當努力償還。如果沒有財力，已經做的供養是很好的供養，因為是財寶自在，所以不應當後悔，這樣說的。第五品。鄉村法律的判決等，由具法者宣示。國王的份額應取走，接受國王的恩賜。如果對此產生爭執，不要任命持戒者，這是導師的教言。這裡的根據是：因此，國王的份額應當取走，應當給予恩賜等等。鄉村法律的判決等所產生的，由具法者宣示的是國王所掌管的，稻米和財物等是國王的份額。因此，鄉村法律的判決，凡是由具法者們宣示的，那判決所產生的財物，國王應當取走。船夫
English
Now it is so, otherwise it is not. Due to poverty and lack of wealth, the Tathagata's possessions can also be used for medical treatment. If healed, it should be repaid. If there is no financial means, there is no fault. If a patient is poor and lacks wealth, even the ornaments of the Buddha and other items can be exchanged for medicine. When is the time to be healed, then the item should be considered for repayment. If there is no financial means, what should be done at that time? The answer is: If there is no financial means, there is no fault. Because there is no financial means, there will be no fall no matter when it is repaid. Here, the basis is the basis of clothing. Therefore, a monk should not abandon the patient while practicing Brahmacharya, but should arrange a caregiver. If the caregiver does not have medicine, he should ask and let the benefactors accept it truthfully. If it is not successful, the work of the Sangha should be given. However, if it is not successful, it should be given from the inexhaustible wealth of the Buddha. If it still does not succeed, it should be taken from the Tathagata's stupa or the umbrella or banner of the incense room or the bad ornaments or any ornaments, and given by the Sangha. The caregiver should also sell it and make offerings. Offerings should also be made to the teacher. After healing, it should be said: These things of the Buddha have been done for your needs. If he has financial means, he should try to repay it. If there is no financial means, the offerings that have been made are very good offerings, because it is the treasure of freedom, so there should be no regrets, so it is said. Fifth chapter. The judgments of village laws, etc., are declared by those who possess the Dharma. The king's share should be taken, and the king's gift should be accepted. If disputes arise about this, do not appoint a precept holder, this is the teaching of the teacher. Here, the basis is: Therefore, the king's share should be taken, and gifts should be given, etc. What arises from the judgments of village laws, etc., and is declared by those who possess the Dharma, is governed by the king, and rice and wealth, etc., are the king's share. Therefore, the judgments of village laws, whatever is declared by those who possess the Dharma, the wealth produced by that judgment should be taken by the king. Boatman