Tibetan
་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བུའི་སྐལ་པ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ནད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་བསྐུལ་བ་ལས་བྱ་བ་ཞིག་གིས་ཤོར་ནས་མ་བྱིན་ན། ཤི་ཡང་དེ་ཡི་ཚིག་དང་མཐུན་པར་ནི། །དེ་ཡི་རྫས་ལས་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན། །འདུལ་བྱེད་ལས། གལ་ཏེ་ནད་པ་ན་རེ་མཆོད་པ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟེར་ན་དེ་བྱའོ། །འོན་ཏེ་བྱ་བ་ཞིག་གི་ཆེད་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་མ་བསྒྲུབས་ན་ནད་པ་དེ་ཤི་ཡང་དེའི་རྫས་ལས་དེས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །འདི་ནི་འཆི་བའི་སྔ་རོལ་གྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་གྱི། བདག་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ནད་གཡོག་ལས་བསྐུར་ཏེ་ཉམས་པ་ལས་འདི་སྐད་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ལས་བསྐུར་ཏེ་ཉམས་པ་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རང་གི་སྡེ་ཚན་རྫས་ནི་འགྱེད་པ་ལས། །གལ་ཏེ་སྡོམ་བརྩོན་སྐལ་བ་མ་བླངས་ཤིང༌། །སྐལ་བ་དེ་ནི་སྡེ་ཚན་དེའི་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བ་ཐོབ་ན་ཤི་བའི་སྐལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་སྡེ་ཚན་བཅུ་ལ་སོགས་པས་རྫས་བགོས་པ་དེ་ལ་རང་གི་སྡེ་ཚན་དང་རྫས་འགྱེད་པ་ལས་གལ་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་རང་གི་སྐལ་བ་མ་བླངས་པ་ ཁོ་ནར་ཤི་ན་དེའི་ཚེ་རྙེད་པ་དེ་གཅིག་པུ་དེས་མ་ཚང་བའི་སྡེ་ཚན་དེ་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་སྐལ་བ་བླངས་ནས་ཤི་ན་དེའི་ཚེ་རྙེད་པ་དེ་མཚམས་སུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་ཏེ། ཤི་བའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། འདིར་གཞུང་ནི་གླེང་གཞི་ལས། བཙུན་པ་གལ་ཏེ་བཅུ་རྣམས་ལས་གཅིག་གུམ་ན་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་རྙེད་པ་སུ་དབང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེ་བ་འཁོར་གལ་ཏེ་བགོས་ནས་ཤི་ན་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་བགོ་བར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་མ་བགོས་པར་ཤི་ན་དགུ་པོ་རྣམས་དབང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁུངས་ཀྱི་ཚིག་དེ་ནི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་དོ། །གཞན་དུ་གོས་ལ་སོགས་པ་བསྐུར་གྱུར་ན། །དེ་ནི་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་འདོད་སྐུར་བར་བྱེད་དབང་སྟེ། །མི་འདོད་ཀྱང་དེ་དབང་བ་ཁོ་ན་ཡིན། །གཞན་དུ་གོས་ལ་སོགས་པ་བསྐུར་ལ་སྡོམ་བརྩོན་གང་ཁོ་ན་ལ་བསྐུར་བ་དེས་ཀྱང་མ་སྤངས་ན་གོས་ལ་སོགས་པ་པེ་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཤི་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤི་བའི་རྫས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་གཞུང་ནི་གོས
Chinese
就是那样的。因此，说了要接受儿子的份额等等。如果病人劝说布施，但因为某事耽搁了没有布施，即使死了，也要按照他的话，僧众们从他的财物中布施。《调伏事》中说：如果病人说要做供养等等，那就做。如果因为某事当时没有完成，即使病人死了，也要从他的财物中按照他所说的那样做。这是死前的布施，不是说我死后才做。因此，这仅仅是布施。从侍病中委托而耽误了，这样说是因为委托他人而耽误也没有差别的缘故，应当理解为就是布施。自己的团体财物是分配时，如果僧人没有领取份额，那份额就是那个团体的。得到份额后就是死者的份额。在何处，十个团体等分配财物时，从自己的团体和财物中分配，如果苦行者没有领取自己的份额就死了，那时应当知道，得到的财物是那个单独未完成的团体的。如果领取了自己的份额后死了，那时得到的财物仅仅是那些显现出来的，因为那是死者的财物。这里，经典是《事类品》中说：比丘，如果十个人中死了一个，死者的用具归谁所有？世尊开示说：近亲，如果分配后死了，应当由僧团共同分配。如果没有分配就死了，九个人所有。来源的词句，也对其他的共同财物这样说。另外，如果是委托衣服等，那就是委托给谁的，就是谁的。即使是不愿意，也有委托的权利，即使不愿意，也仅仅是他所有。另外，如果是委托衣服等，委托给哪个僧人，如果那个僧人没有舍弃，应当知道衣服等是那个人的。他死了也是那个人的，因为那是死者的财物。这是最后的话。这里，经典是衣服。
English
It is like that. Therefore, it is said to take the son's share, etc. If the patient urges to give alms, but it is delayed due to something and not given, even if he dies, according to his words, the Sangha should give alms from his property. In the Vinaya Matters, it says: If the patient says to make offerings, etc., then do it. However, if it is not completed at that time for some reason, even if the patient dies, it should be done from his property as he said. This is the almsgiving before death, not saying that it should be done after I die. Therefore, this is only almsgiving. It is said that it was delayed due to entrusting in nursing the sick, because there is no difference even if it is delayed due to entrusting to others, it should be understood as almsgiving. When one's own group's property is distributed, if the Sangha does not receive the share, that share belongs to that group. If the share is received, it is the share of the deceased. Wherever ten groups, etc., distribute property, from one's own group and property, if the ascetic dies without receiving his share, then it should be known that the property obtained is only that of the incomplete group alone. If he dies after receiving his share, then the property obtained at that time belongs only to those who have manifested, because it is the property of the deceased. Here, the scripture is from the Matters Category, saying: Bhikshus, if one of the ten dies, who owns the property of the deceased's belongings? The Blessed One taught: Relatives, if he dies after distributing, it should be distributed by the Sangha together. If he dies without distributing, the nine own it. The source words are also said to other common property. In addition, if it is entrusting clothes, etc., it belongs to whoever it is entrusted to. Even if one is unwilling, there is the right to entrust, even if one is unwilling, it is only his. In addition, if it is entrusting clothes, etc., to which Sangha it is entrusted, if that Sangha does not abandon it, it should be known that the clothes, etc., belong to that person. Even if he dies, it is that person's, because it is the property of the deceased. This is the final word. Here, the scripture is clothes.
Tibetan
་ཀྱི་གཞི་ལས། དགེ་སློང་ལ་གོས་དག་བསྐུར་བ་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་ན་ཉེས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ།། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་བསམ་པས་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་གོས་དག་བསྐུར་བ་དེ་ཤི་ན་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་ན་ལེགས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ནི་བསམ་པས་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་གོས་དག་བསྐུར་བ། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ཡང་ཤི་ལ། གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ཡང་ཤི་ན། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་བསམ་པས་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན། ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེའི་བསམ་པས་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན། ཉེས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདིར་གཞུང་གི་དུམ་བུ་གསུམ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་འདོད་སྐུར་བ་བྱེད་དབང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྟེ་དེས་མི་འདོད་ ན་དེའི་ཚེ་དེ་སྐུར་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་གོས་དག་བསྐུར་བ་ལས་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེས་སྤངས་བ་ལ་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་ལེགས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མི་འདོད་ཀྱང་དེ་དབང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོན་ཏེ་སྐུར་པར་བྱེད་ན་ཡང་མི་འདོད་ན། འོན་ཀྱང་དེ་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཕྱག་དར་དང་འདྲ་བར་བདག་གིས་པོར་རོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་བློ་མི་འབྱུང་བར་རིགས་པས་ན་དེའི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་བསྐུར་བ་ན་དུས་ཀྱང་སྤངས་པ་མིན་ཞིང༌། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེས་ཀྱང་སྤངས་ལ། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་ཡིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེའི་ཡིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པ་ཡོད་ན་ཤི་བའི་ནོར་རྣམས་ལ། །མཚན་རྣམས་ཐ་དད་པ་ནི་མི་དབང་ངོ༌། །སྡོམ་
Chinese
的根本。比丘接受布施的衣服，如果布施者贪恋而使用，就是不如法使用。如果接受布施者发心加持为亡者之物，就是如法加持。比丘接受比丘布施的衣服，如果布施者去世，接受布施者贪恋而使用，就是如法使用。如果布施者发心加持为亡者之物，就是不如法加持。比丘接受比丘布施的衣服，接受布施者和布施者都去世了，如果接受布施者发心加持为亡者之物，就是如法加持。如果布施者发心加持为亡者之物，就是不如法加持。这里出现三种经文片段。如果对方不愿接受，布施是自己的权利。意思是，如果他不愿接受，那时布施是布施者的权利。这里的经文是，比丘接受比丘布施的衣服，接受布施者舍弃后，如果布施者贪恋而使用，就是如法使用。如果贪恋接受布施者的东西而使用，就是不如法使用。即使不愿接受，那也是自己的权利。意思是，即使布施，如果不愿接受，也应该知道布施是布施者的权利。即使那样，也不应该像抹布一样，认为那是我的东西，不应该产生那样的想法，因此应该知道那是他的权利。这里的经文是，比丘接受比丘布施的法衣，时间也没有舍弃，接受布施者也舍弃了，如果加持为接受布施者的东西，就是没有加持。如果加持为布施者的东西，就是加持了。如果一致，亡者的财物，名称不同则不能自主。总结。
English
From the root of . If a monk receives clothes as a gift, and the giver covets and uses them, it is an improper use. If the receiver, with the intention, consecrates it as an item for the deceased, it is a proper consecration. If a monk receives clothes from another monk, and the giver dies, if the receiver covets and uses them, it is a proper use. If the giver, with the intention, consecrates it as an item for the deceased, it is an improper consecration. If a monk receives clothes from another monk, and both the receiver and the giver die, if the receiver, with the intention, consecrates it as an item for the deceased, it is a proper consecration. If the giver, with the intention, consecrates it as an item for the deceased, it is an improper consecration. Here, three sections of scripture appear. If the other person does not want to accept, it is the right of the giver to give. This means that if he does not want to accept, then it is the right of the giver to give. Here, the scripture is that if a monk receives clothes from another monk, and the receiver abandons them, if the giver covets and uses them, it is a proper use. If one covets and uses the receiver's things, it is an improper use. Even if one does not want to accept, it is still one's right. This means that even if one gives, if the other does not want to accept, one should know that giving is the right of the giver. Even if that is the case, one should not think of it as a rag, thinking, "That is mine," and such a thought should not arise, so one should know that it is his right. Here, the scripture is that when a monk receives Dharma robes from another monk, the time has not been abandoned, and the receiver has also abandoned them, if one consecrates it as the receiver's thing, it is not consecrated. If one consecrates it as the giver's thing, it is consecrated. If there is agreement, for the wealth of the deceased, different names are not autonomous. Summary.