Tibetan
འདི་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་གནས་པའི་ཚེ། །ཉི་མ་གཅིག་ཀྱང་འདོད་ཡིན་དེ་ཡི་ཚེ། །ནད་པ་ལ་ནི་མཁས་པའི་ལུང་ཉིད་དུས། །ཕོངས་པ་ལ་ནི་དུས་མིན་མེད་པ་ཡིན། །ཡ་རབས་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་དང་ཉ་གནང་གང༌། །གནོད་དང་བརྩེ་མེད་རོ་སོགས་ལ་ཆགས་དང༌། །ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་སེམས་དག་སྤངས་ནས་ནི། །ལྷུང་བཟེད་འོངས་པ་དེ་ལ་བརྟགས་ཏེ་བཟའ། །ནས་ཆན་སྣུམ་ཁུར་འབྲས་ཆན་ཉ་དང་ཤ །འདི་དག་སྲོག་གནས་བྱ་ཕྱིར་བཟའ་བར་གསུངས། །སྡོང་བུ་འབྲས་བུ་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་རྩ། །དེ་དག་བཅའ་བ་དུས་སུ་རུང་བ་ཡིན། །དུས་མི་རུང་བ་ཆུ་ཤིང་འབྲས་བུ་ལས། །སོགས་པའི་བཏུང་བའི་ཚགས་བཙགས་རུང་ཆུས་བསླད། །དར་བ་དང་རྩབས་ཆུར་ཁུ་སྦྱར་བའི་ཚེ། །བུར་མ་ཤིང་ཁུ་དང་བ་འབྲུ་ཚ་ཡིན། །བུ་རམ་དང་ནི་འབྲུ་མར་སྦྲང་རྩི་མར། །ཧྭགས་དང་ཞག་དང་ཁ་རར་བཅས་ཉིད་ཡིན། །ཡུང་དང་སྒེའུ་གཤེར་གླ་སྒང་ལ་སོགས་རྩ། །སླེ་ཏྲེས་ཙན་དན་དམར་པོ་སོགས་སྡོང་བུ། །ནིམ་པ་པ་ཏོ་ལ་སོགས་ལོ་མར་བཤད། །མེ་ཏོག་ད་ཏ་ཀི་དང་བཤ་ཀ །འབྲས་བུ་སྐྱུ་རུ་ན་ལེ་ཤམ་པ་རུ། །ཨ་རུ་ཀ་ཀོ་ལ་སུག་སྨེལ་པི་པི་ལིང༌། །ཏིལ་སོགས་འགྱུར་བྱེད་དང་ནི་ཚ་ལྔ་དང༌། །ཐང་ཆུ་རྒྱ་སྐྱེགས་སྲ་རྩི་ཤིང་ཀུན་དང༌། །སྤྲ་ཚིལ་བཀྲེས་པ་བསལ་ཕྱིར་བཟའ་མིན་གང༌། །དེ་དག་མ་ཤི་བར་བཅངས་སྨན་དུ་གསུངས། །དུས་མིན་རུང་དང་དུས་སུ་རུང་བསྲེས་གང༌། །དེ་ནི་དུས་སུ་རུང་བའི་དབང་གིས་ སྤྱད། །དུས་མིན་ཕྱོགས་མཐུན་སྣོད་གཞན་ཡོད་པ་དང༌། །འཇིགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་སྣོད་གཅིག་ནས་ཟ་ཡིན། །ཕ་མ་དང་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟ་བ་ལ། །ངོ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་མེད་པར་ཉེས་པ་མེད། །དགའ་བོ་ལ་སོགས་མདོ་ལས་གསུངས་ཚུལ་དང༌། །ལེགས་དང་ཚོད་དང་ལྡན་པས་ཟས་བཟའ་བྱ།། ཁམ་ཆུད་བའམ་ཆེ་བར་རིགས་མིན་ལ། །ཁ་ཁམ་བཅས་པས་ནམ་ཡང་སྨྲ་མི་བྱ། །མི་སྙན་མི་བྱ་གཏོར་བར་བྱ་མ་ཡིན། །མཆོད་རྟེན་འདྲ་བྱས་བཅོམ་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ། །སྟག་གིས་ཟོས་པའི་གོད་ཀྱི་ཤ་རྣམས་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱས་པ་དག་ནི་བཟའ་མི་བྱ། །ཁྭ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་མར་བྱས་པའི་ཟས། །གང་ཡིན་དེ་མཆུའི་ཐན་འཁོར་བོར་ཏེ་བཟའ། །ལྷུང་བཟེད་གཞི་ལ་རྐང་ཕྱོགས་མནན་ནས་མིན། །མཆིལ་ལྷམ་གྱོན་བཞིན་མིན་གོས་གཅིག་པས་མིན། །སྨན་པས་བསྒོ་ན་ནད་པས་མཆིལ་ལྷམ་སྟེང༌། །རྐང་པ་བཞག་སྟེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བཟའ། །དེ་ཡི་བདག་པོ་འམ་འདྲིམ་པར་བྱེད་པ་ལ། །འདི་འམ་འདི་ལས་བྱིན་ཞེས་བརྗོད་མི་བྱ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཐོབ་བ་བཟའ། །འདིར་ནི་ནད་པ་རྣམས་ལ་བཀག་
Chinese
于此安住禁行时，即使一日亦应欲求，于彼时，对于病人，智者之教即是时，对于贫穷者，无有时非时。贤善者们所施肉与鱼，舍弃有害与无慈，贪著味等，以及完全寻求之心后，观察钵中所来而食。青稞炒面、油渣、米饭炒面、鱼与肉，此等说是为作命存而食。树木、果实、乌 উৎপལ་（梵文天城体，utpala，梵文罗马拟音，utpala，汉语字面意思：乌 উৎপལ་）等根，彼等调理是时宜。非时宜者，水、树、果实等，饮用之滤渣，宜以水调和。酸奶与酒糟，于水中掺汁之时，石蜜、树汁与盐碱是。红糖与芝麻油、蜂蜜、酥油，糖蜜与油脂及凝乳亦是。蒜与洋葱、韭菜、葱等根，肉桂、檀香、红檀等树木，楝树、波托拉等说是叶。花朵、达塔基与巴夏卡，果实、余甘子、毗黎勒、诃梨勒，阿热卡、柯拉、豆蔻、荜拨，芝麻等变味物，以及五香与，汤水、碱、硬脂、诸树，蜂蜡，为除饥饿非为食者，彼等未死前执持，说是药。非时宜与时宜混合者，彼以时宜之势而行用。非时宜方相同，有他器，于无畏方，从一器而食。与父母等一同食时，因羞愧，无人则无罪。如《善生经》等经中所说之方式，以良好与适量而食。不应满口或过大，口含食物时，任何时候皆不应语。不应作不悦意事，不应抛洒，不应作如佛塔状，毁坏而食。虎所食之残肉等，以及特意所作者，不应食。乌鸦等所作之残食，凡是，以嘴之唾液沾染者，舍弃而食。不应以钵之基座，脚压一方，不应穿鞋，不应单衣。若医师嘱咐，病人于鞋上，置脚，随欲而食。于彼之主人或施食者，不应说此或从此施与。圣者们次第获得而食，于此禁止病人。
English
When abiding in ascetic practices, even for a single day, one should desire it. At that time, for the sick, the words of the wise are timely, and for the poor, there is no untimely time. Whatever meat and fish are given by the virtuous, one should abandon harm, lack of compassion, attachment to flavors, and the mind that seeks them out completely, and eat after examining what comes in the begging bowl. Roasted barley flour, oil residue, roasted rice flour, fish, and meat are said to be eaten to sustain life. Roots such as trees, fruits, and উৎপལ་ (Sanskrit Devanagari: উৎপলা, Sanskrit Romanization: utpala, Literal meaning: utpala), their preparation is timely. What is untimely is that the strained residue of water, wood, and fruits should be mixed with water for drinking. When yogurt and lees are mixed with juice in water, it is jaggery, tree sap, and alkaline. Jaggery, sesame oil, honey, ghee, molasses, fat, and curd are also included. Roots such as garlic, onions, chives, and scallions, trees such as cinnamon, sandalwood, and red sandalwood, and leaves such as neem and patola are mentioned. Flowers, dataki and bashaka, fruits, amla, baheda, haritaki, areca nut, kola, cardamom, and long pepper, sesame seeds, etc., are flavoring agents, as well as five spices, broth, alkali, hard resin, all trees, and beeswax, which are not eaten to relieve hunger, but are kept as medicine until they die. Whatever is mixed with untimely and timely, it is used according to the power of the timely. If there is another vessel with the same untimely side, one eats from one vessel on the fearless side. When eating together with parents, etc., there is no fault if there is no one due to shame. As stated in sutras such as the Sagatha Sutra, one should eat food with goodness and moderation. One should not eat with a full mouth or too much, and one should never speak with food in one's mouth. One should not do unpleasant things, one should not scatter, and one should not eat by destroying what looks like a stupa. One should not eat the remaining meat eaten by tigers, etc., or what is made on purpose. Whatever food is left over by crows, one should discard what is stained with saliva from the beak and eat it. One should not press one side of the foot on the base of the begging bowl, one should not wear shoes, and one should not wear single clothes. If a doctor advises, a patient should place his foot on his shoes and eat as he pleases. One should not say to the owner or giver, 'Give this or give from this.' The noble ones eat in order of attainment, and here it is forbidden for the sick.