Tibetan
ག་ལག་ཁང་མང་གནས་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། །རྙེད་པ་གཅིག་ནས་ལེན་པར་དབང་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་ན་གཙུག་ལག་ཁང༌། །རྙེད་པ་ཀུན་ལས་ཆ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་བླང༌། །དགེ་སློང་གཅིག་གིས་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། །དགེ་ཚུལ་སུམ་ཆ་ཙམ་ཞིག་དབང་བར་འགྱུར། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་ན་ཆ་གཉིས་ཏེ། །ཟས་ལ་སོགས་གཏོགས་བགོ་བ་མ་གཏོགས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ནི་གང་ན་གཅིག་གནས་ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་གཙུག་ལག་ཁང་དེའི་སྐལ་བ་དབང༌། །སྡོམ་བརྩོན་ཤིན་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་ནི། །དེ་ཤི་བ་ཡི་གོས་ལ་སོགས་པ་བགོ །ནད་པའི་ནད་གཡོག་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ། །སྡོམ་བརྩོན་དེ་ནི་ལྷུང་བཟེད་སོགས་དྲུག་དབང༌། །གང་ཚེ་ནད་གཡོག་མང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་དག་དྲུག་པོ་དེ་དག་སྦྱིན་ཡིན་ནོ། །ནད་པའི་དོན་དུ་གཞན་དུ་སོང་བ་ལས། །སྡོམ་བརྩོན་ནད་པ་ཤི་ཡང་དྲུག་པོ་དབང༌། །སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་དེ་བགོས་བསྡུས། །མྱུར་བར་ནད་གཡོག་ལ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་ནད་གཡོག་བུད་མེད་མཚན་ལྡན་ནམ། །ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་དེ་དྲུག་མི་དབང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སྡོམ་བརྩོན་བུ་ལོན་བླངས་ཤི་ན། །དེ་ཡི་རྫ་རྣམས་ལ་ནི་ཁོར་བར་བྱ། །ལག་གི་བླ་ཡིས་དགེ་འདུན་ཆེད་བླངས་ནས། །ཡི་གེར་བྲིས་བརྟགས་དགེ་འདུན་དག་ལས་གཞལ། །གསོལ་དང་དང་པོ་ཐ་མར་གང་དག་ཡོད། །དེ་དག་དེ་ཤི་བ་ཡི་གོས་རྣམས་དབང༌། །ཁོ་བོ་འདས་ ནས་སྦྱིན་ཞེས་སྨྲས་ན་ནི། །གལ་ཏེ་ཤི་ན་དེ་ནི་བགོ་བྱ་སྟེ། །སྡོམ་བརྩོན་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྟོས་བྲལ་ཕྱིར། །ལྟོས་དང་བཅས་པའི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་མིན། །དད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་བསྐུལ་བ་ལས། །བྱ་བ་ཞིག་གིས་ཤོར་ནས་མ་བྱིན་ན། །དེ་ཤི་ན་ཡང་ཚིག་དང་མཐུན་པར་ནི། །དེ་ཡི་རྫས་ལ་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན། །རང་གི་སྡེ་ཚན་རྫས་ནི་འགེད་པ་ལས། །གལ་ཏེ་སྡོམ་བརྩོན་སྐལ་བ་མ་བླངས་ཤིང༌། །སྐལ་བ་དེ་ནི་སྡེ་ཚན་དེའི་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བ་ཐོབ་ན་ཤི་བའི་སྐལ་བ་ཡིན། །གཞན་དུ་གོས་ལ་སོགས་པ་བསྐུར་གྱུར་ན། །དེ་ནི་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་འདོད་སྐུར་བར་བྱེད་དབང་སྟེ། །མི་འདོད་ཀྱང་དེ་དབང་བ་ཁོ་ན་ཡིན། །མཐུན་པ་ཡོད་ན་ཤི་བའི་ནོར་རྣམས་ལ། །མཚན་རྣམས་ཐ་དད་པ་ནི་མི་དབང་ངོ༌། །སྡོམ་བརྩོན་གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་བསྐྲད་པ་དག །བསྐྲད་པའི་རྫས་རྣམས་ལ་ཡང་དབང་བ་ཡིན། །གཙུག་ལག་ཁང་གི་མཚམས་གཉིས་པར་ཤི་ན། །དེ་ཡི་ལུས་འབྲེལ་རས་ལ་སོགས་པའི་རྫས། །གང་དུ་མགོ་བོ་གཞག་པ་དབང་བ་ཡིན། །གཉིས་ཀར་གཞག་ན་དེ་བཞིན་གཉི་གའི་
Chinese
即使承诺住在许多寺院，也有权从一份所得中领取。如果全部都在寺院中，就从所有所得中取一份。一位比丘可以获得与此相似的份额，一位沙弥有权获得大约三分之一。如果想要受具足戒，则为两份，食物等分配除外。无论寺院位于何处，他都有权获得该寺院的份额。对于精进持戒者给予高度尊敬，他可以分配死者的衣服等物。无论是谁成为病人的侍者，这位精进持戒者都有权获得钵等六物。如果有很多病人侍者，那么这六物应该给予他们。为了病人而前往他处，即使精进持戒者病人去世，也有权获得六物。如果精进持戒者们分割并收集了这些，应该迅速给予侍者。如果侍者是具有性别的妇女或在家人，则无权获得这六物。如果精进持戒者借了债而去世，应该用他的物品来偿还。掌管者为了僧团而借贷，写成文字并经过核实，从僧团中衡量。无论是先供养还是最后供养，他们都有权获得死者的衣服。如果他说我去世后给予，如果去世了，这应该被分配，因为精进持戒者没有孩子等牵挂。有牵挂的布施不是布施。由于信仰而劝说布施，如果因为某事而失去机会没有布施，即使他去世了，精进持戒者们也应该按照他的话语，用他的财物来布施。在分配自己的团体财物时，如果精进持戒者没有领取份额，那么这个份额就是这个团体的。如果获得了份额，那就是死者的份额。否则，如果委托了衣服等物，那就是委托给谁的。如果不想委托，有权委托，即使不想要，他也只有权获得。如果有共同之处，对于死者的财物，名称不同的人无权获得。被其他精进持戒者公开驱逐的人，也有权获得被驱逐的财物。如果在两个寺院的边界上死亡，他的身体相关的布等财物，有权获得头部放置的地方。如果两边都放，那么两边都一样。
English
Even if one promises to reside in many monasteries, one has the right to receive from one income. If it is entirely in the monastery, then one should take one share from all income. A Bhikshu can obtain a similar share, and a Shramanera has the right to obtain about one-third. If one wants to take full ordination, it is two shares, except for the distribution of food and the like. Wherever the monastery is located, he has the right to that monastery's share. For those who diligently uphold the precepts, give high respect, and he can distribute the deceased's clothes and other items. Whoever becomes the attendant of the sick, that diligent practitioner has the right to six items including the bowl. If there are many sick attendants, then these six items should be given to them. Having gone elsewhere for the sake of the sick, even if the diligent practitioner patient dies, he has the right to the six items. If the diligent practitioners divide and collect these, they should be given to the attendant quickly. If the attendant is a woman with gender or a householder, then he has no right to these six items. If the diligent practitioner dies having taken a loan, then it should be repaid with his belongings. The manager borrows for the sake of the Sangha, writes it down and verifies it, and measures it from the Sangha. Whether it is offered first or last, they have the right to the deceased's clothes. If he says to give after I die, if he dies, this should be distributed, because the diligent practitioner has no attachments to children and the like. Giving with attachment is not giving. Having urged giving out of faith, if the opportunity is lost due to something and it is not given, even if he dies, the diligent practitioners should give with his belongings according to his words. When distributing one's own group's belongings, if the diligent practitioner has not taken a share, then that share belongs to that group. If a share is obtained, it is the share of the deceased. Otherwise, if clothes and other items are entrusted, it belongs to whoever it is entrusted to. If one does not want to entrust, one has the right to entrust, even if one does not want to, he only has the right to obtain it. If there is agreement, for the wealth of the deceased, those with different names have no right to it. Those who are publicly expelled by other diligent practitioners also have the right to the expelled belongings. If one dies on the border of two monasteries, the cloth and other belongings related to his body, have the right to the place where the head is placed. If it is placed on both sides, then it is the same for both sides.
Tibetan
ཡིན། །ཁྱིམ་གྱི་ནང་ན་ཡོད་པའི་ཤི་བའི་གོས། །ཁྱིམ་པ་དེ་ནི་དད་པས་སྦྱིན་བྱེད་པའོ། །གང་གི་མཚམས་ན་ཤི་བའི་གོས་ཡོད་པ། །དེ་རྣམས་དེ་དག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དབང༌། །གནས་གཞན་དག་ན་གོས་རྣམས་ཡོད་གྱུར་ཀྱང༌། །རྫས་དང་འདྲ་ལ་དེ་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །གང་ལ་དེ་ཡི་རྫ་རྣམས་གཏམས་གྱུར་པའི། །མི་དེ་རྫས་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །གྲུར་ཞུགས་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་འདི་གཟུང་ངམ། །གཏང་ཞེས་གོ་བར་བྱས་ནས་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་དེ་བོར་ན། །དེ་ཚེ་རིན་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གཞལ། །སྨད་རིམ་དག་ལས་གོས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །བླང་བར་མི་བྱ་དེ་ནི་སྦྱིན་པ་མིན། །ཕོངས་ན་ནད་པས་བདག་གི་རྣམས་ལས་བླང༌། །དེ་ཡང་སླར་སྦྱིན་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ནོར་གྱིས་ཕོངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡི། །དཀོར་གྱིས་ཀྱང་ནི་སྨན་གྱི་བྱ་བ་བྱ། །སོས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་བསབ་པར་བྱ། །དེ་ལ་འབྱོར་བ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད། །ཡུལ་ཆོས་ཆད་པ་སོགས་ཆོས་ལྡན་པས་བསྟན། །རྒྱལ་པོའི་སྐལ་ཡིན་རྒྱལ་པོས་གནང་བ་བླང༌། །དེ་ལ་རྩོད་པ་དག་ནི་བྱུང་གྱུར་ན། །སྡོམ་བརྩོན་བསྒོ་བར་སྟོན་པའི་བཀའ་ལས་མིན། །ཁ་བ་ལ་སོགས་ པའི་རྫས་དག་ལྟུང་མཐོང་ན། །དེ་དག་གཙུག་ལག་ཁང་སྐྱོང་དག་ལ་གཏད། །དེས་ཀྱང་ཚོགས་རྣམས་ནང་དུ་བསྟན་ནས་ནི། །ཉི་མ་གསུམ་དུ་དེ་འོང་བསྡད་བྱས་ནས། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་མེད་ན་ཚོགས་ལ་དབུལ། །དངུལ་ལ་སོགས་པ་ཉི་མ་བརྒྱད་བསྡད་ནས། །ཕྱི་ནས་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་མཛོད་དུ་གཞག། ཕྱི་ནས་ཀྱང་ནི་སྣོད་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱ། །དེ་ནས་གལ་ཏེ་དེ་འོངས་སློང་བྱེད་ན། །འོན་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ་སྐྱེད་ནི་མེད། །ལག་གི་བླ་ལ་མི་མཁོའི་ཤིང་ཡོད་ལ། །ཐོབ་ན་དེ་ཡིས་གནང་བས་དེ་བླང་བྱ། །དེ་ལྟར་བདག་པོ་ཐ་དད་དེ་འོག་ཏུ། །ཉེས་བྱས་དཔེར་ན་མ་བོས་ཟས་ཟ་དང༌། །རྒྱ་སོགས་ཟིན་པས་སྡུག་བསྔལ་གཟིར་པ་ཡི། །སྲོག་ཆགས་བསོད་ནམས་བསམ་པས་གཏོང་བྱེད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རིང་བསྲེལ་རིང་ཐང་མེད་གྱུར་ཀྱང༌། །དེ་ལ་དད་པས་མཆོད་ཕྱིར་རྐུ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གདོས་བཏགས་པ། །བཀྲོལ་བ་ལ་སོགས་བྱས་དང་བཤིག་པ་དང༌། །ཕུག་རོན་ལ་སོགས་ཆང་འཇིག་ལས་ཀྱང་ཡིན། །དེ་ནས་ལྟུང་བ་མེད་པའང་བཤད་པར་བྱ། །ཡིད་གཅུགས་བྱས་ནས་གཞན་ལ་གོ་བྱས་ཏེ། །ཡིད་དགེ་བ་ཡིས་ལེན་ན་ཉེས་པ་མེད། །གྲོགས་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མར་གྱུར་བ་ལ། །ཡིད་གཅུགས་བྱ་བར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ། །ཐ་མ་ལ་ནི་འབྲིང་ལ་འབྲིང༌། །ཐ་
Chinese
是。家裡有的死人衣服，居家者以信心布施。在什麼範圍內有死人的衣服？那些都可由其加持。其他地方有的衣服，如同財物一樣，也同樣加持。什麼人裝滿了那些陶器，那人就被稱為如同財物。船上的缽等，應理解為取或捨，然後布施。那樣說了之後就丟棄，那時價值無疑可以衡量。從低等者那裡，衣服等，不應取，那不是布施。貧困時，病人可以從自己的東西中取用，那也是為了再次布施。因財物匱乏，如來（梵文：Tathāgata，天城體：तथागत，羅馬轉寫：Tathāgata，字面意思：如來）的財物，也可以用來做醫療之事。痊癒後應當償還，如果沒有能力償還，則沒有罪過。國家法律的懲罰等，應由具法者宣講。國王的份額應取國王所賜之物。如果發生爭執，不是教導持戒精進的佛陀教言。冰雹等的物品，如果看到墮落，那些應交給寺廟管理者。管理者也應在僧團中展示，三天時間讓失主前來認領。如果沒有人知道，就供養僧團。金錢等放置八天，之後六個月存放在倉庫裡。之後也要好好整理器物。之後如果失主前來索要，仍然應該給予，但不給利息。手的上部有不需要的樹木，如果得到允許，就可以取用。這樣，在不同的主人之下，例如未經邀請而吃飯的過失，以及被監禁等痛苦折磨的眾生，以行善之心給予，以及即使佛陀舍利沒有價值，也因信仰而偷竊供養，同樣因慈悲心而解救被束縛的眾生，以及破壞鴿子等的酒器等行為也是如此。從那以後，沒有墮落的也將被闡述。如果專注於心，讓他人理解，以善良的心接受，則沒有罪過。對於上等、中等、下等的友人，應按照次第進行勸導。對於下等者勸導中等，對於中等者勸導
English
Yes. The clothes of the dead that are in the house, the householder gives with faith. In what range are the clothes of the dead? All of those can be blessed by him. Even if there are clothes in other places, they are like possessions and are blessed in the same way. Whoever fills those pottery, that person is called like possessions. Should the bowl, etc., on the ship be understood as taking or giving, and then giving alms. If you say that and then discard it, then the value can undoubtedly be measured. From the lower ranks, clothes, etc., should not be taken, that is not almsgiving. If poor, the patient can take from his own things, that is also for giving alms again. Because of lack of wealth, the property of the Thus Gone One (Sanskrit: Tathāgata, Devanagari: तथागत, Roman transliteration: Tathāgata, literal meaning: Thus Gone One) can also be used for medical work. If it becomes healed, it should be repaid, and if there is no ability to repay, there is no fault. The punishment of the national law, etc., should be explained by the one who has the Dharma. The king's share should take what the king has given. If disputes arise, it is not the Buddha's teaching to teach diligence in keeping vows. If you see the fall of hailstones and other items, those should be given to the temple managers. The managers should also display them in the Sangha, and let the loser come to claim them for three days. If no one knows, offer it to the Sangha. Money, etc., should be placed for eight days, and then stored in the warehouse for six months. After that, the utensils should also be well organized. After that, if the loser comes to ask for it, it should still be given, but no interest is given. There are unnecessary trees on the upper part of the hand, and if permission is obtained, it can be taken. Thus, under different masters, for example, the fault of eating food without being invited, and the beings who are tormented by suffering such as being imprisoned, giving with the thought of doing good, and even if the Buddha's relics have no value, stealing for the sake of offering out of faith, similarly, releasing the bound beings out of compassion, and destroying the wine vessels of pigeons, etc., are also like that. From then on, what is without falling will also be explained. If you focus your mind and make others understand, and accept with a good heart, there is no fault. For friends who are superior, intermediate, and inferior, you should persuade them in order. For the inferior, persuade the intermediate, for the intermediate, persuade