Tibetan
སྔར་ནི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ཡིས། །ལྟུང་བ་མཐུན་སྣང་ལ་མི་འདོད། །དྲི་མས་དྲི་མ་རྣམ་དག་པ། །གང་དུ་ཡང་ནི་རུང་མ་ཡིན། །གང་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མས་གོས། །ཇི་སྲིད་ངེས་པར་འཆབ་བྱེད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ནི་དག་བྱའི་ཕྱིར། །སྤོ་བ་དག་ལ་ངེས་པར་བཞག །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གང་བྱུང་བ། །ཇི་སྲིད་དེ་ནི་རྗེས་བཟུང་མིན། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་སྤོ་བ་ཡི། །ཆོ་ག་ཡོངས་སུ་དག་ཕྱིར་བྱ། །མཚན་མོ་དང་ནི་སེམས་སྦྱོར་ལས། །འཆབ་པ་ཡང་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། །ཤིན་ཏུ་མི་རུང་འདིར་སེམས་པས། །སེམས་ཀྱི་མིང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འདིར་ནི་སྤོ་བ་ལ་གནས་ཏེ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཕམ་པས། །རྨོངས་པས་སླར་ཡང་ལྟུང་སྤྱོད་ན། །སླར་ཡང་དངོས་གཞིའི་སྤོ་བ་ནི། །གཞན་དག་ཀྱང་ནི་སྦྱིན་བྱ་སྟེ། །འདུལ་བ་ལེགས་ཤེས་གང་དག་གིས། །ལན་གསུམ་བར་དུ་དེ་ལ་སྦྱིན། །སྙིང་རྗེའི་ཞིང་ནི་དེ་འབྲལ། ཉོན་མོངས་དབང་གིས་འཇུག་ཤེས་པས། །ངོ་ཚའི་ཁུར་ནི་ཆེན་པོ་ཡིས། །བརྒྱ་ལམ་ཞིག་ན་འདུད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མི་དགེ་ལས། །གལ་ཏེ་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ན། །དེ་ནི་མདོ་བཞིན་དོར་བྱ་སྟེ། །ཇི་སྲིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་གྱི་བར། །ཡིད་ནི་ཡང་དག་སྐྱོ་གྱུར་ཅིང༌། །ཕྱིར་བཅོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ན། །ཚོགས་ཀྱིས་དབྱུང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །མགུ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་སྦྱིན། །མགུ་བའི་ཆུ་ཡིས་རྣམ་བཀྲུས་ནས། །དྲི་མ་ལྷག་མ་དག་བྱའི་ཕྱིར། །གང་དུ་དགེ་སློང་ཉི་ཤུ་ཡིས། །དེ་ནི་ངེས་པར་དབྱུང་བར་བྱ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་གཙོ་བོ་སྟེ། །བསམ་པ་མཁྱེན་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན། །དགེ་འདུན་གྱིས་ནི་རྗེས་གནང་ན། །ལས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་རུང༌། །དགེ་འདུན་ནང་དུ་དེ་ཡི་ལས། །བྱ་ཕྱིར་དེ་ཡི་རིགས་པ་ཡིས། །ཚོགས་ལས་ལྡང་ངོ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །གལ་ཏེ་བྱིན་རླབས་མགུ་བས་ཀྱང༌། །གནས་པའི་ཚེ་ན་ཤི་གྱུར་ན། དབྱུང་བ་མ་བྱས་ན་ཡང་ནི། །ངེས་པར་མཐོ་རིས་དག་ཏུ་སྐྱེ། །རང་གི་ལས་ཀྱིས་ཅོ་དྲིས་པས། །ངན་འགྲོ་དག་ཏུ་མི་སྐྱེ་མོད། །འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཅན་གྱིས། །བཏང་སྙོམས་མི་བྱ་རྗེས་སུ་བཟུང༌། །གང་ཞིག་མིང་ནི་གྲགས་ཆེན་དང༌། །མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་མང་དུ་ཐོས། །དེ་དག་གཅིག་གི་མདུན་དུ་ཡང༌། །བཤགས་པས་དག་པར་ངེས་པར་རུང༌། །བསམ་པ་ཡང་ནི་ཆེ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ངོ་ཚས་བཅབས་པ་ཡང༌། །དེ་ཡི་སྤོ་བར་ཡོངས་བརྟགས་བྱེད། །དེ་ཡི་སྒོ་ནས་ཆོ་ག་བཞིན། །དེ་ནི་མཐོལ་བ་ལན་གསུམ་ཡིན། །ནད་ཀྱིས་ཆད་པ་ཉིད་དང་ནི། །གོས་
Chinese
往昔若已生堕罪，不欲堕罪之相似，垢不能令垢清净，于何处亦皆不容。何人若为僧残所染，如是尽其所须隐覆时，如是为令彼清净故，应决定安住于迁转位。凡所生起之僧残罪，如是尽其尚未摄受时，如是为令彼之迁转位，仪轨完全清净故应作。夜晚以及心之和合，隐覆亦有二种相，于此处思维极不应理故，当知是心之名。于此处乃安住于迁转位，若为烦恼所胜伏，愚昧复行堕罪行，则应复施与真实之迁转位，其他亦应施与，由善知调伏诸士夫，三番之间施与彼，慈悲之田即远离。 知晓为烦恼所使而趣入，以极大之惭愧重担，于百道之一而敬礼，如是然亦不从不善退还者，则如经中所说应弃舍，乃至生起后悔之间，心乃如实生起后悔，且为返回之义而勤作时，欲令从僧团中驱出者，应施与悦意行，以悦意之水而善洗涤，为令余垢亦清净故，于何处由二十比丘，则彼应决定驱出之。于彼僧团乃为主，乃是知晓心意之僧团，僧团若随许，则可作为事业之行事。于僧团中为作彼之业故，以彼之理路，从僧团中起立，是故说为僧残。若以加持悦意亦，于安住之时而死亡，虽未作驱出，然亦决定生于天界。由自业而受责问故，虽不生于恶趣中，然具悲心者，不应舍弃应予摄受。何者名称极广为人知，且多闻经部等，彼等纵于一人之前，亦能由忏悔而决定清净。心意亦乃广大，如是为惭愧所覆藏者，亦于彼之迁转位完全观察，由彼之门如仪轨，彼乃告白三番，以及为疾病所断者，衣
English
In the past, if a transgression has occurred, one does not desire the appearance of a similar transgression. A stain cannot purify a stain; it is not permissible anywhere. Whoever is stained by a Sanghavasesa, as long as it is necessary to conceal it, for as long as that is the case, for the sake of purifying it, one must definitely remain in the position of transference. Whatever Sanghavasesa arises, as long as it is not taken back, for as long as that is the case, for the sake of completely purifying the rite of transference for that person, it should be done. From night and from the union of minds, concealment also has two aspects. Since it is extremely inappropriate to think of it here, it should be known as the name of the mind. Here, one remains in the position of transference. If one is overcome by afflictions, and out of ignorance, one again engages in transgressions, then one should again bestow the actual transference. Others should also be bestowed by those who are well-versed in discipline. One should bestow it upon them three times. The field of compassion is separated from them. Knowing that one is entering under the influence of afflictions, with a great burden of shame, one will prostrate in one of a hundred ways. Even so, if one does not turn back from non-virtue, then, as stated in the Sutra, one should be abandoned. Until regret arises, the mind truly arises with regret, and when one strives for the sake of returning, one who desires to be expelled from the Sangha should be given pleasing conduct. Having thoroughly washed with pleasing water, in order to purify the remaining stains, wherever twenty monks are, they should definitely expel him. The Sangha is the chief for him; it is the Sangha that knows the mind. If the Sangha approves, then it is permissible to perform the actions of the activity. In order to perform his actions within the Sangha, by his reasoning, he rises from the Sangha, therefore it is called Sanghavasesa. Even if one dies at the time of abiding, even with the blessing of pleasing, even if expulsion has not been done, one will definitely be born in the heavens. Although one will not be born in the lower realms because of being questioned by one's own actions, those who possess compassion should not abandon but should take them back. Whoever's name is widely known, and who has heard many Sutras and so on, even in front of one of them, one can definitely be purified by confession. The intention is also great, and likewise, those who are concealed by shame are also completely examined in their position of transference. Through that door, like the rite, that is the declaration three times, and those who are interrupted by illness, clothing.