Tibetan
ཀུན་ལྡང་བས། །སྤྱོ་ན་ལྟུང་བྱེད་ཀྱིས་རེག་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རིགས་དང་བཟོ་དང་ནི། །ལས་རྣམས་དང་ནི་རྟགས་དང་ནད། །ལྟུང་དང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི། །ཚིག་གིས་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་གདུང་ནི་གང་ཡིན་པ། །རྒྱལ་རིགས་ལས་གང་རབ་བྱུང་བ། །ཞེས་སོགས་སྨྲ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །དགེ་སློང་ཕྲ་མ་སྨྲ་ན་ཡང༌། །ལྟུང་བ་འདི་ཉིད་ཡང་དག་ལྡན། །ཕྲ་མ་ཕ་རོལ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་འབྲེག་མཁན་གྱོལ་པོ་ཁྱོད། །དེ་སྐད་སུ་ཞིག་སྨྲ་ཞེ་ན། །སྨྲས་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲ་ཞེས། །འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་པ་སྟེ། །འདིར་ཡང་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན། །རིགས་དང་བཟོ་སོགས་སྨྲས་པ་ལས། །ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བློ་ལྡན་གྱིས་ནི་སྤང་བར་བྱ། །དགེ་འདུན་མཆོག་གཅིག་པ་ཡིས་ནི། །གང་ཞིག་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན། །ལས་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་དེས། །ཟད་བྱེད་ལྟུང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཆོག་གཅིག་བསམ་པ་གཅིག་པ་ཡིས། །ཆོས་བཞིན་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ནི། །འགྱེད་པ་ལ་སོགས་རྣམ་བཞི་ཡི། །དབང་བྱས་བསྟན་པ་དེ་དག་གི །ལས་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་ཞེས་བྱ་བ། །འདི་ལ་ལེགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡི། །རྫོགས་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀྱང་ནི། །སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བར་བཅས། །བྱས་སམ་འོན་ཏེ་མ་བྱས་ཞེས། །ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀྱང་སྐྱོ་སྔོགས་ན། །ཉེས་བྱས་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་ནི། །ཅིག་ཤོས་མིན་ཞེས་མཁས་པས་གསུངས། །གཞན་དག་གི་ནི་དབང་བྱས་ལ། །གཞན་གྱི་དབང་བྱས་འདུ་ཤེས་སམ། །རྫོགས་ལ་མ་རྫོགས་ཞེས་པ་ལ། །ལྟུང་བའི་ཚུལ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉུག་མར་གནས་དང་ལས་བྱེད་དང༌། །འདུན་པ་ཕུལ་དང་ལྟ་བ་སྨྲ། །གློ་བུར་བ་སྟེ་འདི་དག་ནི། །གང་ཟག་ལྔ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས། །ཐོག་མཐའ་དབུས་སུ་གང་རིག་དེ། །གཉུག་མར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས། །གང་ཞིག་དེ་བྱེད་དེ་ལས་བྱེད། །དེར་ནི་གང་ཞིག་འདུན་པ་ཕུལ། །དེ་ནི་འདུན་པ་ཕུལ་བའོ། །ལྟ་བ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་གང༌། །གང་དག་དགེ་འདུན་དབུས་སུ་ནི། །ཞུ་ཚེ་ བདག་གིས་འདི་ལྟར་མཐོང༌། །འདི་ལྟར་མིན་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །ཐོག་མཐའ་དབུས་སུ་མི་ཤེས་པ། །དེ་ནི་གློ་བུར་འོངས་པར་འདོད། །དང་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཡིས། །ལས་ལ་རྩོད་ན་ལྟུང་བྱེད་དེ། །དམ་པའི་ལས་ལ་རྩོད་པ་ལ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་བྱས་སོ། །ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ཕར་ལྷག་པར། །རིག་པའི་སྐྱེས་པ་མེད་པར་ནི། །བུད་མེད་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ན། །ལྟུང་བྱེད་སྐྱོན་དུ་
Chinese
俱生者（kunjangwa）。若嗔责，则犯堕罪。如是，种姓、工巧、事业，以及相、病、堕罪和嗔怒等，不应以言语宣说。为消除疑惑之义，何者是佛陀之种姓？何者从王族出家？如是等说，无有罪过。比丘若说离间语，则此堕罪真实具足。离间语是为了区分他人，是烦恼之语。譬如，你是砍柴的瘸子。若问谁说了那样的话？回答说：喜乐者说的。这只是略微的指示。此处一切如前。从说种姓和工巧等，应知犯恶作等，有智者应舍弃。僧众若一致，若有随顺者，彼于业事中生厌恶，则得尽堕罪。若一致心，如法如仪，行四种布施等，彼等所作之业事中生厌恶，对此说为好，若已完成，即使以疑惑，若生厌恶，则具堕罪。做了还是没做？即使以疑惑而生厌恶，则成恶作，对此，智者说非一。于他人所作之事，认知为他人所作，或已完成说未完成，堕罪之相如前。久住者、作业者、献欲者、说见者、新来者，此等名为五种补特伽罗。于始中末，谁知晓，彼名为久住者。从所作之业事中，谁作彼事，彼为作业者。于彼处，谁献欲，彼为献欲者。说见者，是指谁在僧众中，请问时，我说如是见，说不如是见。于始中末不知晓者，彼想为新来者。最初三种以业事争论，则犯堕罪。于殊胜之业事争论，最后二者犯恶作。若对妇女说法，超过五六句，且无有智识之男子在场，则犯堕罪之过失。
English
The one born together (kunjangwa). If one scolds, one incurs a downfall. Thus, lineage, crafts, activities, as well as signs, illnesses, downfalls, and anger, etc., should not be spoken of in words. For the sake of dispelling doubt, who is of the Buddha's lineage? Who has renounced from the royal family? Speaking such things is without fault. If a monk speaks divisive words, then this downfall is truly complete. Divisive speech is for distinguishing others, it is the speech of affliction. For example, you are a lame woodcutter. If one asks who said such a thing? The answer is: The joyful one said it. This is just a slight indication. Here, everything is as before. From speaking of lineage and crafts, etc., one should know that one commits an act of wrongdoing, etc., which the wise should abandon. If the Sangha is of one mind, if there is one who agrees, if he becomes disgusted with the work, then he obtains the exhausting downfall. If of one mind, according to the Dharma and according to the ritual, performing the four kinds of giving, etc., if one becomes disgusted with the work they have done, saying that this is good, if it is completed, even with doubt, if one becomes disgusted, then one is with downfall. Did one do it or not do it? Even with doubt, if one becomes disgusted, then one commits a wrong act, to which the wise say is not one. Regarding what others have done, recognizing that others have done it, or saying that it is not completed when it is completed, the aspect of downfall is as before. The long-dweller, the worker, the one who offers desire, the one who speaks of views, the newcomer, these are known as the five kinds of individuals. Whoever knows the beginning, middle, and end, that one is called the long-dweller. From the work that has been done, whoever does that work, that one is the worker. In that place, whoever offers desire, that one is the one who offers desire. The one who speaks of views, refers to who, in the midst of the Sangha, when asked, says, "I see it thus," and says, "I do not see it thus." Whoever does not know the beginning, middle, and end, that one is thought to be the newcomer. If the first three argue about the work, then one incurs a downfall. Arguing about the excellent work, the last two commit a wrong act. If one teaches the Dharma to women, exceeding five or six sentences, and there is no man of knowledge present, then one commits the fault of a downfall.
Tibetan
འགྱུར་བ་ཡིན། །མཐའ་དག་གཟུགས་ནི་མི་རྟག་ཅིང༌། །དེ་བཞིན་ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་དང༌། །འདུ་བྱེད་དང་ནི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཁས་པས་ཚིག་ལྔར་ངེས་རྟོགས་བྱ། །མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་དང་ལྕེ། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་མི་རྟག་ཅེས། །ཚིག་དྲུག་བརྗོད་པ་འདི་ཡིན་པར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཚིག་ལྔ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས། །ཤེས་བཞིན་ཚིག་དྲུག་རྗོད་བྱེད་ན། །ལྟུང་བའོ་དེ་བཞིན་དྲུག་པ་ཡང༌། །བདུན་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་ནའོ། །འབྲེལ་མེད་སྨྲ་བ་ཉེས་མེད་དེ། །ཤིན་ཏུ་སྨྲ་བ་མྱུར་ཡང་ངོ༌། །དྲིས་ལན་མཁན་གྱི་བུད་མེད་ནི། །རིགས་ལྡན་ལ་སྟོན་ཉེས་པ་མེད། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ཚིག །མཉམ་པོར་ཆོས་བརྗོད་པ་ལས་ལྟུང༌། །རྗེས་སུ་འབྲང་ལ་ཉེས་མེད་དེ། །འདོན་དང་ཁ་ཏོན་སྦྱོང་བ་ལའང༌། །གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པའི་ཚིག །ཚོགས་ཀྱིས་གནད་མེད་བརྗོད་མི་བྱ། །དེ་ཡང་ཕས་ཕམ་པ་དང་ནི། །དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་གནས་ངན་ལེན། །ཡང་དག་བླ་མར་འགྱུར་པའི་ཆོས། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་གང་ཟག་ལ། །སྡོམ་བརྩོན་གང་ཞིག་སྨྲ་བྱེད་ན། །འདི་ལ་ཡང་ནི་ལྟུང་བྱེད་འགྱུར། །འདིར་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ལྔ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཆོས་སུ་ཐོས། །དེ་ཟད་བླ་མའི་ཆོས་སུ་འདོད། །བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་བླ་མའོ། །མ་གནང་བར་ནི་དགེ་འདུན་གྱི། །གང་ཟག་དག་ལ་སྟེར་བྱེད་ཅེས། །བྱིན་ནས་རྩོད་པ་རྩོམ་ན་ནི། །སྡོམ་བརྩོན་དེ་ཡང་ཟད་ལྟུང་འགྱུར། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་གསོ་སྦྱོང་དུས། །སོ་སོར་ཐར་པ་འདོན་པའི་ཚེ། །གང་ཞིག་ཁྱད་གསོད་དེ་ལ་ཡང༌། །ཟད་བྱེད་ལྟུང་བར་འདོད་པ་ཡིན། །ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་འདི་དག་འདིར། །ཉེར་བསྟན་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གང་དག་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་ནི། །བསླབ་པ་ཁྱད་གསོད་འདི་སྐད་སྨྲ། །རྩིས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཁྱད་གསོད་ཕྱིར། །བསྲེག་ཕྱིར་ཡོངས་ སུ་གདུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་རྨ་འགེགས་དོན་དུ་ཞེས། །ཚིག་འདིར་རེ་རེས་ཟད་པ་སྟེ། །ཕྲན་ཚེགས་ལུང་སོགས་ལས་གསུངས་པ། །ཇི་སྲིད་འདུལ་བ་དང་འབྲེལ་བས། །དེར་ནི་དགེ་སློང་ཁྱད་གསོད་ན། །དེ་ཉིད་ལྟུང་བ་དང་བཅས་འགྱུར། །དགེ་སློང་རང་ངམ་གཞན་གྱིས་ཀྱང༌། །ས་བོན་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་དང༌། །འབྱུང་པོའི་གནས་ནི་འཇིག་བྱེད་ན། །གསལ་པོར་ལྟུང་བྱེད་དུ་ནི་འདོད། །གང་ཞིག་རྩ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེ། །དེ་ནི་རྩ་བའི་ས་བོན་ཏེ། །ཡུངས་དང་སྒེའུ་གཤེར་གླ་སྒང་སོགས། །སྡོང་བུའི་ས་བོན་དེ་ཡང་ནི། །ས་གང་ལ་ནི་ལེགས་བཙུགས་པས། །སླར་ཡང་སྡོང་བུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །ཉ་གྲོ་དྷ་དང་
Chinese
是转变。一切色法皆无常，同样，受、想、行、识，智者应如是了知五蕴。眼、耳、鼻、舌、身、意，也都是无常，智者如是宣说此六句。说应宣说五句，若明知而说六句，则犯堕罪，同样，第六句和第七句也应随之宣说。说无关之语无罪，即使说得很快也没有关系。回答问题者若是女子，对具种姓者宣说无罪。与未受具足戒者，一同讲经说法，则犯堕罪。随行者无罪，念诵和背诵亦然。具有恶处之语，僧众不应说无意义之语。此外，还有比丘犯波罗夷罪和僧残罪的恶处。成为真实上师之法，对于未受具足戒之人，若持戒精进者宣说，此亦犯堕罪。此处所说五种障，人们听闻为法，将其视为上师之法，禅定等是上师之法。未经允许，将僧众之物给予他人，给予之后若起争执，则持戒精进者亦犯尽堕罪。每半月举行一次布萨时，在宣读别解脱戒时，若有人轻蔑，则此人也被认为是犯尽堕罪。此处为何要详细宣说这些微细之处呢？若有人因烦恼而轻蔑戒律，并说出这样的话。为了计算和轻蔑，为了焚烧和完全燃烧，以及为了阻止伤口等目的，此处的每一个词都表示尽堕。从小部经等中所说，只要与律藏相关，若有比丘轻蔑，则此比丘即犯堕罪。比丘自己或他人，若摧毁所有种子和众生之住所，则明确认为是犯堕罪。凡是从根本上生长的，即是根本之种子，如芥菜、芜菁、湿地草、葱等。树木之种子也是如此，无论种植在何处，都能再次生长成树木，如尼拘陀树和
English
It is transformation. All forms are impermanent, similarly, feeling, perception, volition, and consciousness, the wise should thus understand the five aggregates. Eye, ear, nose, tongue, body, and mind are also impermanent, the wise thus declare these six sentences. Saying that five sentences should be declared, if one knowingly speaks six sentences, then one commits a downfall, similarly, the sixth and seventh sentences should also be declared accordingly. Speaking irrelevant words is not a fault, even if one speaks very quickly it does not matter. If the one answering questions is a woman, there is no fault in declaring to one with good lineage. Speaking Dharma together with one who has not received full ordination, then one commits a downfall. Following is not a fault, recitation and memorization are also not. Words with bad dwelling, the Sangha should not speak meaningless words. In addition, there are bad dwellings where a Bhikshu commits Parajika and Sanghavasesa. The Dharma that becomes a true Lama, to a person who has not received full ordination, if a diligent practitioner declares, this also commits a downfall. Here, the five obscurations that are spoken of, people hear as Dharma, and regard it as the Dharma of the Lama, meditation and so on are the Dharma of the Lama. Without permission, giving the Sangha's property to others, if disputes arise after giving, then the diligent practitioner also commits a complete downfall. When holding Posadha every half month, when reciting the Pratimoksha, if someone is contemptuous, then this person is also considered to have committed a complete downfall. Why is it necessary to declare these subtle points in detail here? If someone out of affliction despises the precepts and says such words. For the sake of calculation and contempt, for the sake of burning and complete burning, and for the purpose of preventing wounds, each word here indicates complete downfall. As stated in the minor scriptures and so on, as long as it is related to the Vinaya, if a Bhikshu despises, then this Bhikshu commits a downfall. Whether the Bhikshu himself or others, if they destroy all seeds and the dwelling place of beings, then it is clearly considered to be a downfall. Whatever grows from the root essence is the seed of the root, such as mustard, turnips, wetland grass, onions, etc. The seeds of trees are also like this, no matter where they are planted, they can grow into trees again, such as the Nyagrodha tree and