Chinese
总之，僧团中堆积如山的遗弃物，佛陀看到后规定，贫困者可随意取用。如果有如此贫困之人，僧团也可给予。如此放置后，贫困者可随意取用。如《根本律》所说，比丘们，剩余的物品贫困者可随意取用。对于堆积在僧团中的物品，无有资具的比丘们，无需询问僧团或施主，随意取用亦无罪过。若我们自己有，则不应越级取用。洗涤之舍堕，即《分别解脱经》。洗涤之舍堕罪，即《律藏分别解脱》中出现的经文。 大小便、污垢、泥土等不净之物，即使偷盗也不减损。我的旧衣服无论大小，以及洗涤污水的孔隙之水和泥土等，无论接触到什么，若委托给非亲属的比丘尼，亦犯舍堕罪。所犯之罪是：以上所列之物，无论哪一样，若委托给非亲属的比丘尼，则犯错。骡子垫等。坐垫、骡子垫、小垫子、粗布和毛毡等都属于此。在家人的衣服，未改变颜色的衣服，未裁剪的衣服，以及带毛的衣服等，都属于在家人的衣服。枕头、枕套和棉花床等都属于此。检查，用剩余衣服的咒语检查，以及检查他人布施的衣服。舍弃，自己的衣服已经舍弃，已经舍弃的，以及他人舍弃的衣服，以及僧团的。僧团的财物，以及以上所列之物，无论哪一样，若让人洗涤，则犯错。洗涤之舍堕，即询问之义。《洗涤之舍堕罪》，即名为《律藏询问》的经文。洗涤之舍堕。洗涤之舍堕，即《律藏》中各自出现的经文。 将要讲解接受之舍堕罪。从比丘尼处为了交换珍贵的衣服而接受。若有施主供养比丘尼一件非常珍贵的物品，比丘尼为了与比丘交换劣质的衣服，对比丘说：“请接受这件好衣服。”名为极其善良的施舍。
English
In short, the Buddha, seeing the piles of abandoned items in the Sangha, stipulated that the poor could take whatever they needed. If there were such poor people, the Sangha could also provide. After being placed in this way, the poor could take whatever they needed. As stated in the Mūlasarvāstivāda Vinaya, "Monks, the remaining items can be taken by the poor as they wish." For the items piled up in the Sangha, monks without possessions do not need to ask the Sangha or the donor; they can take whatever they need without any fault. If we ourselves have it, we should not take it out of turn. The Nissaggiya Pācittiya of Washing, which is the Sūtra of Discrimination. The offense of Nissaggiya Pācittiya of Washing is the Sūtra that appears in the Vinaya Vibhaṅga. Even if one steals impure things like feces, urine, dirt, and mud, it does not diminish. Whatever the size of my old clothes, and whatever the water and mud from the holes for washing sewage touch, it becomes a Nissaggiya Pācittiya if entrusted to a non-relative Bhikṣuṇī. The offense committed is: Whatever is mentioned above, if entrusted to a non-relative Bhikṣuṇī, is a fault. Mule pads, etc. Cushions, mule pads, small cushions, coarse cloth, and felt all belong to this category. Laypeople's clothes, clothes whose color has not been changed, clothes that have not been cut, and clothes with fur, etc., all belong to laypeople's clothes. Pillows, pillowcases, and cotton beds, etc., all belong to this category. Examination, examination with the mantra of leftover clothes, and examination of clothes donated by others. Abandonment, one's own clothes have been abandoned, those that have been abandoned, and clothes abandoned by others, and those of the Sangha. The property of the Sangha, and whatever is mentioned above, if one has it washed, it is a fault. The Nissaggiya Pācittiya of Washing, which means inquiry. The "Offense of Nissaggiya Pācittiya of Washing" is the Sūtra called "Vinaya Inquiry." The Nissaggiya Pācittiya of Washing. The Nissaggiya Pācittiya of Washing is the Sūtra that appears separately in the Vinaya. The Nissaggiya Pācittiya of Receiving will be explained. Receiving from a Bhikṣuṇī for the purpose of exchanging precious clothes. If a donor offers a very precious item to a Bhikṣuṇī, and the Bhikṣuṇī says to a Bhikṣu, "Please accept this good garment" in order to exchange it for inferior clothes with the Bhikṣu. Called an extremely virtuous offering.
Tibetan
་བྱ་བས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་དགེ་སློང་ཕོ་མོ་སྡེ་གཉིས་ལ་མཆོད་སྟོན་བྱས་ཏེ་ཡོན་ཕུལ་ནས་དགེ་སློང་མས་གོས་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལེན་དུ་མི་དབང་གིས་གོས་ངན་པ་བྱིན་ཅེས་བྱས་པ་དང་ངན་པ་བྱིན་ན་ང་མིང་སྟོར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་ངན་པ་ཡང་མ་ཡིན་དགེ་སློང་མས་ཀྱང་བཟང་པོ་མ་བླངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བོར་བ་ལས་དགེ་སློང་ཕ་དང་བརྗེ་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་མས་ཀྱང་བླང་དུ་དབང་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་ལོང་ཤིག་པར་བཅས། །དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བརྗེ་བར་བྱ། དགེ་སློང་མས་མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་གོས་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་བླངས་པ་ལེན་དུ་གནང་བའི་ཕྱིར་བདག་ལ་མི་གཞག་གི་དགེ་སློང་ཕའི་གོས་ངན་པ་དང་རྗེས་ཤིག །དགེ་སློང་ཕ་ཡང་དགེ་སློང་མ་གོས་བཟང་པོ་ཁྱེར་ཏེ་ངན་པ་དང་བརྗེ་བར་འོང་ན་བརྗེ་བར་གྱིས་ཤིག །མཉམ་པ་འམ། དེ་དགའ་བར་བྱས་ཏེའོ། ། མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་གོས་བཟང་ངན་བརྗེ་བ་ལ་དགེ་སློང་ཕས་ཁ་བརྔམ་ཏུ་བདག་རྒྱལ་བར་མཐུས་མི་བྱའི་གོས་བཟང་པོ་ཅི་རི་བ་བཞིན་དུ་ངན་པ་གྲངས་མང་སྟེ་རིན་མཉམ་པ་དང་དགེ་སློང་མ་མ་དད་ཅིང་མི་དགའ་བ་མེད་པར་མགུ་བར་བྱས་ཏེ་བརྗེའོ། །བླངས་ན་གཉེན་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དགེ་སློང་མ་ཡང་ཡིན་པ་དང་གོས་ཀྱང་བླངས་པ་དང་ཡན་ལག་གསུམ། གསོལ་དགེ་སློང་མ་ལ་གོས་བླངས་པ་དང་གཉེན་མ་ཡིན་པར་ཤེས་བཞིན་པ་དང་ཡན་ལག་ལྔ། གོས་བླངས་པ་དེ་གོས་ཀྱང་ཡིན་པ་དང་ལག་ཏུ་འང་ཐོབ་པ་དང་ཡན་ལག་འདི་དགུ་དང་ལྡན་ན་སྤང་བར་འགྱུར། ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་གོས་བྱིན་པའོ། །དགེ་སློང་མས་དགེ་འདུན་ཕོ་ལ་གོས་ཤིག་ཡོན་དུ་ཕུལ་པ་ནི་བླངས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེས། ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་པས་ཆོས་བསྙད་པ་དང་དགེ་སློང་མ་ལ་དགེ་སློང་ཕས་ཆོས་བཤད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དགའ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་བཟང་པོ་བཤད་པ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ལོ་ཞེས་ཕུལ་ན་བླངས་ཀྱང་ཉེས་མེད། རབ་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཚེ་དང་རླག་ནའོ། །དགེ་སྦྱོང་ཕོ་ཞིག་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཚེ་དེ་ཡོ་བྱད་དུ་དགེ་སློང་མས་གོས་བྱིན་པ་དང་གོས་སྟོར་ཏམ་གོས་ཆུས་ཁྱེར་རམ་མེས་ཚིག་གམ་ཕྲོགས་ཏེ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགེ་སློང་མས་གོས་བྱིན་ན་བླངས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །དད་པས་ནོར་བདུན་དུ་བཞག་ནས་སྨྲས་ཏེ་མི་ལྟོས་པས་སོང་ན་ཡང་ངོ༌། །དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་ལ་ནོར་སྦྱིན་པར་དད་དེ་མདུན་དུ་བཞག་ནས་མི་འདོད་ཅེས་བྱས་ཀྱང་མ་བཏུབ་སྟེ་ནོར་བོར་ནས་ནོར་ལ་མི་ལྟོས་པར་སོང་ན་ནོར་དེ་བླངས་ཀྱང་ཉེས་
Chinese
据说在舍卫城，僧人和尼姑两众举行供养，并献上供品。一位尼姑说国王给了她一件贵重的袍子，但国王却说他给的是一件劣质的袍子，并说：“如果我给的是劣质的，我就丢了名声。”但那件袍子并不劣质，尼姑也没有接受那件好的袍子，而是完全放弃了它。为了与僧人交换，尼姑也可以接受，僧人也可以接受。应该和尼姑一起交换。尼姑像《根本律》中说的那样，接受了贵重的袍子，为了允许接受，不要留给我，而是要追随僧人的劣质袍子。如果僧人也拿着尼姑的好袍子来交换劣质的袍子，就交换吧。或者让他们高兴。像《根本律》中说的那样，交换好坏袍子时，僧人不要夸口说自己获胜，不要用势力，好袍子要像山一样，劣质袍子数量要多，价值相等，并且要让尼姑没有不信任和不高兴，让她满意地交换。如果接受了，既不是亲戚，又是尼姑，又接受了袍子，这是三个条件。如果知道是尼姑接受了袍子，又不是亲戚，这是五个条件。接受的袍子既是袍子，又拿到了手中，具备这九个条件，就会被舍弃。没有堕落的情况是，为了僧团而给予袍子。如果尼姑向僧团的僧人供养一件袍子，接受了也没有罪过。为了善说而说。从行为中产生和进入时，僧人宣说佛法，尼姑相信并高兴僧人向尼姑宣说佛法，如果因为宣说了如此好的佛法而供养，接受了也没有罪过。圆满受戒时和遗失时。一位沙弥受比丘戒时，尼姑作为资具给予袍子，或者袍子丢失了，或者袍子被水冲走了，或者被火烧了，或者被抢走了等等，如果尼姑给予袍子，接受了也没有罪过。以信心将财物视为七圣财，说了之后，即使不顾一切地离开也可以。尼姑以信心向僧人布施财物，放在面前，即使说不想要也不行，如果丢失了财物，不顾财物地离开了，接受那些财物也没有罪过。
English
It is said that in Shravasti, offerings were made to the two communities of monks and nuns, and gifts were offered. A nun said that the king had given her a precious robe, but the king said that he had given a poor robe, and said, "If I give a poor one, I will lose my reputation." But the robe was not poor, and the nun did not accept the good robe, but completely abandoned it. In order to exchange with a monk, the nun can also accept, and the monk can also accept. It should be exchanged together with the nun. The nun, as it says in the Root Sutra, accepted the precious robe, and in order to allow acceptance, do not leave it to me, but follow the poor robe of the monk. If the monk also takes the good robe of the nun and comes to exchange for a poor robe, then exchange it. Or make them happy. As it says in the Root Sutra, when exchanging good and bad robes, the monk should not boast that he has won, do not use force, the good robe should be like a mountain, the number of poor robes should be large, the value should be equal, and the nun should not be distrustful or unhappy, and she should be satisfied to exchange. If accepted, it is neither a relative, nor a nun, and the robe is also accepted, these are three conditions. If it is known that the nun has accepted the robe, and is not a relative, these are five conditions. The accepted robe is both a robe and is obtained in hand, possessing these nine conditions, it will be abandoned. The situation without falling is that the robe is given for the sake of the Sangha. If a nun offers a robe to a monk of the Sangha, there is no fault in accepting it. It is said for the sake of good speech. When arising and entering from conduct, the monk proclaims the Dharma, and the nun believes and rejoices that the monk proclaims the Dharma to the nun, if it is offered because such a good Dharma has been proclaimed, there is no fault in accepting it. At the time of full ordination and when lost. When a novice is ordained as a monk, the nun gives a robe as equipment, or the robe is lost, or the robe is washed away by water, or burned by fire, or robbed, etc., if the nun gives a robe, there is no fault in accepting it. With faith, regard wealth as the seven noble treasures, and after speaking, even if leaving without regard is also okay. The nun gives wealth to the monk with faith, places it in front, even if saying that she does not want it is not possible, if the wealth is lost, and she leaves without regard for the wealth, there is no fault in accepting that wealth.