Tibetan
་དུ་མ་གཏོགས་ཏེ་རྐུ་སེམས་ཀྱིས་ནོར་སྐལ་བླངས་ན། རིན་ཐང་ཚང་ན་ཕམ་རྐུ་སེམས་མེད་ན་སྦོམ་པོ། རྐུན་པོ་ལས་སྦྱིན་བདག་ཏུ་བསམས་ཏེ་བླངས་ན་མ་ཉེས་རྐུན་པོར་གྲགས་ པའི་མི་ཞིག་ལེན་ན་དེ་ལས་ནོར་ཞིག་ལེན་ན་དེ་ལ་སྦྱིན་བདག་ཏུ་བསམས་ཏེ་བླངས་ན་ཉེས་མེད། ནོར་བླངས་པ་དེ་ངོས་ཟིན་ན་ཡང་རྐུན་པོ་དེ་ལ་ཁུངས་ཕྱུང་ན་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བདག་གཙང་མར་འགྱུར་བས་བླང་དུ་རུང༌། གཡུང་མ་རྒོད་རྐུན་པོའི་རྒྱལ་མཚན་མ་ཐོགས་པ་ལས་རྫས་མི་བླངས། རྐུ་མཁས་ཏེ་བུ་སྨད་ལྟ་བུས་ཀྱང་རྐུན་པོ་བྱས་པར་མི་ཚོར་ཏེ་ཁྲིམས་འཛིན་ཅིང་སྡིག་ཆུང་དུ་ལ་ཡང་འཛེམ་པ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་རྐུ་བའི་མི་དང་འདི་རྣམས་གཉིས་ལྟ་བུ་གཡུང་མ་རྒོད་ལས་རྫས་བླངས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་ནོར་དེ་བླངས་ཏེ་ནོར་བདག་གིས་ངོས་ཟིན་ན་གཡུང་མ་རྒོད་ལ་ཁུངས་ཕྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡུལ་མིས་རྐུ་བར་མ་སྤྱད་པས། དགེ་སློང་གཙང་མར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་བླང་ངོ༌། །བླངས་ནས་མཚོན་གྱིས་བཅད་ཅིང་ཁ་དོག་བསྒྱུར་ལ་བཅང༌། རྐུན་པོར་གྲགས་པ་ལས་ནོར་བླངས་པ་དེ་ཁ་ཚར་བཅད་དེ་ཁ་དོག་བསྒྱུར་ཏེ་བཅང༌། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སློང་ན་བྱིན་ཅིག །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་རྫས་བླངས་བ་ཁ་དོག་བསྒྱུར་ཏེ། བཅངས་པ་དེ་ནོར་བདག་གིས་ངོ་ཤེས་ཏེ་སླར་སོང་ན་སྦྱིན། མ་སྦྱིན་ན་ཉེས་བྱས། སྒྱུ་མི་བྱ། ལས་ལྟ་བུ་བྱེད་བྱེད་པའི་གླ་མཐོ་བྱོགས་པའི་ཕྱིར་མེད་ཅེས་སམ། མ་འབྱོར་ཅེས་མི་སྦྱིན་པར་སྒྱུ་མི་བྱ། བྱས་ན་ཉེས་བྱས། སྔགས་ཀྱིས་བཏང་ན་ནི་ཉེས་མེད། བདག་གི་རྫས་གཞན་གྱིས་བརྐུས་ནས་ཆོས་བཤད་དེ་བླངས་ཀྱང་མི་སྟེར་ན། སྔགས་བྱས་ཏེ་སེམས་བསྒྱུར་ལ། བདག་ལ་སྦྱིན་དུ་བཅུག་པ་ནི་ཉེས་མེད་དོ། །བྱི་བས་བརྐུས་པ་དག་གི་ནི་བླངས་ན་ཡང་ངོ༌། །བདག་གི་ནོར་རྫས་ལྟ་བུ་བྱི་བས་ཁྱེར་བ་ལས་སླར་ཕྲོགས་ཤིང་བླངས་པ་ནི་ཉེས་མེད། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱི་དང་བྱ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཕྲོགས་ཀྱང་ཉེས་མེད། དགེ་སློང་གཞན་གྱི་དོན་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གཞན་གྱི་ནོར་རྫས་ཤིག་བྱི་བ་དང་ཁྱི་ལ་སོགས་པས་ཁྱེར་བ་བླངས་ཤིང་ཕྲོགས་པ་ཡང་སླར་བྱིན་ན་ཉེས་མེད། བདག་དང་དགེ་སློང་ཞེས་འབྱུང་བས་ཁྱིམ་པ་དང༌། དགེ་སློང་ལ་ནི་ཉེས་ཡོད་པ་འདྲའོ། །རྔོན་པས་རི་དགས་སྨས་པ་གནས་སུ་འོངས་ཏེ་ཁྱེར་ན་ཡང་ངོ༌། །ལིངས་མིའམ་རྔོན་པ་ལྟ་བུས་རི་དགས་སྨས་ཏེ་བདག་ཅག་གི་གན་དུ་འོངས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཞིང་སྐྱབས་བྱ་བའི་ཕྱིར། རི་དགས་བསྙགས་པའི་བདག་པོ་སླར་མ་བྱིན་ཡང་ཉེ
Chinese
如果不是因为其他原因，而是因为偷盗的心而拿取财物，价值完整则犯堕罪，没有偷盗的心则犯粗罪。如果认为对方是施主而不是盗贼而拿取，则没有罪过。如果从一个被称为盗贼的人那里拿取财物，认为对方是施主而拿取，则没有罪过。如果认出了被拿取的财物，并且能够指出盗贼的来历，因为大家都知道，所以会变得清净，可以拿取。不要从没有盗贼标志的愚笨或狡猾的盗贼那里拿取财物。即使是像子女这样的偷盗高手，也不会意识到自己被偷盗，他们会执法，并且像害怕小罪一样谨慎，像这样的人和偷盗者一样，从愚笨或狡猾的人那里拿取财物是有罪的。如果拿取了有罪的财物，并且财物的主人认出了，即使能够指出愚笨或狡猾的人的来历，但因为当地人没有把他当作盗贼，所以不会成为清净的比丘，因此不能拿取。如果拿取后用武器切割，改变颜色并持有。如果从被称为盗贼的人那里拿取财物，将财物切割，改变颜色并持有。即使这样做，如果对方索要，也应该给予。像《律藏》的补充一样，拿取财物并改变颜色后，如果持有的财物被财物的主人认出并索要，就应该给予。如果不给予，则犯堕罪。不要欺骗。不要因为像工人一样工作而获得高额报酬，就说没有或没有得到，从而不给予报酬，不要欺骗。如果欺骗，则犯堕罪。如果通过咒语施法，则没有罪过。如果自己的财物被他人偷走，即使通过说法要回也不给，则可以通过咒语改变对方的心意，让对方施舍给自己，这样就没有罪过。如果老鼠偷走了东西，拿回来也没有关系。如果自己的财物被老鼠拿走，抢回来也没有罪过。同样，从狗和鸟等那里抢回来也没有罪过。为了其他比丘的利益也是一样。如果其他比丘的财物被老鼠和狗等拿走，抢回来并归还，也没有罪过。因为提到了“自己”和“比丘”，所以对于在家众和比丘来说，似乎是有罪的。如果猎人射杀的动物来到自己的地方并拿走，也没有关系。像猎人这样的人射杀了动物，动物来到我们这里，为了怜悯和保护，即使不归还射杀动物的主人，也没有罪过。
English
If one takes property with the intention of stealing, and not for other reasons, it constitutes a parajika offense if the value is complete, and a sthulatyaya offense if there is no intention to steal. If one takes something thinking of the other person as a benefactor rather than a thief, there is no offense. If one takes property from someone known as a thief, thinking of them as a benefactor, there is no offense. If the stolen property is recognized and the thief's origin can be traced, it can be taken because everyone knows it, and it becomes pure. Do not take property from foolish or cunning thieves who do not bear the mark of a thief. Even if someone is skilled at stealing, like one's own children, and they are not aware of being stolen from, and they enforce the law and are cautious as if fearing minor offenses, taking property from such people, like foolish or cunning thieves, is an offense. If one takes property that has been stolen and the owner recognizes it, even if one can trace the foolish or cunning thief, it cannot be taken because the locals do not treat him as a thief, and therefore he will not become a pure bhikshu. If one takes it, cuts it with a weapon, changes its color, and keeps it. If one takes property from someone known as a thief, cut the property, change its color, and keep it. Even if you do that, if they ask for it, give it. Like the supplement to the Vinaya, if one takes property and changes its color, and the owner recognizes the property and asks for it back, give it. If you don't give it, you commit a parajika offense. Do not deceive. Do not say you don't have it or didn't receive it in order to avoid paying high wages for work like a laborer. If you deceive, you commit a parajika offense. If you send it with a mantra, there is no offense. If someone steals your property and doesn't give it back even if you ask for it by teaching the Dharma, you can change their mind with a mantra and make them give it to you, and there is no offense. If mice steal things, it's okay to take them back. If mice take your property, it's okay to snatch it back. Similarly, it's okay to snatch it back from dogs and birds. It's the same for the benefit of other bhikshus. If mice or dogs take another bhikshu's property, it's okay to snatch it back and return it. Because "oneself" and "bhikshu" are mentioned, it seems that it is an offense for householders and bhikshus. If a hunter shoots an animal and it comes to your place and you take it, it's okay. If someone like a hunter shoots an animal and it comes to us, it is out of compassion and to protect it, and there is no offense even if you don't return it to the owner who shot it.
Tibetan
ས་མེད་དོ། །དེ་ཤི་ན་དེ་དག་ལ་བྱིན་ཅིག །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་མ་བྱིན་པ་དེ་ཤིན་ཤ་སླར་བྱིན་ཤ་བདག་རིང་ཞིག་ཏུ་མ་འོངས་ན་ཡང་བདག་ཅག་གིས། ཤ་བརྐུས་ཤིང་མ་ཟོས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རུལ་རུལ་དུ་ཁེངས་རུས་མངོན་པར་གཞག །མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཕས་ཕམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གདོན་མི་ཟ་བའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཕས་ཕམ་པ་སྟེ། འདུལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གདོན་མི་ཟ་བའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཕས་ཕམ་པ་རྫོགས་པའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཕས་ཕམ་པ་འདུལ་བ་སོ་སོ་ནས་འཆད་ཅིང་འབྱུང་བའི་མདོ་ཀུན་རྫོགས་སོ།། །།གསོད་པའི་ཕས་ཕམ་པའོ། །ནད་པ་འཆི་བར་འདོད་པ་ལ་དེ་དང་མཐུན་པའི་བསྙེན་པ་མི་བསྙེན། དགེ་སློང་ནད་པ་ཤི་ཡང་བླ་སྙམ་སེམས་པ་ལ་འཆི་ན་ཅི་ཉེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་མི་བྱ། དགེ་སློང་ནད་པ་ཞིག་བཀྲེས་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནད་གཡོག་དང་སྨན་པ་ལ་ཟས་ཅི་སྦྱིན་ཞེས་འདྲི་སོང་བའི་འོག་ཏུ། དགེ་སློང་གཞན་དག་གིས་སོ་སོ་ནས་ཟན་སྣ་མང་དུ་བྱིན་ཏེ་འགྲངས་ནས། ནད་གཡོག་གིས་སྨན་པས་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་ཟན་གཡོས་ཏེ་བྱིན་པ་དང༌། ཁམ་གསུམ་ཙམ་ཟོས་ནས་མ་ཡོག་ནས་ནད་གཡོག་མི་དགའ་ཞིང་འདུག་པ་ལ། ཟན་གཞན་གྱི་བྱིན་ཏེ་འགྲངས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་ནད་གཡོག་ཁྲོས་ཏེ་ང་དེ་སྲིད་དུ་འབད་འབད་ན་ལྟོ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་མི་ཐུབ་ན་དུག་ཟོས་ཏེ་ཤི་ན་ཅི་ཉེས་ཞེས་བྱས་པ་དང་ནད་པས་དུག་ཟོས་ཏེ་ཤི་བ་ལས་བཅས། དེ་སྐད་བྱས་ཏེ་ཤི་ན་ཕམ། དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་འཆི་བ་གོགས་ཤིག་པ་མ་བསྒོ་བར་གཡོག་ཏུ་མི་གཞག །དགེ་སློང་ནད་པ་ཞིག་ཤི་ཡང་བླ་སྙམ་སེམས་ཏེ། ནད་གཡོག་གི་ཚ་བོ་རྔོན་པ་སྤུན་གཉིས་ཤིག་ཡོད་པ་འདི་ནི་བདག་ལ་གསོད་དུ་བཏུབ་སྙམ་བསམས་ཏེ་ནད་གཡོག་ལ་དེ་གཉིས་ཁུགས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་རོགས་སུ་ངའི་ནད་གཡོག་བྱེད་དུ་ཆུ་གཅིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་ནང་གཡོག་གིས་བཀུག་སྟེ་ནད་པ་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་གཡོག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་བཞག་སྟེ། ནད་གཡོག་དགེ་སློང་གུད་དུ་སོང་བའི་འོག་ཏུ། ནད་པས་རྔོན་པ་ལ་ང་བསད་ན་མཐོ་རིས་སུ་བདེ་བར་འོང་ཞེས་ཆོས་བཤད་ནས་གསོད་དུ་བཅུག་ནས་ གསད་པ་ལས་བཅས་ཏེ། ནད་གཡོག་ཏུ་མི་བླུན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་མི་གཞག །ནད་གཡོག་སྒྲིན་པོ་གཞག་ཏུ་སྤུས་མེད་ན་ཡང་བླུན་པོ་ལ་ནད་པ་འཆིར་མ་གཞུག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏམས་ཏེ་གཞག །ཐབས་གཞན་ཡོད་ན་མ་ཡིན། ནད་གཡོག་ཏུ་བཞག་པ་མི་སྒྲིན་པོ་ཚིག་ཟུར་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་ཅིང་ལེགས་ཉེས་ཤེས་པ་དང༌། ཐབས་མཁས་པ་ནི་མ་བསྒོ་ཞིང་མ་གཏམས་པ་ཉེས་མེད
Chinese
没有地方啊。他死了就给他们吧。像《根本律》里一样，没有给的那些，如果很长时间以后才给肉，我们为了知道肉是被偷了而且没有被吃掉，就让它腐烂，露出骨头。不给予而拿取的，属于别解脱戒中的他胜罪。不给予而拿取的，属于他胜罪。这是从别解脱戒中不容置疑的根本律中出现的。不给予而拿取的他胜罪完毕。不给予而拿取的他胜罪，是所有从别解脱戒中分别宣讲和出现的根本律的总结。杀生的他胜罪。对于想要死的病人，不要做与此相应的侍奉。比丘认为病人死了也好，不要说“死了有什么不好”这样的话。比丘，如果一个病人说饿了，问侍者和医生应该给什么食物，之后，其他比丘各自给了很多种食物，让他吃饱了。侍者按照医生说的做了食物，给了他。吃了三口左右，侍者不高兴地坐着。其他人给了食物，让他吃饱了，侍者生气地说：“我这么努力，连这么一点食物都得不到，不如吃了毒药死了算了。”病人吃了毒药死了，因此制定了戒律。说了那样的话而死，就犯了他胜罪。对于这件事，不要让不明白死亡、临近死亡的人，未经教导就去做侍者。比丘认为一个病人死了也好，想到侍者的侄子有两个猎人兄弟，觉得可以让他们杀了我，于是告诉侍者，让他们两个来，让他们做你的帮手，做我的侍者，给他们水。侍者把他们叫来，告诉他们按照病人说的去做侍奉，让他们留下来。侍者比丘离开后，病人对猎人说，如果你们杀了我，我会快乐地升到天界，给他们讲经说法，让他们杀了他，因此制定了戒律。不要让那样愚蠢的人做侍者。即使没有能力让聪慧的人做侍者，也要告诫愚蠢的人不要让病人死去等等，这样告诫他们，让他们去做。如果没有其他办法。让聪明的人做侍者，他们能理解话语的含义，知道好坏。有能力的人，不告诫也没有罪过。
English
There is no place. If he dies, give it to them. Like in the Root Text of the Vinaya, those that were not given, if the meat is given back after a long time, we, in order to know that the meat was stolen and not eaten, should let it rot and expose the bones. Taking what is not given is an Unforgivable Defeat in the Pratimoksha. Taking what is not given is an Unforgivable Defeat. This comes from the Root Text of the Vinaya, which is undoubtedly Unforgivable. The Unforgivable Defeat of taking what is not given is complete. The Unforgivable Defeat of taking what is not given is the summary of all the Root Texts that are separately taught and appear in the Pratimoksha. The Unforgivable Defeat of killing. Do not attend to a sick person who wants to die in a way that is consistent with that. A monk who thinks that it is good for a sick person to die should not say, "What's wrong with dying?" If a sick monk says he is hungry, after asking the attendant and the doctor what food should be given, other monks each gave many kinds of food and made him full. The attendant cooked the food as the doctor said and gave it to him. After eating about three mouthfuls, the attendant sat unhappily. Others gave food and made him full, and the attendant angrily said, "I work so hard, but I can't even get that much food. I might as well eat poison and die." The patient ate poison and died, so the rule was made. If he dies after saying that, he commits an Unforgivable Defeat. In this matter, do not let someone who does not understand death, who is near death, become an attendant without being instructed. A monk who thinks that it is good for a sick person to die, thinking that the attendant's nephews are two hunter brothers, thinking that they can kill me, tells the attendant to bring them two, to let them be your helpers, to be my attendants, and give them water. The attendant calls them and tells them to serve as the patient says, and lets them stay. After the attendant monk leaves, the patient tells the hunters that if they kill me, I will happily go to heaven, teaches them the Dharma, and makes them kill him, so the rule was made. Do not let such a foolish person be an attendant. Even if there is no ability to let a wise person be an attendant, warn the foolish person not to let the patient die, etc., and warn them in this way and let them go. If there is no other way. Let a wise person be an attendant, who can understand the meaning of words and know good and bad. A capable person is not guilty even if he is not warned.