Tibetan
ང་བ་ནི་མཚམས་བརྩན་ནོ། །ཞིང་རྐུ་བ་ནི་འདི་ཙམ་ཚུན་ཆད་བརྐུ་འོ་ཞེས་མཚན་མ་བཙུགས་ཏེ་བརྐུས་པས་ཕམ། ནོར་བདག་གིས་མ་བཏང་སྟེ་ཞལ་ཅེ་འགྱེད་པ་ནི་ལྟག་མ་དང་འདྲའོ། །མཚམས་ནི་བཙུགས་པ་ལས་བསྐྱོད་ན་འདིར་མ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞིང་གི་མུའམ་མཚམས་སམ་མཚན་མ་བསྒྱུར་ཏེ་བཙུགས་ནས། དེ་ཚུན་ཆད་ལ་རིན་ཐང་བརྩིས་ཏེ་ཚང་ན་ཕམ། མངོན་པར་བླངས་ཀྱང་མི་སྣང་ན་བརྐུས་པའོ། །མཐོང་བཞིན་དུ་བརྐུས་ནས་སོང་བ་ནི་ནོར་བདག་མི་སྣང་བར་གྱུར་ན་ཕམ། མི་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུང་ན་དབང་དུ་བྱས་ནའོ། །མི་མཐུས་བཟུང་སྟེ་བརྐུས་པ་ནི་སླར་མི་འབྲོས་པར་གྱུར་ན་ཕམ། གཅིག་ཏུ་ན་བདག་གིས་ཅི་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཉན་ཅིང་བྱེད་ན་ཕམ། བདག་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གཞན་ཞིག་གིས་བརྐུས་ནའང་སླར་བྲོས་ཏེ་འོངས་པ་ལ་ཉེས་མེད། གང་རྐུ་བར་བྱས་པ་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་མ་བསམས་པ་ནི་མི་ཆུད་དོ། །མི་ཕམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རས་ངན་པ་རིན་ཐང་མ་ཚང་བ་བརྐུས་པ་ལས་ནང་ནས་བཟང་པོ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། སླར་བསྐྱལ་ན་ཕམ་པ་མེད་དེ་སྦོམ་པོའོ། །ལྟག་ ནས་ཀྱང་མདོ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ་གོང་མ་ནི་གསེར་དང་བུམ་པ་ལ་བྱ། འདི་ན་རས་བཟང་ངན་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་སྟེ་བཅས་པ་ཐ་དད་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །སྦོམ་པོ་ནི་གང་གིས་ཅི་བླངས་པ་དེ་དེའི་འོ་ཞེས་བཅས་པ་ལས་གཞན་གྱིར་བརྐུས་ནའོ། །དགེ་སློང་མང་ཞིང་རྐུན་པོར་འདོད་དེ། ལག་ཐབས་སུ་ཅི་ཐོབ་པ་སོ་སོར་ཁྱེར་རོ་ཞེས་འཐམས་ནས་གཞན་གྱིས་ནི་ཐོབ་བདག་གིས་ནི་མ་ཐོབ་ཀྱང་སྦོམ་པོ་ཞེས་བྱི་ཤུ་ཏས་བཤད། བདག་རྐུན་ཟླས་ནན་གྱིས་བཅུག་སྟེ། རྐུ་བར་མི་འདོད་ན་བསད་ཀྱིས་དོགས་པའི་ཕྱིར་རྐུན་ཟླར་ནི་འགྲོ་སྐལ་བ་ནི་རྐུན་ཟླ་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བསམས་ཏེ། རྐུ་བའི་ཁྲོད་དུ་སོང་སྟེ་ཤས་མ་བླངས་ན་སྦོམ་པོ་ཞེས་བྱི་ཙ་ཡ་བར་མས་བཤད། བདག་པོ་དང་བཅས་པའི་དུར་ཁྲོད་ནས་བླངས་ནའོ། །དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོའི་རྫས་བདག་པོ་ཡོད་པ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྒྱལ་པོས་འཚོ་བ་རོའི་རྫས་ལ་གཏད་པ་དང་ལས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རོའི་རྫས་ལ་གཏད་པ་དང་དཔྱ་འབུལ་བའི་ཕྱིར། རོའི་རྫས་ལ་གཏད་པ་དང་གསད་པའི་བཤེད་མར་གཏད་དེ་རོའི་རྫས་ལ་བྱིན་པའོ། །ཐ་མ་གཤེད་མ་དབང་བ་ལས་བརྐུས་ན་སྦོམ་པོ། །གོང་མ་གསུམ་ནི་ཕམ་མོ་ཞེས་ཊཱི་ཀ་ལས་བཤད། མཁན་པོ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་རོ་རྫས་མི་གཙང་ཞིང་འདོད་པའི་ཤས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད། རྩ་བ་དང་རྔོ་གུ་དང་སྡོང་པོ་དང་ལོ་མ་དང༌། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་སྐྱེ་ཤིང་ལ་སོགས་པ
Chinese
我是边界的尊重。偷田地就是划定界限说：“就偷到这里为止”，这样偷了就犯了堕罪。财物的主人没有给，却施舍财物，这和后面一样。边界就是设立了之后移动，就不是这里所说的了。把田地的亩数或者边界或者标志改变设立之后，从那里开始计算价值，足够了就犯了堕罪。明显地拿了，但不明显就是偷盗。明明看见了偷走，如果财物的主人看不见就犯了堕罪。用武力抓住就是强行占有。用武力抓住偷盗，如果不再逃跑就犯了堕罪。总之，如果像我所做的那样听从并照做就犯了堕罪。我不是那样的。我或者其他人偷了，但又逃跑回来就没有罪。对于所偷的东西，如果没有想到关联性，那就是不理解。为了不犯堕罪，偷了价值不够的劣质布，但里面却出现了优质的布，如果送回去就没有堕罪，这是粗罪。后面也会出现类似的章节，前面是关于黄金和瓶子的。这里是关于布的好坏之类的，只是规定稍微不同而已。粗罪就是无论谁拿了什么，规定说那是他的，如果偷了别人的就是粗罪。比丘很多，认为他们是小偷，用手段各自拿走所得到的东西，其他人得到了，但主人没有得到，也说是粗罪，这是毗输多说的。主人被盗贼同伙强迫，如果不偷就担心被杀，心想把应得的份额给盗贼同伙，进入盗贼之中，如果没有拿份额就是粗罪，这是毗扎亚瓦尔玛说的。从有主人的坟墓里拿东西也是如此。坟墓里尸体的物品有主人，有四种情况：国王把生活交给尸体的物品，为了工作；把尸体的物品交给尸体，为了交税；把尸体的物品交给尸体，作为杀人的赎金而给予尸体的物品。最后一种，从刽子手掌管的物品中偷盗就是粗罪。前面三种就是堕罪，这是 टीका (梵文罗马拟音：ṭīkā)里说的。有些堪布说，尸体的物品不干净，想要的份额也很小，所以说是粗罪。根和树脂以及树干和树叶，花和果实以及生长的树木等等。
English
I am the respect of the boundary. Stealing fields is to demarcate the boundary and say, "Steal only up to here." Stealing in this way incurs a defeat. If the owner of the property does not give it but instead makes offerings, it is the same as what follows. The boundary is not what is meant here if it is moved after being established. After changing and establishing the mu, boundary, or mark of the field, if the value is calculated from there and it is sufficient, it incurs a defeat. Taking it openly, but not obviously, is stealing. If one steals while seeing it and the owner of the property does not see it, it incurs a defeat. Seizing by force is forcibly occupying it. Stealing by seizing with force incurs a defeat if one does not run away again. In short, if one listens and acts as I do, it incurs a defeat. I am not like that. If I or someone else steals it, but then runs away and comes back, there is no offense. If one does not think of the connection to what is being stolen, then one does not understand. In order not to incur a defeat, if one steals inferior cloth that is not worth enough, but good cloth appears inside, there is no defeat if it is returned, it is a gross offense. A similar chapter will also appear later, the previous one was about gold and bottles. This one is about the quality of cloth, etc., the rules are just slightly different. A gross offense is if someone takes something and it is stipulated that it is theirs, if one steals someone else's, it is a gross offense. If there are many monks and they are considered thieves, and they each take what they get by means, if others get it but the owner does not, it is also said to be a gross offense, this is what Visuta said. If the owner is forced by the thief's accomplice, and if they do not steal they fear being killed, thinking of giving the due share to the thief's accomplice, if they enter among the thieves and do not take a share, it is a gross offense, this is what Vijaya Varma said. Taking things from a graveyard with an owner is also the same. There are four kinds of owners of the corpse's belongings in the graveyard: the king entrusts the corpse's belongings for livelihood and for work; the corpse's belongings are entrusted to the corpse for paying taxes; the corpse's belongings are entrusted to the corpse as ransom for killing and given to the corpse. The last one, stealing from the belongings controlled by the executioner is a gross offense. The previous three are defeats, this is what is said in the टीका (ṭīkā). Some Khenpos say that the corpse's belongings are unclean and the desired share is small, so it is said to be a gross offense. Roots and resin and trunks and leaves, flowers and fruits and growing trees, etc.