Tibetan
དེ་གནས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །གཞན་དགེ་འདུན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་རམ་གང་ཟག་དགེ་སློང་གི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་གནས་པར་བྱ། དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་འཁོར་ནའང་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་པའི་ས་ཡངས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ་དགེ་སློང་ཞིག་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་ཅེས་ཟེར་ཀྱང་རུང་གང་ཟག་བདག་འདུག་ན་ཅི་གནང་ཞེས་གསོལ་ན་སྦྱིན་ནོ། །དེས་ཏེ་སྦྱིན་བདག་ཡོད་ན་དེས་གནང་ནའོ། །ལྟག་མ་ལྟར་ས་སྦྱིན་པ་ཡོན་བདག་ཡོད་ན་ཡོན་བདག་ལ་དྲིས་ཏེ་སྦྱིན། ཡོན་བདག་མེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་ སྦྱིན། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་དུ་ངལ་བསོ་བའི་གནས་བརྟགས་པའོ། །གྲོང་གི་འདབ་དང་ལམ་གྱི་མདོ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་འདབ་ཏུ་དགེ་སློང་གིས་མི་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡན་མན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བསིལ་ཁང་བརྩིགས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །བདག་གི་ཁྲོན་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་བསྒྲིབས་པའི་རྩིག་པ་བྱ། གཙུག་ལག་ཁང་གི་འདབ་ན་ཁྲོན་པ་ཡོད་དེ་དགེ་སློང་དང་ཁྱིམ་པ་གཉིས་ཀ་ཆུ་དེར་ཆུ་ན་འདོད་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྲོན་པ་སྐྱེད་དུ་སོ་ཕག་གིས་བརྩིགས་ཏེ་དགེ་སློང་དང་ཁྱིམ་པ་ཆུ་ཆུ་ཆ་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་མཐོང་བར་བྱ། བུད་མེད་ཆུ་སློང་ན་སྙིམ་པ་བཀང་ཞིང་བླངས་ཏེ་དེའི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་མ་ཡིན། བུད་མེད་ཆུ་སློང་ན་བུམ་པས་ཁ་ལུགས་སུ་མི་བླུད་པར་སྙིམ་པ་བཀང་སྟེ་འཐུང་དུ་གཞུག་གོ །ཐོག་མ་དགེ་སློང་བཟང་པོ་ཞིག་གིས་བུད་མེད་ལ་ཆུ་ཁ་ལུགས་སུ་བླུད་དེ་བུད་མེད་ལྟོ་ཆུས་གང་སྟེ་ཤི་བ་ལས་བཅས། དབྱར་གྱི་ནང་གི་རྙེད་པའི་ཚེ་འོངས་པ་ལ་རིགས་གཙུག་ལག་ཁང་གཅིག་ན་རྐྱེན་གྲོང་དང་ཞིང་མང་ཞིག་ཡོད་དེ་དགེ་སློང་སུ་འོངས་པ་གཙུག་ལག་ཁང་དེའི་རྐྱེན་གྱི་ཤས་དབང་བ་ལས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་དབྱར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་ཞིག་གུད་ནས་འོངས་ཏེ་ཞག་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་ཚུན་ཆད་སླེབས་ན་དབྱར་ཚུལ་གྱི་ཤས་ཀྱང་དབང་ངོ༌། །རྙེད་པ་མ་སྤྱད་པ་ལས་སུ་མ་ཡིན། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གསོལ་ཆང་ལ་སོགས་པ་འགོད་པ་ལ་ཤས་མི་འདོད་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་ཡོད་ན་རབ་ཏུ་དགེ་བ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ལས་སུ་འང་མི་བསྐོ། །ཐོག་མ་མི་རྙེད་པ་ལ་ཟས་སྦྱིན། དགེ་སློང་ཞིག་གུད་ནས་འོངས་ཏེ་ཚུལ་གྱི་ཚེ་ཞག་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་ཚུན་ཆད་མ་སླེབས་ན་ཚུལ་གྱི་ཡོན་སྐལ་ནི་སྦྱིན་ཟས་ནི་མི་སྦྱིན་གཞན་ཐོབ་ལ་མི་འཇུག །ལྟག་མ་ལྟར་གུད་ནས་འོངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ
Chinese
那地方也是没有罪过的。此外，僧伽的财物，为了僧伽或者为了个人比丘，财物应该安放于此。在僧伽的寺院周围，如果有宽阔的土地用于建造寺院，即使有比丘说为了僧伽要建造寺院也可以，如果有人问我住在这里可以吗，就应该给予。如果施主存在，也应该由他来给予。如同先前一样，如果布施土地的施主存在，就应该询问施主后再布施。如果施主不存在，就由僧伽来布施。 在城市内外，应该考察休息的地方。在村庄的边缘、道路的交叉口和寺院的边缘，比丘为了方便大多数来来往往的人，建造凉亭也是没有罪过的。为了避免对自己的井产生贪欲，应该建造遮蔽的墙壁。如果在寺院的边缘有井，为了比丘和在家众都能避免对井水的贪欲，应该用砖头砌井，使比丘和在家众在取水时互不见面。妇女取水时，应该用手捧满水后取用，不要让水流不断。妇女取水时，不要用瓶子直接倾倒，应该用手捧满水后饮用。最初，一位善良的比丘直接将水倒入妇女的口中，导致妇女因腹中充满水而死亡，因此制定了戒律。在夏季获得的财物，如果一个寺院有许多田地和村庄，那么无论哪个比丘到来，都由该寺院的田地份额来决定，所有僧伽都进入夏季安居。如果一个比丘从别处来，在四十五天之内到达，也有权获得夏季安居的份额。未使用的财物不得挪作他用。如果在寺院里有不希望分配酒等物品的份额的比丘，那是最好的，十二个人也不能强迫他。最初，对于没有获得财物的人，应该布施食物。如果一个比丘从别处来，在安居期间四十五天之内没有到达，安居的供养和食物都不应该给予，也不允许他获得其他东西。如同先前一样，从别处来的比丘进入安居，四十五天
English
That place is also without fault. Furthermore, for the property of the Sangha, whether for the sake of the Sangha or for an individual Bhikshu, the property should be placed there. In the vicinity of the Sangha's monastery, if there is ample land for building the monastery, even if a Bhikshu says he will build the monastery for the sake of the Sangha, it is permissible. If someone asks, "May I reside here?", it should be granted. If a patron exists, he should grant it. As before, if there is a patron who donates the land, one should ask the patron before donating. If there is no patron, the Sangha should donate. Inside or outside the city, places for rest should be inspected. At the edge of villages, at crossroads, and at the edge of monasteries, it is permissible for Bhikshus to build shelters for the benefit of most people who come and go. To avoid attachment to one's own well, a concealing wall should be built. If there is a well at the edge of the monastery, to prevent both Bhikshus and laypeople from developing attachment to the well water, the well should be built with bricks so that Bhikshus and laypeople do not see each other when drawing water. When women draw water, they should fill their hands and take it, without a continuous stream of water. When women draw water, they should not pour it directly with a bottle, but fill their hands and let them drink. Initially, a good Bhikshu poured water directly into a woman's mouth, causing the woman to die from her stomach being filled with water, hence the rule was established. When wealth is obtained during the summer, if one monastery has many fields and villages, whichever Bhikshu arrives is determined by the share of the monastery's fields, and all Sanghas enter the summer retreat. If a Bhikshu comes from elsewhere and arrives within forty-five days, he also has the right to a share of the summer retreat. Unused wealth should not be used for other purposes. If there is a Bhikshu in the monastery who does not want to allocate shares of items such as wine, that is best, and twelve people cannot force him. Initially, food should be given to those who have not obtained wealth. If a Bhikshu comes from elsewhere and does not arrive within forty-five days during the retreat, the offerings and food for the retreat should not be given, nor should he be allowed to obtain other things. As before, a Bhikshu who comes from elsewhere and enters the retreat, forty-five days
Tibetan
་མ་སླེབས་ན་ཡོན་དབང་ངོ་ཞེས་འོངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་མནོད་དོ། །ཉེས་མེད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་མ་སོང་བར་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་བབ་སྟེ་ཟོས་ནའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་ཟན་ཟ་བས་འགྲོའོ་ཞེས་བསམས་ཏེ་སོང་ན་ཉེས་བྱས། ལས་ཀྱི་ཕྱིར་སོང་སོང་བ་ལས་འཕྲལ་ལ་གཡར་དྲངས་ཏེ་སོང་བ་ནི་ཉེས་མེད། མུ་གེའི་ཚེ་བདག་གིས་མ་བླངས་པར་ན་ཡང་ ངོ། །མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེ་བདག་གི་ཟན་ནར་མ་ངན་གྱི་གཞན་གྱི་མཆོད་སྟོན་བྱེད་ན་བདག་གིས་མ་བླངས་པར་མཆོད་སྟོན་ལ་སོང་བ་ནི་ཉེས་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གི་ཚོད་ལས་ལྷག་མ་བླངས་ན་ཡང་ངོ༌། །མུ་གེའི་མགྲོན་དུ་བོས་ན་ཕྱིན་ཆད་ཟས་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཕུལ་གང་ཞིག་རྟག་པར་ཟ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ན་ནི་ཕུལ་བཞི་ལྔ་ཅི་ཆུད་དུ་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ཡལ་བར་མི་བྱ། དགེ་སློང་ཕོ་སྨོས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་རལ་ཞིག་བྱུང་ན་བཅོས་པར་བྱ། སྦྱིན་བདག་ལས་བཅོས་པའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བར་བྱ། ལྟག་མ་ལྟར་གཙུག་ལག་ཁང་བཅོས་པའི་རྒྱུ་ཡོན་བདག་དད་པ་ལ་ཆོས་བཤད་དེ་བསླང༌། མ་གྲུབ་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་ལས་ཅི་ནུས་སུ་བསྐོ། །ཡོན་བདག་ལ་བསླངས་ཏེ་མ་རྙེད་ན་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ལས་ཕྱུང་སྟེ་བཅོས། བདག་གིས་བཅོས་ན་ཡང་ངོ༌། །གཙུག་ལག་ཁང་བཅོས་པ་ལྷ་བྲན་དང་རྩེ་རྒོད་མེད་ན་དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱིས་བཅོས། རྙེད་པ་ལེན་པས་གཙུག་ལག་ཁང་བྱུག །ཚུལ་ནས་བྱུང་སྟེ་ཡོན་འགོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆེ་ཆུང་སྟེ་མ་བླངས་པ་ནི་མ་བཅོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དེ་བས་ཡོན་ཤས་བླངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་རལ་ན་བཅོས། དད་པའི་རྙེད་པ་གཙུག་ལག་ཁང་གིར་མ་ཡིན། གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྐྱེན་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཡོན་བདག་དད་པ་ཞིག་གིས་བདག་ལ་ནོར་རྫས་བྱིན་པ་ལས་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁྱོད་ཀྱང་ཡོན་བླངས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་མི་དེས་ནི་དགེ་འདུན་ནང་ན་ཡོན་བླངས་པ་མ་ཡིན་པས་མ་བཅོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །སྒོ་བཅད་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་འགྲོ། །དགེ་སློང་ཡན་མན་དུ་འགྲོན་གནས་ཁང་གི་སྒོ་ལྕགས་བཅུག་ལ་དམ་གཞག་བྱས་ཏེ་འགྲོ། །གནས་ཁང་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ལྕགས་མེད་ན་ཕྱི་སྒོ་ལྕགས་གཞུག །སྲུང་མ་བཞག་སྟེའོ། །དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་མཆོད་སྟོན་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལྟ་བུར་འདོད་ན་དགེ་སློང་གཅིག་སྲུང་མར་གཞག །མེད་ན་ཟན་སྦྱིན། སྲུང་མའི་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་གྱིས་ཟས་གཞག ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་ཟས་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་ན་བུས་པ་གཅིག་སྔར་ཁྲིད་དེ་ཟན་མནོས་ལ་བསྐུ
Chinese
如果还没到，来的僧人说“是供养”，也不会恼怒。没有罪过的是，因此不去，而在其他寺庙里，等到分发食物的时候吃也可以。去一个寺庙的时候，如果心想“因为要吃俗家的食物才去”，这样去了就有罪。为了工作而去，和临时借用而去，是没有罪的。饥荒的时候，即使自己没有接受也行。 饥荒发生的时候，如果不是自己接受食物，而是为他人做供养，自己没有接受而为供养而去，是没有罪过的。僧人拿了超过定量的食物也可以。如果被邀请去参加饥荒时的宴请，因为以后可能找不到食物，如果自己平时一直吃某种供品，那么这个时候，即使吃四五份，或者随便吃多少，都没有罪过。 不要荒废寺庙。男僧人应该修缮破损的寺庙。为了修缮，应该让施主高兴。像以前一样，为了修缮寺庙，向有信仰的施主说法，以此来募捐。如果没有成功，僧团应该尽力去做。如果向施主募捐没有得到，就从僧团的财物中拿出来修缮。自己修缮也可以。 修缮寺庙的时候，如果没有仆人和玩乐的人，僧人自己修缮。通过接受供养来粉刷寺庙。如果按照规矩，对于布施等，无论多少都没有接受，即使不修缮也没有罪过，因此接受了部分布施的人，寺庙破损了就要修缮。信仰的供养不是寺庙的。不是寺庙的原因，而是有信仰的施主给了我财物，有些僧人说“你也是接受了供养，说些佛法吧”，如果那个人在僧团中没有接受供养，即使不修缮也没有罪过。 关上门，从寺庙离开。僧人来来往往，把客房的门锁上，做好封条再离开。如果客房本身没有门锁，就锁上外面的门。留下守护者。 如果想要邀请所有僧人参加供养，就留一个僧人做守护者。如果没有，就布施食物。守护的僧人的食物由僧团提供。如果寺庙里没有食物的来源，就先带一个孩子去乞讨食物，然后分发。
English
If it hasn't arrived, the monk who comes saying "it's an offering" will not be offended. It is blameless if, for that reason, he does not go, but in another monastery, he waits for the distribution of food and eats it. When going to a monastery, if he thinks, "I am going because I will eat lay food," it is a transgression. Going for work, and borrowing temporarily to go, is blameless. In times of famine, even if one has not accepted oneself, it is acceptable. When a famine occurs, if one is not accepting food for oneself, but is making offerings for others, it is blameless to go to the offerings without accepting oneself. It is also acceptable for a monk to take more than the allotted amount. If invited to a feast during a famine, because one may not find food in the future, if one always eats a certain offering, then at that time, even if one eats four or five portions, or whatever one can, it is blameless. Do not neglect the monastery. Male monks should repair dilapidated monasteries. To repair them, one should please the patrons. As before, to repair the monastery, one should preach the Dharma to faithful patrons to raise funds. If it is not successful, the Sangha should do what they can. If one does not obtain funds by soliciting from patrons, one should take from the Sangha's property to repair it. It is also acceptable to repair it oneself. When repairing a monastery, if there are no servants or entertainers, the monks themselves should repair it. By accepting offerings, one should plaster the monastery. If one does not accept large or small offerings that come in accordance with the rules, such as donations, it is blameless not to repair it; therefore, those who have accepted a portion of the offerings should repair the monastery if it is dilapidated. Offerings of faith do not belong to the monastery. It is not because of the monastery, but because a faithful patron gave me wealth and goods; if some monks say, "You have also accepted offerings, so preach the Dharma," if that person has not accepted offerings within the Sangha, it is blameless not to repair it. Close the door and leave the monastery. Monks come and go, locking the doors of the guest rooms and sealing them before leaving. If the guest room itself does not have a lock, lock the outer door. Leave a guardian. If one wants to invite all the monks to an offering, one should leave one monk as a guardian. If not, give food. The food for the guarding monk is provided by the Sangha. If there is no source of food in the monastery, first take a child to beg for food, and then distribute it.