Tibetan
ལྔ་ལྔར་སོ་སོར་འཆད་དེ་དེ་ལས་རྩོད་པ་བྱུང་བ་དང༌། ཐོག་མའི་མཚན་མ་གཅིག་ཏུ་ཆད་པར་བྱེད་པ་ཞི་པར་བྱ། རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདུལ་བ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་གདུལ་ཏེ་ཐོག་མའི་དོན་ལས་བཟློག་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་མངོན་པས་གདུལ་བར་ལོབས་པ་ལ་མངོན་པར་སྦྱིན་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་འབུལ་ཏེ་སྡེ་སྣོད་གང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་གང་ཆོས་འཆད་པ་དེའི་ཡུས་སུ་བྱའོ། །གཞན་ནི་འོག་ནས་འཆད། མཚན་མ་གཉིས་པ་ནི་འདི་དང་དག་པ་སྦྱིན་པའོ། །དང་འོག་གི་སྤངས་པ་ནི་མངོན་པ་དང་དྲན་པ་དང་མི་བླུན་པ་གསུམ་གྱིས་གདུལ་བར་བྱེད་དེ་ཞི་བ་ཏུ་འོག་ནས་འཆད། མཚན་མ་གསུམ་ནི་ཕྱིར་བྱ་བས་དབྱུང་བར་བསྐོ་བ་བྱིན་པས་སོ། །ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ལ་ཞེས་ཟེར་པ་ལ་འཆད་དེ་མང་དང་ངོ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འདུལ་བར་བྱེད་དེ་ཞིབ་ཏུ་འོག་ནས་འཆད། མཐའ་ནི་སྦྱིན་དུ་གཞུག་པས་སོ། །ལས་ལ་འདུ་བ་ནི་སྦྱིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་འཆད་དེ། རྩྭ་གདིང་བ་དམ་བཅའ་བའི་འདུལ་བ་དང༌། ཁོ་བདག་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་བཤགས་ཤིང་འདུལ་བར་བྱེད་དེ་ཞིབ་ཏུ་འོག་ནས་འཆད། སྨྲ་བ་བདག་གིས་མ་ནུས་ན་དགེ་བ་དཀར་ གཅག །ཐོག་མའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་ནི་དོན་གང་ཡིན་གང་མ་ཡིན་པ་མཁས་པ་གཅིག་གིས་གཟུ་བོ་བྱས་དཀར་གཅག །དགེ་སློང་གིས་སོ། །ལྟག་མ་ལྟར་གཟུ་པོ་དང་དཀར་གཅོག་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་དང་ཁྱིམ་པས་མི་བྱའི་དགེ་སློང་མཁས་པས་གཟུ་བོ་བྱ་ཞིང་དཀར་གཅག ། དེ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལའོ། །ལྟག་མའི་དགེ་སློང་གཟུ་པོ་བྱེད་དེ་རྩོད་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་གཅིག་དགེ་སློང་གཟུ་བོ་དེ་ལ་དད་པ་གཅིག་མ་དད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གཉིས་ཀ་དང་ན་གཟུ་བོ་དང་དཀར་གཅོག་པ་བྱ། དེ་དག་གོ །ཁོ་གཉིས་ཀ་གཟུ་བོ་ལ་དད་ན་གཟུ་བོར་བྱ། གཅིག་ཡན་ཆད་ལའོ། །གཟུ་བོ་ནི་ཁོ་དག་གཉིས་ཀ་དད་ན་གཅིག་ཡན་ཆད་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཚིག་དེ་སྟེ་མང་ན་ཉི་ཤུ་ཙམ་གྱིས་བྱར་ཡང་རུང་ངོ༌། །བར་མས་སྤྲོ་བར་བྱ། ལྟག་མའི་གཟུ་བོས་ཀྱང་དེ་གཉིས་བསྡུམ་པར་མ་ནུས་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་གཅིག་ལ་དད་པ་དྲིས་ལ་གཟུ་བོར་བསྐོས་ཏེ་དེའང་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་བྱ། དགེ་འདུན་གྱིས་དེ་རྟག་ཏུ་བསྒོ། །ལྟག་མའི་གཟུ་བོ་དེ་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་དད་པ་དྲིས་ཏེ་ནམ་འཐབ་མོ་ཞི་བའི་བར་དུ་གཟུ་བོར་བསྒོ། །གསོལ་བ་དང་ཞུ་བ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོ། །འཐབ་མོར་མི་འཇུག་པ་ལས་བསྒོ། །ལྟག་མ་ལྟར་གཟུ་བོར་གཞུག་པའི་དགེ་སློང་དེ་ཁོ་བདག་ཉིད་འཐབ་རྩོད་ཅན་ནམ་ཕ་རོལ་འཐ
Chinese
将五种五种分别阐述，由此产生的争论，以及最初的特征确定为一，使其平息。对于四种争论，用七种调伏来调伏，并说“从最初的意义中返回”，对于习惯于用现观来调伏的人，就说“现观布施”，将此供养，对于听闻众多论藏、具有功德并且宣讲佛法的人，就作为他的助手。其他的在后面阐述。第二个特征是这个和清净布施。最初和最后的舍弃，是用现观、忆念和不愚痴三种来调伏，关于寂静，在后面阐述。第三个特征是用外在的行为来驱逐，通过任命来给予。对于被称为“具有堕落”的人，进行阐述，用多数和自性来调伏，详细的在后面阐述。最后是放入布施中。聚集于事业，是对被称为“布施”的人进行阐述，以草垫为誓言的调伏，以及他自己在僧团面前忏悔并进行调伏，详细的在后面阐述。如果我说我不能，就进行善的分判。对于最初意义的争论，无论意义是什么或不是什么，由一位智者作为公正人进行分判。由比丘来做。像后面一样，公正人和分判者不是沙弥和在家人的事情，由精通的比丘作为公正人并进行分判。这是对于想要现观的人。后面的比丘作为公正人，对于争论的两个比丘，一个比丘相信那位公正人，一个不相信，如果两个都相信，就进行公正和分判。那些。如果他们两个都相信公正人，就作为公正人。一个以上。公正人是，如果他们两个都相信，一个以上，即使一个人也说那个话，即使多到二十个人左右也可以。中间的要高兴。如果后面的公正人也不能调解他们两个，僧团就询问对比丘的信任，并任命为公正人，那也用祈请和请求的事业来做。僧团要经常记住那个。后面的公正人，僧团用祈请和请求的事业询问对比丘的信任，直到争斗平息为止，任命为公正人。用祈请和请求两种来任命。从不进入争斗来任命。像后面一样，被放入作为公正人的比丘，他自己是争斗者或者对方争
English
Explaining each of the five fives separately, thereby resolving disputes and pacifying the initial characteristic that is determined as one. For the four types of disputes, subdue them with the seven types of taming, and for those who say "return from the initial meaning," for those accustomed to being tamed by Abhidharma, offer what is called "Abhidharma giving," and for those who have heard many collections of teachings, possess qualities, and expound the Dharma, make them his assistants. Others will be explained later. The second characteristic is this and pure giving. The initial and final abandonment is to tame with the three: Abhidharma, mindfulness, and non-foolishness; regarding peace, it will be explained later. The third characteristic is to expel with external actions, giving through appointment. For those called "having transgressions," explain, tame with the majority and self-nature, details will be explained later. The end is to put into giving. Gathering in activity is to explain to those called "giving," the taming of vowing on a grass mat, and he himself confesses before the Sangha and tames, details will be explained later. If I say I cannot, then make a distinction of virtue. For disputes over the initial meaning, whether the meaning is what it is or is not, let a wise person be the impartial one to make the distinction. Let the Bhikshu do it. Like later, being an impartial person and a divider is not the business of a Shramanera or a householder, let a skilled Bhikshu be the impartial one and make the distinction. This is for those who want Abhidharma. The later Bhikshu acts as the impartial one, for the two disputing Bhikshus, one Bhikshu believes that impartial one, one does not believe, if both believe, then do impartiality and distinction. Those. If both of them believe the impartial one, then act as the impartial one. One or more. The impartial one is, if both of them believe, one or more, even if one person says that word, even if it is as many as twenty people or so, it is okay. The middle one should be happy. If the later impartial one also cannot reconcile the two of them, the Sangha should ask about the trust in a Bhikshu and appoint him as the impartial one, that is also done with the act of solicitation and request. The Sangha should always remember that. The later impartial one, the Sangha asks about the trust in that Bhikshu with the act of solicitation and request, until the fighting is pacified, appoint him as the impartial one. Appoint with both solicitation and request. Appoint from not entering into fighting. Like later, the Bhikshu who is put in as the impartial one, he himself is a quarrelsome person or the other quarre
Tibetan
བ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་འཆུག་པ་དེ་ལ་ནི་མི་བསྒོའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདུན་དུ་དགའ་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་བསྒོའོ། །ངོ་ཚབ་དང་སློབ་པ་འདོད་པ་དེ་ལས་སོ། །ལྟག་མ་གཟུ་བོའི་དགེ་སློང་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཁྲེལ་གྱིས་དོགས་ཁོ་བདག་ཀྱང་ངོ་ཚ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུ་ལས་བསྒོ་སྟེ་ཞིབ་ཏུ་འོག་ནས་འཆད། འདུལ་བ་གདོན་མི་ཟ་བ་དང༌། མཁས་པ་དང༌། འདས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྦྱོང་བ་ཡང་ངོ༌། །མིང་གིས་སྨོས་པ་འདི་རྣམས་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ན་རྩོད་པའི་དགེ་སློང་གི་གཟུ་བོ་དང་དཀར་གཅོག་པར་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐོ་མི་བཟློགས་པ་ལས་སོ། །ལྟག་མའི་གཟུ་བོར་ནོར་ངོ་དང་གཉེན་དོར་བྱེད་ཅིང་ངོ་བཟློག་མི་ཕོད་པ་ལས་ནི་བསྒོའི། བརྟན་ཅིང་མི་འགྱུར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་ལས་བསྒོ། བརྟན་ཅིང་བརྩམས་བ་མི་འཁྲུག་པ་ལས་སོ། །བརྟན་ཅིང་ཁོང་རྩོད་པའི་ཚེ་ནའང་སེམས་འཁྲུགས་པ་ཕྱིས་ཀྱང་ཤ་འཁོན་ གྱིས་མི་འཇིགས་ཤིང་ངོ་བཟློག་ཕོད་པ་ལས་བསྒོ། འཐབ་མོར་མི་འཇུག་པ་ལས་བསྒོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་མན་ཆད་ཀྱི་སོད་དེའི་ནང་ནས་མིང་གིས་སྨོས་པ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལས་གཟུ་བོར་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ། སྙོམས་པ་ལས་སོ། །སྙོམས་ཤིང་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་བསྒོ། བསྒོ་བ་ལས་སོ། །ཁོང་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་ལན་ཚིག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་བསྒོ། ཕྱིར་བསྒོ་ནུས་པ་ལས་སོ། །འཐབ་པའི་དགེ་སློང་དེ་གཉིས་ལན་ཐེབས་པར་བསྒོ་ནུས་པ་ལས་བསྒོ། མཛངས་པ་ལས་སོ། །འཐབ་པ་ལ་གཉིས་ལ་བསྒོ་བའི་ཚེ་ཚིག་འབྲུ་ཐམས་ཅད་བསམ་མི་དགོས་པར་སྨྲ་ནུས་པས་བསྒོ། དེས་ཞི་བར་མ་ནུས་ན་དགེ་འདུན་ལ་དོར། ལྟག་མ་ལྟར་གཟུ་པོར་བསྒོ་བའི་དགེ་སློང་དེས་འཐབ་མོ་པ་ཞི་བར་མ་ནུས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་དགོངས་ཤིག་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་བདག་གིས་ནི་རྔོ་མ་ཐོགས་ཀྱི་མཛད་དུ་གསོལ་ཅེས་བྱ་བ་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་མ་ནུས་པ་བསྒོ། ལྟག་མ་ལྟར་དགེ་འདུན་ལ་སླར་ཕུལ་ཏེ་ལོ་གཅིག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་འདུལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཞི་བར་གྱིས་ཤིག་དེས་ཀྱང་མ་ནུས་ན་ཡང་གཟུ་བོ་ལ་བསྒོ་སྟེ་ཞིབ་ཏུ་འོག་ནས་འཆད། དགེ་འདུན་གྱིས་ཚད་ལས་མི་ཉུང་བའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་གདུལ་བར་མ་ནུས་ན་ལྟག་ཏུ་བཤད་བའི་དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དང་མཐུ་ཆེ་བ་བཞི་ཡན་ཆད་དགེ་འདུན་དུ་ལངས་པ་ལས་གཟུ་བོར་བསྒོ། བདག་གིས་ཏེ་བསྐོས་ཏེ་མི་ནུས་ན་ནུས་པ་ལའོ། །ལྟག་མའི་དགེ་སློང་བཞི་པོས་ཀྱང་གདུལ་བར་
Chinese
对于喜欢争论和犯错的人，所有不应委派的僧团，也要委派给乐于面对的僧侣。从想要代表和学习的人那里开始。作为公正的仲裁者，那位比丘应安住于戒律，并且因为他人也担心羞耻，自己也会感到羞耻，像这样的人才应被委派，详情将在下文阐述。还要学习不被鬼神吞噬的律藏，精通佛学，以及过去的修行。如果具备像以上所列举的这些条件，僧团可以委派他为争端比丘的仲裁者和调解人，这是不可撤销的。对于作为仲裁者，却因财物和亲友而徇私舞弊，不敢纠正错误的人，则不应委派。应委派给坚定不移，如同金刚一般的人。应委派给坚定且行为不紊乱的人。应委派给坚定且在争论时，即使内心激动，也能消除愤怒，不畏惧怨恨，敢于纠正错误的人。应委派给不参与争斗的人。从《不参与争斗》等经文中，具备以上所列举条件的人，僧团可以委派他为仲裁者。应委派给公正的人。应委派给不具备贪欲、嗔恨、愚痴这三种烦恼的人。应委派给能够委派的人。应委派给能够通过言语理解双方话语的人。应委派给能够反驳对方的人。应委派给能够反驳争斗比丘的人。应委派给聪明的人。应委派给在调解争端时，无需思索就能说出所有词句的人。如果他无法平息争端，就应交给僧团处理。如果像上述那样被委派为仲裁者的比丘无法平息争端，就应前往僧团，禀告说：‘请僧团垂听，我未能解决此事，请僧团处理。’应将此事交给僧团。如果僧团也无法解决，就应委派他人。像上述那样再次交给僧团，在一两年内，僧团应通过调伏的方法来平息争端，如果仍然无法解决，就应再次委派仲裁者，详情将在下文阐述。僧团的人数不得少于规定的数量。如果僧团无法调伏，那么像上述所说的比丘，也应从具备功德和强大能力，至少有四位以上的僧人中选出，委派为仲裁者。如果自己被委派后无法胜任，就应交给有能力的人。即使是上述四位比丘也无法调伏
English
For those who enjoy arguing and making mistakes, all the sangha members who should not be assigned should also be assigned to the monks who are happy to face them. Start with those who want to represent and learn. As a fair arbitrator, that bhikkhu should abide by the precepts, and because others also worry about shame, they themselves will feel ashamed, and only such people should be assigned, and the details will be explained below. Also learn the Vinaya Pitaka that is not swallowed by demons, be proficient in Buddhism, and practice the past. If he has the above-mentioned conditions, the Sangha can appoint him as the arbitrator and mediator of the disputing bhikkhu, which is irrevocable. For those who act improperly as arbitrators because of property and relatives, and dare not correct mistakes, they should not be assigned. Should be assigned to those who are firm and unswerving, like Vajra. Should be assigned to those who are firm and whose behavior is not chaotic. Should be assigned to those who are firm and who, even when their hearts are agitated during disputes, can eliminate anger, are not afraid of resentment, and dare to correct mistakes. Should be assigned to those who do not participate in fighting. From the sutras such as "Do not participate in fighting", the Sangha can appoint him as an arbitrator if he has the above-mentioned conditions. Should be assigned to a fair person. Should be assigned to those who do not have the three afflictions of greed, hatred, and ignorance. Should be assigned to those who can assign. Should be assigned to those who can understand the words of both parties through words. Should be assigned to those who can refute the other party. Should be assigned to those who can refute the fighting bhikkhus. Should be assigned to smart people. Should be assigned to those who can say all the words without thinking when mediating disputes. If he cannot quell the dispute, he should hand it over to the Sangha. If the bhikkhu who is assigned as an arbitrator as mentioned above cannot quell the dispute, he should go to the Sangha and report: 'Please listen to the Sangha, I have failed to resolve this matter, please handle it by the Sangha.' This matter should be handed over to the Sangha. If the Sangha cannot resolve it, others should be assigned. As mentioned above, hand it over to the Sangha again, and within one or two years, the Sangha should quell the dispute through the method of subduing, and if it still cannot be resolved, the arbitrator should be assigned again, and the details will be explained below. The number of Sangha members must not be less than the prescribed number. If the Sangha cannot subdue, then the bhikkhu mentioned above should also be selected from among the monks who have merits and great abilities, at least four or more, and assigned as arbitrators. If you are assigned and cannot do the job, you should hand it over to someone who is capable. Even the above four bhikkhus cannot subdue