Tibetan
མཚན་མ་དང་གཞན་གྱི་ཚིག་དང་བདག་གིས་ཐོས་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས་འདི་ལྟར་ཐོས་ན་འོ། །ཕ་རོལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་མདོ་འདི་ལྟར་བརྟགས་པར་བདག་གིས་ཐོས་ཏེ་བརྒལ་བ་ནི་ཉེས་མེད་དེ་རྒོལ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར། ཡིད་མ་ཆེས་པ་ནི་ རྩ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་དངོས་པོ་ཉེས་པ་བདེན་ཀྱང་བདག་གིས་ཡིད་མ་ཆེས་ན་མི་བརྒལ། འདུལ་བའི་དངོས་པོའོ།། །།དུ་མས་ཤེས་ན་གླེངས་པ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པས་སོ། །དགེ་སློང་ཕོ་མོ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་མན་ཆད་ཉེས་བྱས་ཡན་ཆད་གཅིག་བྱུང་ན་ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེའང་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་བཞི་ལྔ་མན་ཆད་གཅིག་གིས་ཁྱོད་ལ་བརྒལ་བ་ཞིག་གིས་ཚུལ་ནས་ཀྱང་མ་འབྱུང་ཞིག་ཅེས་གསོ་སྦྱོང་ཀྱང་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ན་རྒོལ་དུ་གནང་ངོ༌། །ཚུལ་གྱི་སྔ་ལོགས་སམ་ཚུལ་གྱི་ཕྱི་ལོགས་སུ་བརྒལ་བ་ནི་མི་གནང་ངོ། །མི་དབྱུང་བ་དེ་མི་གཞག །མདོ་གོང་མ་ལྟར་བརྒལ་བདེ་ཚུལ་ནས་དབྱུང་བའི་ཉིན་པར་ཁོ་ན་ལ་བརྒལ་ཏོ། །གསོ་སྤྱོང་མ་ཡིན་པར་དེ་མ་ཡིན། གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་འང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཉིན་པར་བརྒལ་ཏོ། །བྱེད་པ་ན་འམ་བྱས་ནས་འཇོག་པ་བུད་མེད་དུ་གྱུར་ཏམ་གཞན་སྐྱེས་པ་ལ་བཞག་ན་ཡང་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟག་མ་ལྟར་བརྒལ་པ་ནི་དགེ་སློང་ཕས་ནི་དགེ་སློང་མ་ལ་བརྒལ་ཞིང་ཚུལ་དང་གསོ་སྦྱོང་ནས་མི་དབྱུང་བར་རུང༌། དགེ་སློང་མས་རྒོལ་དུ་མི་གནང༌། རྒལ་བའི་དགེ་སློང་ཉིད་མཚན་གྱུར་ཏེ་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་ཐོབ་ན་རྒོལ་དུ་མི་གནང༌། རང་བཞིན་སྟོར་བས་མ་ཡིན། དགེ་སློང་རང་བཞིན་སྟོར་ཏེ་སྨྱོས་སམ་མི་དྲན་པ་ཞིག་ཕ་རོལ་ལ་རྒོལ་ཞིང་ཚུལ་ནས་དབྱུང་བ་དང་གསོ་སྤྱོང་གི་ཚེ་རྒོལ་ཞིང་ཁྱེད་ཚུལ་དང་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་མི་གནང་གི་འདུག་ཤིག་ཅེས་ཟེར་དུ་མི་གནང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་ཁྲིམས་རྩ་བ་བཞི་ལས་གང་ཡང་རུང་གི་ཆགས་པས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་ཚུལ་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་བརྒལ་ཀྱང་མི་བརྩན་ཏེ་ཚུལ་དང་གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་དབྱུང་བར་བྱ། གཅིག་པུས་མ་ཡིན་ལོག་པ་ལ་ལྟ་བའི་དགེ་སློང་གིས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ལ་བརྒལ་ན་འང་མི་བརྩན་ཏེ་ལྟུང་བ་བཞིན་འདི་དག་ལ་མ་ཡིན། དགེ་སློང་སྨྱོན་པའམ་མི་དྲན་པ་ཞིག་ལ་གཙང་མའི་དགེ་སློང་གིས་ཚུལ་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་མི་དབྱུང་བར་བརྒལ་ཀྱང་མི་བརྩན་ཏེ་ཚུལ་དང་གསོ་སྦྱོང་ནས་དབྱུང༌། གདུལ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ་དྲིས་པའི་འོ།། །།དགེ་འདུན་འབྱེད་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་ནུས་
Chinese
以相、他人之语及我所闻三种方式，如此听闻可矣。若彼方行不净行，我如是依经观察听闻，而作驳斥，则无罪，如攻诘一般施设。不信为非根本。彼方事物罪过虽真，我若不信，则不驳斥。乃调伏之事物也。若众人知晓，则以谈论等方式希求之。无论比丘或比丘尼，若僧伽之残罪以下，恶作以上，发生一事，则从戒律中出来，于布萨之时，比丘及比丘尼四五人以下，若有人驳斥汝，则亦莫从戒律中出，亦莫作布萨，若如是告诫，则允许驳斥。于戒律之前或戒律之后驳斥，则不允。不驱逐者，不留置。如前经所说，易于驳斥，唯于从戒律中驱逐之日驳斥之。非布萨则不如是。于布萨之时，亦于布萨之日驳斥之。作时或作后留置，若变为女人，或置于其他男人处，亦非留置。如后所说驳斥者，比丘可驳斥比丘尼，且可不从戒律及布萨中驱逐。比丘尼不允驳斥。驳斥之比丘自身若变性，获得女人之相，则不允驳斥。非因自性丧失。比丘自性丧失，若为疯癫或不忆念者，驳斥彼方，且从戒律中驱逐，及于布萨之时驳斥，且说汝等不允作戒律及布萨耶，不允如是说。无戒律者，及比丘之四根本戒中，以任何一者所染污者，于具功德者，及于戒律及布萨之时驳斥，亦不尊重，应作戒律及布萨且驱逐之。非仅此，邪见之比丘驳斥具功德之比丘，亦不尊重，如堕罪般，于此等不尔。若清净之比丘，于疯癫或不忆念之比丘，于戒律及布萨之时，不驱逐而驳斥，亦不尊重，应从戒律及布萨中驱逐。乃调伏之事物，即所询问者也。能使僧伽分裂，成为不同者。
English
It is permissible to hear in this way through the three means of signs, the words of others, and what I have heard. If the other party engages in impure conduct, if I have heard that it has been investigated in this way according to the sutra, and I refute it, then there is no fault, it should be applied like an accusation. Not believing is not the root. Even if the other party's fault is true, if I do not believe it, then I will not refute it. It is a matter of discipline. If many people know, then it is desired to discuss it, etc. Whether it is a Bhikshu or a Bhikshuni, if something happens that is less than a Sangha's residual offense and more than an offense of wrong-doing, then one comes out from the precepts, and at the time of the Uposatha, if one of the four or five Bhikshus and Bhikshunis or less refutes you, then do not come out from the precepts, and do not do the Uposatha, if one advises in this way, then it is permitted to refute. It is not permitted to refute before or after the precepts. One who does not expel, does not leave. As stated in the previous sutra, it is easy to refute, only on the day of expulsion from the precepts should one refute. It is not so if it is not Uposatha. At the time of Uposatha, one should also refute on the day of Uposatha. When doing or after doing and leaving, if one becomes a woman, or if one is placed with another man, it is not leaving. As stated later, one who refutes, a Bhikshu can refute a Bhikshuni, and it is permissible not to expel from the precepts and Uposatha. A Bhikshuni is not allowed to refute. If the Bhikshu who refutes himself changes his gender and obtains the form of a woman, then he is not allowed to refute. It is not because of the loss of self-nature. If a Bhikshu loses his self-nature, if he is mad or does not remember, refutes the other party, and expels from the precepts, and at the time of Uposatha refutes, and says that you are not allowed to do the precepts and Uposatha, it is not allowed to say so. One who has no precepts, and one who is defiled by any of the four root precepts of a Bhikshu, even if one refutes a virtuous one, and at the time of precepts and Uposatha, one should not respect, one should do precepts and Uposatha and expel. Not only this, if a Bhikshu with wrong views refutes a virtuous Bhikshu, one should not respect, like a fallen one, it is not so for these. If a pure Bhikshu, at the time of precepts and Uposatha, refutes a mad or unremembering Bhikshu without expelling him, one should not respect, one should expel him from the precepts and Uposatha. It is a matter of discipline, that is, what is asked. It is possible to divide the Sangha and make it different.
Tibetan
པ་ལ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་མི་གླེང༌། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ ལྡན་པ་ཞིག་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཤེས་ཤིང་འཁོར་དང་རགས་པ་ཞིག་ལ་ཉེས་པའི་དམིགས་ཡོད་དེ་བདག་གིས་བརྒལ་ཀྱང་ཁོ་མི་དགའ་བ་ལ་ཕྱེས་ཤ་ཁོན་དུ་འགྱུར་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོད་ན་མ་བརྒལ་ཀྱང་ཉེས་མེད། གླེངས་པ་ལ་མཐར་མི་བྱ། དགེ་སློང་ཁ་དམན་པ་ཞིག་ལ་ཉེས་པའི་དམིགས་ཡོད་དེ་ཕ་རོལ་འཁོར་དང་རགས་པ་ཞིག་གིས་བརྒལ་ན་གནོད་བཀུར་ཞིང་ཁས་བླངས་ཏེ་བཟོད་པར་གསོལ་མ་ཉེས་ནའང་ཚིག་དྲག་པོས་མི་བྱ་བར་འདི་ལྟར་བདག་གིས་མ་ཉེས་སོ་ཞེས་དལ་གྱིས་བཤགས། གང་དུ་མི་འཕྲོད་པ་ད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མནན་པར་མི་གནས། དགེ་སློང་འཁོན་ཡོད་པ་ཞིག་དང་གནས་གཅིག་ནའང་ལྷན་ཅིག་མི་འཁོད། ལམ་དུ་འང་མི་འགྲོགས། གནས་གནས་ས་གཅིག་ནའང་མི་གནས། ཁོ་གནས་གནས་པའི་ས་དེར་ཡང་མི་འགྲོ། །གཞན་དུ་ན་སྟན་གཉིས་གསུམ་སྤངས་ཏེའོ། །མདོ་གོང་མ་ལྟར་འཁོན་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་དེ་དང་མཆོད་སྟོན་ནམ་གྲལ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་ན་བར་དུ་སྟན་གཉིས་གསུམ་ཙམ་སྤོགས་ཏེ་ཁྱེད་ཅིག །གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །འཁོན་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ཕ་རོལ་མི་སྲུན་པའི་དགེ་སློང་ནི་ན་རྒན་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་ནི་གཞོན་ན་གཞོན་ནུས་ཀྱང་སྟན་གཉིས་གསུམ་སྤོགས་ཏེ་ཞོག་ཤིག །དེས་གཙུག་ལག་ཁང་བཀོལ་ཏེ་སྦྱིན། ལྟག་མའི་དགེ་སློང་འཁོན་ཡོད་པ་གཉིས་གཙུག་ལག་ཁད་འགོད་པའི་ཚེ། དགེ་འདུན་གྱིས་ཀྱང་ཁང་བུ་འདབ་ཆགས་སུ་མི་སྦྱིན་པར་ལྷོ་བྱང་ཤར་ནུབ་གནས་སོ་སོར་སྤགས་ཏེ་གཞག །བླངས་པ་ཡང་ངོ༌། །ལྟག་མ་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱིས་ཁང་བུ་ལྷན་ཅིག་བྱིན་ནའང་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་འཁོད། ཆོས་དང་འདུལ་བ་འདི་དག་ལས་ཏེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆགས་པར་ཤེས་ནས་དགེ་འདུན་འདུ་བ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གཉིས་ཤིག་ལྟ་བ་སོ་སོར་དམིགས་ཏེ་གཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཚུལ་ལ་དམིགས། གཅིག་ནི་ལོག་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་གཉིས་རྩོད་པ་ལས་གཞན་ཞིག་གིས་བསྡུམས་ཏེ་མི་དགེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་སླར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་གཉིས་དུམ་ན་ནི་ཉེས་མེད། དེ་སྟེ་མ་དུམ་བར་དེ་གཉིས་ཀའང་སོ་སོ་ནས་དགེ་སློང་བཞི་བཞི་ལྔ་ལྔར་སོ་སོར་ནོས་བྱས་ཏེ་བཞི་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་ཀྱང་མེད་ན་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པར་ ཆུད་དེ་ལྷག་མར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་དང་གཞན་དུ་སྟེ་ལས་སྤྱད་པ་མི་སྐྱེ་ཕན་ཚུན་དུ་མི་བྲེལ་ཏོ། །ལྟག་མ་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཕྱི་མཚམས་གཅིག་གི་ནང་ན་
Chinese
不乐意的事情就不要说。如果一位不具戒律的比丘精通三藏，并且在一个群体或粗人中发现过失，即使我指责他，他也不会高兴，只会变成仇恨，如果仅仅因为这样就决定不指责，那不指责也没有过错。说话不要没有尽头。如果一个地位低下的比丘有过失，如果对方是一个群体或粗人指责他，他会恭敬地接受并请求宽恕，即使没有过错，也不要用严厉的言辞，而是这样慢慢地忏悔说：我没有过错。对于不合适的地方，不要立刻压制。不要和一个怀有仇恨的比丘住在一起，即使在同一个地方也不要一起坐。不要一起走路，不要住在同一个地方，也不要去他所住的地方。如果要去，就隔开两三个座位。如同上面的经文所说，如果和怀有仇恨的比丘一起参加供养或坐在同一排，中间隔开两三个座位。其他人也一样。对于产生仇恨的比丘，如果对方是不驯服的比丘，或者年长有学问的比丘，或者是年轻的比丘，也应该隔开两三个座位。他使用寺庙并给予。后面的两个怀有仇恨的比丘在分配寺庙时，僧团也不应该把房间像翅膀一样分配，而是应该把房间分开放在东南西北各个方向。接受了也是一样。如同后面所说，即使僧团一起分配了房间，我们两个也不会一起住。如果知道这些人执着于这些不是佛法的事情，僧团就不会聚集。如果有两个比丘各自持有不同的见解，一个执着于佛陀的教法和规矩，一个执着于邪见，如果他们两个争论，另一个人调解，使倾向于不善的人重新倾向于佛陀的教法，如果他们两个分裂，就没有过错。如果他们没有分裂，他们两个各自从四到五个比丘那里接受供养，如果四个人中没有一个比丘，那就犯了分裂僧团的罪过，不会变成剩余罪。因此，不要和他以及其他人一起从事活动，不要互相干扰。如同后面所说，已经分裂的僧团在一个共同的边界内
English
Do not speak of things that one is unwilling to hear. If a monk who does not possess discipline is well-versed in the three baskets and finds fault in a group or a coarse person, even if I accuse him, he will not be happy, but will only turn into hatred. If it is decided not to accuse him simply because of this, then there is no fault in not accusing him. Do not speak without end. If a monk of low status has a fault, if the other party is a group or a coarse person who accuses him, he will respectfully accept and ask for forgiveness. Even if there is no fault, do not use harsh words, but slowly confess, saying: I have no fault. Do not immediately suppress what is inappropriate. Do not live with a monk who harbors hatred, and do not sit together even in the same place. Do not walk together, do not live in the same place, and do not go to the place where he lives. If you go, separate two or three seats. As the above sutra says, if you participate in offerings or sit in the same row with a monk who harbors hatred, separate two or three seats in between. Others are the same. For a monk who has generated hatred, if the other party is an untamed monk, or an elderly and knowledgeable monk, or a young monk, two or three seats should also be separated. He uses the monastery and gives. When the two monks who harbor hatred behind allocate the monastery, the Sangha should not allocate the rooms like wings, but should separate the rooms and place them in the southeast, northwest, and other directions. It is the same if accepted. As it says later, even if the Sangha allocates the rooms together, we two will not live together. If it is known that these people are attached to these things that are not Dharma, the Sangha will not gather. If there are two monks who hold different views, one attached to the Buddha's teachings and rules, and one attached to wrong views, if the two of them argue, another person mediates and makes the person who tends towards unwholesomeness tend towards the Buddha's teachings again, if the two of them split, there is no fault. If they do not split, the two of them each receive offerings from four to five monks, and if there is not a single monk among the four, then they have committed the sin of splitting the Sangha, and it will not become a remaining sin. Therefore, do not engage in activities with him and others, and do not interfere with each other. As it says later, the Sangha that has been split is within a common boundary.