Tibetan
་ཕ་རོལ་ལ་རྒོལ་བའི་ཚེའང་ལས་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པའི་སྐབས་སུ་མི་བརྒལ་གྱི་དལ་བའི་སྐབས་སུ་བརྒལ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་པ་གཞག་པར་མ་ཡིན། ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་དང་ཐོས་བ་དང་མཐོང་བ་ལྟ་བུས་རྒོལ་བའི་ཚེ་བརྒལ་ན་ཉེས་སམ་མ་ཉེས་པ་དང༌། བདག་གིས་མཐོང་བ་ལས་ལྷག་པར་བསྐུར་ཏམ་མ་བསྐུར་བར་བསམས་ཏེ་བརྒལ། གཅིག་ཏུ་མ་ཆད་པར་མ་ཡིན། སྟེང་མ་ལྟར་རྒོལ་བའི་ཚེའང་དགེ་སྤྱོད་དང་ཁྱིམ་པའི་དྲུང་དུ་མི་བརྒལ་གྱི་དབེན་བར་བརྒལ། སྐབས་མ་ཕྱེ་བར་མ་ཡིན། མདོ་གོང་མ་ལྟར་རྒོལ་བའི་ཚེ་སྐབས་མ་ཕྱེ་བར་མི་བརྒལ། བྱུང་ན་དེར་རོ། །ཚུལ་ནས་འབྱུང་བའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་སོ་སོ་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐབས་ཕྱེ་ཟིན་ནས་སྐབས་མ་ཕྱེ་བར་བརྒལ་ ཀྱང་ཉེས་མེད་མི་དྲན་ན་དྲན་པར་བྱ། ལྟག་མ་ལྟར་སྐབས་ཕྱེ་བའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་ལ་བརྒལ་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་ཉེས་པ་མི་དྲན་ན་དན་རྟགས་ཀྱིས་བརྒལ། འདི་མི་བྱེད་ལ་ཚིག་དང་བཅས་པ་འདིར་བྱ། ཕ་རོལ་ལ་རྒོལ་བའི་ཚེ་སྐབས་དབྱེར་གསོལ་ཏེ་སྐབས་འབྱེད་དུ་མི་བཏུབ་ན་ཚིག་དང་བཅས་པ་བྱས་ཏེ་འོག་ནས་འཆད། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཚིག་དང་བཅས་པ་བྱའོ། །སྟེང་མ་ལྟར་སྐབས་དབྱེར་རུང་མ་བཏུབ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གཉིས་མི་བརྩན་གྱི་སྟེང་དུ་གུད་དུ་འགྲོར་མི་རུང་གིས་གནས་འདི་ན་ཁྱེད་སྐད་ཅིག་འདུག་ཅེས་བྱ། ཁྱོད་གནས་ནས་ང་ལ་མ་དྲིས་པར་འགྲོ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། ལྟག་མ་ལྟར་སྐབས་འབྱེད་དུ་མ་བཏུབ་ན་ངས་ཁྱོད་ལ་རྒོལ་བ་ཡོད་ཀྱིས་ང་ལ་མ་དྲིས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱོད་གུད་དུ་མ་འགྲོ་ཤིག་ཅེས་བསྒོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་བརྟགས་པའི་ཚིག་ཡོད་དེ་ཞེས་སོ། །ལྟག་མ་ལྟར་སྐབས་འབྱེད་དུ་མ་བཏུབ་ན་བརྟགས་པའི་ཚིག་ཁྱོད་ལ་རྒོལ་བ་ཡོད་ཀྱི་ང་ལ་མ་དྲིས་ཀྱི་བར་དུ་གུད་དུ་མ་འགྲོ་ཤིག་ཅེས་བསྒོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དུལ་བར་མ་གྱུར་ན་མི་བཤད། གོང་མ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མ་དུལ་ཏེ་སྐབས་འབྱེད་དུ་མ་བཏུབ་ན་ཆོས་ལ་སོགས་པ་བདག་ལ་དྲི་བའི་རྣམས་ཀྱང་མི་བཤད། སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འདི་ལ་ཟློག །སྐབས་འབྱེད་དུ་མ་བཏུབ་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་གཏམ་ཟེར་ན་ལན་མི་བླན། ལམ་སྲང་ངམ་གྲོང་བར་ན་འདུག་ན་བྱོལ་ཏེ་འགྲོ། །འོན་ཀྱང་ན་གསོ་སྦྱོང་གཞག་ཐབས་ལྟག་མ་ལྟར་བྱས་ཏེ་འང་མ་དུལ་ཞིང་སྐབས་མི་འབྱེད་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོ། །འོན་ཀྱང་ན་དབྱུང་བ་ལའོ། །ཐབས་ལྟག་མ་ལྟར་བྱས་ཏེ་མགུ་ཞིང་སྐབས་འབྱེད་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚུལ་ནས་མ་འབྱུང་ཞིག་ཅེས་དགེ་འདུན་ཐམ
Chinese
当反驳他人时，与工作相关的时候不反驳，空闲的时候反驳。不要忘记忆念和正知。像从行为、听闻和见闻等方面反驳时，反驳了是否有罪，以及思考自己是否夸大或没有夸大所见而反驳。不要完全断定。像上面一样，反驳时，不要在善行者和在家人的面前反驳，要在僻静处反驳。不要不分场合。像上面的经部一样，反驳时不要不分场合。如果发生了，就在那里解决。从行为方面来说，每个比丘都应该在大家都分清场合之后，即使没有分清场合而反驳，也没有罪过，如果不记得，就应该提醒。像下面一样，在分清场合之后，如果反驳比丘，却不记得对方的过失，就用记号来反驳。不要做这个，而要在这里加上言辞。当反驳他人时，请求区分场合，如果不能区分场合，就加上言辞，在下面讲述。具寿应该加上言辞。像上面一样，如果能够区分场合却不能区分，就说我们两个不能在不敬的地方单独走开，就在这里你稍微坐一会儿。在你没有问我之前，不要离开这里。像下面一样，如果不能区分场合，就告诫说，我要反驳你，在你没有问我之前，你不要单独离开。具寿，有考察的言辞啊。像下面一样，如果不能区分场合，就告诫说，考察的言辞，我要反驳你，在你没有问我之前，不要单独离开。即使这样仍然没有调伏，就不要说。像上面一样做了，仍然没有调伏，不能区分场合，那么关于佛法等方面询问我的问题也不要说。用说话等方式也阻止这个。如果对比丘们说不能区分场合的话，他们不会回答。如果他们坐在路边或村庄里，就避开走开。然而，如果像下面一样采取安居的方法，仍然没有调伏，不能区分场合，就告诫所有僧众，不要和他一起安居。然而，这是关于驱逐的。如果像下面的方法一样，使他高兴并区分场合，就告诫所有僧众，不要和他一起如法行事。
English
When refuting others, do not refute when it is related to work, but refute when it is free. Do not forget mindfulness and awareness. Like refuting from actions, hearing, and seeing, is it sinful or not to refute, and think about whether you have exaggerated or not exaggerated what you have seen and refute. Do not completely conclude. Like above, when refuting, do not refute in front of virtuous practitioners and householders, but refute in a secluded place. Do not be indiscriminate of occasions. Like the above Sutra Pitaka, do not refute without distinguishing occasions. If it happens, resolve it there. In terms of conduct, each bhikkhu should, after everyone has distinguished the occasion, even if he refutes without distinguishing the occasion, there is no fault. If he does not remember, he should be reminded. Like below, after distinguishing the occasion, if he refutes a bhikkhu but does not remember the other person's fault, he should refute with a sign. Do not do this, but add words here. When refuting others, ask to distinguish the occasion. If you cannot distinguish the occasion, add words and explain below. The venerable one should add words. Like above, if you can distinguish the occasion but cannot distinguish it, say that the two of us cannot walk away separately in a disrespectful place, so sit here for a while. Do not leave here without asking me. Like below, if you cannot distinguish the occasion, warn him, I have a refutation for you, do not leave separately until you ask me. Venerable one, there are words of investigation. Like below, if you cannot distinguish the occasion, warn him, words of investigation, I have a refutation for you, do not leave separately until you ask me. Even if he is not subdued in this way, do not speak. Like above, if you have done it but he is still not subdued and cannot distinguish the occasion, then do not speak about the things that ask me about the Dharma and so on. Prevent this also by speaking and so on. If you speak to those bhikkhus who cannot distinguish the occasion, they will not answer. If they are sitting on the side of the road or in the village, avoid and walk away. However, if you take the method of dwelling like below, and still have not subdued and cannot distinguish the occasion, warn all the Sangha not to dwell with him. However, this is about expulsion. If, like the method below, you make him happy and distinguish the occasion, warn all the Sangha not to act righteously with him.
Tibetan
ས་ཅད་ལ་བསྒོ་ཞིང་ཚུལ་ནས་ཀྱང་མི་དབྱུང༌། །འཇོག་པ་གཞག་པས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱས་ན་འང་བཤགས་པའོ། །ལྟག་མ་ལྟར་རྒོལ་བ་དང་སྐབས་འབྱེད་དུ་མ་བཏུབ་པ་གཉིས་ནང་འདུས་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་དང་ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་མ་གསོལ་ཀྱང་བཟོད་པ་འང་བྱ། ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་དང་གསོ་སྦྱོང་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་བྱར་རུང༌། དེ་སྟེ་སྐབས་ཕྱེ་ནས་མི་འཇམ་ན་ཕུར་པ་དང་བཅས་པ་བྱ། ལྟག་མ་ལྟར་ཉེས་བྱུང་པ་ལ་རྒོལ་བས་ སྐབས་འབྱེད་པར་གསོལ་ཏེ། སྐབས་དབྱེ་བའི་འོག་ཏུ་ཚིག་མི་འཇམ་ཞིང་སླར་གཤེ་ན་ཕུར་པ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་བྱས་ཏེ་ཕུར་བས་བཅས་པའི་ཚིག་ནི་འོག་ནས་འཆད། འདིར་རབ་གནས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་འམ་དངོས་པོ་ཞིག་ཁོ་བོ་གང་དུ་འདོད་པར་སྨྲའོ་ཞེས་ནས་ལྟུང་བ་བརྗོད་དེ་ཉེས་པ་བསྟན་པས་སྤངས་པའོ། །མདོ་གོང་མ་ལྟར་སྐབས་ཕྱེ་བའི་འོག་ཏུ་ཚིག་མི་འཇམ་པར་ཟེར་ན་གནས་དང་དུས་འདི་འམ་གཞན་གྱི་གནས་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་པའི་ཚེའམ་ཤིང་དྲུང་དང་ཁྱིམ་དྲུང་དུ་ཕྲད་པའི་ཚེ་ལྟུང་བའམ་ཉེས་པ་བྱས་བའི་མིང་ནས་བྱུང་སྟེ་བརྗོད་པ་འདིས་བརྒལ་ལོ། །ལས་བྱས་ཏེ་ཁོའི་དྲུང་ནས་སྤངས་ཏེ་འགྲོའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་འཚོ་བ་བཞིན་པ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་གླེང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་སྐྱེའོ། །ཕ་རོལ་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྤྱོད་ཅིང་བྱེད་པ་ལ་བརྒལ་བ་ནི་ཉེས་མེད་དེ་རྒོལ་དུ་དབང༌། རྩ་བ་ངན་པས་མི་བྱ། ཕ་རོལ་ལ་རྒོལ་བའི་ཚེ་འོལ་ཕྱིར་མཐོང་བ་དོགས་པས་མི་བརྒལ་གྱི་ཡིད་ཆེས་པར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་དོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་ན་བརྒལ། འདིར་དངོས་བདེན་ཡང་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་བདེན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། བདག་གིས་ལེགས་པར་མ་མཐོང་ན་མི་བརྒལ། བརྒལ་ཀྱང་མི་བརྩན་ཏེ་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་གང་ལ་བརྒལ་བའི་ཉེས་པར་གྱུར་ཏེ་མཐོང་བ་ལ་འཆད། ཕ་རོལ་གྱི་ཉེས་པ་ཡང་དག་ཀྱང་བདག་གིས་མང་པོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་མི་དོགས་པར་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ཉེས་པ་ཡང་དག་སྟེ་མི་ཚིག་སློབ་པའི་ཚིག་ལ་བདག་གིས་ཡིད་མ་ཆེས་བཞིན་དུ་རྒོལ་བ་མི་བརྩན་ཏེ་རྒོལ་བའི་མི་དེ་ལྟུང་བ་གང་ལ་བརྒལ་བའི་ཉེས་པ་དང་སྦྱར། བདག་གིས་མངོན་དུ་མཐོང་བ་དང་དགེ་བསྙེན་དད་པས་མགྲིན་པར་རལ་ཀྱུ་འོས་ཀྱང་ཆོས་མི་གཏོང་བ་ལྟ་བུ་དང༌། ཕ་རོལ་སྔོན་ངན་པ་གསུམ་ལྟ་བུ་ལས་བརྒལ་བ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཉེས་ཀྱང་རྒོལ་བ་བརྩན་ཏེ་གང་གིས་བརྒལ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར། བྱེད་པའི་
Chinese
不要在一切处劝说，也不要从戒律中舍弃。如果安立誓言并与之一起做，也是忏悔。像背后攻击一样，无法进行辩驳和区分，这二者包含在内。如果将布萨和从戒律中产生二者合为一体，即使不禀告僧团，也可以容忍。从戒律中产生和布萨也可以一起做。如果区分之后不柔和，就用橛木（藏文：ཕུར་པ་，橛）来制裁。像背后攻击一样，因发生过错而进行辩驳，就祈请进行区分。在区分之后，如果言辞不柔和并再次责骂，就用橛木制裁的言辞，用橛木制裁的言辞将在下面阐述。在此，在某个盛大的加持仪式中，或者某个事物上，我说我想说什么，然后说出堕罪，指出过失，这样就舍弃了。如同上部经中所说，如果在区分之后说言辞不柔和，那么在这个地方和时间，或者在其他地方和寺庙中到来的时候，或者在树下和房屋旁相遇的时候，从犯下堕罪或过失的名字开始说起，用这种说法来反驳。做了之后，从他那里舍弃并离开。像戒律、见解、行为和生活一样，对所有这些进行讨论等，会生起与根本相关的行为。如果反驳他人以这种方式行事，就没有罪过，可以进行辩驳。不要以恶劣的根源去做。在反驳他人时，不要因为害怕被表面现象所迷惑而进行反驳，如果确信有见闻和怀疑的理由，就可以反驳。这里，事物是真实的，但不是因缘。即使他人确实有罪过，如果自己没有清楚地看到，就不要反驳。即使反驳了也不重视，因为会变成反驳五种堕罪中的任何一种的罪过，这将在“见”中阐述。即使他人的罪过是真实的，自己也认为很多而不怀疑，或者他人的罪过是真实的，但对于不学习言辞的言辞，自己不相信就进行反驳，这是不重视的，反驳的人会与反驳的堕罪结合。自己亲眼所见，以及居士因信仰而割喉也绝不放弃佛法等。反驳他人以前的三种恶行等，即使事物本身没有过错，反驳也是重视的，会与反驳的内容相结合。做事的
English
Do not persuade in all places, nor abandon from the discipline. If you establish a vow and do it together, it is also confession. Like attacking from behind, the two of being unable to argue and distinguish are included. If the Posadha and arising from discipline are combined into one, even if not reported to the Sangha, it can be tolerated. Arising from discipline and Posadha can also be done together. If it is not gentle after distinguishing, then use a stake (Tibetan: ཕུར་པ་, peg) to punish. Like attacking from behind, if arguing because of a mistake, then pray for distinction. After distinguishing, if the words are not gentle and scold again, then use the words of punishment with a stake, and the words of punishment with a stake will be explained below. Here, in a certain grand blessing ceremony, or on a certain thing, I say what I want to say, and then say the downfall, pointing out the fault, and thus abandon it. As stated in the upper Sutra, if it is said that the words are not gentle after distinguishing, then at this place and time, or when arriving at other places and temples, or when meeting under trees and beside houses, starting from the name of committing a downfall or fault, refute with this statement. After doing it, abandon and leave from him. Like discipline, view, behavior, and livelihood, discussing all of these and so on will give rise to actions related to the root. If refuting others for acting in this way, there is no fault, and it is permissible to refute. Do not do it with evil roots. When refuting others, do not refute because of fear of being deceived by superficial phenomena, but if you are sure that there are reasons for seeing, hearing, and doubting, then you can refute. Here, things are true, but not causes. Even if others really have faults, if you have not seen them clearly, do not refute. Even if you refute, do not value it, because it will become the fault of refuting any of the five downfalls, which will be explained in "seeing." Even if the faults of others are true, if you think a lot and do not doubt, or the faults of others are true, but for words that do not learn words, if you do not believe and refute, it is not valued, and the person who refutes will be combined with the downfall of refuting. What you have seen with your own eyes, and the layman who cuts his throat because of faith will never give up the Dharma, etc. Refuting others for the three previous evil deeds, etc., even if the things themselves are not at fault, the refutation is valued, and it will be combined with the content of the refutation. Doing