Tibetan
ན་གྱི་སྤང་བ་རྣམ་བདུན་གྱིས་ཆད་པའི་དགེ་སློང་སྤངས་པའི་གནས་ནས་འདུག་པའི་ཚེ་ཆད་པ་དང་ལས་བྱ་བའམ་མི་བྱ་བའི་སྐབས་དང་གནས་ནི་མདོ་ལྟག་མ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་དགེ་འདུན་ཡོན་ཕུལ་བའི་ཡོན་སྐལ་ལ་ནི་མི་དབང་སྔོན་སྤངས་པའི་ཆད་པ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་སྤྱིར་ཡོན་ཕུལ་བ་ལས་སྤང་བའི་འོག་ཏུ་དགོས་པའི་སྐལ་བ་ནི་དབང་སྟེ་བླངས་ཀྱང་ཉེས་མེད་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་སྦྱིན། བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཙང་མ་ལ་ཁ་ཐོན་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་མདོ་གོང་མ་ལྟར་སྤང་བ་རྣམ་བདུན་གྱིས་ཆད་པས་བཅད་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་ཀླག ། སྤངས་པ་འདི་དག་གིས་སྤངས། སྤང་བ་རྣམ་བདུན་གྱིས་ཆད་པས་བཅད་པའི་དགེ་སློང་གཙང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འཁོད་ཅིང་གཏམ་མི་བྱ་བ་དང་ཁ་ཟས་མི་སྤྱད། མི་རིགས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རྙེད་པ་ལའོ། །སྤང་བ་རྣམས་བདུན་གྱི་ཆད་པས་བཅད་པའི་དགེ་སློང་མཚན་མ་བཏང་གི་བར་དུ་དགེ་འདུན་སྤྱིར་ཡོན་ཕུལ་བས་ཤས་མི་སྦྱིན་མ་སྤངས་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་ཡོན་ནི་དབང་ངོ༌། །བྱེ་བ་བཞིན་དུའོ། །དགེ་སློང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་སྡེ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཕན་ཚུན་གཏམ་དང་ཁ་ཟས་མི་སྤྱད་པ་བཞིན་དུ་སྡང་བ་རྣམ་བདུན་གྱིས་ཆད་པས་བཅད་ལ་འང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་མི་སྤྱད་པ་དང་མི་དགེ་བ་བཞིན་དུ་བལྟ། དེ་བཞིན་དུ་བྱེ་བ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་སོ། །དགེ་སློང་དགེ་མི་དགེ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་གཅིག་ཅིག་ལུས་དགེ་བའི་ནང་ན་འདུག་ལ་སེམས་མི་དགེ་བའི་ནང་དུ་ཕྱོགས་པར་དགེ་འདུན་གྱིས་ཤེས་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སྟེང་དུ་མགུ་བ་བྱས་ལ་དབྱུང་དུ་དགེ་ འདུན་མ་ཚང་ན་དགེ་འདུན་དུ་ཚང་གི་བར་དུ་ཆད་པ་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་སྐབས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱ། མི་སྐྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་ལ་སྟེ་ཆད་པ་དང་མགུ་བར་བྱ་བ་དང་བསླབ་བ་སྤྱོད་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་ལྷག་མའི་ཆད་པ་དང་མགུ་བ་བྱེད་པ་དང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སློབ་མ་བྱིན་པ་གསུམ་གྱིས་གཙང་མའི་དགེ་སློང་གཉིས་གསུམ་ཞིག་ལ་ཆད་པ་དང་མགུ་བ་བྱས་པར་མི་ཆུད། དགེ་འདུན་ནམ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །མདོ་གོང་མ་ལྟར་ཆད་པས་བཅད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གཙང་མའི་དགེ་འདུན་དུ་མ་ཚང་པ་ལ་ཆད་པ་དང་མགུ་བ་བྱས་ཀྱང་ཚངས་པར་མི་ཆུད་དོ། །དེའི་གནས་སུ་ཞུགས་པ་ལས་ཆད་ན་ཡང་ངོ༌། །མཆམས་གཅིག་གི་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ་ཞིག་འཁོད་པ་ལས་གྲངས་བཅད་དེ་སོ་སོར་བསྔོས་ནས་འདི་ལ་བྱ་འདི་ལ་མི་བྱ་ཞེས་བྱས་ཏེ་ཆད་པ་བྱས་ན་ཆད་པ་བྱས་པར་མི
Chinese
如果因七种他胜罪而被判刑的比丘，住在被摈弃的地方时，关于判刑和应做不应做之事的场合和处所，应如《根本律》中所说的那样处理。对于僧众供养的财物，如果未曾发生先前被摈弃的判刑，那么从普遍供养的财物中，被摈弃者之下需要的那份财物，可以随意取用，没有罪过，僧众可以给予。但不能进行解说。在别解脱戒的场合，即使清净的比丘不了解情况，也不能像上述律经一样，让因七种他胜罪而被判刑的比丘诵读。这些是被摈弃者所摈弃的。因七种他胜罪而被判刑的比丘，不能与清净的比丘同住，不能交谈，不能一起用餐。不适合是因为为了获得利养。因七种他胜罪而被判刑的比丘，在未舍弃其标志之前，不能分给僧众普遍供养的财物，未被摈弃之前的供养可以随意取用。就像分别处理一样。如果比丘分为善与不善两类，就像彼此不交谈、不一起用餐一样，对于因七种他胜罪而被判刑者，也应不一起用餐等，应像对待不善者一样看待。同样，对于分别部来说，这是非法的庇护。当比丘分为善与不善两种情况时，如果一个比丘身体住在善的群体中，但心却倾向于不善的群体，如果僧众知道，僧众应加以责难并驱逐，如果僧众不完整，那么在僧众完整之前，关于判刑和应做不应做之事，应如上述那样处理。不产生是指自性不住，即应进行判刑和责难，并修习戒律。僧众以剩余罪的判刑和责难，以及一生中给予弟子这三件事，不能算作对两三个清净比丘进行了判刑和责难。对于任何僧众也是如此。如上述律经一样，因判刑而被判刑的比丘，即使对不完整的清净僧众进行了判刑和责难，也不能算是清净。即使从其处所被判刑也是如此。如果一个寺庙里有二十个比丘，从中划分人数，分别指定说这个可以做，那个不可以做，然后进行判刑，也不能算是进行了判刑。
English
If a bhikkhu who has been sentenced for the seven defeats dwells in a place of expulsion, the occasions and places for sentencing and what should or should not be done should be done as in the Root Vinaya. Regarding the offerings made to the Sangha, if the sentence of prior expulsion has not occurred, then from the offerings made in general, the share needed below the expulsion is permissible to take at will, without fault, and the Sangha may give it. But explanation is not allowed. At the time of individual liberation, even if a pure bhikkhu does not know the words, a bhikkhu who has been sentenced for the seven defeats should not recite it, as in the above Vinaya. These are expelled by those who are expelled. A bhikkhu who has been sentenced for the seven defeats should not dwell together with a pure bhikkhu, nor should they converse or share food. It is not appropriate because it is for the sake of gain. A bhikkhu who has been sentenced for the seven defeats should not be given a share of the offerings made to the Sangha in general until the sign is abandoned; the offerings before the expulsion are permissible at will. Just as in the Vibhaga. Just as bhikkhus who have become two groups, good and non-good, do not converse or share food with each other, so too, those who have been sentenced for the seven defeats should not share food, etc., and should be regarded as non-good. Likewise, for the Vibhajyavādins, this is a refuge that is not Dharma. When bhikkhus have become two kinds, good and non-good, if one bhikkhu dwells in the group of good in body, but the mind is inclined towards the group of non-good, if the Sangha knows, the Sangha should rebuke and expel him; if the Sangha is not complete, then until the Sangha is complete, the occasions for sentencing and what should or should not be done should be done as above. Not arising means not abiding in nature, i.e., sentencing and rebuke should be done, and the precepts should be practiced. The Sangha, with the sentencing and rebuke of residual offenses, and the giving of disciples in one lifetime, cannot be counted as having sentenced and rebuked two or three pure bhikkhus. It is also the same for any Sangha. As in the above Vinaya, even if a bhikkhu who has been sentenced by sentencing performs sentencing and rebuke on an incomplete pure Sangha, it is not considered pure. It is also the same if he is sentenced from entering that place. If twenty bhikkhus are seated in one boundary, and the number is divided, and it is separately designated, saying, "This should be done, this should not be done," and then sentencing is done, it is not considered that sentencing has been done.
Tibetan
་ཆུད་དོ། །མངས་ཞེས་མི་སྤང་ཆད་པ་བའི་དགེ་སློང་གིས་ཐོག་མ་ཆད་པ་བྱུང་བའི་གནས་ན་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་འདི་ལ་མི་བྱའི་གུང་དུ་དགེ་འདུན་ཉུང་དུ་ལ་ཆད་པ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་སོང་ནས་ཆད་པ་བྱས་པ་ནི་ལས་སུ་མི་རུང་ལ་ཉེས་བྱས། གནས་བརྟན་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་བཅས་པར་ནན་ཏན་བྱ། ཆད་པ་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཐོག་མ་ཆད་པ་བྱུང་པའི་གནས་ན་དགེ་འདུན་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་གནས་བརྟན་དང་སོ་སོར་ཐར་བ་འཆད་བ་མེད་ན་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་གྱི་དགེ་འདུན་ལ་ཆད་པ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་མེད། གང་དུ་དེར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་སྤྱོད་པས་དེར་སྤྱད། ཆད་པ་དང་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་ཚེ་གཅིག་ཏུ་སློབ་པ་བྱིན་པ་གསུམ་གྱིས་དགེ་འདུན་ལ་ཆད་པ་བྱར་མི་རུང་གི་ཆད་པ་བ་ཉིད་དགེ་འདུན་དུ་ལངས་པས་ཆད་པ་བྱས་ན་བྱས་པར་མི་ཆུད་དོ། །ཐོག་མ་ལས་གཞན་དུ་སྐྱ་རེངས་འབྱུང་བར་མི་བྱ། ཆད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་རྐྱེན་བྱུང་བལ་སྔགས་ཀྱིས་བསྔོས་ཏེ་འགྲོ་བ་ནི་མ་གཏོགས་ཆད་པའི་ཞག་གྲངས་མ་འཁོར་གྱི་བར་དུ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞག་གཅིག་སྐྱ་རེང་ས་འབྱུང་བར་མི་གནས། བྱ་བ་འདས་པ་དགེ་འདུན་འཁོར་བ་ལ་བརྗོད། ཆད་པ་དང་མགུ་བ་བྱེད་པའི་ཚེ་ནུབ་མོ་དགེ་འདུན་འདུས་པ་ལ་བདག་གི་ཞག་གྲངས་སྔ་མ་འདི་སྙེད་ཅིག་ནི་འདས་འདི་སྙེད་ཅིག་ནི་ཕྱི་ན་ལུས་ཞེས་གསོལ་ཞིང་བརྗོད། ཉིན་རེ་ཞིང་བྱ་བ་ནི་དེ་སྟེང་རིང་ དུ་མི་སྤྱད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཆད་པ་དང་མགུ་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་ཞག་གྲངས་ཉུང་ན་སྔ་མ་ལྟར་ཉིན་རེ་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ཆད་པ་ཟླ་བ་གཉིས་གསུམ་གྱིས་བཅད་ན་ཉི་མ་གསུམ་ཞིང་དགེ་འདུན་ལ་ཞག་འདི་ཉིད་ཅིག་འདས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཞིང་བརྗོད། འདིར་གསུམ་མམ་བཞིའོ། །ཆད་པ་པ་ལ་གསུམ་བཞི་ཞིག་བྱེད་པའི་ཚེའང་ཉི་མ་གསུམ་ཞིང་དགེ་འདུན་ལ་ཞག་འདི་སྙེད་ཅིག་འདས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཞིང་བརྗོད། དགེ་སྦྱོང་དང་ཁྱིམ་པ་འཁོད་ན་མི་གསོལ། དོན་འདི་བྱེད་པ་དེས་ཟུར་མི་བྱ། ཆད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཙང་མ་པས་ངོ་ཚ་བ་དང་སྨད་པར་བྱ། དེ་སྟེ་འཐབ་མོ་བྱེད་པར་འོངས་པར་ཐོས་ཏེ་འཇིགས་ན་དགེ་འདུན་ནམ་གང་ཟག་གི་གནས་སུ་བཏང༌། ཆད་པ་པའི་དགེ་སློང་ཆད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་གུད་ནས་དགེ་སློང་འཐབ་མོ་པ་ཞིག་འོང་བར་ཐོས་ན་དགེ་འདུན་ནམ་གང་ཟག་གི་དྲུང་དུ་འཐབ་མོ་པ་སླར་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བདག་གི་ཆད་པ་བཏང་ངོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་གྲལ་གར་བབ་པར་འདུག་ལ། ཕྱིས་འཐབ་མོ་པ་སོང་ནས་སྔོན་ཞག་ཇི་སྙད་བྱས་པའི་མཇུ
Chinese
不成功。名叫“慢”的不舍弃罪过的比丘，在最初犯戒的地方，僧团中有资格的情况下，说“应对此（比丘）在不应做的事情中，对僧团少数人进行惩罚”，然后去做了惩罚，这是不应做的，是恶作。应当努力守护长老和别解脱戒。犯戒的比丘在最初犯戒的地方，如果僧团不具备功德，并且没有长老和别解脱戒的传讲，那么对其他寺院的僧团进行惩罚也没有罪过。无论在哪里，凡是属于三者等一切的，都应在那里使用。以惩罚和欢喜，以及终身给予学处这三者，不应对僧团进行惩罚，如果犯戒者自己成为僧团的一员而进行惩罚，那么所做的惩罚是不成功的。不要在最初之外的地方出现曙光。在进行惩罚的时候，除非遇到障碍用咒语加持后离开，否则在惩罚的日期没有结束之前，不要在结界之外的地方过一夜。已经过去的事情，是对僧团轮转说的。在进行惩罚和欢喜的时候，晚上在僧团集会时，禀告并说“我的日期，之前已经过去这么多，之后还剩下这么多”。每天的事情都是这样，也不要过度使用。 在进行惩罚和欢喜的时候，如果日期少，就像之前一样每天禀告，如果惩罚被中断两三个月，那么三天禀告一次，并禀告说“僧团已经过去这么多天了”。这里是三或四天。在对犯戒者进行三四次惩罚的时候，也是三天禀告一次，并禀告说“僧团已经过去这么多天了”。如果有沙弥和在家众在场，则不禀告。做这件事的人不要回避。在进行惩罚的时候，清净的比丘应该感到羞愧和责备。如果听到有人来打架，感到害怕，就送到僧团或个人的地方。犯戒的比丘在进行惩罚的时候，如果突然听到有争斗的比丘要来，就禀告说“在争斗者再次到来之前，我放弃我的惩罚”，然后在之前的座位上坐下。之后争斗者离开后，继续之前已经完成的
English
It is not successful. A monk who does not abandon transgressions, called "Slow," says, "This (monk) should be punished among the minority of the Sangha for things that should not be done," in the place where the initial transgression occurred, while the Sangha is qualified. Then, going and doing the punishment is not to be done and is a misdeed. One should diligently guard the elders and the Pratimoksha vows. If the Sangha of a monk who has transgressed does not possess merits in the place where the initial transgression occurred, and there is no teaching of elders and the Pratimoksha vows, then there is no fault in punishing the Sangha of another monastery. Wherever it is, whatever belongs to all three, etc., should be used there. One should not punish the Sangha with punishment and joy, and with the granting of lifelong training. If the transgressor himself becomes a member of the Sangha and punishes, then the punishment done is not successful. Do not let dawn break in a place other than the initial one. When carrying out punishment, unless there is an obstacle and one leaves after consecrating with mantras, one should not stay overnight outside the boundary until the number of days of punishment has passed. What has passed is said to be the Sangha's cycle. When carrying out punishment and joy, in the evening when the Sangha gathers, one should report and say, "So many of my days have passed before, and so many remain later." The daily affairs are like this, and one should not overuse them. When carrying out punishment and joy, if the number of days is small, one should report every day as before. If the punishment is interrupted for two or three months, then one should report every three days, and report, "So many days have passed for the Sangha." Here it is three or four days. When carrying out three or four punishments for a transgressor, one should also report every three days, and report, "So many days have passed for the Sangha." If there are novices and laypeople present, one should not report. The person doing this should not avoid it. When carrying out punishment, the pure monk should feel ashamed and blamed. If one hears that someone is coming to fight and is afraid, one should send them to the Sangha or an individual. When a transgressing monk is carrying out punishment, if one suddenly hears that a quarrelsome monk is coming, one should report, "Until the quarrelsome person comes again, I give up my punishment," and then sit in the previous seat. Later, after the quarrelsome person leaves, continue with what has already been completed.