Tibetan
་ཏེའོ། །ལྟག་ཏུ་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཐོག་མའི་གནས་གཉིས་བསྔོ་བའི་ཚེ་གན་ན་དགེ་སློང་མན་ཆད་ཡོད་ན་བཙན་པ་དགོངས་ཤིག་གནས་འདི་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ཚང་མང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཀྱང་བསྔོས་པར་ཆུད་དོ། །གང་ན་དགེ་འདུན་དུ་ཚང་པ་ནི་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བས་བསྔོའོ། །མཚམས་གཅིག་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ཟིན་ནས་ནང་དགེ་སློང་ལྷགས་པ་ཞག་དང་ཟླ་བ་དུ་ལོན་ཀྱང་རུང་སྟེ་དགེ་སློང་གཅིག་དང་ཡང་མ་བྲལ་ན་དགེ་འདུན་འདུས་ནས་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཚང་མང་སྲིས་མཛོད་བསྔོར་རུང༌། ཅི་ཙམ་ན་འོངས་ཏེ་གནས་པ་དེ་ཙམ་དང་མཉམ་པར་བརྟགས་པ་བཞི་པའི་གནས་ཞེས་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཅིང་སྨྲ། གཙུག་ལག་ ཁང་སྟོང་པར་པོར་བ་ལ་དགེ་སློང་གུད་ནས་ལྷགས་པས་ཚང་མང་དང་སྲིས་མཛོད་བསྔོ་བ་དང་མཚམས་གཅིག་གི་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ར་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྐྱ་རེངས་བྱུང་བ་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྷགས་ཏེ་བསྔོ་བ་དང་དེ་གཉིས་ནི་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལས་བརྗོད་ལ། དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནས་འདིར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་དུ་མ་ལ་གཅིག་པུས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་བྱ་བ་བྱས་ཀྱང་མི་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚམས་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ནང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་མང་ཞིག་གི་དགེ་འདུན་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་གཅིག་གི་ཚང་མང་དང་སྲིས་མཛོད་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྔོས་ན་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚང་མང་སྲིས་མཛོད་ཀྱང་བརྟགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་ལ་འདིས་བདུག་པར་བཤད། མཚམས་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ནང་ན་གཙུག་ལག་ཁང་མང་ཞིག་འདུག་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཏེ། ལྟག་མ་ལྟར་ཚང་མང་བསྔོས་ན་ཁ་ཟས་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞག་ལོན་པ་དང་བཙོས་པ་གཉིས་ཀྱང་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ནང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ཐམས་ཅད་ཀྱིའང་དབང་ངོ༌། །འདི་གཉིས་ནི་མུ་གེའི་ཚེམ་ཡིན་ཀྱང་དབང་ངོ༌། །འདི་མན་ཆད་ནས་འབྱུང་བ་ཁ་གཅིག་ནི་མུ་གེའི་ཚེའང་དབང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པ་དང༌། ལོ་ཉེས་ནས་མུ་གེའི་ཚེ་ཚང་མང་བརྟགས་ཀྱང་རུང་མ་བརྟགས་ཀྱང་རུང་བདག་གིས་བཙོས་ཀྱང་རུང་གྲོགས་ཀྱིས་བཙོས་ཀྱང་རུང་བཟང་དབང་ངོ༌། །བླང་བའི་བྱིན་ལེན་སྤྱད། དགེ་སློང་གིས་སྔར་ཁ་ཟས་རེག་པ་ཕྱིས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཏེ་ཟོས་ན་ཉེས་མེད་དོ། །ནང་པར་གྱི་ཟས་ཀྱང་ངོ༌། །མུ་གེའི་ཚེ་ཡང་ཡང་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །ཐུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཐུག་པ་ནི་ཉེས་ཀྱང་རུང་མ་ཉེས་ཀྱང་རུང་ཡང་ཡང་མི་ཆུད་དེ་འཐུང་དུ་དབང་ངོ༌། །བྱིན་བླངས་ནས་སྤངས་དང་བླངས་པ་ཡ
Chinese
也如是。之后若有一人于最初二处作回向时，若有比丘等在，则说“大德请听！此地将成僧众之共有”，如是说亦成回向。何处成僧众共有，则以祈请和禀白作回向。一界者，若寺院已定，内有比丘来住，无论住多久，若未曾与一比丘分离，则僧众集会后，以祈请和禀白之业，可回向为僧众共有和常住物。来住多久，则以与之相等之四种观察处之语而说。若寺院空无一人，有其他比丘来，则可回向为僧众共有和常住物，以及一界之所有比丘于天亮时在围墙外，之后来到寺院作回向，此二者皆说祈请和禀白二业，所有比丘皆说“当于此处作”。于众多处，一人作寺院之事亦非不美。一大界之内，众多寺院之僧众集于一处，以祈请和禀白之业回向一寺院之僧众共有和常住物，则其余所有寺院之僧众共有和常住物亦将成观察处。若成他异，则说以此熏染。一大界之内，若有众多寺院，僧众集于一处，如前作僧众共有之回向，则于食物界之内，隔夜之食和煮食二者，亦为一大界之内所有寺院所拥有。此二者即便是饥荒之时亦可拥有。此下所说之一类，即便是饥荒之时亦可拥有。比丘所煮之食，以及歉收之年饥荒之时，无论观察与否，无论自己煮食或朋友煮食，皆可随意享用。受用已施之物。比丘先前触及食物后，之后作已施之受用而食，则无罪。次日之食亦如是。饥荒之时即便反复食用亦无罪。粥则于一切时皆可。粥无论有罪或无罪，皆可反复饮用。已施之后舍弃和受用之
English
It is also like that. Afterwards, if one person dedicates the initial two places, if there are monks and others present, then say, "Venerable ones, please listen! This place will become the common property of the Sangha," saying this also constitutes a dedication. Where it becomes the common property of the Sangha, it is dedicated through supplication and reporting. One boundary is that if a monastery is established and monks come to reside within it, no matter how long they stay, if they have never been separated from a single monk, then the Sangha, having gathered, can dedicate it as the common property of the Sangha and permanent property through the actions of supplication and reporting. How long they come and stay, then it is spoken with the words of the four places of observation equal to that. If a monastery is empty and deserted, and other monks come, then it can be dedicated as the common property of the Sangha and permanent property, and all the monks of one boundary are outside the fence at dawn, and then come to the monastery to make the dedication, both of which speak of the two actions of supplication and reporting, and all the monks say, "Let us do it here." In many places, it is not unseemly for one person to do the work of the monastery alone. Within one great boundary, if the Sangha of many monasteries gathers in one place, and dedicates the common property of the Sangha and permanent property of one monastery through the actions of supplication and reporting, then the common property of the Sangha and permanent property of all the other monasteries will also become places of observation. If it becomes different, then it is said to be熏染 with this. Within one great boundary, if there are many monasteries, and the Sangha gathers in one place, and dedicates the common property of the Sangha as before, then within the food boundary, both the overnight food and the cooked food are also owned by all the monasteries within one great boundary. These two can be owned even in times of famine. One type mentioned below can be owned even in times of famine. The food cooked by the monks, and in the year of crop failure, in times of famine, whether observed or not, whether cooked by oneself or by a friend, can be freely enjoyed. Use what has been given. If a monk touches food beforehand, and then eats it after making the use of what has been given, then there is no fault. The food of the next day is also the same. Even if eaten repeatedly in times of famine, there is no fault. Porridge is for all times. Whether porridge is faulty or not, it can be drunk repeatedly without being wasted. After giving, abandoning and using it
Tibetan
ང་ངོ༌། །བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ་བདག་གིས་ཅི་ཆོག་ཙམ་ཞིག་ལོང་ཤིག་སྤངས་ཏེ་ལྷག་མ་མི་ཟ་བར་བསམ་པ་དེ་སླར་བླངས་ཏེ་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་ཟ་བའི་ཚེ་ལངས་ཏེ་ཡང་འདུག་ནས་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །དེ་ལྷག་མ་བླངས་པར་ལྡང་བ་ཡང་ངོ༌། ། ཟན་བཟའ་བར་ས་ལ་འདུག་སྟེ་ཟོས་ན་དེ་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱས་ཏེ་སླར་གཏོང་བ་ལས་ཡང་སླར་འོན་ཅིག་ཅེས་བྱས་ཏེ་ཟོས་ཀྱང་རུང་ལངས་ཏེ་ཡང་སླར་འདུག་ན་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །མུ་གེའི་ཚེ་མགྲོན་དུ་སོང་བའི་ལྷག་མ་ཟོས་ཀྱང་དབང་སྟེ་ཉེས་མེད་དོ། །འདི་བསག་གོ །ལོ་ཉེས་པའི་ཚེ་བདག་ལ་ཡོན་བདག་གིས་ཟས་མང་ཞིག་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ་བྱིན་ན་ཅི་ཡོག་ཙམ་ཟོས་ཀྱང༌། ལྷག་མ་ཡང་ཁྱིའུ་དབང་ངོ༌། །ཤིང་གི་དུས་པ་དེར་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་རྒུན་འབྲུ་དང་བལ་པོ་སེའུ་དང་།ཁ་རྫུར་དང་སྟར་ག་དང་འབའ་སྟ་མ་དང་བེའུ་འབྲུ་དང་ཐང་ཤིད་དང་འབའ་འབྲུ་དང་སིན་ཙི་ཏི་ཀ་དག་གོ །མིང་གིས་སྨོས་པ་འདི་རྣམས་ལོ་ཉེས་པའི་ཚེ་སྔ་དྲོ་ཡང་ཡང་ཟར་རུང་ངོ་ཞེས་བྱི་ཛ་ཡ་བར་མས་བཤད། ཕྱི་དྲོ་ཡང་བཟར་རུང་ངོ་ཞེས་བྱི་ཤུ་ཏས་བཤད། རྫིང་བུ་ཡང་ངོ༌། །ལྟག་ཏུ་རྫིང་བུ་ཡན་ཆད་ལོ་ཉེས་ཀྱི་ཚེ་བཟར་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འདི་ཡན་ཆད་དོ། །དེར་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་པདྨོའི་རྩ་བ་དང་འཛེར་བུ་དང་འབེ་ཏ་དང་ཨུཏྤ་ལའི་རྩ་བ་དང་པདྨོའི་ས་བོན་ནོ། །ལོ་ཉེས་ཀྱི་ཚེ་རྫིང་བུའི་ནང་ནས་སྐྱེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་བཟང་རུང་ངོ༌། །སྨན་གྱི་དངོས་པོའོ། །ཕྲན་ཚེགས་ལ་སོགས་པའི་མདོ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱལ་པོའམ་རྒྱལ་པོའི་ཆེད་དུ་ཁས་མི་བླང༌། རྒྱལ་པོ་ཤིའམ་མེད་དེ་འབངས་ཕལ་ན་རེ་དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའམ་རྒྱལ་ཚབ་བམ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ནའང་ཁས་མི་བླང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་གྲོང་བླང༌། དགེ་འདུན་ལ་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཁོར་ཡུག་དང་ཁང་ཁྱིམ་འབུལ་ན་བླང༌། ཞིང་ཡང་ངོ༌། །དགེ་འདུན་ལ་ཞིང་ཕུལ་ནའང་བླང་ངོ༌། །དེ་ཡལ་བར་མི་དོར། ལྟག་ཏུ་གྲོང་དང་ཞིང་བྱིན་པ་ལྟ་བུ་རྨོ་བརྐོ་དང་ཞལ་ཏ་བྱ། འདིའི་ཆ་སྦྱིན། བདག་གིས་ཞིང་རྨོ་མི་ནུས་ན་ཐུན་ཤས་སུ་བཏང༌། ཆ་བླང་ཤིང་ཐུན་ཤས་སུ་བཏང་བ་སླར་མི་སྟེར་ན་བླང༌། བྱེད་པས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བསྐུར། ཁྱིམ་པ་ལ་ཐུན་ཤས་སུ་བཏང་བ་དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱི་ཁུར་དུ་མི་བསྐུར་གྱི་ཁྱིམ་པ་སྐྱེད་དུ་བཞུག །བདག་གི་ཐོག་མར་རོ། །དགེ་སློང་དང་ཁྱིམ་པ་གཉིས་ཐུན་ཤས་བགོས་ན་དགེ་འདུན་དབང་བ་སྔར་ཁྱིམ་པ་སྐྱེད་དུ་གཞུག་གོ །ཕྱིས་བྱས་ན་
Chinese
我（是）这样的。接受布施后，自己只取适量，舍弃多余的，心想不吃剩余的，之后又取来吃，也没有罪过；吃的时候站起来，又坐下吃，也没有罪过。那样，取剩余的站起来也是可以的。 吃糌粑时，坐在地上吃，心想这样就够了，之后又放弃，又说“再给我一点”，这样吃了也可以；站起来又坐下，吃了也没有罪过。饥荒的时候，去别人家做客，吃剩下的东西也可以，没有罪过。这是积蓄。年成不好的时候，施主给自己面前放很多食物，即使只吃一点点，剩下的也归孩子。树木成熟的时候，经中是这样说的：葡萄、尼泊尔苹果、海枣、石榴、杧果、余甘子、石榴、梨、锡兰橄榄等。比扎亚瓦尔玛说，以上这些用名字说出来的东西，在年成不好的时候，早上可以多次食用。比秀达则说，下午也可以食用。水池也是一样。后面说，直到水池为止，年成不好的时候都可以食用，就是指这些。经中是这样说的：莲藕、茨菰、贝达、乌巴拉的根、莲子。年成不好的时候，水池里生长的这些东西也可以食用。这是药物。杂事等经完毕。 不接受国王或为国王效劳的承诺。国王去世或不在位，百姓们说：“比丘，你来做国王、王储或大臣吧”，也不接受。为了僧团可以接受村庄。如果有人向僧团供养城镇、周围的土地和房屋，可以接受。田地也是一样。如果有人向僧团供养田地，也可以接受。不要丢弃它。之后，对于供养的村庄和田地，要进行耕种和管理。分出这部分。如果自己不能耕种田地，就分给别人。收回分出的部分，如果分给别人后又不给，可以收回。让做事的人送到寺庙里。分给在家人的部分，不要让比丘自己承担，让在家人来管理。自己先开始。如果比丘和在家人共同分配，僧团有权先让在家人管理。之后再做。
English
I am like this. After taking alms, if one takes only what is enough for oneself, abandons the rest, and thinks of not eating the leftovers, but then takes them back and eats them, there is no fault. If one stands up while eating and then sits down again to eat, there is no fault. It is also acceptable to stand up after taking the leftovers. When eating tsampa, if one sits on the ground and eats, thinking that it is enough, but then gives it up and says, "Give me some more," it is acceptable to eat like that. If one stands up and then sits down again, there is no fault in eating. During a famine, it is permissible to eat the leftovers when visiting someone's house as a guest, and there is no fault. This is accumulation. During a bad year, if a patron places a lot of food in front of oneself and gives it, even if one eats only a little, the leftovers belong to the child. When the trees are ripe, the sutra says: grapes, Nepali apples, dates, pomegranates, mangoes, myrobalan, pomegranates, pears, Ceylon olives, etc. Bijayavarma said that these things mentioned by name can be eaten repeatedly in the morning during a bad year. Bishuta said that they can also be eaten in the afternoon. The pond is also the same. Later it says that up to the pond, it is permissible to eat during a bad year, which refers to these. The sutra says: lotus roots, arrowhead, beta, roots of utpala, and lotus seeds. During a bad year, these things that grow in the pond can also be eaten. These are medicines. The Miscellaneous Matters Sutra is complete. Do not accept the promise to serve the king or for the sake of the king. If the king dies or is not in power, and the people say, "Bhikkhu, you become the king, crown prince, or minister," do not accept it. One may accept a village for the sake of the Sangha. If someone offers a town, surrounding land, and houses to the Sangha, one may accept it. The same goes for fields. If someone offers fields to the Sangha, one may accept them. Do not abandon it. Afterwards, for the villages and fields that have been offered, one should cultivate and manage them. Give this portion away. If one cannot cultivate the fields oneself, one should divide them among others. Take back the divided portion, and if one divides it among others but they do not give it back, one may take it back. Have the person who does the work send it to the monastery. The portion divided among the householders should not be borne by the bhikkhu himself, but should be managed by the householders. One should start with oneself first. If a bhikkhu and a householder divide the portion together, the Sangha has the right to have the householder manage it first. Do it later.