Tibetan
༌། །མཚམས་ཀྱི་བར་ན་འདུག་པ་ལུས་ལ་ཆགས་པའམ་གཞན་ཡང་ཇི་སྙེད་དུ་ཆུད་པ་དེ་གཏོགས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མ་ཞིག་གི་བར་ན་དགེ་སློང་གཅིག་ཤིན་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཉེ་བའི་དགེ་འདུན་དགེ་སློང་ཤི་བ་དེའི་ནོར་དབང་ངོ༌། །ཉེ་རིང་མེད་ན་ལུས་གང་ནི་མགོ་གང་ལོགས་སུ་ལྟ་བའི་དགེ་འདུན་དབང་ངོ༌། །ལུས་དང་བྲལ་བར་འདུག་པའི་ནོར་ནི་རོ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པའི་དགེ་འདུན་དེ་དབང་ངོ༌། །གཏམས་པ་ལ་ན་དེའི་ཡོ་བྱད་གང་ནའང་རུང་སྟེ་དེར་ཆུད་དོ། །དགེ་སློང་ཤི་བའི་ནོར་ཁྱིམ་པ་ལ་གཏམས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ཁྱིམ་པ་དེ་དང་གང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཕྲད་ཅིང་ཟིན་པ་དེའི་དགེ་སློང་དབང་བ་ལའང་བྱ། ཁྱིམ་པ་དེ་དང་དགེ་འདུན་དུ་ཉེ་བའི་དགེ་འདུན་དབང་པ་ལའང་བྱ། གཏམས་པས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གཞག་པ་བསྔོའོ། །དགེ་སློང་ཤི་བའི་རྫས་ཁྱིམ་པ་ལ་གཏམས་པ་ལས་ཁྱིམ་པ་དེ་ལྷ་ཁང་དུ་འོངས་ཀྱང་རུང་བཀུག་ཀྱང་རུང་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་འཕྲད་དེ་བསྒོམ་ན་ནོར་བགོ་བའི་སྔག་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་དགེ་འདུན་གཞན་མི་དབང་ངོ༌། །བསྐུར་བ་ལས་བྱིན་པས་མ་སྤངས་ན་དེའི་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གཅིག་ལ་ནོར་ཞིག་བསྐུར་བ་ལས་ནོར་འོངས་ཏེ་མི་འདོད་ཅེས་མ་བྱས་པར་དགེ་སློང་དེ་ཤི་ན་ནོར་དེ་ཤི་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དབང་ངོ༌། །སྤངས་ན་བསྐུར་བའིའོ། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་ནོར་བསྐུར་ཏེ་འོངས་པ་ལས་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་འོག་ཏུ་ཤི་ན་ཐོག་མ་བསྐུར་བསྐུར་བའི་དགེ་སློང་དེ་དབང་ངོ༌། །དེས་སྤངས་ཀྱང་ངོ༌། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་མི་འདོད་ཅེས་བྱས་ཏེ་སླར་བསྐུར་བ་ལས་ཐོག་མ་བསྐུར་བསྐུར་བའི་དགེ་སློང་དེའང་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་ན་དེ་བརྩན་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་དབང་ངོ༌། །ཕྱི་རོལ་ལ་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་ཤེས་ཏེ་གཅིག་པོས་བསྔོས་ཏེ་མི་སྐྱེའོ། །དགེ་སློང་ཤི་བའི་ནོར་ལ་འགོད་པ་ལ་མཚམས་ཀྱི་ནང་དེ་དགེ་སློང་ཀུན་ལ་དད་པ་མ་དྲིས་ཤིང་མ་བསྡུས་པར་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་གིས་ཁྱད་པར་བགོ་བའི་སྔགས་བྱས་པ་ དང་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བགོ་བའི་སྔགས་བྱས་པར་མི་ཆུད་དེ་མི་རུང་ངོ༌། །དབྱུང་བ་དང་ནན་ཏན་དང་ཆོས་གོས་བསྟན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་གཤེགས་པ་མ་བྱས་པར་མི་བསྔོའོ། །དགེ་སློང་ཤི་བའི་རོ་སྒོར་མ་ཕྱུང་ངམ་མ་བསྲེགས་སམ་མ་སྦས་སམ་ཆུར་མ་བསྐུར་བའི་ཤི་བའི་ནོར་མི་བགོ །ཤི་བའི་རོ་སྦས་ཟིན་ནས་བགོ་བའི་སྔགས་བྱས་ཏེ་གདོད་ཤི་བའི་ནོར་བགོའོ། །ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཁྱིམ་གནས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་ན་ཁྱིམ་བདག་གང་གིས་བྱིན་པ་དབང་ངོ༌། །ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཁྱིམ་པ་ལ་གཏམས་པ་ལས་དགེ་སློང་ཤི་སྟེ་ཁྱིམ་པ་དེས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ན་དགེ་སློང་སུ་དང་འཕྲད་པ་བླངས་ཏེ་ཁྱེར་ཡང་ཉེས་མེད་དོ། །གཏམས་ཤིང་འདུག་པ་ཐོས་ན་བདག་གིས་བླངས་ཏེ་ཁྱེར་ཡང་ཉེས་མེད་དོ། །དེ་སྟེ་རིགས་ནའོ། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་ཁྱེར་ཀྱང་ཉེས་མེད་པ་ནི་དགེ་སློང་མ་དང་ཆད་པ་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་ནི་མི་དབང་སྟེ་བླང་བར་མི་རིགས་སོ། །ཕོངས་ཏེ་དེས་སོ། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་བླངས་ཀྱང་ཉེས་མེད་པ་ནི་དགེ་སློང་ཕོངས་ཤིང་མི་བདོག་པས་བླངས་ཤིང་ཁྱེར་ཡང་ཉེས་མེད་དོ། །མི་སྟེར་བ་ལ་བླངས་པས་སོ། །དགེ་སློང་ཤི་བའི་ནོར་ཁྱིམ་པ་ལ་གཏམས་ཤིང་འདུག་པ་ལས་དགེ་སློང་ཕོངས་པས་བླངས་ཏེ་བྱིན་ན་ནི་ཉེས་མེད་དོ། །མི་སྟེར་བཞིན་དུ་མཐུས་བླངས་ན་ཉེས་བྱས། རིམ་གྱིས་ན་ཐོག་མའིའོ། །ཤི་བའི་ནོར་གཏམས་ཤིང་འདུག་པ་ལེན་དུ་དབང་བ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་ལེན་དུ་འོངས་ཏེ་ཁ་འདོམ་ན་ཁ་གང་སྔ་བ་དབང་ངོ༌། །མེད་དམ་མ་བསྔོས་པར་བོར་ན་སོང་བའིའོ། །དགེ་སློང་ཤི་བའི་ནོར་ཁྱིམ་པ་ལ་གཏམས་ཤིང་འདུག་པ་ཁྱིམ་པས་བོར་ཞིང་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་མཐོང་ན་བདག་ཕོངས་ན་བདག་གིས་ཁྱེར་ཅིག་མ་ཕོངས་ན་མ་ལེན་ཅིག །དགེ་འདུན་སྤྱིར་དབུལ་བར་བསམས་ཏེ་བླངས་པ་ནི་ཉེས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་རིམས་སུའོ། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་དགེ་སློང་ཤི་བའི་ནོར་ལ་དགེ་སློང་ཕོངས་པ་མང་ཞིང་འདོད་དེ་ལེན་ན་གང་མགྱོགས་པ་དབང་ངོ༌། །ནོར་ཆགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་བཏང་བ་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལས་དེའི་ཚད་དུ་སྦྱིན། དགེ་སློང་ཤི་བ་དེ་ལ་གཞན་གྱི་བུ་ལོན་ཆགས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ཤི་བའི་ནོར་ལས་ཅི་ཆགས་པ་བྱིན་ ལ་ལྷག་མ་ལས་བགོ །བགོས་ཀྱང་ངོ༌། །ཤི་བའི་ནོར་བགོས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ཤི་བ་ལ་བུ་ལོན་ཆགས་ཏེ་དེད་དུ་འོངས་ན་ཡང་བགོས་པ་ཀུན་སླར་བསྡུས་ཏེ་ཅི་ཆགས་པ་སྦྱིན་ནོ། །གང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཐམས་པ་དེ་ལ་སྦྱིན་ན་མ་བླང༌། དགེ་སློང་ཤི་བ་དེ་དང་ཁྱིམ་པ་ཞིག་ཏུ་འཐམས་ཏེ་ཁྱིམ་པའི་ནོར་ནི་སྔར་བླངས་ཀྱི་རིན་མ་བྱིན་པ་ཞིག་ཡོད་ནའང་འཐམས་པའི་ཚིག་བཞིན་དུ་རིན་བཅལ་ཞིང་སྦྱིན་ནོ། །རིན་བཅལ་དུ་མེད་ནའང་ཁོའི་ནོར་དངོས་སླར་སྦྱིན་ནོ། །དེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཤི་བ་ད་ལས་ཤིག་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་སླས་སྦྱིན་པར་བྱས་པ་ཞིག་ཡོད་ནའང་ཤི་བ་དང་འཐམས་པ་བཞིན་དུ་གླ་སྦྱིན་ནོར་དངོས་ཀྱང་བླང་ངོ༌། །འདི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར། དགེ་སློང་ཤི་བ་ལ་གཞན་གྱི་བུ་ལོན་
Chinese
处于界限之间，附着于身体或者其他任何属于身体的都包括在内。在寺庙未倒塌之前，一位比丘圆寂，寺庙附近僧团的比丘拥有该比丘的财产。如果远近没有差别，那么身体和头部各自朝向不同方向的僧团拥有财产。与身体分离的财物，如果从尸体到寺庙方向有僧团，则该僧团拥有财产。如果已经嘱托，那么他的用具无论在哪里都属于被嘱托者。如果圆寂比丘的财产嘱托给一位在家居士，那么该居士以及与僧团相遇并接受嘱托的比丘也拥有财产。与该居士和僧团亲近的僧团也拥有财产。被嘱托者可以指定将物品转移到其他地方。如果圆寂比丘的物品被嘱托给一位在家居士，即使该居士来到寺庙或者被邀请来，如果公开见面并进行商议，那么就相当于已经做了分配财产的准备，其他僧团无权干涉。如果接受馈赠但没有放弃，那么就属于接受馈赠者。如果一位比丘接受了某人的财物馈赠，但在财物送达后，没有表示不想要就圆寂了，那么该财物属于圆寂者一方的僧团。如果放弃了，就属于馈赠者。按照《律藏》的说法，财物被馈赠送达后，如果表示不想要，之后圆寂，那么最初进行馈赠的比丘拥有该财物。即使他放弃了也一样。按照《律藏》的说法，如果表示不想要，之后又再次馈赠，最初进行馈赠的比丘也说不想要，那么就应该尊重，该比丘拥有财物。如果在界限之外，却认为在界限之内，即使一个人指定了，也不会产生效力。在分配圆寂比丘的财物时，如果界限之内没有询问和聚集所有比丘的意愿，一些比丘私自进行特殊分配的准备，或者在界限之外进行分配的准备，都是无效的，不行的。在没有进行驱除、努力、展示法衣和布施的仪式之前，不能进行分配。如果圆寂比丘的尸体没有被抬出去，没有被火化、埋葬或水葬，就不能分配死者的财物。在埋葬尸体之后，才能进行分配的准备，然后才能分配死者的财物。钵和法衣如果在俗家，那么由给予它们的施主拥有。
English
That which dwells within the boundary, attached to the body, or whatever belongs to it, is included. Until the monastery collapses, if a monk passes away, the monastic community near the monastery possesses the property of the deceased monk. If there is no distinction between near and far, the monastic community that faces the body and head in different directions possesses the property. The property that is separated from the body, if there is a monastic community from the corpse towards the monastery, that monastic community possesses the property. If entrusted, then his belongings, wherever they may be, belong to the one entrusted. If the property of a deceased monk is entrusted to a householder, then that householder, and the monk of the monastic community who meets and receives the entrustment, also possess the property. The monastic community that is close to that householder and the monastic community also possesses the property. The one entrusted may designate that the items be transferred elsewhere. If the belongings of a deceased monk are entrusted to a householder, even if that householder comes to the temple or is invited, if they meet openly and deliberate, then it is as if preparations have been made to distribute the property, and other monastic communities have no right to interfere. If accepting a gift but not relinquishing it, then it belongs to the one accepting the gift. If a monk receives a gift of property from someone, but after the property arrives, he passes away without saying he does not want it, then that property belongs to the monastic community on the side of the deceased. If relinquished, it belongs to the giver. According to the Vinaya, if property is gifted and sent, and after saying he does not want it, he passes away, then the monk who initially made the gift possesses that property. Even if he relinquished it. According to the Vinaya, if he says he does not want it, and then it is gifted again, and the monk who initially made the gift also says he does not want it, then he should be respected, and that monk possesses the property. If outside the boundary, but thinking it is within the boundary, even if one person designates it, it will not be effective. When allocating the property of a deceased monk, if within the boundary, without asking and gathering the wishes of all the monks, some monks privately make preparations for a special allocation, or make preparations for allocation outside the boundary, it is invalid, not permissible. Before performing the rituals of expulsion, diligence, showing the robes, and offering alms, one cannot make an allocation. If the corpse of a deceased monk has not been carried out, or has not been cremated, buried, or water-buried, one cannot allocate the property of the deceased. After the corpse has been buried, one can make preparations for allocation, and then one can allocate the property of the deceased. If the alms bowl and robes are in the house of a householder, then the householder who gave them possesses them.
Chinese
如果钵和法衣寄存在俗家人那里，后来比丘去世，那个俗家人拿着钵和法衣过来，遇到任何比丘都可以交给他们，拿走也没有罪过。如果听到（钵和法衣）被寄存在那里，自己拿走也没有罪过。如果是同类物品也可以。如同《律藏》的后续部分所说，拿走没有罪过的情况是：比丘尼和犯戒的比丘是不能拿取死者财物的。因为他们是掌权者，不适合拿取。因为贫穷的缘故。如同《律藏》的后续部分所说，拿走没有罪过的情况是：如果比丘贫穷且一无所有，拿走死者的财物也没有罪过。因为不给予而拿取。如果比丘去世，他的财物寄存在俗家人那里，贫穷的比丘拿走并给予（其他比丘），就没有罪过。如果不给予，强行拿走就有罪。按照顺序，最初的比丘有权。如果死者的财物被寄存在某处，有权取走的人是一位比丘尼，她来取的时候如果发生争执，谁先开口谁就有权。如果没有或者没有回向就丢弃，就归捡到的人所有。如果比丘去世，他的财物寄存在俗家人那里，俗家人丢弃了这些财物，比丘看到了，如果自己贫穷，就自己拿走，如果不贫穷，就不要拿。如果考虑到僧团普遍贫困而拿走，就没有罪过。同样适用于瘟疫时期。如同《律藏》的后续部分所说，如果死者的财物有很多贫穷的比丘想要拿取，谁先到谁有权。如果财物增多，就把死者的遗物按照其价值捐赠出去。如果死去的比丘欠了别人的债务，就从死者的财物中偿还债务，剩余的进行分配。即使已经分配完毕。如果在死者的财物分配完毕之后，有人来追讨死者生前所欠的债务，也需要把已经分配的财物全部收回，用来偿还债务。如果（死者）和某人一起合伙，就把财物给与合伙人，不要拿回来。如果死去的比丘和某个俗家人合伙，俗家人有之前拿了东西没有付钱的情况，也需要按照合伙的约定支付价钱。如果没有约定价格，就把他的财物如数归还。不是这样的。如果死去的比丘曾经让人做过编织之类的事情，并且约定了报酬，也需要像合伙一样支付报酬，拿回财物。这不会导致对梵行者的执着。如果死去的比丘欠了别人的债务
English
If a bowl and robes are entrusted to a layperson, and later the bhikkhu dies, if that layperson brings the bowl and robes, they can be given to any bhikkhu they meet, and taking them is not a fault. If one hears that (the bowl and robes) are entrusted there, taking them oneself is also not a fault. If they are similar items, that is also acceptable. As stated in the latter part of the Vinaya, taking them without fault is when a bhikkhuni or a bhikkhu who has broken their vows cannot take the property of the deceased. Because they are in positions of power, it is not appropriate for them to take it. Because of poverty. As stated in the latter part of the Vinaya, taking them without fault is when a bhikkhu is poor and has nothing, taking the property of the deceased is not a fault. Because it is taken without being given. If a bhikkhu dies and their property is entrusted to a layperson, if a poor bhikkhu takes it and gives it (to other bhikkhus), there is no fault. If it is taken by force without being given, there is a fault. In order, the first bhikkhu has the right. If the property of the deceased is entrusted somewhere, and the person who has the right to take it is a bhikkhuni, if she comes to take it and there is a dispute, whoever speaks first has the right. If it is abandoned without being dedicated, it belongs to whoever finds it. If a bhikkhu dies and their property is entrusted to a layperson, and the layperson abandons the property, if a bhikkhu sees it, if they are poor, they should take it themselves, and if they are not poor, they should not take it. If it is taken with the thought that the Sangha is generally poor, there is no fault. The same applies during times of plague. As stated in the latter part of the Vinaya, if there are many poor bhikkhus who want to take the property of the deceased, whoever arrives first has the right. If the property increases, the relics of the deceased should be donated according to their value. If the deceased bhikkhu owed someone a debt, the debt should be repaid from the property of the deceased, and the remainder should be distributed. Even if it has already been distributed. If, after the property of the deceased has been distributed, someone comes to claim a debt owed by the deceased during their lifetime, all of the distributed property must be collected and used to repay the debt. If (the deceased) was in partnership with someone, the property should be given to the partner and not taken back. If the deceased bhikkhu was in partnership with a layperson, and the layperson had previously taken something without paying for it, the price must be paid according to the partnership agreement. If there is no agreed price, his property should be returned in full. It is not like that. If the deceased bhikkhu had someone do weaving or something similar and agreed on a reward, the reward must be paid like a partnership, and the property must be taken back. This will not lead to attachment to those who practice brahmacharya. If the deceased bhikkhu owed someone a debt