Tibetan
མི་འཇུག་གོ །ཚུལ་དུ་མ་ཞུགས་ཀྱང་གནས་མ་བཏང་ན་གནས་པའོ། །ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་སྔགས་ཀྱིས་མ་བཏབ་ཅིང་ཚུལ་དུ་མ་ཞུགས་ཀྱང་ཚུལ་ཟླ་བ་གསུམ་གནས་གཅིག་ན་འདུག་ཅིང་གུད་དུ་མ་སོང་སྟེ་ཞག་མ་ལོན་ན་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་ཡོན་ཏན་བཅུ་ཡང་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་འོག་ནས་འཆད། ནམ་མཁའ་ལ་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་ནི་མི་སྐྱེའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་ཞིག་གིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་དུ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གྲུར་མ་ཡིན་ཏེ་མ་གཏོགས་པ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པའམ་བཅིངས་སམ་ས་ལ་རྟེན་པ་བརྟེན་པར་བར་ཆད་འབྱུང་བར་མི་ཤེས་ནའོ། །གྲུའི་ནང་དུ་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའང་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གྲུས་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཆུས་འཕགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཉག་ཐག་ཤིང་ལ་བཏགས་ཏེ་མི་འཕགས་པ་དང་ཉིན་པར་ཉག་ཐག་བཀྲོལ་ནས་ཡན་མན་དུ་དྲངས་ཏེ་ནང་པར་སྐྱ་རེངས་མ་བྱུང་བར་ཉག་ཐག་སླར་བརྟགས་པ་ནི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ཀྱང་ཚུལ་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཇིག་པ་ནི་དའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་ཏེ་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནའོ། །དགེ་སློང་སེམས་མུར་འདུག་གམ་ལོག་པར་ལྟས་པར་འགྱུར་ཏེ་ལུས་ནི་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་དུ་འདུག་ལ་སེམས་ལོག་པ་ལ་དད་པའི་ཕྱིར་ལོག་པ་ལ་ལྟ་བ་གཞན་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་ཀྱང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེའི་གནས་སུ་ཞག་ལོན་ཏེ་སྐྱ་རེངས་བྱུང་ན་ཚུལ་ཞིག་པར་འགྱུར། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དུ་ཞུགས་ ལ་ཚུལ་དུ་ཞུགས་སམ་མ་ཞུགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གྱུར་ན་ཡང་ཚུལ་ཞིག་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མཐའ་གཞན་དྲུག་ཏུ་བསྔོས་པ་ནི་མི་ལྡང་ངོ༌། །ཚུལ་གྱི་ཞག་བདུན་གྱི་སྔགས་གྱིས་བཏབ་སྟེ་འགྲོར་རུང་བ་ཡིན་ན་ཞག་དྲུག་ན་ཚུལ་ནས་འབྱུང་བའི་མདུན་དུ་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་སྲོག་ལ་བབ་པའི་ཕྱིར་གུད་དུ་སོང་ཡང་ཞག་གཅིག་གི་སྐྱ་རེངས་བྱུང་བ་ན་ཚུལ་ཞིག་བར་འགྱུར་རོ། །ཞིག་པ་ནི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས་དགོས་པ་མེད་པར་དེ་ལས་མ་ལོག་གམ་གནས་ནའོ། །ལྟག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་ན་ཞག་བདུན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་འགྲོར་དབང་ངོ་ཞེས་མིང་གིས་སྨོས་ཏེ་བཤད་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་ལས་ཟིན་པར་འགྱུར་ན་ལས་ཟིན་བར་ཐོས་བཞིན་དུ་གཞི་ནས་སོང་ཡང་རུང་ལམ་དུ་ཐོས་ཏེ་སླར་མ་ལོག་ཀྱང་ཞག་ལོན་ཏེ་སྐྱ་རེངས་བྱུང་ན་ཚུལ་ཞིག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས
Chinese
不入也。虽未入律，若不舍弃则住也。未以入律之咒加持，虽未入律，然律仪三个月住于一处，且未离去，若未过夜，则如入律仪，亦得十种功德，于下文述。于虚空入律仪则不生。具神通者于虚空入律仪，住三个月亦不成为入律仪。非船，若不离，或依于地，或系缚，或依于地，若不知依止生障碍。于船中入律仪亦不成为入律仪。若依于船，不为水所漂，或以绳系于树而不漂，或白日解绳，于各处牵引，至次日未出曙光前，若复系绳，虽入律仪，然不坏律仪。坏者，若住于外道见，皈依非佛法，且曙光出现。比丘心住于迷谬，或观邪见，身虽住于比丘之律仪，然心信奉邪见，于其他外道之境中入，然与彼等一同于彼处过夜，若曙光出现，则律仪坏。以犹豫则不也。入律仪 若于入律仪或未入律仪生犹豫，亦不坏律仪，然不成为入律仪。于其他六边回向则不充足。若以律仪七夜之咒加持，而可去者，若六夜时，于从律仪出之前，以七夜之咒加持，为佛法之义及命难之故，虽离去，然一夜之曙光出现，则律仪坏也。坏者，入律仪后，无有必要而不从此返回或住也。其后为佛法之义等故而去，若以七夜之咒加持，则有权去也，如是名言宣说之此等，若佛法之义等，他者之事已毕，若闻事已毕而从其处去亦可，然于路途中闻，若不返回，且过夜而曙光出现，则律仪坏也。为佛法之义故，七夜之咒
English
It does not enter. Even if one has not entered the discipline, if one does not abandon the dwelling, then one dwells. If one has not consecrated with the mantra for entering the discipline, and even if one has not entered the discipline, but the discipline remains in one place for three months, and one has not departed and has not spent the night, then it is similar to having entered the discipline, and one will also obtain ten qualities, which will be explained below. Entering the discipline in the sky does not occur. If someone with magical powers enters the discipline in the sky and remains for three months, it does not become entering the discipline. If it is not a boat, unless one separates from it, or relies on the ground, or is bound, or relies on the ground, if one does not know that relying on it will cause obstacles. Entering the discipline inside a boat also does not become entering the discipline. If one relies on a boat and is not carried away by the water, or if a rope is tied to a tree and one is not carried away, or if the rope is untied during the day and pulled in various directions, and then the rope is tied again before dawn the next morning, even if one has entered the discipline, the discipline will not be broken. Breaking occurs if one dwells in a heretical view, takes refuge in non-Buddhist teachings, and dawn breaks. If a monk's mind dwells in confusion or holds wrong views, even though the body remains in the discipline of a monk, if the mind believes in wrong views and enters the realm of other heretics, and spends the night there with them, then if dawn breaks, the discipline is broken. Doubt does not cause it. Entering the discipline, if one doubts whether one has entered the discipline or not, the discipline is not broken, but one does not become one who has entered the discipline. Dedication to the other six extremes is not sufficient. If one has consecrated with the mantra of the seven nights of discipline and is able to go, then on the sixth night, before departing from the discipline, if one consecrates with the mantra of the seventh night, and departs for the sake of the Dharma or a life-threatening situation, then if dawn breaks on one night, the discipline is broken. Breaking occurs if, after entering the discipline, one does not return from it or remain there without necessity. Afterwards, if one goes for the sake of the Dharma, etc., if one has consecrated with the mantra of the seven nights, then one has the authority to go, and these words that are spoken by name, if the affairs of others, such as the Dharma, are completed, even if one goes from that place after hearing that the affairs are completed, it is acceptable, but if one hears it on the road and does not return, and dawn breaks after spending the night, then the discipline is broken. For the sake of the Dharma, the mantra of the seventh night.
Tibetan
་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་སོང་བ་ལས་སྔར་ཟིན་ན་ཞག་བདུན་མ་ལོན་གྱི་བར་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་འདུག་པ་ནི་ཚུལ་ཞིག་པའོ། །དེའི་མཐའ་ནི་ཞག་བདུན་ཚུན་ཆད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འགྲོར་དབང་ངོ་ཞེས་གོང་དུ་མིང་གིས་སྨོས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ན་རུང་གི་དེ་ལས་ཞག་མང་བའམ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ཀྱང་མི་ཕན་ཏེ་ཚུལ་ཞིག་པའོ། །གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་མཐའོ། །གུད་དུ་འགྲོ་བར་དགེ་འདུན་ལས་གནང་བ་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ན་ཞག་བཞི་བཅུར་འགྲོར་གནང་སྟེ་དེ་ནི་མ་གཏོགས་པར་ཞག་བདུན་འདས་ཏེ་བརྒྱད་ཀྱི་སྐྱ་རེངས་བྱུང་ན་ཚུལ་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ནུབ་བཞི་བཅུའོ། །ངོ་མཚར་གྱི་རྐྱེན་ཅིག་བྱུང་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་ཞག་བཞི་བཅུའི་བར་དུ་འགྲོར་དབང་བར་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱིན་ནས་ཕྱི་མ་གནས་པའི་ཚེ་ཞག་མང་པོ་ཡང་ཚུལ་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྦྱིན་རྐྱེན་བྱུང་ཏེ་ཞག་བཞི་བཅུར་འགྲོར་གནང་བ་རིགས་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། །མ་བྱིན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་ཕྱི་ལོགས་སུ་མི་གནས་སྡེ་ལྔ་ཆར་ཡང་འདི་བཞིན་ནོ། །ཞག་བཞི་བཅུར་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་སྟེ་ སོང་ལས་ཞག་བཞི་བཅུ་འདས་ཀྱང་རུང་དོན་ནི་སྔར་གྲུབ་ཀྱི་ཞག་བཞི་བཅུ་མ་ལོན་གྱི་བར་དུ་མི་འགྲོ་ཞེས་འཁྱམ་ཞིང་འདུག་བ་ནི་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཕོ་མོ་དང་དགེ་སྦྱོང་ཕོ་མོ་དགེ་སློབ་མ་ལྔ་ཆར་ཀྱང་ཞག་བཞི་བཅུར་འགྲོ་བ་ཆོ་ག་མཚུངས་སོ། །འདི་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེའོ། །ཞག་བཞི་བཅུའི་སྔགས་མནོད་པ་ཡང་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་གནས་ཉིད་ནས་ནོད་ཀྱི། གནས་གཞན་ནས་ནོད་ན་སྔགས་བྱས་པར་མི་ཆུད་དོ། །དགེ་སློང་གི་མདུན་དུའོ། །ཞག་བཞི་བཅུའི་སྔགས་མནོད་པ་ནི་བདག་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་གྱི་དགེ་སློང་གཅིག་ལས་མནོད་དོ། །དགེ་སྦྱོང་དགེ་སློང་ལས་མནོད་དོ། །མ་དོགས་ཤིག་མ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། མིང་གིས་སྨོས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཞག་བདུན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་སོང་ཡང་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞིག་པར་འགྱུར་བ་མ་དོགས་ཤིག །མུར་འདུག་ཏུ་ལྟ་བ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མུར་འདུག་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བཤད་པ་ན་མུར་འདུག་གི་ཆོས་འདོར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་གྱི་ཚོད་ན་ཚུལ་གྱི་ཚེ་སྔགས་བཏབ་སྟེ་སོང་ཡང་ཉེས་མེད། གཉེན་ལ་བྱ་བ་དང༌། གཉེན་ལ་ཆོས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་ན་བའི་ཕྱིར་དང་སེམས་དགའ་བའི་ཕྱིར་ངོ་ཕྲད་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཆུད་པ་དང༌
Chinese
如果用（某种方式）禁制后离开，（规定）如果之前已经确定，未满七天就不能离开，如果这样说并且这样做，就是戒律破损。它的期限是七天之内。为了佛法的目的可以离开，上面已经提到名字的那些人，如果用七天的咒语禁制也可以，但是超过七天或者即使禁制也没有用，因为戒律会破损。没有得到允许是期限。为了单独离开，从僧团获得允许，如果是为了佛法的目的，允许离开四十天，除此之外，如果超过七天，第八天的黎明出现，戒律就会破损。另外是四十天。如果发生奇特的因缘，僧团可以给予允许，允许离开最多四十天。这样给予允许后，如果之后继续居住，即使时间很长，戒律也不会破损。如果出现给予允许的因缘，认为可以允许离开四十天，僧团就给予允许。如果不给予，就是犯了罪。除此之外，不住在外面的五种人也和这相同。僧团允许离开四十天， 即使离开后超过四十天也可以，意思是之前已经确定，未满四十天就不能离开，如果游荡并且这样做，就会破损。比丘比丘尼和沙弥沙弥尼，沙弥尼五种人，离开四十天的仪轨相同。这在结界内出生。接受四十天的咒语，也要从进入戒律的地点接受。如果从其他地点接受，就不算做了咒语。在比丘面前。接受四十天的咒语，不是独自一人，而是从一位比丘那里接受。沙弥从比丘那里接受。不要怀疑，不是没有用，不是的。上面提到名字的这些人，即使被七天的咒语禁制后离开，也不会破损，不要怀疑会破损。为了区分长期居住的观察，以及对长期居住者宣讲佛法时，如果长期居住者放弃自己的法，转向佛法，仅仅是这种程度，在戒律的时候，即使施加咒语后离开也没有罪过。为了亲戚的事情，为了给亲戚说法，为了生病，为了心情愉快去见面，以及（其他情况）。
English
If one leaves after being restrained (in some way), (it is stipulated that) if it was determined beforehand, one cannot leave before seven days have passed. If one says this and acts accordingly, the precept is broken. Its limit is within seven days. It is permissible to leave for the sake of the Dharma. Those whose names have been mentioned above, it is permissible to restrain them with a seven-day mantra, but if it is more than seven days or even if restrained, it is useless, because the precept will be broken. Not having permission is the limit. To leave alone, having obtained permission from the Sangha, if it is for the sake of the Dharma, permission is granted to leave for forty days. Apart from that, if seven days have passed and the dawn of the eighth day appears, the precept will be broken. Furthermore, it is forty days. If a strange circumstance occurs, the Sangha can grant permission, allowing one to leave for up to forty days. Having given permission in this way, if one continues to reside afterwards, even if it is for a long time, the precept will not be broken. If a circumstance arises for giving permission, and it is thought permissible to allow one to leave for forty days, the Sangha should grant permission. If it is not granted, it is a transgression. Apart from that, the five types of people who do not reside outside are also the same as this. The Sangha grants permission to leave for forty days, Even if forty days have passed after leaving, it is permissible, meaning that it was determined beforehand that one cannot leave before forty days have passed. If one wanders and acts accordingly, it will be broken. Bhikshus, Bhikshunis, Shramaneras, Shramaneris, and Shikshamanas, all five types of people, the procedure for leaving for forty days is the same. This is born within the boundary. Receiving the forty-day mantra, one must also receive it from the place where one has entered the precept. If one receives it from another place, it is not considered to have been done. In front of a Bhikshu. Receiving the forty-day mantra is not done alone, but received from one Bhikshu. A Shramanera receives it from a Bhikshu. Do not doubt, it is not useless, it is not. Those whose names have been mentioned above, even if they leave after being restrained by a seven-day mantra, it will not be broken, do not doubt that it will be broken. In order to distinguish the observation of long-term residence, and when explaining the Dharma of the Buddha to a long-term resident, if the long-term resident abandons his own Dharma and turns towards the Dharma of the Buddha, merely to that extent, at the time of the precept, even if one leaves after applying a mantra, there is no fault. For the affairs of relatives, for explaining the Dharma to relatives, for illness, for going to meet for the sake of happiness, and (other situations).