Tibetan
་ཁ་དོན་དུ་ཀློག་པ་ནི་ཚིག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཁྲུལ་བར་ཀློག་ནུས་པ་གཅིག་གིས་བཀླག་གོ །དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་སོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་ཁ་དོན་ཀློག་པ་བསྐོས་པ་ནི་ལས་བྱེད་པ་དགེ་སློང་གིས་གནས་བརྟན་གྲལ་མཐོན་པོ་ན་འདུག་པ་མེ་ཏོག་བྲིམས་ཏེ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །མི་ནུས་ན་གཉིས་པོས་ཀྱང་ངོ༌། །གྲལ་ཐོག་མ་པས་ཁ་ཏོན་ཀློག་མི་ནུས་ན་དེའི་འོག་ནས་འདུག་པ་ལ་མེ་ཏོག་བྱིན་ཏེ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །གསུམ་པོས་ཀྱང་ངོ༌། །དེས་ཀྱང་མ་ནུས་ན་གཉིས་ཀྱི་འོག་ནས་དགེ་སློང་སུ་འདུག་པ་ལ་མེ་ཏོག་བྱིན་ཏེ་ཀློག་ཏུ་གཞུག་གོ །དེས་ཀྱང་ན་རེ་མོར་རོ། །དེས་ཀྱང་མ་ནུས་ན་དེ་གསུམ་ཁ་ངོན་ཅི་ཤེས་པ་ལས་གཅིག་གི་མཇུག་གཅིག་གིས་མཐུད་དེ་ཁ་དོན་ཟེར་དུ་གཞུག་གོ །མི་ནུས་ན་གཞན་ལ་བསྐོ། །དེ་གསུམ་གཅིག་གིས་གཅིག་མཐུད་དེ་བྱར་ཡང་མི་ནུས་ན་འོག་ན་ཁ་ཐོན་ཤེས་པ་སུ་ཡོད་པ་ལ་མེ་ཏོག་བྱིན་ཏེ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །མི་བཏུབ་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སོ། །ཁ་ཐོན་ཤེས་པ་དེ་བྱེད་དུ་མི་བཏུབ་ན་དགེ་འདུན་ཀུན་གྱིས་བསྐོས་ཏེ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །བརྟག་པ་ཡང་ངོ༌། །སོ་སོར་ཐར་པ་ཁ་ཐོན་ཤེས་ཤིང་ཚིག་མི་འཁྲུལ་བར་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་རྟག་ཏུ་དེ་སོ་སོར་ཐར་པ་ཁ་ཐོན་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །ལུས་ན་ལྷག་མ་གཞན་གྱིས་སོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་མི་གཅིག་གིས་ཁ་ཐོན་མཇུག་ཏུ་མ་ཕྱིན་ཏེ་ལྷག་མ་ལུས་ན་སུ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་བརྗེས་ཏེ་འཕྲོ་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱའོ། །དུམ་བུ་དུམ་བུར་བཟུང་སྟེ་ནམ་འབྱོར་གྱི་བར་དུའོ། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་གཅིག་གིས་མཐུད་དེ་མ་ནུས་ན་མི་དུ་མས་གཅིག་གི་མཇུག་གཅིག་གིས་མཐུད་དེ་མཇུག་ཏུ་ཕྱིན་ཕྱིན་དུ་ བྱའོ། །མི་རིགས་པ་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་མཛེས་པར་འདོད་དེ་གྲོང་དང་མི་ཉེ་བར་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་པའོ། །འཇིགས་ས་ཞིག་ཏུ་མེ་ཏོག་དང་གཟིང་མ་བཟང་པོའི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བྱུང་སྟེ་དེར་གསོ་སྦྱོང་བྱས་ན་ཉེས་བྱས། མི་འདུག་པར་འགྲོགས་ཏེ་དོང་བ་ན་ཡང་བྱ། ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་གསོ་སྦྱོང་བྱར་ལམ་གྲོགས་དང་བྲལ་ན་འགྲོ་ཞིང་ལམ་གྲོགས་ཁྱིམ་པ་དང་འགྲོགས་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ཐར་པ་བཀླག་གོ །སྒྲ་མི་འདོད་ན་མདོས་སོ། །ལྟག་མ་ལྟར་ཀླག་ཏུ་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྲོགས་གཤེན་སྒྲ་བསྐྱུངས་ཏེ་མདོ་ཙམ་བཀླག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང་ན་བསྔོ། །ལྟག་མ་ལྟར་ཤུབ་བུར་བཀླག་ཏུ་ལམ་གྲོགས་གཤེ་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་པ་གྲོགས་ལ་དབང་བཙུགས་ཏེ་བརྟགས་ལ་གཞག །ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པ་ནི་དད་པ་ལ་གཙོ་བོ་སྟེ་དགའ་བར་འགྱུར་ན་བསྙད། དགེ་བསྙེན་ཁྲིམས་ཐོས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ནུར་ཞིང་མི་འགྱུར་བ་དང་མི་དགའ་བར་མི་འགྱུར་བ་དགེ་འདུན་གྱི་རག་ལུས་ཤིང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་དགེ་བསྙེན་དད་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་ན་གསོ་སྦྱོང་གི་ཆོ་ག་དང་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །འདུག་ན་གསོ་སྦྱོང་བྱ། ཁྱིམ་པ་ཞིག་གསོ་སྦྱོང་གི་ཆོ་ག་ལ་ལྟ་འདོད་དེ་མི་བལྟར་མི་རུང་ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདུག་ན་དྲུང་ན་འདུག་བཞིན་དུ་གསོ་སྦྱོང་བྱས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །རིང་བ་ཞིག་ན་ཁྱིམ་པ་འདུག་ཀྱང་བཤད་དེ། བདག་ན་ཚབས་ཆེ་སྟེ་ཤི་ལ་ཐུག་པ་དང་མི་རྒོད་ལ་སོགས་པས་གསད་པར་བཤམས་ཏེ་འཆི་བར་འགྱུར་ཞིང་དགེ་སློང་གྲོགས་ལ་མཐོལ་དུ་མི་སླེབས་ན་ཁྱིམ་པ་ལ་བདག་གི་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་པ་ཚངས་སུ་བྱ། དེ་ལ་ཆོ་ག་བསྙད། མི་རྒོད་ལ་སོགས་པ་མི་སྲུན་པ་ཞིག་གིས་ཁྲིམས་ལ་མ་བསྟན་ན་གསད་དོ་རྡེག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཁྲིམས་བསྟན་ཀྱང་ཉེས་མེད། རྒྱལ་པོ་ལ་ཡང་བསྙད། རྒྱལ་པོ་ཁྲིམས་འདྲི་ན་བསྟན་ཀྱང་ཉེས་མེད། མཐའ་ལ་ཕན་ཆད་མི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་སོ་སོར་ཐར་པའི་གཞི་བཀླགས་ཟིན་ཏེ་རྐྱེན་ཅིག་བྱུང་སྟེ་རྐེད་ཆད་དུ་བཞག་སྟེ་མན་ཆད་མཇུག་ཏུ་ཕྱིན་པར་མ་བཀླག་ཀྱང་གསོ་སྦྱོང་དུ་ཆུད་དོ། །བཤད་པ་དང་དེ་ཙམ་པ་དང་དུས་དང་ཆད་པ་བདག་དེ་བཞིན་དུ་མ་བླངས་ན་འདིར་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །རྣ་ལམ་ནས་འདས་ན་སོང་བའོ། །ལྟག་ནས་སྔ་མ་གསོ་སྦྱོང་ ཟིན་ཏེ་གྱེས་པ་ལས་ཕྱི་མས་མཇུག་སླེབས་ན་སླར་འདུས་ཤིང་དེས་བྱུང་བའི་ཚད་ནི་ཕྱི་མ་འོངས་ནས་སྔ་མ་གཞན་ནི་གྱེས་ཀྱི་དགེ་སློང་གཞན་ཅིག་འགའ་ཞིག་གཏམ་ཐ་མལ་པར་སྨྲས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ཚུན་ཆད་ཅིག་ན་འདུག་སྟེ་སླེབས་ན་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་པའི་ས་ཉིད་ལས་འཕགས་ཏེ་གྱེས་ཀྱང་སླར་འདུ་དགོས་སོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཆུད་བའོ། །གསོ་སྦྱོང་གི་ཆོ་ག་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་དངོས་པོའོ། །གསོ་སྦྱོང་གི་དངོས་པོ་རྫོགས་སོ། །གསོ་སྦྱོང་གི་བཤད་པའི་དངོས་པོ་རྫོགས་སོ།། །།དབྱར་ཚུལ་དུ་འཇུག །དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ནས་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉའི་བར་དུ་ཡང་རུང༌། དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉ་ནས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉའི་བར་དུ་ཡང་རུང༌། སྔ་ཕྱི་གང་ཡང་རུང་ལ་ངལ་བསོ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་དུ་འཇུག་གོ །ཟླ་བ་གསུམ་དབྱར་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བསྲུང་ངོ༌། །ཚེས་ཞག་གཅིག་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་ཚུལ་དུ་འཇུག་སྟེ་དེ་ནི་ཚུལ་སྔ་མའོ། །དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་དེ་མ་ཐག་པ། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཚེས་བཅུ་དྲུ
Chinese
就读诵而言，要由一个能毫不错乱地读诵字句的人来读。由僧团的住持来做。指定读诵别解脱经文时，由负责的僧人向坐在高位上的住持献花，请他来做。如果不能，就由第二个人来做。如果第一位不能读诵经文，就向坐在他下面的人献花，请他来做。如果第三个人也不能，就向第二位下面的僧人献花，请他读诵。如果他也不行，那就轮到他了。如果他们三个都不知道怎么读，就让他们一个接一个地把经文念出来。如果不能，就指定其他人。如果这三个人也不能一个接一个地念，就向下面懂得读诵的人献花，请他来做。如果不行，就由僧团来做。如果懂得读诵的人不能做，就由整个僧团指定来做。审查也是如此。如果有一个懂得别解脱经文，并且精通字句而不出错的人，就总是让他读诵别解脱经文。如果他生病了，就由其他人来做剩下的部分。如果一个人没有读完别解脱经文，还剩下一些，就换一个懂得的人，从剩下的部分开始读。分段读诵，直到完成为止。如果像背诵一样，一个人不能接下去，就由几个人一个接一个地接下去，直到读完为止。 不适合的地方是指想要在有危险的地方美化，在远离村庄的地方进行布萨。如果在危险的地方，为了鲜花和好的坐垫，从寺庙出来在那里进行布萨，就是犯了错误。即使不坐在一起，也可以一起去。如果走在路上要进行布萨，如果和路上的同伴分开了，就走着，和路上的同伴——在家居士——一起读诵别解脱经。如果不想发出声音，就念诵经文。如果像背诵一样，因为害怕读诵，就减少路上的同伴的声音，只读诵经文。即使那样也不行，那就回向。如果像背诵一样，小声读诵，路上的同伴责骂，有什么过错，就对同伴行使权力，进行审查。没有什么是不能得到的，信仰是主要的，要高兴。
English
As for reading aloud, it should be done by someone who can read the words and sentences without making any mistakes. It should be done by the abbot of the Sangha. When appointing someone to read the Pratimoksha Sutra, the responsible monk should offer flowers to the abbot sitting in the high seat and ask him to do it. If he cannot, then the second person should do it. If the first person cannot read the scriptures, then offer flowers to the person sitting below him and ask him to do it. If the third person cannot either, then offer flowers to the monk sitting below the second person and ask him to read. If he cannot either, then it is his turn. If none of the three of them know how to read, then let them recite the scriptures one after another. If they cannot, then appoint someone else. If these three people cannot recite one after another, then offer flowers to the person below who knows how to read and ask him to do it. If it is not possible, then the Sangha should do it. If the person who knows how to read cannot do it, then the entire Sangha should appoint someone to do it. Examination is also the same. If there is someone who knows the Pratimoksha Sutra and is proficient in the words and sentences without making mistakes, then always let him read the Pratimoksha Sutra. If he is sick, then let others do the remaining part. If one person has not finished reading the Pratimoksha Sutra and there is still some left, then replace him with someone who knows how to read, starting from the remaining part. Read in sections until it is finished. If, like reciting, one person cannot continue, then several people should continue one after another until it is finished. Unsuitable places refer to wanting to beautify dangerous places and performing Uposatha in places far from villages. If in a dangerous place, for the sake of flowers and good cushions, one comes out of the monastery and performs Uposatha there, it is a fault. Even if they do not sit together, they can go together. If one is on the road and wants to perform Uposatha, if one is separated from one's road companions, one should walk and recite the Pratimoksha Sutra together with one's road companions—laypeople. If one does not want to make a sound, one should recite the scriptures. If, like reciting, one is afraid to read aloud, one should reduce the sound of one's road companions and only read the scriptures. Even if that is not possible, then dedicate it. If, like reciting, one reads in a low voice and one's road companions scold, whatever fault there is, one should exercise authority over one's companions and conduct an examination. There is nothing that cannot be obtained, faith is the main thing, and one should be happy.
Chinese
如果责难，是因为居士听闻戒律后，不退转、不变异、不生厌，依赖僧众并接受教诲的虔诚居士，即使向其宣讲布萨的仪轨和戒律等，也没有过失。如果安住，就做布萨。如果某个在家众想要观看布萨的仪轨，说不让看是不行的，如果这样说而安住，在旁边安住的同时做布萨也没有过失。如果时间很久，即使在家众安住也可以说。如果自身病情严重，濒临死亡，或者被野人等准备杀害而将要死亡，又无法向僧侣朋友坦白，就让在家众清净自己的罪过。对此可以责难仪轨。如果野人等不驯服的人说，如果不教戒律就要杀害或殴打，即使教戒律也没有过失。对国王也可以责难。如果国王询问戒律，即使告知也没有过失。最后，不是说以后不再出生，而是已经读完别解脱戒的根本，发生了意外，腰部被砍断，从那以后没有读完结尾，也算作布萨。如果不如实接受所说、那么多、时间和中断，那么这里就不是佛法。如果从耳边消失，就是过去了。从后面，先前已经完成布萨而离开，之后的人到达结尾，就重新聚集，由此产生的限度是，后来者到来，先前的人离开，其他比丘，如果有人听到说了些闲话的声音，直到那时为止安住，如果到达，就从做布萨的地方离开，即使离开也必须重新聚集。包括在分别等之中。布萨的仪轨是从律藏分别中产生的事物。布萨的事物圆满了。布萨的讲述的事物圆满了。 进入雨安居。从夏季月中到秋季月中之间也可以。从夏季末月到秋季末月之间也可以。无论早晚都可以为了休息而进入雨安居。三个月是进入雨安居的三个月期间需要守护。一个月的第一天进入夏季月中，那是最初的安居。紧接着夏季月中。夏季月中的十六
English
If there is blame, it is because a layperson who has heard the precepts, does not regress, does not change, does not become disgusted, relies on the Sangha and accepts teachings, even if the Uposatha ritual and precepts are taught to them, there is no fault. If staying, then do the Uposatha. If a householder wants to see the Uposatha ritual, saying that it is not allowed is not right, if they say this and stay, doing the Uposatha while staying nearby is also without fault. If it is a long time, even if a householder stays, it can be said. If one's own illness is serious, near death, or about to be killed by savages, and unable to confess to a monastic friend, then let the householder purify their own faults. The ritual can be blamed for this. If unruly people such as savages say that if the precepts are not taught, they will kill or beat, even if the precepts are taught, there is no fault. One can also blame the king. If the king asks about the precepts, even if told, there is no fault. Finally, it is not that one will not be born again in the future, but after having read the basis of the Pratimoksha, an accident occurs, the waist is cut off, and from then on the end is not read, it is still counted as Uposatha. If what is said, that much, the time, and the interruption are not accepted as they are, then this is not Dharma. If it disappears from the ear, it is gone. From behind, the previous Uposatha has been completed and left, if the latter person reaches the end, they gather again, the limit produced by this is that when the latter arrives, the former leaves, other monks, if someone hears the sound of idle talk, up until that time they stay, if they arrive, they leave the place where the Uposatha is done, even if they leave, they must gather again. Included in the distinctions and so on. The Uposatha ritual is a thing that arises from the Vinaya-vibhanga. The thing of Uposatha is complete. The thing of the explanation of Uposatha is complete. Entering the summer retreat. From the middle summer month to the middle autumn month is also acceptable. From the last summer month to the last autumn month is also acceptable. Whether early or late, one enters the retreat for rest. Three months is the period of three months for entering the summer retreat that needs to be observed. On the first day of the month, one enters the middle summer month, that is the first retreat. Immediately following the middle summer month. The sixteenth of the middle summer month.