Tibetan
ས་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཉིས་སྤྲད་དེ་སྨྱན་བྱས་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་ནི་དགེ་སློང་ཕས་སྨྱན་བྱས་ཏེ་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །དགེ་སློང་ཕའི་སྨྱན་བཤད་པའི་སྟེང་དུ་འདི་རྣམས་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་ཏེ། དགེ་སློང་མ་གྲོགས་ལ་དགེ་སློང་མལ་བྱུང་ཞིང་སླར་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་ཅིང་འདོད་པ་ལྔ་སྤྱད་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་གྲོས་བཏབ་ན་སྦོམ་པོའོ། །སྟུ་འཚོང་མ་གཞན་འཇུག་ན་ཡང་ངོ༌། །བུད་མེད་ལ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་འཕྱོ་བའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་ཏེ་སླར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སཱུ་འཚོང་མ་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །རིན་གྱི་ཕྱིར་བཏང་ན་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཡོག་མོ་འམ་བྲན་མོ་ལ་སྟུ་གླ་བླང་བའི་ཕྱིར་བརྒྱན་ཏེ་རྒྱོར་བཏང་ནའང་སྦོམ་པོའོ། །དགེ་སློང་མའི་སྨྱན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའོ། །སྨྱན་གྱི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་རྫོགས་སོ།། །།རྩ་བ་མེད་པ་དང་བག་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་འཆད་དེ། རྩ་བ་མེད་པ་དང་བག་དགེ་སློང་མས་ཕས་ཕམ་པས་སྐུར་ཏམ་ཕས་ཕམ་པའི་ཆས་སྐུར་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་དང་བཤད་པ་ནི་དགེ་སློང་ཕའི་འདྲའོ། །ཕོར་ནི་མོ་དེར་ནི་ཕོའོ།། དགེ་སློང་ཕས་དགེ་སློང་པོ་ལ་སྐུར་ན་རྩ་བ་མེད་པས་དང་བག་གི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མས་ཀྱང་དགེ་སློང་མོ་གྲོགས་མོ་ལ་སྐུར་ན་བག་དང་རྩ་བ་མེད་པའི་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཕ་ལས་སྐུར་བའི་ཉེས་པའི་དམིགས་གུད་ནས་འཆད་དོ། །བག་དང་རྩ་བ་མེད་པའི་དགེ་ འདུན་གྱི་ལྷག་མ་རྫོགས་སོ།། །།ནོར་རྫས་ལེན་པའི་ལྷག་མ་ལ་འཆད་དེ། ཆུང་ཟད་བདག་གིར་བྱས་པ་ཡང་ངོ༌། །གཞན་ལས་ནོར་རྫས་བླངས་ཏེ་བདག་གིས་བྱས་པ་ལས་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་གཅིག་ཞེན་པས་སོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་དང་བཅས་པས་ཟང་ཟིང་བླངས་པ་ལས་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གཅིག་སྐྱེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པས་སྐྱེས་པ་ལས་བླངས་ཕ་ལས་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གཅིག །ཡན་ལག་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །ཞེན་པ་དང་མ་ཞེན་པ་ཡང་ངོ༌། །དགེ་སློང་མ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཡོད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡང་དགེ་སློང་མ་དེ་དང་མི་ཚངས་པར་སྤྱད་པར་འདོད་ཆགས་ཡོད་བཞིན་དུ་ནོར་རྫས་བླངས་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མ་དང་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀ་འདོད་ཆགས་མེད་པར་བླངས་པ་ནི་ཉེས་མེད་དོ། །མ་ཞེན་པ་ན་སྦོམ་པོའོ། དགེ་སློང་མ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མེད་ཀྱི་སྐྱེས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་ཡོད་པ་ལས་བླངས་ན་སྦོམ་པོའོ། །ཉེས་བྱས་པ་ནི་མ་ཞེན་པའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་འ
Chinese
如果男女双方互相介绍，促成此事，就会构成僧残罪，这就像比丘介绍男女一样会构成僧残罪。在比丘介绍的基础上，再加上这些补充：如果比丘尼与朋友商议，说某比丘尼还俗后又回家，享受五欲，那么就构成粗罪。介绍卖淫女也一样。如果给妇女穿戴装饰品等卖弄风情的物品，然后让她去卖淫，为了满足欲望，也构成粗罪。如果是为了报酬而送走，就不会构成不同的罪行。如果给女佣或女奴打扮，为了收取性交易的费用而送去，也构成粗罪。比丘尼的介绍属于僧团的僧残罪。介绍的僧残罪结束。 下面讲解关于无根和捏造罪的僧残罪。如果比丘尼用波罗夷罪名指控其他比丘，或者用波罗夷罪的特征来指控，就会构成僧残罪，其分支和解释与比丘的相同。男的对应女的，女的对应男的。如果比丘用无根罪名指控比丘，或者捏造罪名，就像这样，如果比丘尼也用无根罪名指控她的比丘尼朋友，或者捏造罪名，也会构成僧残罪。从比丘那里指控的罪行的目标将在其他地方解释。关于捏造和无根罪的僧团僧残罪结束。 下面讲解关于接受财物的僧残罪。即使是少量占为己有也是如此。如果从他人那里接受财物并占为己有，就会构成僧残罪，因为执着于一个分支。如果带着贪欲之心接受供养，就会构成僧残罪，因为产生了一个分支。如果带着贪欲从男人那里接受，就会构成僧残罪，因为是一个分支。如果具备这些分支，就会构成僧残罪。执着和不执着也是如此。如果比丘尼有贪欲，而男人也对比丘尼有非梵行的贪欲，在这种情况下接受财物，就会构成僧残罪。如果比丘尼和男人都没有贪欲而接受，就没有罪。如果不执着，就构成粗罪。如果比丘尼没有贪欲之心，而男人有贪欲之心，接受财物就会构成粗罪。犯下的罪是不执着。如果比丘尼对
English
If a man and a woman are introduced to each other, and this is mediated, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense, just as a monk introducing a man and a woman becomes a Saṃghāvaśeṣa offense. On top of the monk's introduction, these additions are made: If a nun discusses with a friend, saying that a certain nun has disrobed and returned home, enjoying the five desires, then it constitutes a sthūlātyaya offense. Introducing a prostitute is also the same. If a woman is dressed with ornaments and other flirtatious items, and then she is made to prostitute herself for the sake of desire, it also constitutes a sthūlātyaya offense. If she is sent away for a reward, it will not constitute a different offense. If a maidservant or a female slave is adorned and sent away for the purpose of receiving payment for sexual services, it also constitutes a sthūlātyaya offense. The nun's introduction is a Saṃghāvaśeṣa offense of the Saṃgha. The Saṃghāvaśeṣa offense of introduction is complete. Next, the Saṃghāvaśeṣa offenses of unfounded accusations and fabricated accusations will be explained. If a nun accuses another nun of a Pārājika offense, or accuses her with the characteristics of a Pārājika offense, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense, and its branches and explanations are the same as those of a monk. The male corresponds to the female, and the female corresponds to the male. If a monk accuses a monk of an unfounded offense, or fabricates an offense, just like that, if a nun also accuses her nun friend of an unfounded offense, or fabricates an offense, it also constitutes a Saṃghāvaśeṣa offense. The target of the offense accused from the monk will be explained elsewhere. The Saṃghāvaśeṣa offense of the Saṃgha concerning fabrication and unfounded accusations is complete. Next, the Saṃghāvaśeṣa offense of receiving material possessions will be explained. Even a small amount taken as one's own is also included. If one receives material possessions from another and takes them as one's own, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense, because of attachment to one branch. If one receives offerings with a mind of desire, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense, because one branch has arisen. If one receives from a man with desire, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense, because it is one branch. If one possesses these branches, it becomes a Saṃghāvaśeṣa offense. Attachment and non-attachment are also included. If a nun has desire, and a man also has desire for non-celibate conduct with that nun, receiving material possessions in this situation constitutes a Saṃghāvaśeṣa offense. If both the nun and the man receive without desire, there is no offense. If there is no attachment, it constitutes a sthūlātyaya offense. If the nun does not have a mind of desire, but the man has a mind of desire, receiving material possessions constitutes a sthūlātyaya offense. The offense committed is non-attachment. If the nun is
Tibetan
དོད་ཆགས་ཡོད་ན་སྐྱེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ལས་བླངས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཆུང་ཟད་འཛིན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ནོར་རྫས་བླངས་པའི་ལྷག་མ་རྫོགས་སོ།། །།ནོར་རྫས་ལེན་དུ་བཅུག་པའི་ལྷག་མ་ལ་འཆད་དེ། ཞེན་པ་ལ་མ་ཞེན་པས་ཆུང་ཟད་བདག་གིར་བྱས་ན་མ་ཉེས་སོ་ཞེས་དགེ་སློང་མ་ལ་བསྒོ་ནའོ། །དགེ་སློང་མ་གཅིག་གིས་དགེ་སློང་མ་གཅིག་ལ་སྐྱེས་པ་ལས་ནོར་རྫས་ལོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ན་ནོར་ལེན་པའི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ལེན་དུ་འཇུག་པའི་དགེ་སློང་མ་ལ་འདོད་ཆགས་མེད་ཀྱང་གཉིས་ཀ་ལྷག་མའོ། །སྐྱེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ལེན་པ་དང་ལེན་དུ་བཅུག་པ་གཉིས་ལ་འདོད་ཆགས་མེད་ཀྱང་གཉིས་ཀ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་མེད་ན་ནོར་ལེན་པའི་དགེ་སློང་མལ་འདོད་ཆགས་ཡོད་ཀྱང་དགེ་སྲོང་མ་གཉིས་ཀ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་ཆར་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མེད་ན་ཉེས་མེད་དོ། །ཆུང་ཟད་འཛིན་པར་འདོམས་པའོ། །ནོར་ལེན་དུ་བཅུག་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཡོད་པའི་ལྷག་མ་རྫོགས་སོ།། །།ནུབ་མོ་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་བའི་ལྷག་མ་ལ་འཆད་དེ། འོག་མ་བཞི་ནི་དགེ་སློང་མ་མེད་ནའོ། ། འོག་ནས་ནུབ་མོ་སྒོར་འགྲོ་བ་དང་ཉིན་པར་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཆུ་རྒལ་བ་དང་ཉིན་པར་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཞི་ནི་དགེ་སློང་མ་གྲོགས་མེད་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །སུམ་ཆ་མ་གཏོགས་སོ། །དགེ་སློང་མ་ཞིག་གྲོགས་སུ་ཁྲིད་དེ་ལྟག་ཏུ་སྨོས་པ་བཞི་ལས་གང་ཡང་རུང༌། །གྲོགས་སུ་ཁྲིད་ན་སུམ་ཆ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློབ་མའོ། །མདོ་ལྷག་མ་ལྟར་སུམ་ཆ་མ་ཚང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་དགེ་སློབ་མ་ངང་འགྲོགས་ཤིང་ཁྲིད་པ་ལས་འགྱུར་རོ། །སུམ་ཆ་ནི་དགེ་སྦྱོང་མའོ། །དག་སྦྱོང་མ་གྲོགས་སུ་ཁྲིད་པ་ནི་སུམ་གཉིས་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་མེད་པ་ནི་མི་འདོད་དེ་བྲལ་བའོ། །དགེ་སློང་མ་གྲོགས་སུ་ཁྲིད་དེ་འགྲོ་བ་ལས་གྲོགས་མོ་དེ་བྲོས་སམ་ཤི་འམ་ཁྱིམ་པར་བབས་སམ་རྐུན་པོས་ཁྱེར་ན་བདག་གཅིག་པུ་ལུས་པ་ནི་ཉེས་མེད་དོ། །བར་ཆད་དུ་འགྲོ་བའི་དབང་གིས་ཀྱང་ངོ༌། །གྲོགས་སུ་ཁྲིད་ཁྲིད་པའི་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་ཞང་བློན་ནམ་ཡུལ་དཔོན་ལྟ་བུས་རྩེ་བའི་རྐྱེན་ཅིག་ཡོད་དེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དང་སྲོག་ལ་དམའ་བ་ཙམ་གྱི་ཚོང་ན་གྲོགས་མོ་སླར་སོང་སྟེ་དགེ་སློང་མ་གཅིག་པུ་ལུས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ་ཐ་མའི་དུས་སུ་རྟོག་པ་ཚུན་ཆད་དུའོ།
Chinese
如果（女方）有贪欲，从（男方）没有贪欲那里拿取，是为堕罪。是小罪。以贪欲之心拿取财物的残余罪完毕。 讲述使人拿取财物的残余罪：如果劝告比丘尼，对于执着没有执着，稍微占为己有，则没有罪过。如果一个比丘尼对比丘尼说，从男子那里拿取财物，如果拿取财物的女子和男子都有贪欲，即使使人拿取的比丘尼没有贪欲，两者都是残余罪。如果男子有贪欲，拿取者和使人拿取者两者即使没有贪欲，两者都会变成粗罪。如果男子没有贪欲，即使拿取财物的比丘尼有贪欲，两个比丘尼都是堕罪。如果三者都没有贪欲之心，则没有罪过。是教导稍微占有。使人拿取财物，有贪欲的残余罪完毕。 讲述夜晚外出的残余罪：下面的四种情况，如果没有比丘尼（陪伴）的话。 下面，夜晚进城，白天赶路，渡河，白天在结界之外行走，这四种情况，如果没有比丘尼做伴，会变成残余罪。除了三分之一的情况。如果一个比丘尼带了同伴，无论后面提到的四种情况中的哪一种。如果带了同伴，因为不满三分之一，是堕罪。是沙弥尼。如同经中残余罪一样，不满三分之一而变成堕罪，是因为沙弥尼自愿同行并被带领。三分之一是沙弥尼。带领沙弥尼做同伴，因为不满三分之二，会变成粗罪。没有罪过的情况是不愿意而离开。比丘尼带领同伴行走，同伴逃跑了，或者死了，或者还俗了，或者被盗贼抢走了，只剩下自己一个人，则没有罪过。因为遇到阻碍而离开也是一样。带领做同伴的比丘尼，如果遇到像大臣或地方长官之类的人调戏的因缘，有妨碍梵行，或者有性命危险的交易，同伴返回，只剩下一个比丘尼，也没有罪过。如同结合一样，直到最后时刻的分别念为止。
English
If there is desire (on the woman's side), taking from (the man's side) without desire is a pārājika offense. It is a minor offense. The remaining pārājika offense of taking property with a mind of desire is complete. Explaining the remaining pārājika offense of causing someone to take property: If advising a bhikṣuṇī, if there is no attachment to clinging, slightly appropriating it as one's own, there is no offense. If one bhikṣuṇī says to another bhikṣuṇī, "Take property from a man," if both the woman taking the property and the man have desire, even if the bhikṣuṇī causing the taking has no desire, both are pārājika offenses. If the man has desire, even if the taker and the causer of the taking have no desire, both will become sthūlātyaya offenses. If the man has no desire, even if the bhikṣuṇī taking the property has desire, both bhikṣuṇīs are prāyaścittika offenses. If all three have no mind of desire, there is no offense. It is instructing to slightly appropriate. The remaining pārājika offense of causing someone to take property with desire is complete. Explaining the remaining pārājika offense of going out at night: The following four situations, if there is no bhikṣuṇī (companion). Below, going into town at night, traveling on the road during the day, crossing a river, and walking outside the boundary during the day, these four situations, if there is no bhikṣuṇī as a companion, will become pārājika offenses. Except for one-third of the case. If a bhikṣuṇī takes a companion, whatever of the four mentioned later. If a companion is taken, because it is less than one-third, it is a prāyaścittika offense. It is a śrāmaṇerikā. Like the pārājika offense in the sūtra, becoming a prāyaścittika offense because it is less than one-third is because the śrāmaṇerikā voluntarily accompanies and is led. One-third is a śrāmaṇerī. Taking a śrāmaṇerī as a companion, because it is less than two-thirds, will become a sthūlātyaya offense. The situation of no offense is being unwilling and leaving. If a bhikṣuṇī takes a companion to go, and that companion runs away, or dies, or disrobes, or is taken by thieves, and only oneself remains, there is no offense. It is the same because of going due to an obstacle. If the bhikṣuṇī who is taken as a companion has a cause of being teased by someone like a minister or a local official, there is an obstacle to brahmacarya, or a trade with a risk to life, and the companion returns, leaving only one bhikṣuṇī, there is no offense. Just like the combination, until the moment of the final thought.