Tibetan
བར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གཅིག །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་དག་པར་ཞི་བའོ། །དགེ་སློང་གཉིས་ཤིག་འཐབ་པ་ལས་དགེ་འདུན་གྱིས་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་སླར་འཐབ་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་འཐབ་ཏུ་བཅུག་པ་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གང་ཡང་རུང་སྟེ་དགེ་འདུན་གྱིས་ལས་བྱས་ཏེ་ཞི་བ་ལས་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གཉིས། དགེ་སློང་དག་གིས་གླེངས་པའོ། །དགེ་སློང་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལས་བདག་གིས་གླེངས་པ་ལས་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གསུམ། སྤྱོས་ནའོ། །མདོ་ལྟག་མའི་ལྟག་མ་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱིས་ཞི་པར་བྱས་པ་ལས་ཞི་བའི་མི་རིགས་ཀྱིས་ད་རུང་རྩོད་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་སྤྱོས་ཏེ་ཡན་ལག་འདི་བཞི་དང་ལྡན་ན་ལྟུང་བའོ། །འཁོད་པས་དགེ་འདུན་ ལས་བྱེད་པའི་ནང་ན་བདག་འདུག་ཏེ་རྒྱུས་ཤེས་པ་དང༌། ལས་བྱས་པ་དང་བདག་གིས་གསོལ་བ་དང་ཞུ་བའི་ལས་བྱེད་བྱེད་དེ་རྒྱུས་ཤེས་པ་དང༌། དད་པ་བྱིན་པ་ལ་རྩ་བའོ། །བདག་གིས་དད་པ་བྱིན་པ་དང་རྩིས་མགོ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པར་གང་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ལྟུང་བར་འགྱུར། ཉེས་བྱས་པ་ནི་འོངས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་ལས་བྱས་པ་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་ཕྱིས་འོངས་ཏེ་ལས་འདི་བྱས་པ་མ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས། ལྟ་བ་ལ་བརྗོད་པ་ཡང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གྲལ་ན་འདུག་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་བྱས་པ་ལ་མི་རུང་པ་སྐད་དུ་ཚིག་འཇོང་རྙོལ་དུ་སྨྲས་ནའང་ཉེས་བྱས། དེ་བཞིན་དུ་གླེང་བར་འདུ་ཤེས་ན་གླེང་བ་དག་ཀྱང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གཉིས་ཤིག་རྩོད་དེ་ལྟག་ཏུ་དགེ་འདུན་གྱིས་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས་ཞི་བར་བྱས་པའི་གླེང་དེ་ནི་མ་བསླང་གི་གླེང་གཞན་ཞིག་གིས་འཐབ་པར་འགྱུར་བའི་གཅུགས་ཤིག་ལས་གླེང་བསླང་སྟེ་རྩོད་དུ་བཅུག་པའང་ལྟུང༌། དགེ་འདུན་གྱིས་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ལྟ་བུ་གང་ཡང་རུང་བཞི་པའམ་ཆད་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་ཉིད་སྤྱོས་ཀྱང་རུང་གཞན་དུ་སྤྱོས་ཏེ་བསྣོར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་ངོ༌། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ལ་དེ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ན་ཕྱེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ཞིག་ཆད་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ཞག་བཅུ་ཙམ་བྱས་པ་ལ་དགེ་སློང་ཅིག་ན་རེ་ཆད་པ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆད་པའི་ལས་བྱས་པ་འདི་མ་ཡིན་གྱིས་གཞན་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ་ཞེས་སྤྱོས་པའི་ཚེ་ཉེས་བྱས། ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཀུན་དེ་དང་འདྲ། སྤྱོས་པའོ། །སྤྱོས་པའི་ལྟུང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །།བུད་མེད་ལ་ཆོས་འཆད་བའི་ལྟུང་བ་ལ་འཆད་དེ། ཆོས་འཆད་པའོ། །བུད་མེད་བརྡ་ཕྲད་པ་ལ་ཆོས་བཤད་པ་ལས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གཅིག །ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་རོ། །སྒོ་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བཤད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གཉིས། ལྷག་པར་ཤེས་ནའོ། །བདག་གི་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་སྨྲས་པར་ཤེས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གསུམ་དང་ལྡན་ན་ལྟུང་བའོ། །ལྔ་པོ་ཚིག་ལྔ་ལས་བརྩམས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་བཤད་པ་ལས་དྲུག་ཏུ་རྩོམ་པའི་ཚེ་ཉེས་བྱས། དྲུག་ཏུ་ སྨྲས་ན་ལྟུང༌། སྒོ་དྲུག་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ལས་ཚིག་བདུན་དུ་རྩོམ་པའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་ཚིག་བདུན་དུ་སྨྲས་ན་ལྟུང་བའོ། །མཁས་པས་མ་བྱས་པ་ནི་ལན་ཀུན་དྲིས་པ་དང༌། མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཤད་པ་ལས་བུད་མེད་མཁས་པས་འདི་ཡན་ལག་ཐབས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་དེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དྲིས་པ་ལས་ཡན་ལག་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ཀྱང་ཉེས་མེད་ཁ་དོན་དང་བུད་མེད་ཁ་དོན་འབུལ་བ་ལ་ཁ་དོན་མནོད་པ་དང་དབོག་བའི་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་སྨྲས་ཀྱང་ཉེས་མེད། ཀུན་དྲི་བ་དང༌། སྔོན་ཆད་ཆོས་བཤད་དེ་བུད་མེད་ཀྱིས་བརྗེད་པ་སླར་འདྲི་ན་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་སྨྲས་ཏེ་བསྟན་པའང་ཉེས་མེད། ཉེ་བར་གནས་པ་བྱིན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ཁྲིམས་པའང་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་སྨྲས་ཀྱང་ཉེས་མེད། ཀུན་དྲི་བ་དང་བྱིན་པའི་ཆགས་པའོ། །ཡོན་བདག་གི་དགེ་སློང་བཤོས་གསོལ་བའི་ཚེ་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་ཀྱང་ཉེས་མེད། གནས་སྤངས་ནས་སྔ་མའི་མ་ཡིན་ནོ། །བུད་མེད་ལ་ཆོས་འཆད་པ་ཚིག་བཞིའམ་ལྔ་ཙམ་མན་ཆད་སྨྲས་ཏེ་ས་སྤོས་ཤིང་བཤད་པ་ནི་ཉེས་མེད། ཚིག་གྲངས་ལས་འདས་པར་སྨྲས་ཏེ་ས་སྤོས་པ་ནི་ལྟུང་བར་འགྱུར། འཆད་པའོ། །འཆད་པའི་ལྟུང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་པའི་མདོ།། །།ཀློག་པའི་ལྟུང་བ་ལ་འཆད་དེ། རབ་ཏུ་མ་རྫོགས་པ་དང་མཉམ་པའམ། འབྲང་བར་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་སྟེ། སྨྲས་པ་ཆོས་སམ་ཡི་གེ་ནའོ། །དགེ་སློང་གཉིས་མགྲིན་པ་བསྒྲིལ་ཞིང་སྨྲས་པ་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་ཁྱིམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་གང་དང་ཡང་རུང་སྟེ་ཤ་ལོ་ཀ་གཅིག་ཡན་ཆད་མིད་པ་བསྒྲིལ་ཞིང་སྨྲ་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར། མི་འདོད་པར་འགྲུབ་པ་མ་གཏོགས་སོ། །ཁ་ཐོན་ཞུ་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པའི་རྗེས་བཞིན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་ཁྱིམ་པ་ཞིག་ལྕེ་བདེ་ཞིང་ཚིག་མྱུར་བས་བདག་སྨྲས་པའི་ཚིག་ནོན་ཏེ་བསྒྲིལ་ཞིང་སྨྲས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྨྲ་བར་མ་དད་ན་ཉེས་མེད། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཨུ་
Chinese
成为中间状态，这是一个分支。僧团的完全寂静。如果两个比丘争斗，僧团已经平息了争端，但一个比丘说这是另一个比丘再次争斗的原因，并允许他们争斗，无论是一百零一种情况中的哪一种，僧团已经采取行动平息争端，但却变得更糟，这是两个分支。比丘们在谈论。如果两个比丘为了佛法而争论，我说过了，这变成了三个分支。如果被责骂。就像《根本律经》的背面一样，僧团已经平息了争端，但平息争端的人说这是争斗的原因，并责骂僧团的行为，如果具备这四个分支，就会犯堕罪。因为已经安排好了，所以在僧团 进行事务时，我知道这件事，并且已经完成了事务，我正在做请求和申请的事务，我知道这件事，并且对给予信仰是根本。无论我做了什么，只要具备了给予信仰和这些计算，都会变成堕罪。犯下的罪过是未来的，对于僧团已经完成的事务，如果一个比丘后来到来，说这个事务做得不好，那就是犯了罪。说出观点也是如此。如果比丘坐在座位上，对于僧团已经完成的事务，用不合适的语言或粗俗的词语说话，也是犯了罪。同样，如果意识到正在谈论，那么谈论也是如此。如果两个比丘争斗，后来僧团平息了争端，但平息争端的谈论并没有停止，而是因为另一个谈论而导致争斗，从一个导致争斗的诱因中引发谈论，并允许他们争斗，这也是堕罪。无论僧团已经完成了一百零一种事务中的哪一种，无论是第四种还是被判刑，无论是责骂这件事本身，还是责骂其他事情并歪曲它，都是堕罪。如果对于已经成为业果的事情说那不是，那就是一半的罪过。如果僧团允许一个已经成为剩余物的比丘被判刑，大约十天后，一个比丘说，对于正在被判刑的人，你所做的判刑事务是不对的，允许其他人去做，当他责骂时，那就是犯了罪。所有一百零一种事务都与此类似。责骂。责骂的堕罪，也就是从《毗奈耶分别经》中出现的经。对于向妇女讲法的堕罪，正在讲述，也就是讲述佛法。巴
English
Becoming an intermediate state is one branch. The complete pacification of the Sangha. If two monks are fighting, and the Sangha has pacified the dispute, but one monk says that this is the reason for another monk to fight again, and allows them to fight, whichever of the one hundred and one cases it may be, the Sangha has taken action to pacify the dispute, but it becomes worse, these are two branches. The monks are talking. If two monks are arguing for the sake of the Dharma, I have spoken, and this becomes three branches. If scolded. Just like the back of the Root Sutra, the Sangha has pacified the dispute, but the one who pacified the dispute says that this is the reason for the fight, and scolds the actions of the Sangha, if these four branches are present, one commits a downfall. Because it has been arranged, when the Sangha is conducting affairs, I know about this matter, and the affairs have been completed, I am doing the affairs of requesting and applying, I know about this matter, and giving faith is fundamental. Whatever I have done, as long as I have the giving of faith and these calculations, it will become a downfall. The transgression committed is in the future, and for the affairs that the Sangha has completed, if a monk comes later and says that this affair was not done well, that is a transgression. Saying the view is also the same. If a monk is sitting in the assembly, and for the affairs that the Sangha has completed, he speaks in an inappropriate language or vulgar words, that is also a transgression. Similarly, if he realizes that he is talking, then talking is also the same. If two monks are fighting, and later the Sangha has pacified the dispute, but the talk of pacifying the dispute does not stop, but because of another talk, it leads to a fight, and from an inducement that leads to a fight, talk is provoked, and they are allowed to fight, this is also a downfall. Whichever of the one hundred and one affairs the Sangha has completed, whether it is the fourth or has been sentenced, whether it is scolding the matter itself, or scolding other things and distorting it, it is a downfall. If one says that something that has become a result of karma is not, then it is half a transgression. If the Sangha allows a monk who has become a remnant to be sentenced, after about ten days, a monk says, for the one who is being sentenced, the sentencing affair that you have done is not right, allowing others to do it, when he scolds, that is a transgression. All one hundred and one affairs are similar to this. Scolding. The downfall of scolding, that is, the Sutra that appears from within the Vinaya Vibhanga. For the downfall of teaching the Dharma to women, it is being taught, that is, teaching the Dharma. Ba
Chinese
对未受比丘戒者说法会犯堕罪，这是第一条。超过六个字也是如此。如果说的超过六个门，会犯堕罪，这是第二条。如果特别了解也是如此。如果知道自己说了超过五个或六个字，就会犯堕罪，具备这三个条件就会犯堕罪。这五个都是由五个字组成的。在讲述五蕴时，如果编成六个，就会犯轻罪。如果说了六个，就会犯堕罪。在说“六门无常”时，如果编成七个字，就会犯轻罪，如果说了七个字，就会犯堕罪。智者没有做的是，回答所有问题，以及像经文背面一样，在讲述蕴和处时，如果聪明的女人问“这属于哪种方便支”，如果因此详细解释各支，也没有罪过。在献上供品和女人供品时，如果承诺供品和给予的词语超过六个字，也没有罪过。回答所有问题，以及以前讲过法，但女人忘记了，再次提问时，如果说了超过六个字来解释，也没有罪过。给予近住戒，以及皈依三宝和制定戒律，即使说了超过六个字也没有罪过。回答所有问题和给予的执着。施主的僧人接受饮食供养时，即使说了超过六个字的偈颂也没有罪过。离开原位就不是之前的了。对比丘尼说法时，如果只说四五个字，然后换个地方再说，就没有罪过。如果说了超过字数限制的话，换个地方说就会犯堕罪。这是关于说法的。这是说法的堕罪，出自《毗奈耶分别》中的经文。 阅读的堕罪是关于讲解的。对于未完全圆满者，或者与圆满者相同，或者将要获得圆满者，所说的是法或文字。两个比丘喉咙沙哑地说，除非是沙弥或在家众之类的人，无论哪种情况，只要念诵一个颂歌以上，喉咙沙哑地说，就会犯堕罪。除非是不情愿造成的。在请求开示等方面，如果比丘说完之后，有沙弥或在家众口齿伶俐，语速很快，盖过比丘说的话，沙哑地说，但没有一起说的意思，就没有罪过。在舍卫城时，乌
English
Explaining the Dharma to someone who is not a fully ordained monk will result in a downfall, this is the first branch. It is also the same if it exceeds six words. If explaining exceeds six doors, it will result in a downfall, this is the second branch. It is also the same if one knows it particularly. If one knows that one has spoken more than five or six words, it will result in a downfall, possessing these three conditions will result in a downfall. These five are all composed of five words. When explaining the five aggregates, if composing it into six, it will be a minor offense. If speaking six, it will be a downfall. When saying "the six doors are impermanent", if composing it into seven words, it will be a minor offense, if speaking seven words, it will be a downfall. What the wise do not do is answering all questions, and like the back of a sutra, when explaining the aggregates and sense bases, if a wise woman asks "to which branch of skillful means does this belong", if therefore explaining the branches in detail, there is no fault. When offering offerings and women's offerings, if promising offerings and the words of giving exceed six words, there is no fault. Answering all questions, and previously having explained the Dharma, but the woman has forgotten, if asking again, if explaining by saying more than six words, there is also no fault. Giving the precepts of a lay follower, and taking refuge in the Three Jewels and establishing precepts, even if saying more than six words, there is no fault. Answering all questions and the attachment of giving. When the donor's monks receive food offerings, even if saying verses exceeding six words, there is no fault. Leaving the original place is not the same as before. When explaining the Dharma to nuns, if only saying four or five words, and then changing places to explain, there is no fault. If speaking exceeding the number of words, changing places to speak will result in a downfall. This is about explaining. This is the downfall of explaining, it comes from the sutra that appears in the Vinaya-vibhanga. The downfall of reading is about explaining. For those who are not completely perfect, or the same as the perfect, or those who are about to attain perfection, what is said is Dharma or letters. Two monks speaking with hoarse throats is an exception, such as a novice or a householder, in any of these situations, as long as reciting more than one verse, speaking with a hoarse throat, it will result in a downfall. Unless it is caused unwillingly. In requesting teachings and so on, if after a monk has spoken, a novice or a householder is eloquent and speaks quickly, covering the words spoken by the monk, speaking with a hoarse throat, but not intending to speak together, there is no fault. When in Shravasti, U