Tibetan
ཇམ་པའམ། ཚིག་འཇམ་པོས་ཉོན་མོངས་སྐྱོན་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་ནའང་ལྟུང༌། རྩུབ་པོ་གཤེ་བའི་ཚིག་ཏུ་དྲག་པོར་སྐྱོན་ནས་བོས་ནའང་ལྟུང༌། གང་ཅི་ལ་ཡང་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསམས་ཤིང་སྨྲ་ན། དགེ་སློང་གིས་ཕ་རོལ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ཞར་བའམ་མཛེ་ཅན་ལ་སོགས་པའམ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེའམ་སྦྲུལ་གདུག་དང་འདྲ་ཞེས་བྱས་པ་དང་རིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཕྱག་དར་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང༌། མིང་མ་ཡིན་པ་དང་མིང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ལས་བོས་ན་ལྟུང༌། མི་དགའ་བ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་སྐྱོན་ནས་བོས་ན་ཁྲོས་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བར་འགྱུར། གཞན་དགེ་སློང་དང་ཁྱིམ་པ་ལ་སྐྱོན་ལྟག་པའི་ལྟར་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས། རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་ན་ཉེས་བྱས་པའོ། །དགེ་སློང་ལ་རྒྱལ་རིགས་ལྟ་བུ་རིགས་བཙུན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནེང་གཙོང་གི་ཚུལ་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱི་ཤུ་ཏས་བཤད། ཁྱོད་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པ་བཙུན་པའི་ཚུལ་བོར་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐར་པར་ཞུགས་ཞེས་ སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱི་ཛ་ཡ་བར་མས་བཤད་སྐྱོན་ནས་འབོད་པའོ། །སྐྱོན་ནས་འབོད་པའི་ལྟུང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །།ཕྲ་མའི་ལྟུང་བ་ལ་འཆད་དེ། ཕྲ་མ་འདོད་པས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་སྨྲའོ་ཞེས་སྨྲ་ནའོ། །ཕ་རོལ་དགེ་སློང་གཉིས་འཐབ་པ་འམ་དབྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ཕན་ཚུན་དུ་ཚིག་བསྐྱལ་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་ཕྲ་མ་ཡིན་པ་དང་ཕ་རོལ་ལ་སྨྲས་པ་དང་ཡན་ལག་གཉིས་དགེ་སྦྱོང་དང་ཁྱིམ་པ་གཉིས་ལ་ཕྲ་མ་བྱས་ན་ཉེས་བྱས། འོན་ཏེ་མིང་ནས་ན་ཡང་ངོ༌། །དགེ་སྦྱོང་དང་ཁྱིམ་པའི་མིང་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དགེ་སློང་འདི་ཁྱོད་ལ་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡན་ལག་གསུམ། དེ་དགེ་སློང་ནའོ། །ཕ་རོལ་དུ་གནས་པའི་དགེ་སློང་དེ་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་ལ་སྨྲས་ཏེ་ཡན་ལག་འདི་བཞི་དང་ལྡན་ན་ལྟུང༌། ཚུལ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ལྡན་པར་བསམས་ཏེ་སྨྲས་ནའང་ལྟུང་གཞན་ལ་ན་ཉེས་བྱས་པའོ། །ཡན་ལག་འདི་བཞི་དང་མི་ལྡན་པར་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱི་ཛ་ཡ་བར་མས་བཤད། དགེ་སློང་འདི་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་མིང་ནས་མ་ཕྱུང་པར་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱི་ཤུ་ཏས་བཤད། ཕྲ་མའོ། །ཕྲ་མའི་ལྟུང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །།སྤྱོས་པ་ལ་འཆད་དེ། འྦྷིད། ཤེས་བཞིན་དུ་བྱས་ན་ལྟུང་
Chinese
或者，即使用柔和的语言说“有这样的烦恼过失”，也会犯堕罪。即使以粗暴的斥责语言严厉地指出过失并呼唤，也会犯堕罪。如果认为无论什么都不是神圣的而说，比丘对比丘说身体的缺陷，如瘸子或麻风病人等，或者说心里的缺陷，如火或毒蛇，或者说种姓的缺陷，如扫帚匠等，像这样说就会犯堕罪。如果用非名字或变成名字过失的来称呼，就会犯堕罪。即使没有产生不高兴。比丘对比丘僧团像剖腹产一样指出过失并呼唤，即使生气也可以，但会犯堕罪。对比丘或在家众像剖腹产一样说出过失，会犯轻罪。对国王种姓和婆罗门等，会犯轻罪。比丘对国王种姓等非高贵种姓的人，以傲慢的方式说“是这样”，会犯轻罪，这是比休达说的。你说国王种姓等放弃了高贵的行为，为什么进入了解脱？ 如果这样说，会犯轻罪，这是比扎亚瓦尔玛说的，这是指出过失并呼唤。指出过失并呼唤的堕罪，出自《律藏分别》中的经。关于离间语的堕罪进行解释：因为想要离间语，所以说“某某说了”，这样说就会犯堕罪。为了让两个比丘争斗或分裂，说“他对你这样说”，这样互相传递话语，就会犯堕罪，因为这是真实的离间语，并且对他人说了，这是两个支分。如果对沙弥和在家众进行离间语，会犯轻罪。即使只说名字也可以。如果不是沙弥和在家众的名字，而是说“这个比丘对你这样说”，就会犯堕罪，这是三个支分。那是对比丘说的。对住在远处的那个比丘，如果说了没有违犯戒律的比丘，具备这四个支分就会犯堕罪。如果认为不具备戒律的人具备戒律而说，也会犯堕罪，对其他人则犯轻罪。如果说不具备这四个支分，会犯轻罪，这是比扎亚瓦尔玛说的。如果说“这个比丘这样说”，而不说出名字，会犯轻罪，这是比休达说的。这是离间语。离间语的堕罪，出自《律藏分别》中的经。关于辱骂进行解释：如果明知故犯，就会犯堕罪。
English
Or, even if one says with gentle words, "There is such a fault of affliction," it constitutes an offense. Even if one harshly points out the fault and calls out with harsh scolding words, it constitutes an offense. If one thinks and speaks that nothing is sacred in any way, if a monk says to another about a physical defect, such as being lame or having leprosy, or about a mental defect, such as being like fire or a venomous snake, or about a defect of lineage, such as being a sweeper, saying, "It is like this," it constitutes an offense. If one calls out using a non-name or a name that becomes a fault, it constitutes an offense, even if displeasure does not arise. If a monk points out a fault to the monastic community like a cesarean section and calls out, even if they are angry, it constitutes an offense. If one speaks of faults like a cesarean section to other monks and laypeople, it is a minor offense. For those of royal lineage and Brahmins, etc., it is a minor offense. If a monk says to someone of non-noble lineage, such as a royal lineage, in an arrogant manner, "It is so," it is a minor offense, as stated by Bhishuta. If one says, "You of royal lineage, etc., have abandoned noble conduct, why have you entered liberation?" If one says this, it is a minor offense, as stated by Bhijayavarma, which is pointing out faults and calling out. The offense of pointing out faults and calling out comes from the Sutra in the Vinaya-vibhanga. Explanation of the offense of tale-bearing: Because one desires tale-bearing, if one says, "So-and-so said," saying this constitutes an offense. In order to make two monks fight or split, saying, "He said this to you," and thus conveying words back and forth, it constitutes an offense, because it is true tale-bearing and it was said to another, these are the two limbs. If one engages in tale-bearing to novices and laypeople, it is a minor offense. Even if one only says the name, it is acceptable. If it is not the name of a novice or layperson, but one says, "This monk said this to you," it constitutes an offense, these are the three limbs. That is said to a monk. If one speaks to that monk who is dwelling far away, who has not violated the precepts, possessing these four limbs constitutes an offense. If one thinks that someone who does not possess the precepts possesses them and speaks, it also constitutes an offense; to others, it is a minor offense. If one says that one does not possess these four limbs, it is a minor offense, as stated by Bhijayavarma. If one says, "This monk said this," without mentioning the name, it is a minor offense, as stated by Bhishuta. This is tale-bearing. The offense of tale-bearing comes from the Sutra in the Vinaya-vibhanga. Explanation of abuse: If one knowingly commits it, it constitutes an offense.