Tibetan
ལྟ་བུ་མཆོད་རྟེན་འདི་ལ་འབུལ་ལོ་ཞེས་བསྔོས་པ་ལས་རྐྱེན་ཅིག་འབྱུང་སྟེ་ཉེ་འཁོར་གྱི་མཆོད་རྟེན་གཞན་ལ་ཕུལ་ཀྱང་ཉེས་མེད། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་ལས་བབ་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་གཞན་ནོ། །མཆོད་རྟེན་འདི་བཞི་ལ་ཡོན་འབུལ་བར་བསྔོས་པ་ཞིག་ལས་མཆོད་རྟེན་གཞན་ལ་ཕུལ་ན་ཉེས་བྱས། མཆོད་རྟེན་བཞི་ནང་བསྣོར་ཏེ་ཕུལ་བ་ནི་ཉེས་མེད། བསྔོས་པའི་སྤོང་བའོ། །བསྔོས་པའི་སྤོང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །།འཇོག་བའི་སྤང་བ་ལ་འཆད་དེ། ཞག་བདུན་དུ་བསྔོས་པ་ལས་འདས་ན་དགེ་སློང་ལ་བསྒོ་ཤིག །སྨན་ཞག་བདུན་དུ་བཏགས་ཏེ་བཟའ་བའི་ཚེ་ཞག་རེ་རེ་ལོན་ཞིང་དགེ་སློང་གྲོགས་པོ་ལ་དབང་གཟུགས། མ་བཙུགས་ན་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པས་ཡན་ལག་གཅིག །བཟའ་བའི་ཕྱིར་བཅངས་ནའོ། །སྔགས་བཏབ་སྟེ་བདག་གིས་བཟའ་བའི་ཕྱིར་བཅངས་པ་དང་ཡན་ལག་གཉིས། འདིའོ། །དངོས་པོ་ཁ་ཟས་རྣམ་བཞི་གང་ཡང་རུང་ཡིན་པ་དང་ཡན་ལག་གསུམ། བརྒྱད་ཀྱི་སྐྱ་རེངས་བྱུང་ནའོ། །ཁ་ཟས་རྣམ་བཞི་དེ་ཞག་བརྒྱད་ཀྱི་སྐྱ་རེངས་བྱུང་བ་དང་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། ཡན་ལག་འདི་བཞི་དང་ལྡན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། ཞག་འདས་པའི་ཟས་མ་བརྟགས་པ་ཟོས་པ་བཞིན་དུ་འདིར་འདི་དག་ཀྱང་གདགས་སོ། །སྤགས་པའི་ཁ་ཟས་མ་བརྟགས་པ་ཟོས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྨན་ཞག་བདུན་པ་ཡང་ཞག་འདས་ན་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར། གང་དུ་འདིའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མར་དང་ཤིང་མར་དང་སྤྲང་རྩི་དང་ཁཎྜ་བརྟགས་པ་ལས། ཞག་བདུན་འདས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སྦྲང་རྩི་དང་ཁཎྜ་ནི་ཞག་འདས་ན་ སྤང་ངོ༌། །མར་དང་ཤིང་མར་གཉིས་ནི་རྐ་ལག་བསྐུ་བའི་ཕྱིར་བསྔོས་ཏེ་བཞག་ན་སྤང་མི་དགོས་ཏེ་ལྟུང་བ་མཐོལ་བས་ཚངས་སོ། །བརྟགས་པ་ནི་སྣའི་དང་བསྐུ་བ་བསྔོས་པའོ། །ཡོན་བདག་གཅིག་གིས་མར་དང་ཤིང་མར་ཞིག་ཅི་བདེར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་དགེ་སློང་ལ་ཡོན་དུ་ཕུལ་བ་ལས་སྣར་བླུགས་པ་དང་རྐང་ལག་བསྐུ་བའི་ཕྱིར་བརྟགས་ཏེ་བཞག་པ་ཞག་འདས་པའམ་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དེ། ཞག་བདུན་གྱི་སྤང་བའོ། །ཞག་བདུན་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །། སྤང་བ་རྫོགས་སོ། །འདི་ཡན་ཆད་སུམ་ཅུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བ་རྫོགས་སོ།། །།འདི་མན་ཆད་དགུ་བཅུ་ལྟུང་བ་ལ་འཆད་དེ། ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བྱ། ཆོས་མ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་
Chinese
例如，如果发愿说“供养这个佛塔”，但发生了一些情况，即使供养给附近的另一个佛塔也没有罪过。除了大菩提塔、法轮塔、神变塔和天降塔之外的其他佛塔。如果发愿供养这四座佛塔，但供养给其他佛塔则有罪过。在这四座佛塔内轮流供养则没有罪过。这是发愿的舍弃。发愿的舍弃，这是从《律藏分别》中出现的经文。 关于储存的舍弃进行解释：如果超过了七天发愿的时间，就应该告诉比丘。如果药物被指定为七天食用，那么每过一天，就应该让比丘朋友知道。如果没有指定，则有罪过，因为用七天的咒语加持，这是一个支分。为了食用而持有也是一样。念诵咒语后，为了自己食用而持有，这是两个支分。这是指任何食物四种中的任何一种，这是三个支分。如果第八天的曙光出现也是一样。这四种食物在第八天的曙光出现，这是四个支分。如果具备这四个支分，就会犯舍弃堕罪。就像吃了没有鉴别的过期食物一样，这里也应该这样理解。就像吃了没有鉴别的发霉食物会犯堕罪一样，七天的药物如果过期也会犯舍弃罪。在为此进行鉴别的地方，就没有堕罪。如果对酥油、树油、蜂蜜和石蜜进行了鉴别，超过七天就会犯舍弃堕罪，蜂蜜和石蜜如果过期就会舍弃。酥油和树油如果为了涂抹手脚而发愿放置，则不需要舍弃，因为忏悔堕罪就可以清净。鉴别是指为了鼻子的需要和涂抹而发愿。如果一个施主对比丘说：“请随意使用这些酥油和树油”，然后比丘为了滴入鼻子和涂抹手脚而进行鉴别并放置，即使过期或一起使用也没有罪过。这是七天的舍弃。七天的舍弃堕罪，这是从《律藏分别》中出现的经文。 舍弃完毕。到此为止，三十个舍弃堕罪完毕。 从这里开始，解释九十个单堕罪：关于佛法和佛的教法，对于不是佛法的
English
For example, if one vows, "I will offer this to this stupa," but something happens, it is not wrong to offer it to another stupa nearby. Except for the Great Bodhi Stupa, the Dharma Wheel Stupa, the Great Miraculous Stupa, and the Descent from Heaven Stupa, it is different for others. If one vows to make offerings to these four stupas, it is wrong to offer them to other stupas. It is not wrong to offer them in rotation among the four stupas. This is the abandonment of the vow. The abandonment of the vow is a sutra that appears in the Vinaya-vibhaṅga. Explanation of the abandonment of storage: If it exceeds the seven days of the vow, tell the bhikkhu. If the medicine is designated for seven days of consumption, then each day that passes, the bhikkhu friend should be informed. If it is not designated, then there is a fault, because it is blessed with a seven-day mantra, which is one limb. It is the same if it is held for consumption. After reciting the mantra, holding it for one's own consumption is two limbs. This refers to any of the four kinds of food, which is three limbs. It is the same if the dawn of the eighth day appears. The dawn of the eighth day appearing for these four kinds of food is four limbs. If these four limbs are complete, one will commit an abandonment offense. Just as eating undiscriminated expired food, these should also be understood here. Just as eating undiscriminated moldy food will lead to an offense, the seven-day medicine will also be abandoned if it expires. Where it is discriminated for this purpose, there is no offense. If ghee, tree oil, honey, and rock candy are discriminated, exceeding seven days will lead to an abandonment offense, and honey and rock candy will be abandoned if they expire. Ghee and tree oil, if vowed to be placed for rubbing hands and feet, do not need to be abandoned, because confessing the offense will purify it. Discrimination refers to vowing for the need of the nose and rubbing. If a donor says to a bhikkhu, "Please use these ghee and tree oil as you wish," and then the bhikkhu discriminates and places them for dripping into the nose and rubbing hands and feet, there is no fault even if they expire or are used together. This is the seven-day abandonment. The seven-day abandonment offense is a sutra that appears in the Vinaya-vibhaṅga. Abandonment is complete. Up to this point, the thirty abandonment offenses are complete. From here on, explain the ninety expiatory offenses: Regarding the Dharma and the Buddha's teachings, for what is not the Dharma of the Buddha
Tibetan
ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བྱ། ཤེས་ཀྱང་དགེ་འདུན་དང་མངོན་སུམ་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་ན་སྦོམ་པོའི་ཉེས་པའོ། །དགེ་སློང་གིས་ཆོས་ཡིན་པ་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་དབྱེན་གྱི་སྦོམ་པོར་འགྱུར། བརྫུན་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཕས་ཕམ་པའི་བརྫུན་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་བརྫུན་དང་སྦོམ་པོའི་བརྫུན་དང་བཏུང་བའི་བརྫུན་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བརྫུན་ཏེ། སྦོམ་པོའི་བརྫུན་ནི་མདོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནི་འོག་ནས་འཆད། གསོ་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་མི་ཁྱོད་འདི་ན་ཀུན་གཙང་ངམ་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ན་མི་གཙང་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་སྨྲ་བར་འདས་ན་ཉེས་བྱས་པའོ། །གསོ་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་སོ་སོར་ཐར་པ་ཀློག་པས་གུད་དུ་ལྟུང་པ་མེད་དམ་ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་དྲིས་ན་ལྷག་མ་མན་ཆད་ཉེས་བྱས་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལྟུང་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་མཐོལ་བར་བཅབས་ཏེ་སོ་སོར་ཐར་པ་བཀླགས་ན་ཉེས་བྱས། འདི་དག་ཀྱང་མདོ་གོང་མ་གཉིས་ལ་བྱ། ཕས་ཕམ་པའི་ཕས་ཕམ་པའི་བརྫུན་ལ་བྱ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ཤ་བ་དང་སྐུར་བའི་བརྫུན་ལ་བྱ། ལས་གཞན་པ་བརྫུན་གྱི་རྣམས་ནིའོ། །བརྫུན་གོང་མ་བཞི་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་བྱས་སོ་ཅོག་གང་ བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བར་འགྱུར། སྨྲ་བཞིན་ན་ཡང་འདུ་ཤེས་རྙེད་ན་ལྡང་ངོ༌། །བརྫུན་བྱ་བར་བསམས་ཏེ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཚིག་མགོ་བརྩམས་པ་ལས་རྐེད་བཅད་དུ་བོར་ཏེ་མ་སྨྲས་ཀྱང་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་ཀུན་འདི་ལ་གསེར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ། མནའ་མི་དོར། དགེ་སློང་གིས་མནའ་བོར་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཚིག་ནི་བདེན་གྱི་གཞན་སྨྲས་པ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས། བརྫུན་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བའོ། །བརྫུན་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །།སྐྱོན་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བ་ལ་འཆད་དེ། དགེ་སློང་ངོ༌། །དགེ་སློང་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དགེ་སློང་ལ་སྐྱོན་ནས་བོས་ན་ལྟུང་བ་སྟེ་ཡན་ལག་གཅིག །དེ་མ་ཐེག་པའི་ཡང་ངོ༌། །འོག་ནས་འབྱུང་བ་ཕྲ་མ་ཡང་དགེ་སློང་ལ་བྱས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་དང་སྐྱེ་བོས་སྨྲས་པ་ནི་མི་ལྟུང་ངོ༌། །སྐྱོན་ནས་སྐྱོན་ཀྱང་ཡིན་པ་དང་ཡན་ལག་གཉིས། འབོད་པར་འདོད་པ། སྐྱོན་ནས་ཀྱང་པོས་པ་དང་ཡན་ལག་གསུམ་སྟེ་འདི་གསུམ་དང་ལྡན་པར་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་ཤིང་བོས་ན་ལྟུང༌། འ
Chinese
对于非正法之事。即使知道，如果在僧团和公开场合说成非正法，则犯粗罪。比丘明知是正法和非正法，却在僧团中将非正法说成是正法，或将正法说成非正法，则构成僧残差别之粗罪。妄语有五种：断头妄语、僧残妄语、粗罪妄语、饮用妄语和恶作妄语。其中粗罪妄语就是此经本身。其他的将在后面阐述。在布萨时，如果三次询问“你是否清净”，即使知道自己不清净也不说，就犯恶作罪。在布萨时，如果诵戒时三次询问“是否没有堕罪”，明明有僧残以下、恶作以上的堕罪，却隐瞒不坦白，诵戒者犯恶作罪。这些也适用于前两部经。断头是指断头妄语。僧残是指僧残的诽谤和舍弃妄语。其他行为的妄语是。除了以上四种妄语之外，其他明知故犯的妄语，无论做了什么都会构成堕罪。即使正在说，如果意识到，就可以弥补。如果打算说妄语，对非真实的事物开始说“是”，但话说到一半就停止了，即使没说完也构成堕罪，例如说“这里有金子”。不放弃誓言。比丘放弃誓言，只有真实的话才可信，如果说其他的话，因为不被信任，所以犯恶作罪。这是说妄语的堕罪。说妄语的堕罪，出自《毗奈耶分别》。下面解释说人过失的堕罪。对象是比丘。不是对比丘以外的人，而是对比丘说出过失，就构成堕罪，这是一个支分。即使不能承受也是一样。下面要讲的离间语，如果针对比丘也会构成堕罪，如果是沙弥和在家众说的，则不构成堕罪。从过失出发，而且是真实的，这是两个支分。想要称呼。从过失出发进行称呼，这是三个支分。具备这三个支分，对比丘说并称呼，就构成堕罪。
English
This applies to things that are not Dharma. Even if one knows, if one declares something as not Dharma in the Sangha and in public, it is an offense of sthulatyaya. If a bhikshu knowingly says something that is not Dharma as Dharma or something that is Dharma as not Dharma within the Sangha, it becomes a sthulatyaya of Sanghavasesa difference. There are five types of falsehood: parajika falsehood, Sanghavasesa falsehood, sthulatyaya falsehood, drinking falsehood, and dushkrta falsehood. The sthulatyaya falsehood is this sutra itself. Others will be explained later. During the Uposatha, if one is asked three times, "Are you completely pure here?" and one is aware of being impure but does not speak, it is an offense of dushkrta. During the Uposatha, if one is asked three times while reciting the Pratimoksha, "Are there any offenses?" and one conceals and does not confess while having offenses from Sanghavasesa down to dushkrta, the reciter of the Pratimoksha commits a dushkrta. These also apply to the previous two sutras. Parajika refers to parajika falsehood. Sanghavasesa refers to the Sanghavasesa falsehood of slandering and renouncing. Other actions of falsehood are. Apart from the above four falsehoods, any other falsehood knowingly committed will constitute an offense. Even while speaking, if awareness arises, it can be remedied. If one intends to speak a falsehood and begins to say "yes" to something that is not real, but stops midway, it constitutes an offense even if not completed, such as saying "There is gold here." Do not abandon vows. A bhikshu abandoning vows, only true words are credible, if other words are spoken, because they are not trusted, it is an offense of dushkrta. This is the offense of speaking falsehood. The offense of speaking falsehood comes from the Vinaya Vibhanga. Next, the offense of speaking faults is explained. The object is a bhikshu. It is not to others than bhikshus, but speaking faults to a bhikshu constitutes an offense, this is one limb. It is the same even if one cannot bear it. The divisive speech that will be explained below, if directed at a bhikshu, will also constitute an offense, but if spoken by a shramana or a householder, it does not constitute an offense. Starting from a fault, and it being true, these are two limbs. Wanting to call out. Calling out from a fault, these are three limbs. Possessing these three limbs, speaking to and calling out to a bhikshu constitutes an offense.