Tibetan
་པ་ལ་ཉེ་བར་མ་བརྟགས་ཤིང་མ་བསྒོ་ན་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་རུང་ན་ཉེས་བྱས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་སྐད་ཉེ་བར་གདགས་ཤིང་བསྒོར་མི་རུང་བའི་ཐག་དེ་ཙམ་ན་འདུག་པ་ལ་ཉེ་བར་མ་བརྟགས་ཤིང་མ་བསྒོ་ན་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གཞུང་ནི་གང་དག་སྒོ་ཁང་ན་ཟ་བ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་བསྒོ་འམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། མ་དྲིས་པར་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་དག་སྒོ་ཁང་ན་ཟ་བར་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་བསྒོ་འམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱ་སྟེ་མ་དྲིས་བར་ཟན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དངོས་ གཞིའི་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་དག་ཁ་ཅིག་ནི་ཁང་ཐོག་ན་ཟ་བར་བྱེད། ཁ་ཅིག་ནི་བར་ཁང་ན་ཟ་བར་བྱེད་ལ་དེ་ན་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མ་སྐོ་ཤམ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པར་གྱུར་ན་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ཁང་ན་ཟ་བར་བྱེད་ཁ་ཅིག་ནི་སྒོ་ཁང་ན་ཟ་བར་བྱེད་ལ་དེ་ན་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མ་སྐོ་ཤམ་བྱེད་ཅིང་འདུག་པར་གྱུར་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བསྒོ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་ཤེས་གཙོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལའོ། །བསྒོ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་ཤེས་གཅོས་ཏེ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དྲི་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་བསྒོའམ་ཞེས་འདྲི་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་བསྒོ་འམ་ཞེས་འདྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རྒན་པ་མི་འཇུག་ན་གསར་བུས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲི་བ་འདི་ལ་རྒན་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་མི་འཇུག་ན་གསར་བུས་འཇུག་པར་བྱའོ། །གྲལ་རིམ་དུ་མ་ཕེབས་པར་འདྲིམ་དུ་འཇུག་པ་མ་བཟློག་པར་ཟ་བའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བམ་པོ་སུམ་ཅུ་བདུན་པ། བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྨྲ་བར་འདོད་ནས། དད་པ་ཅན་ལ་
Chinese
如果不对其进行接近的观察和劝诫，就是根本堕落的作者。如果不能这样做，就会犯下恶作，这指的是：如果像那样接近地放置，并且在不能劝诫的距离内，不对其进行接近的观察和劝诫，就是犯下恶作的作者。这里关于恶作的条文是，那些在门房里吃东西的人，应该询问比丘尼是否被劝诫了吗？如果没有询问就吃东西，就会犯下恶作。那些在门房里吃东西的人，应该询问比丘尼是否被劝诫了吗？如果没有询问就吃东西，就会犯下恶作，这是这样说的。这里根本的条文是，有些比丘在屋顶上吃东西，有些在中间的房间里吃东西，如果在那里比丘尼正在进行劝诫并坐着，那么那些比丘应该劝诫那个比丘尼。如果没有劝诫就吃东西，就会犯下各自忏悔的罪过。有些比丘在下房里吃东西，有些在门房里吃东西，如果在那里比丘尼正在进行劝诫并坐着，那么那些比丘应该劝诫那个比丘尼。如果没有劝诫就吃东西，就会犯下各自忏悔的罪过，这是这样说的这两个条文。对于此，劝诫本身完全存在于知觉为主，这指的是：对于此，这指的是这个学处的基础。劝诫本身存在于知觉为主，也就是以知觉为主导者，因此是以知觉的力量而存在的，这是这句话的意思。因此，应该努力提问，这指的是：因为是以知觉为主导者，因此应该努力询问那个比丘尼是否被劝诫了。这里条文是从分别中说的，应该询问那个比丘尼是否被劝诫了。对于此，如果年长者不介入，那么年轻者应该介入，这指的是：对于这个问题，年长者应该介入。如果他不介入，那么年轻者应该介入。在没有按资历顺序进行询问的情况下，允许提问而不阻止吃东西的各自忏悔罪，这第二个问题已经说完了。第三十七品。想要讲述毁坏学处而进入俗家的各自忏悔罪，对于有信心的人
English
If one does not closely examine and admonish, one is the perpetrator of a fundamental downfall. If it is not permissible, one commits a misdeed, which refers to: If it is placed so close, and within a distance where admonishment is not permissible, if one does not closely examine and admonish, one is the perpetrator of a misdeed. Here, the provision regarding misdeeds is that those who eat in the gatehouse should ask whether the bhikkhuni has been admonished. If they eat without asking, they will commit a misdeed. Those who eat in the gatehouse should ask whether the bhikkhuni has been admonished. If they eat without asking, they will commit a misdeed, this is what is said. Here, the fundamental provision is that some monks eat on the roof, some eat in the middle room, and if the bhikkhuni is there admonishing and sitting, then those monks should admonish that bhikkhuni. If they eat without admonishing, they will commit a sin of individual confession. Some monks eat in the lower room, some eat in the gatehouse, and if the bhikkhuni is there admonishing and sitting, then those monks should admonish that bhikkhuni. If they eat without admonishing, they will commit a sin of individual confession, these are the two provisions that are said. For this, the admonishment itself is completely based on perception, which refers to: For this, this refers to the basis of this training. The admonishment itself exists as perception-dominated, that is, it is the one who mainly acts with perception, therefore it exists by the power of perception, this is the meaning of this sentence. Therefore, one should strive to ask, which refers to: Because it is the one who mainly acts with perception, therefore one should strive to ask whether that bhikkhuni has been admonished. Here, the provision is said from the distinction, one should ask whether that bhikkhuni has been admonished. For this, if the elder does not intervene, then the younger should intervene, which refers to: For this question, the elder should intervene. If he does not intervene, then the younger should intervene. The second issue of the sin of individual confession for allowing questioning without preventing eating without following the order of seniority has been explained. Thirty-seventh chapter. Wanting to speak about the sin of individual confession for destroying the training and entering the lay life, for the faithful
Tibetan
གལ་ཏེ་བྱིན་ན་དེ་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ན་ཁྱིམ་གྱི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱིམ་བདག་སྟེ་དེ་ལ་ཁྱིམ་གྱི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱིན་ན་དེ་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ན་དད་པ་ཅན་དེ་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་པར་ འགྱུར་བ་ལྟ་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་ཁྱིམ་གྱི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་ལ་བརྟེན་པའི་བསླབ་པ་དེ་ཉིད་སྡོམ་པར་གྱུར་ཅིང་ངེས་པ་ཡིན་པས་སྡོམ་པ་སྟེ་དགེ་སློང་སྡོམ་པ་དེ་ལ་གནས་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གང་གིས་ཤེ་ན་དེའི་ཕྱིར་གསོལ་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ལས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བག་ཡངས་སུ་བྱ་བ་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡོམ་པ་དེ་བག་ཡངས་སུ་བྱ་ཞིང་གཞིག་པ་ཡང་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ལས་ཀྱིས་བྱ་བའོ། །བྱིན་པ་དེའི་སེམས་རྟོགས་ནས་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་སྟན་ལ་འདུག་པ་དང་ཆོས་བསྟན་པ་དག་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱིན་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་ཁྱིམ་གྱི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་དེ་བྱིན་པ་དེ་ནི་བྱིན་པ་དེ་ཞེས་བྱའོ། །བྱིན་པ་དེའི་སེམས་རྟོགས་པས་དེའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། དེའི་སྟན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པས་འཇུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་གང་གི་ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པ་དེ་ནི་ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པ་སྟེ་ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་དེས་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་བྱིས་པ་སློང་བ་དག་ལ་བསོད་སྙོམས་ལས་སྣུམ་ཁུར་བྱིན་པར་བྱ་ཞིང་རིལ་གྱིས་ནི་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་ཁྱིམ་དུ་སོན་པ་ན་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་པ་དེའི་བྱིས་པ་ཁ་ཟས་སློང་བ་དག་ལ་དགེ་སློང་དེས་རང་གི་བསོད་སྙོམས་དེ་ལས་སྣུམ་ཁུར་སྦྱིན་པར་དེ་ཡང་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་བཅའ་བར་བྱ་བ་གཞན་དག་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །བསོད་སྙོམས་རིལ་གྱིས་ནི་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་མ་དད་པ་དག་འཕྱ་བའི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་བག་ཡངས་སུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དང་པ་ཅན་དེ་བག་ཡངས་སུ་བྱ་བ་དེ་འདོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཁྱིམ་གྱི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་དེ་བག་ཡངས་སུ་བྱ་ཞིང་གཞིག་པར་བྱའོ། །གང་ལ་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་
Chinese
如果给予则会变得贫穷，如果这样认为，就应给予居士的学处戒。所谓“有信心者”，即指居士，应将居士的学处戒与此相连。所谓“如果给予则会变得贫穷，如果这样认为”，即指如果给予布施，有信心者会因资具而变得贫穷。如果是这样，就应给予他居士的学处戒，因为依靠居家的学处本身已成为戒且是确定的，所以是戒，即应给予安住于比丘戒。为什么呢？因为为此而祈请。这是说仅仅通过祈请的行为。对于放逸也一样，即放逸和毁坏戒律也应仅仅通过祈请的行为来做。所谓“了解被给予者的心后，应去他家，坐在他的座位上，并为他讲法”，所谓“被给予者”，即指被给予居士学处戒的那个人，就是被给予者。了解被给予者的心后，应去他家，享用他的座位，也应为他讲法。所谓“不应用空钵进入”，即指哪个比丘的钵是空的，那个空钵，即指具有空钵的比丘不应进入给予学处戒的居士家。所谓“对于他的乞讨食物的孩子们，应从乞食中给予油和食物，但不应给予整个食物”，即指比丘乞食后到达给予学处戒的居士家时，对于给予学处戒的居士的乞讨食物的孩子们，比丘应从自己的乞食中给予油和食物，这也仅仅是象征，还应给予其他应做的事情。不应给予整个乞食，因为为了避免其他外道不信者诽谤的过失。所谓“如果愿意，可以放逸”，即指如果最初的有者想要放逸，那时就应为他放逸和毁坏居士的学处戒。对于谁断绝学处而成为居家者，
English
If giving would lead to poverty, if it seems that way, then the precepts of a householder's training should be given. The term "faithful one" refers to a householder, and the precepts of a householder's training should be connected to this. The phrase "if giving would lead to poverty, if it seems that way" means that if giving alms would cause the faithful one to become impoverished in terms of resources. If that is the case, then the precepts of a householder's training should be given to them, because the training that relies on the household itself has become a precept and is certain, so it is a precept, meaning that one should give the precept of residing in the monastic precepts. Why? Because it is requested for that reason. This means that it is done solely through the act of requesting. It is also the same for allowing laxity, meaning that allowing laxity and breaking the precepts should also be done solely through the act of requesting. Regarding "understanding the mind of the one who has been given, going to their house, sitting on their seat, and teaching the Dharma," the term "the one who has been given" refers to the one to whom the precepts of a householder's training have been given, that is, the one who has been given. Understanding the mind of the one who has been given, one should go to their house, enjoy their seat, and also teach them the Dharma. Regarding "one should not enter with an empty bowl," this means that a monk whose bowl is empty, that is, a monk who possesses an empty bowl, should not enter the house of a householder to whom the precepts of training have been given. Regarding "one should give oil and food from alms to their children who are begging for food, but one should not give whole portions," this means that when a monk has taken alms and arrives at the house of a householder to whom the precepts of training have been given, the monk should give oil and food from their own alms to the children of the householder who are begging for food, and this is merely symbolic, and other things that should be done should also be given. One should not give whole portions of alms, because it is to avoid the fault of being criticized by other non-Buddhist non-believers. Regarding "if desired, one may allow laxity," this means that if the initial possessor desires to allow laxity, then at that time, one should allow laxity and break the precepts of a householder's training for them. To whom the training is broken and becomes a householder,