Tibetan
་ཏེ་དེ་གསུམ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚམས་མེད་པ་གཉིས་པོ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེ་ན་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་དག་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དེ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་གཉིས་སྦོམ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དག་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་ དུ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་ལྟུང་བྱེད་དག་ཏུ་འགྱུར་ལ། དེ་དག་པས་ན་སྨད་པ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་དང་ལྟུང་བྱེད་དང་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཉེས་བྱས་དག་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་ནི་ཆ་ཉིད་ན་སྨད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཞུགས་པ་ནི་བསམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་འདི་མ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་མ་ཡིན་འདི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་བདག་གི་མ་མ་ཡིན། འདི་བདག་གི་ཕ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་བདག་གི་ཕ་མ་ཡིན། འདི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན། འདི་དེ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་བསམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་དེས་གཞི་དེ་གང་ཡིན་བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ན་གང་ཡིན་ཡང་བློས་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་གསོད་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཞུགས་པ་ནི་བསམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་གསོད་པ་ལ་འཇུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་མི་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་བསད་པ་ལ་ནི་གསད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ལས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་ཡིན་ན་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ན་ནི་ན་སྨད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་བདག་གི་མ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་བསད་པ་ལ་ནི་གསད་པར་བྱ་བའི་གཞི་དེ་བདག་གི་མའམ་ཕའམ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ན་ནི་ཕམ་པ་དང་མཚམས་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་བདག་ཆགས་པ་དེ་འདི་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། འདི་བུད་མེད་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱིས་རག་པའམ་མི་ཚངས་པར་སྦྱང་ན་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །སྦྱོར་བ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱོར་བ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་ ཡན་ལག་ཡིན་གྱི་དོན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུད་འགྲོ་ལ་མིང་འདུ་ཤེས་བར་བསད་ན་སྦྱོར་བ་ལ་སྦོམ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང་མི་ལ་དུད་འགྲོར་འདུ་ཤེས་པས་བསད་ན་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་མ་ཡིན་པ་ལ་མིར་འདུ་ཤེས་པས་བསད་ན་སྦྱོར་བ་ལ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་ལ་མི་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསད་ན་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་མིའི་ཆོས་བླ་མ་སྨྲ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །བསམས་པ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་གཞི་ལ་དོན་ཉིད་ཡན་ལག་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ་སེམས་ཅན་ནམ་རྫས་ལ་བསམས་ཏེ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་བསམས་པའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡན་ལག་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ་ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་གང་ལ་བསམས་ཏེ་འཇུག་ཅིང་བསམས་ཏེ་ཞུགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གཉིས་འཁོད་པ་ལས་གཅིག་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཅིག་ཤོས་བསད་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པ་བསད་པ་དང་མ་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་མ་མ་ཡིན་པ་དང་ཕ་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་ཕ་མ་ཡིན་པ་བསད་པ་དང༌། མི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་མི་མ་ཡིན་པ་བསད་པ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་མི་བསད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དངོས་གཞིར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུད་འགྲོ་བསད་དོ་སྙམ་པ་ལས་མི་བསད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་མེད་པ་གཅད་དོ་སྙམ་པ་ལས་མ་ལ་སོགས་པ་བསད་ན་ཡང་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཤིང་སྐམ་ལ་སོགས་པ་བཅད་པ་ན་ཉེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་བཅད་དོ་སྙམ་པ་ལས་མ་ལ་སོགས་པ་བསད་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་དངོས་གཞིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་ནི་གཞི་གང་ལ་བསམས་ཏེ་ཞུགས་པའི་གཞི་དེ་ཉིད་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཚངས་པར་ སྤྱོད་པ་དང་ཁུ་བ་འབྱིན་པ་གཉིས་ལ་ནི་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཁུ་བ་འབྱིན་པ་གཉིས་ལ་ནི་བསམས་པ་འབའ་ཞིག་ཡན་ལག་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གཞ
Chinese
因为那三个会成为堕罪的缘故。两种无间罪，在僧伽中制造分裂，以及以恶念从如来身上出血，那些诽谤的人会犯下恶作，因为这两种罪过都是粗罪。如此宣说：堕罪和僧残罪的诽谤，按照顺序会成为僧残罪和堕罪。因为那些是罪过，所以是责备、粗罪、堕罪和各自忏悔，而以恶作进行诽谤，因为仅仅是责备，所以会成为恶作。对于一切事物都犹豫不决而进入，这是有意的，意思是：像对于一切事物都犹豫不决而进入的人，这是否是母亲，或者不是人，这是否是我的母亲，或者不是我的母亲。这是否是我的父亲，或者不是我的父亲。这是否是阿罗汉，或者不是阿罗汉。这是否是那个，或者不是那个等等，对于一切事物都犹豫不决而进入的那个人，是有意的。因为如此犹豫不决而进入的那个人，即使没有分辨清楚那个对境是什么，但在开始杀戮的时候，无论是什么，都心想一定要杀死，有这种杀心的意念。因此，犹豫不决而进入是有意的。如果不是这样，也不会开始杀戮。如果犹豫不决地想：这是人还是非人，而杀死了，那么会根据要杀的对象是什么而犯下罪过。如果是人，就会成为堕罪，如果是非人，就会成为责备。如果犹豫不决地想：这是否是我的母亲，或者不是我的母亲等等而杀死了，那么要杀的对象是我的母亲或父亲或阿罗汉，那么也会成为堕罪和无间罪。对于我所贪恋的，这是否是那个，或者不是。这是否是女人，或者不是，如果犹豫不决地以身体接触或行不净行，那么会根据对境是什么而犯下罪过。其余的也同样，根据情况相应地结合。对于结合来说，想是支分。
English
Because those three will become offenses of defeat. The two kinds of immediate offenses, creating division in the Sangha, and drawing blood from the Tathagata with evil intentions, those who slander will commit misdeeds, because these two offenses are gross offenses. Thus it is said: Slander of offenses of defeat and offenses of remainder, in order, will become offenses of remainder and offenses of downfall. Because those are offenses, they are blame, gross offenses, offenses of downfall, and separate confession, and slander with misdeeds, because it is only blame, it will become a misdeed. Entering with doubt about everything is intentional, meaning: like a person who enters with doubt about everything, is this a mother, or not a human, is this my mother, or not my mother. Is this my father, or not my father. Is this an Arhat, or not an Arhat. Is this that, or not that, etc., that person who enters with doubt about everything is intentional. Because that person who enters with such doubt, even if he has not clearly distinguished what that object is, but at the time of starting to kill, whatever it is, he thinks that he must kill it, he has the intention of killing. Therefore, entering with doubt is intentional. If it is not like this, he will not start killing. If he hesitates and thinks: is this a human or a non-human, and kills, then he will commit an offense according to what the object to be killed is. If it is a human, it will become an offense of defeat, if it is a non-human, it will become a blame. If he hesitates and thinks: is this my mother, or not my mother, etc., and kills, then the object to be killed is my mother or father or Arhat, then it will also become an offense of defeat and an immediate offense. For what I am attached to, is this that, or not. Is this a woman, or not, if he hesitates and touches with the body or practices impurity, then he will commit an offense according to what the object is. The rest are also the same, combine accordingly according to the situation. For the combination, thought is a limb.
Chinese
所谓“知”是指：在加行方面，认识是支分，但事情本身不是。例如，如果把牲畜误认为人而杀害，那么在加行上就成了重罪；如果把人误认为牲畜而杀害，那么在加行上就成了轻罪。同样，如果把非人误认为人而杀害，那么在加行上就成了重罪；如果把人误认为非人而杀害，那么在加行上就成了轻罪。对于不予而取、妄称自己证得殊胜人法、以身体接触等行为，也应根据具体情况进行类比。所谓“思”是指：在正行方面，事情本身是支分，这表明凡是对有情或事物进行思考后采取行动，那么思考的对象的自性本身就是支分。这就是说，由于会产生堕罪，因此对什么进行思考而采取行动，思考后所采取行动的对象本身就是支分。如果事情本身是这样，那么此时就会成为正行；如果不是这样，那么就不会成为正行。例如，假设有两个人在一起，心想杀死其中一个，结果却杀死了另一个；心想杀死阿罗汉，结果却杀死了非阿罗汉；心想不杀死母亲，结果却杀死了非母亲；心想杀死父亲，结果却杀死了非父亲；心想杀死人，结果却杀死了非人；心想杀死非人，结果却杀死了人等等，这些都只是加行的堕罪，不会成为正行。同样，如果心想杀死牲畜，结果却杀死了人，这也是轻罪。如果心想砍伐树木等无情之物，结果却杀死了母亲等，这也是名为加行的轻罪。如果砍伐枯木等，不会构成任何罪过，但如果心想砍伐枯木等，结果却杀死了母亲等，那么这既不会成为加行，也不会成为正行。因此，在正行的情况下，对什么事物进行思考而采取行动，这个事物本身就是支分。这是为了说明它的其他差别。关于邪淫和泄精，经中说“不尽”，这意味着对于邪淫和泄精，仅仅是思考才是支分，而不是非思考的其他事情。
English
The so-called "knowing" means: In terms of preparatory action, recognition is a limb, but the matter itself is not. For example, if one mistakes a livestock for a human and kills it, then in terms of preparatory action, it becomes a serious offense; if one mistakes a human for a livestock and kills it, then in terms of preparatory action, it becomes a minor offense. Similarly, if one mistakes a non-human for a human and kills it, then in terms of preparatory action, it becomes a serious offense; if one mistakes a human for a non-human and kills it, then in terms of preparatory action, it becomes a minor offense. For actions such as taking what is not given, falsely claiming to have attained superior human qualities, and physical contact, one should also make analogies accordingly. The so-called "thinking" means: In terms of the main action, the matter itself is a limb, which indicates that whatever one thinks about a sentient being or object and then takes action, the very nature of the object of thought is the limb itself. This means that because it leads to a downfall, whatever one thinks about and then takes action, the object of action itself is the limb. If the matter itself is like this, then at that time it will become the main action; if it is not like this, then it will not become the main action. For example, suppose there are two people together, and one thinks of killing one of them, but ends up killing the other; one thinks of killing an Arhat, but ends up killing a non-Arhat; one thinks of not killing one's mother, but ends up killing a non-mother; one thinks of killing one's father, but ends up killing a non-father; one thinks of killing a human, but ends up killing a non-human; one thinks of killing a non-human, but ends up killing a human, and so on. These are all just downfalls of preparatory action and will not become the main action. Similarly, if one thinks of killing a livestock, but ends up killing a human, this is also a minor offense. If one thinks of cutting down trees and other inanimate objects, but ends up killing one's mother, etc., this is also a minor offense called preparatory action. If one cuts down dead wood, etc., it does not constitute any offense, but if one thinks of cutting down dead wood, etc., but ends up killing one's mother, etc., then this will not become either preparatory action or the main action. Therefore, in the case of the main action, whatever one thinks about and then takes action, that thing itself is the limb. This is to explain its other differences. Regarding sexual misconduct and emission of semen, the sutra says "not exhausted," which means that for sexual misconduct and emission of semen, only thinking is the limb, and not other things that are not thinking.