Tibetan
་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་གཅིག་པ། ད་ནི་ཕྱིར་བཅོས་པའི་བཞི་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། གཞི་མ་ཞི་བར་ཤེས་ནས་གླེང་བ་པོས་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པ་ལ་ནན་ཐུར་གྱི་ལས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ནན་ཐུར་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་འཐབ་ཀྲོལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཞི་དེ་མ་ཞི་ཉེ་བར་མ་ཞི་ཞིང་དེས་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་ཕྱིར་མ་བཅོས་པར་ཤེས་ཤིང་རྣམ་བར་ཤེས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ནས། གླེང་བ་པོས་ཀྱང་རྒྱུ་འཐབ་ཀྲོལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལེགས་པར་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང༌། གླེང་བར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དགེ་འདུན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་ན། དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་གྱིས་དེ་ལ་ནན་ཐུར་གྱི་ལས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གིས་གླེང་བར་ནི་མི་བྱའོ། །གང་ལ་གླེང་བ་པོ་མ་བྱུང་བ་དེ་ལ་ཅི་དགེ་འདུན་གྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱའམ། འོན་ཏེ་གླེང་བ་པོ་བསླང་སྟེ་འཇུག་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གླེང་བ་པོ་རང་མ་བྱུང་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་ བསླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིར་ལུང་ནི་བསྐྲད་པར་བྱ་བའི་ལས་ལས་ལམ་ཕྱེད་དུ་སོང་ལ། འགྲོ་འགྱོགས་དང་ནབ་སོ་གཉིས་ཀྱི་གླེང་བ་པོ་དགེ་སློང་བསྐོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་གཤེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཤིང་མི་མཛེས་པས་དེའི་ཕྱིར་གླེང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ནན་ཐུར་གྱི་ལས་བསྡིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་དག་བྱའོ། །ནན་ཐུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོག་ཏུ་བཞག་ཅིང་བཤུད་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདུ་བ་མི་སྟེར་ན་གྲགས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་བ་པོས་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་ན་ཞེས་སྨོས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཉིད་མི་སྟེར་ན་དེའི་ཚེ་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་འཐབ་ཀྲོལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་གྲགས་པ་ཙམ་གྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་དངོས་པོ་མི་བསལ་བར་བསྡིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱའོ། །མ་མཐོང་བ་ལ་ནི་ཁས་ལེན་པ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཚེ་ལྟུང་བ་མ་མཐོང་བས་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱེད་པའི་མ་མཐོང་བ་དེ་ལ་ནི་གྲགས་པ་དང་མངོན་སུམ་གྱི་དངོས་པོ་དེ་གཉིས་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱས་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟུང་བ་མ་མཐོང་ཞིང་ལྟུང་བ་ཡང་དག་པ་མ་མཐོང་བ་དེ་ལ་གལ་ཏེ་དེ་བདེན་ཡང་དག་སྟེ། བདག་གིས་ལྟུང་བ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ལེན་ན་དེས་ལྟུང་བ་མཐོང་ཞིང་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤིག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནན་ཐུར་གྱི་ལས་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་མི་འབྱེད་ན་ཡང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐབས་མི་འབྱེད་ན་ཡང་གྲགས་པ་དང༌། མངོན་གསུམ་གྱིས་དངོས་པོ་དེ་གཉིས་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་མི་རིགས་ཏེ། སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ་གླེང་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་ བྱ་ན་ཁས་ལེན་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མི་རིགས་ལ། གང་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྐབས་རྙེད་ཅིང་གླང་བ་ལ་ཁས་བླང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཉིས་པ་དེས་ཀྱང་མི་རིགས་སོ། །གླེང་བ་པོ་རང་མ་ལངས་ན་བསྐོ་བས་བསླང་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་གླེང་བ་པོ་རང་མ་ལངས་ན་སྒྲོ་བར་བྱ་སྟེ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐོ་བར་བྱའོ། །དེའི་སྔགས་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་རེ་ལྡེ་རི་ལ་སོང་སྟེ་དགེ་སློང་འགྲོ་མགྱོགས་དང་ན་བ་སོལ་དགེ་སློང་གི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་མར་བོས་གླེང་བར་སྤྲོའམ། སྤྲོའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་གླེང་བ་པོ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་རེ་ལྡེའི་རིལ་མཆིས་ཏེ། དགེ་སློང་འགྲོ་མགྱོགས་དང་ནབ་སོ་ལ་དགེ་སློང་གི་ཆོས་མ་ལགས་པ་རྣམས་པ་མང་པོས་གླེང་བར་སྒྲོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ནན་ཐུར་གྱི་ལས་བྱ་བ་དེ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། ནན་ཐུར་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་བཟོད་པར་བྱ་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཤེ་བ་དང་ཁྲོ་བ་དང་སྤྱོ་བ་ཉིད་དང་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་མེད་པར་བྱ་བར་སེམས་པ་ཉིད་དང་བླའི་གྲྭ་དང་འོག་གཟུ་དང་ཉེ་དུའི་གང་ཟག་རྟེན་ཉིད་དང༌། དགེ་འདུན་རྟེན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྒྱལ་མཚན་འཆང་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཆོ་ག་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་དག་ལ་མི་སློབ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྐྲ་འགྲེང་བར་གྱུར་བ་དང༌། སྐྲ་འཕྱར་བར་གྱུར་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་སྤུ་སྙོལ
Chinese
索（སོ་）之名为此已述竟。第六十一卷。现在为了回遮的四种结集，知晓根本未寂静后，讲述者已各自知晓并于现前安立，应作摈罚之业，如是说。摈罚之业的因由，争讼本身等的基础未寂静，临近未寂静，且未完全舍弃，故知晓为未回遮，于分别识生起确信，且成为现前确信。讲述者也已善加各自知晓争讼本身等，且所讲述之事，僧众若于现前安立，此时僧众应对其作摈罚之业。所有僧众不应自己讲述。若无讲述者出现，那么僧众应舍置不顾，还是应劝请讲述者令其进入呢？因此，若讲述者自己未出现，僧众应劝请，如是说。此处律是应摈除之业已行至半路，说应委派行速和纳索二者的讲述者比丘。凡是呵责所有僧众，那是不应理且不庄严的，因此，对于如是现前之事，应作恐吓等七种摈罚之业。摈罚之名为，安放于下且遮止本身而如是安立之语。若不给予集会，仅以名声即可，此为讲述者已各自知晓并于现前安立，如是所说二者的遮遣，如此，若不给予现前本身，彼时无法作各自知晓等事，因此，仅以争讼本身等因由的名声，不排除现前之事物而作恐吓等业。对于未见者，承认并非支分，因为存在本身被破坏之故，如是说。何时因未见罪而作驱逐出处之业，对于那未见者，名声和现前之事物二者是支分，而承认并非支分，如此所作是正确的
English
The name 'So' has been explained. Volume Sixty-One. Now, for the sake of the four collections of refutation, after knowing that the root has not been pacified, the speaker has individually known and established in the present, and the act of banishment should be done, as it is said. The cause of the act of banishment, the basis of the dispute itself, etc., is not pacified, is close to not being pacified, and has not been completely abandoned, so it is known as unrefuted, and certainty arises in the discriminating consciousness, and it becomes present certainty. The speaker has also well and individually known the dispute itself, etc., and if the matter to be spoken is established in the present by the Sangha, then the Sangha should perform the act of banishment on it at that time. All the Sangha should not speak for themselves. If no speaker appears, should the Sangha abandon it, or should they persuade the speaker to enter? Therefore, if the speaker himself does not appear, the Sangha should persuade, as it is said. Here, the Vinaya is that the act of expulsion has gone halfway, and it is said that the Bhikshus who are the speakers of going fast and Nabso should be appointed. Whatever is the rebuke of all the Sangha is unreasonable and not dignified, therefore, for such present matters, the seven acts of banishment such as intimidation should be done. The name of banishment is the word that is placed below and prevented from being established as such. If the assembly is not given, it is enough with just the name, this is the exclusion of the two things said, that the speaker has individually known and established in the present, thus, if the present itself is not given, then it is not possible to do things such as knowing individually at that time, therefore, only with the name of the cause such as the dispute itself, the act of intimidation etc. is done without excluding the present things. For the unseen, admission is not a branch, because the existence itself is destroyed, as it is said. When the act of expulsion from the place is done because of not seeing the offense, for that unseen one, the two things of name and present are branches, but admission is not a branch, thus what is done is correct.
Chinese
如果对于没有见到堕罪且没有如实见到堕罪的人，如果那是真实且正确的，如果他说“我没有见到堕罪”，那么他就已经见到了堕罪并且承认了，因为那个原因本身就被摧毁了，所以不应该对他进行驱摈羯磨，因此，那个承认不是支分。如果不能区分场合也不合理，意思是说，即使不能区分场合，名声和现量这两者是支分，但承认不是支分。那为什么呢？因为不合理。这里有两种原因导致不合理：对于不能区分场合的人，即使是谈论也不应该做，更何况是承认呢？因此，一个原因也不合理。无论对于不区分场合的人怎么做，也不会认为他找到了场合并且承认了谈论，因此，第二个原因也不合理。如果谈论者自己不站出来，就应该通过委任来让他站出来，意思是说，如果谈论者自己不站出来，就应该委任，通过祈请和两次羯磨来委任。那个咒语是“具寿某某，你去瑞德日，召唤比丘行速和病愈等非比丘之法的人来谈论，你愿意吗？愿意。”“僧众尊者们请听，比丘谈论者名为某某的这个人去了瑞德日，如果僧众认为比丘行速和病愈等许多非比丘之法的人应该被召唤来谈论。”等等这样说。总的来说，为了说明以什么原因应该进行驱摈羯磨，以及为了说明驱摈之后应该如何忍受。呵斥和愤怒以及呵责本身，以及没有僧众的利养，以及想着要让他无处安身，以及上座的僧房和下座的僧房以及亲属的所依，以及不认为僧众不是所依，以及在家众，以及持有外道者的旗帜，以及依靠外道者，以及行持不如法的行为，以及不学习比丘的学处，以及头发竖立，以及头发飘散，以及对僧众剃毛
English
If, for someone who has not seen a transgression and has not truly seen a transgression, if that is true and correct, if he says, "I have not seen a transgression," then he has already seen the transgression and admitted it, because that very reason is destroyed, so he should not be subjected to expulsion karma, therefore, that admission is not a limb. If one cannot distinguish the occasion, it is also unreasonable, meaning that even if one cannot distinguish the occasion, fame and direct perception are both limbs, but admission is not a limb. Why is that? Because it is unreasonable. Here, there are two reasons why it is unreasonable: for someone who cannot distinguish the occasion, even talking should not be done, let alone admitting? Therefore, one reason is also unreasonable. No matter what one does to someone who does not distinguish the occasion, one will not think that he has found the occasion and admitted the talk, therefore, the second reason is also unreasonable. If the speaker himself does not stand up, he should be made to stand up by appointment, meaning that if the speaker himself does not stand up, he should be appointed, appointed by request and two karmas. The mantra is "Venerable so-and-so, you go to Redri, summon the monks who practice non-monkly practices such as the fast-moving monk and the healing monk to talk, are you willing? Willing." "Venerable Sangha, please listen, this monk speaker named so-and-so has gone to Redri, if the Sangha thinks that many monks who practice non-monkly practices such as the fast-moving monk and the healing monk should be summoned to talk." And so on. In general, in order to explain for what reasons expulsion karma should be performed, and in order to explain how one should endure after expulsion. Rebuke and anger and rebuke itself, and the absence of the Sangha's gains, and thinking of making him homeless, and the senior monk's quarters and the junior monk's quarters and the reliance on relatives, and not considering the Sangha as not being a reliance, and lay people, and holding the banner of non-Buddhists, and relying on non-Buddhists, and engaging in unlawful conduct, and not studying the monk's precepts, and hair standing on end, and hair flying, and shaving hair for the Sangha.