Tibetan
ས་བྱས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གལ་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཁ་སྐོང་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་གཞག་ན། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་འདིར་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་ཁ་སྐོང་བ་ཉིད་མ་ཡིན། བསྒྲུབ་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་བྱུང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཁ་སྐོང་ བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་རིགས་ཀྱི། ལྟུང་བ་གཞན་བྱུང་བ་ནི་ཁ་སྐོང་བ་ཉིད་དུ་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དག་ཡོད་ད། དེ་དག་ནི་རང་དགའ་དང་འདོད་རིས་ཀྱི་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་མར་གྱི་སྙིང་ཁུ་ལྟ་བུ་ལ་མི་གཙང་བའི་བཙོག་ཆུས་སླད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། འདིར་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་མི་བསྙགས་པར། འཕགས་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད། བདག་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་བདུད་རྩིའི་སྙིང་ཁུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་རྒྱས་པར་གྱུར་པས་འདུལ་བའི་གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་དང་བསྟུན་ཏེ་མདོར་བྱས་པ་འདི་ཉིད་ཚད་མར་བལྟ་བར་བྱ་བའོ། །འདིར་ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པས་ནི་བཤགས་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བསླབ་པ་དག་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་གསོ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཁ་སྐོང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདིར་གཞུང་ནི། དགག་དབྱེའི་གཞི་ལས་གལ་ཏེ་བསྡམ་པར་བྱ་བ་ཤེས་ན། བསྡམ་པར་བྱས་ལ་དགག་དབྱེ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཤགས་པ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་འགྱུར་བསྲིང་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བྱེད་དང་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསླབ་པ་མང་པོ་རྣམས་ལས་བཤགས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ངེས་པ་ཁོ་ནར་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ་འདུག་པར་བྱ་བའོ། །ལེན་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་འདུག་པར་བྱའོ། །བསྡམ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་བསྡམས་ཏེ་འདུག་པར་བྱ་བའོ། །ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟུང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བཤགས་པར་བྱ་བ་འཆགས་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བྱིན་གྱིས་
Chinese
由罪所作也同样会变成具有过失的状态。对此，有些人说：如果仅仅是小罪也不作为补足，那么，世尊所教导的别解脱戒律就会被连根拔起。因此，这里具有过失的状态不是补足。如果想要成立，那么，任何导致失败的堕罪发生，都是具有过失的状态，因此那是不应该补足的。其他堕罪发生，则可以补足。有这样说的人。那些人是由于自满和偏见的支配，自己也彻底堕落，也使他人进入彻底堕落的道路。他们就像用不干净的脏水掺杂在如酥油精华般的善逝教法中。因此，这里不效仿那些人的观点。圣者一切有部的大持律者导师功德光，已经到达自他和他人宗义的彼岸，以善逝的教法和律藏甘露精华，使智慧的力量增长，因此应该将与所有律藏论典相符的这个简要归纳视为标准。这里，对于小罪等具有过失的状态，应该通过忏悔和加持等如法地恢复，并补足僧团。就像这里经中说：从遮止的根本来说，如果知道应该遮止，那么，遮止之后再进行遮止等。为了显示没有忏悔也能真实地增长，所以说通过加持就能清净。僧残和舍堕应该加持后安住。堕罪和个别忏悔，以及众多学处中应该忏悔的，如果有接受者，就必须忏悔后安住。如果没有接受者，就加持后安住。应该遮止的，就遮止后安住。如果能够忏悔，就不会改变，这是说，如果能够忏悔堕罪等应该忏悔的罪过，就应该
English
Even actions done through faults will also become states with transgressions. Regarding this, some say: If even minor offenses are not considered as making up for deficiencies, then the Pratimoksha vows from the teachings of the Bhagavan would be uprooted. Therefore, here, the state of having transgressions is not making up for deficiencies. If one wants to establish it, then any downfall that leads to defeat is a state with transgressions, so it is not appropriate to make up for that. Other downfalls that occur can be made up for. There are those who say this. Those people, due to the power of self-satisfaction and bias, completely degrade themselves and lead others onto the path of complete degradation. They are like mixing impure dirty water into the essence of the Sugata's teachings, which is like the essence of butter. Therefore, here, we do not follow the views of those people. The great Vinaya holder, teacher Yönten Öd (Yon tan 'od, Guṇaprabha), of the noble Sarvastivada school, who has reached the other shore of the ocean of his own and others' tenets, and who has increased the power of wisdom with the nectar essence of the Sugata's Dharma and Vinaya, therefore, this concise summary that conforms to all the Vinaya treatises should be regarded as the standard. Here, states with transgressions such as minor offenses should be restored according to the Dharma through confession and blessings, and the Sangha should be supplemented. Likewise, here in the text it says: From the basis of prohibition, if one knows what should be prohibited, then after prohibiting, one should make prohibitions, and so on. In order to show that one can truly increase without confession, it is said that one becomes pure through blessings. Sanghavasesa and Nissaggiya Pacittiya should be blessed and remain. Pacittiya and individual confessions, and among the many trainings, those that should be confessed, if there is a receiver, then one must confess and remain. If there is no receiver, then one should be blessed and remain. Those that should be prohibited should be prohibited and remain. If one is able to confess, it will not change, which means that if one is able to confess the transgressions that should be confessed, such as Pacittiya, then one should
Tibetan
བརླབས་པས་དག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགག་དབྱེའི་གཞི་ལས། གལ་ཏེ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ དག་ཤེས་ན། བསྙིལ་སྟེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དག་ཤེས་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྤང་བདག་ཤེས་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དག་ཤེས་ན་བཤགས་ཏེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བདག་ཤེས་ན་སོ་སོར་བཤགས་ཏེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་དག་ཤེས་ན་བཤགས་ཏེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བསྡམ་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་དག་ཤེས་ན་བསྡམས་ཏེ་དགག་དབྱེ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལྟུང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བཤགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་བཅོས་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བཤགས་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ནུས་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ལེན་པ་ཡོད་ན་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ནི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ་བཤགས་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཉི་མ་གང་ལ་ལས་བྱེད་པའི་ཉི་མ་དེའི་ཚེ་ལྟུང་བ་གང་དག་བཤགས་པ་ལེན་པ་ཉིད་ཡོད་ན་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ་ནུས་པ་དེ་དག་ནི་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་པ་དང༌། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། བཤགས་པའི་ཉེས་བྱས་རྣམས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་དེའི་མདུན་དུ་བཤགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ་བ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་འདུ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་གང་ཟག་ལ་ནི་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་དག་གིས་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པར་འདུ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་ཏུ་གཞུག་པའམ། ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ལས་བྱའོ། །ལྷག་མ་མེད་པར་འདུ་ཤས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་མེད་པ་ལས་བྱའོ། །གཅིག་ལ་དེ་ལྟར་བསྙིལ་བ་དང་མི་བསྙིལ་བ་དང་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཟག་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གཅིག་ལ་དེ་ལྟར་བསྙིལ་བ་དང་མི་བསྙིལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྤང་པ་དང་མི་སྤང་བ་ དང་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་དུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟུང་པ་གསོར་གཞུག་པ་རྣམས་པ་དུ་མ་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད
Chinese
以加持不能成为清净之性。此处经文是遮破差别的根据。如果知道是堕罪，则应摈弃而作遮破差别。如果知道是僧残，则应加持而作遮破差别。如果知道是舍堕，则应加持而作遮破差别。如果知道是堕罪，则应忏悔而作遮破差别。如果知道是应向他人忏悔罪，则应向他人忏悔而作遮破差别。如果知道是应忏悔的恶作，则应忏悔而作遮破差别。如果知道是应守护的恶作，则应守护而作遮破差别。如是宣说。此处说堕罪等应忏悔，是因为在那一天能够补救的缘故。因此，如果能够忏悔，则表明以加持不能成为清净之性。什么是能够呢？因此，在那时如果存在接受，则成为唯有堕罪和应向他人忏悔罪，以及应补救的恶作是能够的，因为仅仅是忏悔的缘故。如是说，在哪一天做事的当天，如果存在接受忏悔的堕罪，则能够补救的那些是唯有堕罪，以及应向他人忏悔罪，和忏悔的恶作等。像这样，那些仅仅是在其面前忏悔就能补救的缘故。对于发生堕罪，应当如实地按照认识来成办，是指对于发生堕罪的补特伽罗，应当追随作者们的认识如实地产生，那些人应当进入，对于认识到有剩余的人，则应让他们进入加持，或者让他们进行补救，然后与他们一起做事。对于认识到没有剩余的人，则应在没有他们的情况下做事。对于一个人，像这样摈弃与不摈弃和补救等多种方式，仅仅是理智而已，是指对于发生堕罪的一个补特伽罗，像这样摈弃与不摈弃，也就是舍弃与不舍弃，和补救等多种方式，也就是让多种恢复堕罪的方式进行，仅仅是理智而已。如是说。
English
It does not become pure by blessing. Here, the scripture is the basis for refuting distinctions. If one knows that it is a defeat, then one should abandon it and make a distinction of refutation. If one knows that it is a saṃghāvaśeṣa, then one should bless it and make a distinction of refutation. If one knows that it is a niḥsargika-pācattika, then one should bless it and make a distinction of refutation. If one knows that it is a pācattika, then one should confess it and make a distinction of refutation. If one knows that it is a prātideśanīya, then one should confess it separately and make a distinction of refutation. If one knows that it is a duṣkṛta to be confessed, then one should confess it and make a distinction of refutation. If one knows that it is a duṣkṛta to be restrained, then one should restrain it and make a distinction of refutation. Thus it is said. Here, it is said that one should confess pācattikas and so on, because one can remedy them on that very day. Therefore, if one can confess, then it shows that it does not become pure by blessing. What is it that one can do? Therefore, if there is acceptance at that time, then only a pācattika, a prātideśanīya, and a duṣkṛta to be remedied are possible, because it is only confession. Thus it is said, on the day when one is working, if there is acceptance of confession of any pācattikas, then those that can be remedied are only pācattikas, prātideśanīyas, and duṣkṛtas of confession. Like this, those are remedied only by confessing in front of them. For the occurrence of a transgression, one should accomplish it according to one's understanding, which means that for a person who has committed a transgression, one should follow the understanding of the actors as it arises, and those people should enter. Those who understand that there is something remaining should be allowed to enter into blessing, or they should be allowed to remedy it, and then work with them. Those who understand that there is nothing remaining should work without them. For one person, such abandonment and non-abandonment and various ways of remedying are only reasonable, which means that for one person who has committed a transgression, such abandonment and non-abandonment, that is, abandonment and non-abandonment, and various ways of remedying, that is, allowing various ways of restoring the transgression to be done, are only reasonable. Thus it is said.