English
It is only accomplishment. For practitioners and others, it only becomes a downfall. Likewise, the wise Ananda, you were wrong not to allow the recitation of the Pratimoksha for the sake of the king's Uposatha, so it was said. 'Do not do what is not accomplished' means: Whatever action is not accomplished, that is not accomplished, that action is not to be done. Likewise, doing what is not Dharma is not accomplished, and that will also cause serious violations to the Sangha, so it was said. Now, what was said about 'if it exceeds the ritual, the action will not be accomplished' will be stated. 'Do not do what is not Dharma' means: actions that are not Dharma are not to be done. 'Not Dharma' means: without discussion, without remembrance, without manifestation through power, starting to perform the action of punishment, and so on. This sutra was made to collect the rituals of making manifest the actions of punishment other than the basis of action. 'Do not do what is inconsistent' means action. 'Do not do what is not done by the Sangha' means: the Sangha does not do the actions of the Sangha. Like this, if the Sangha does actions such as destroying, it will become a division of the Sangha. Here, 'Sangha' means becoming a Sangha, that is, four or more people. Whether it is the area of Bhikshus or Bhikshunis, four or more seem to be a Sangha. 'Those who are not Sangha do not do' means action. If someone asks, for what action, how many people are needed to be a Sangha? Therefore, it is said: expulsion requires twenty or more people to be a Sangha. That is, the action of expelling a Bhikshu from the remaining sins of the Sangha requires twenty or more Bhikshus to be a Sangha. Ordination requires ten or more people, which means: the action of a Bhikshu receiving ordination in the central region requires ten or more Bhikshus to be a Sangha. If there are none in the borderlands, then a Vinaya holder and five or more are needed, which means: the action of a Bhikshu receiving ordination in the borderlands, if there are not ten or more Bhikshus, then a Vinaya holder, that is, five or more belonging to the practitioners, are needed to be a Sangha. If there are
Tibetan
ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དགེ་སློང་མ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་མགུ་པ་དང་དབྱུང་བའི་ལས་ལ་ནི་མཚམས་གཉི་ག་ནད་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་དགེ་འདུན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་ཡུལ་དབུས་སུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ལས་ལ་ནི་དགེ་སློང་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དང་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དགེ་འདུན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ལས་ལ་ནི་མེད་ན་དགེ་སློང་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཉིད་གཏོགས་པར་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་སློང་མ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཉིད་གཏོགས་པར་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་དགེ་འདུན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ན་ནི་གཞིའི་ཆོ་ག་ཁོ་ན་ལ་བརྟན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་ལ་ནི་དབུས་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་དགེ་སློང་མའི་གྲངས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ལས་དང་འདྲ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ལྷག་མ་ལ་ནི་བཞི་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ལས་མ་གཏོགས་པ་དེ་དག་གི་ལྷག་མའི་ལས་ལ་ནི་དགེ་སློང་བཞི་ལ་སོགས་པ་དགེ་འདུན་ཉིད་ཡིན། དགག་དབྱེ་ལ་ནི་དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་གཏོགས་པར་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དགོ་འདུན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་དགག་དབྱེའི་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ལས་དག་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལས་དག་ཀྱང་ཐ་དད་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགག་དབྱེ་ནི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་དགག་དབྱེ་ནི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་བྱ་དགོས་པའོ། །ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི། དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་བྱ་དགོས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་དགག་དབྱེ་བ་ནི་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་ལ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོ་སྦྱོང་ནི་དེ་དང་མཐུན་པ་འགྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་ནི་མཐུན་པ་གྲུབ་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སུ་དང་མཐུན་པ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དེ་དང་སྟེ། དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གི་གསོ་སྦྱོང་ཐ་དད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་མཐུན་པར་གྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་ཀྱི། མ
Chinese
应当依赖于此。因此，比丘尼僧团中，对于犯了僧残罪的比丘尼的忏悔和驱摈之业，两种界限内，比丘和比丘尼两种僧团全部集会才是僧团。比丘尼在中央地区受具足戒之业，需要比丘十人等，比丘尼十二人等才是僧团。比丘尼在边地受具足戒之业，如果没有，则需要比丘持律者加入的五人等，以及比丘尼持律者加入的六人等的两种僧团才是僧团。如果有，则应当依赖于根本的仪轨。给予比丘尼戒律，无论在中央还是边地，比丘尼的数量都应当知道与受具足戒之业相同。‘其余的则需要四人等’的意思是，除了驱摈和受具足戒之业以外，其余的业需要比丘四人等才是僧团。对于羯磨，需要包括羯磨者在内的五人等才是僧团。‘比丘尼们的业是各不相同的’的意思是，比丘尼们的业，除了受具足戒和羯磨之业以外，其他的一切都应当与比丘们各不相同。就像这样，比丘们的业也是各不相同的，比丘尼们的业也是各不相同的，这样说的。‘羯磨对于比丘的僧团也是需要的’的意思是，比丘尼们的羯磨对于比丘的僧团也是必须做的。‘也’这个词表示，对于比丘尼的僧团也是必须做的。像这样，比丘尼们的羯磨是因为必须在两种僧团中都做。‘布萨是由与此相符的成就者们来做’的意思是，比丘尼们的布萨应当知道是由与此相符的成就者们来做。与谁相符呢？与比丘的僧团相符。虽然那些比丘尼们的布萨是各不相同的，但是，如果是由与比丘的僧团相符的人们来成就的，那么，
English
It should be based on that alone. Therefore, for the act of confessing and expelling a Bhikṣuṇī who has committed a Saṃghāvaśeṣa offense in the Bhikṣuṇī Saṃgha, the Saṃgha is the assembly of all the Saṃghas of both Bhikṣus and Bhikṣuṇīs within the two boundaries. For the act of bestowing full ordination on a Bhikṣuṇī in the central region, the Saṃgha is composed of ten or more Bhikṣus and twelve or more Bhikṣuṇīs. For the act of bestowing full ordination on a Bhikṣuṇī in a border region, if there are none, then the Saṃgha is composed of five or more Bhikṣus, including the Vinaya holder, and six or more Bhikṣuṇīs, including the Vinaya holder. If there are, then it should be based solely on the basic ritual. For bestowing the vows of a Bhikṣuṇī, whether in the central region or the border region, the number of Bhikṣuṇīs should be known to be the same as the act of bestowing full ordination. The meaning of 'the rest require four or more' is that for the remaining acts other than expulsion and full ordination, the Saṃgha is composed of four or more Bhikṣus. For the Karma, the Saṃgha is composed of five or more, including the one performing the Karma. The meaning of 'the acts of the Bhikṣuṇīs are different' is that all the acts of the Bhikṣuṇīs, other than full ordination and the Karma, should be done differently from those of the Bhikṣus. In this way, the acts of the Bhikṣus are also different, and the acts of the Bhikṣuṇīs are also different, as it is said. The meaning of 'the Karma is also needed for the Bhikṣu Saṃgha' is that the Karma of the Bhikṣuṇīs must also be done for the Bhikṣu Saṃgha. The word 'also' indicates that it must also be done for the Bhikṣuṇī Saṃgha. In this way, the Karma of the Bhikṣuṇīs must be done in both Saṃghas. The meaning of 'the Uposatha is done by those who are in accordance with it' is that the Uposatha of the Bhikṣuṇīs should be known to be done by those who are in accordance with it. In accordance with whom? In accordance with the Bhikṣu Saṃgha. Although the Uposatha of those Bhikṣuṇīs is different, if it is accomplished by those who are in accordance with the Bhikṣu Saṃgha, then,
Tibetan
་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་བོ། །ཇི་ལྟར་ན། དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་གསོ་སྦྱོང་མཐུན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེན་དེའི་ཕྱིར། འདུན་པ་དང་གསོ་སྦྱོང་འབུལ་པས་དེ་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདུན་པ་དང་གསོ་སྦྱོང་དག་འབུལ་ཞིང་སྟོབས་པས་དེ་མཐུན་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་གྱི་འདུན་པ་དང་གསོ་སྦྱོང་དགེ་སློང་མ་གཉིས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟོབས་པར་བྱ་ཐོབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་མཐུན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཀྱིས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུན་པ་དང་གསོ་སྦྱོང་དབུལ་པ་འདི་ལ་དགེ་སློང་མ་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལས་བླང་ཞིང་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་ལ་དབུལ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་གཉིས་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་དེ་གཉིས་འདུན་པ་དང་གསོ་སྦྱོང་འབུལ་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུལ་པར་བྱའོ། །མེད་ན་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་གཉི་གས་ནུས་པ་ཉིད་མེད་ན་གཅིག་གིས་ནུས་པ་ཉིད་ལ་དབུལ་བ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ལེན་པའི་དགེ་སློང་བསྐོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་འདུན་པ་དང༌། དགེ་སློང་དགེ་སྦྱོང་མ་དེ་གཉིས་ལས་ལེན་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་བསྐོ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་སྒོ་གང་དུ་བསྡད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལེན་པར་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་དེས་དེའི་ཚེ་ན་སྒོ་གང་དུ་བསྡད་པར་བྱ་བའོ། །འབྲོས་ན་ཤད་ཀྱིས་སྤྱོད་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ལེན་པར་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་དེ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འབྲོས་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཤད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱ་བའོ། །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་མ་དེ་གཉིས་འབྲོས་ན་དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །འབྲོས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལེན་ པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་དེ་དང་དབུལ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་དེ་གཉིས་འབྲོས་པར་མི་བྱ་བའོ། །མི་ཤེས་ན་མིང་རུས་དྲིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབུལ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མེད་གཉིས་ཀྱིས་ལེན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་དེ་མི་ཤེས་ན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེའི་མི་རུས་དྲི་བར་བྱའོ། །མ་གྲུབ་དང་དབྱུང་བ་ནི་གཉི་ག་རྫོགས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བྱུང་བ
Chinese
都不会成就。怎么样呢？因为他们想要成就比丘僧团和合诵戒的缘故。就说奉献意欲和诵戒者成就此事。奉献意欲和诵戒，凭借力量成就那和合。比丘尼僧团的意欲和诵戒，要奉献、凭借、获得于两个比丘尼的僧团。这样比丘尼们的和合就能成就。这要由两人来做，就是说，奉献意欲和诵戒这件事，要由两个比丘尼从比丘尼僧团中接受，并奉献给比丘僧团。那两人要凭自己的能力。如果没有，就由一人来做，就是说，如果两个比丘尼没有能力，就只能依靠一个有能力的比丘尼来奉献。比丘要委任接受的比丘，就是说，比丘的僧团要委任一个比丘，从比丘尼的僧团接受意欲，以及那两个比丘尼。他应该站在哪个门口呢？就是说，被委任接受的比丘，那时应该站在哪个门口呢？如果逃跑，就用筹来惩罚，就是说，如果被委任接受的比丘因为害怕而逃跑，那时那两个比丘尼应该用筹来惩罚那个比丘。他也一样，就是说，如果那时那两个比丘尼逃跑了，那个比丘也应该同样用筹来惩罚。不要逃跑，就是说，接受
English
will not be accomplished. How so? Because they want to accomplish the harmony of the bhikṣu sangha and the recitation of vows. It is said that the one who offers the intention and the recitation of vows accomplishes this. Offering the intention and the recitation of vows, by means of strength, that harmony should be accomplished. The intention and recitation of vows of the bhikṣuṇī sangha should be offered, empowered, and obtained by the sangha of two bhikṣuṇīs. In this way, the harmony of the bhikṣuṇīs will be accomplished. This should be done by two, that is to say, this offering of intention and recitation of vows should be taken from the bhikṣuṇī sangha by two bhikṣuṇīs and offered to the bhikṣu sangha. Those two should do so by their own power. If not, then one, that is to say, if the two bhikṣuṇīs do not have the power, then one who has the power should be relied upon to make the offering. The bhikṣu should appoint the bhikṣu who receives, that is to say, the bhikṣu sangha should appoint one bhikṣu to receive the intention from the bhikṣuṇī sangha, as well as those two bhikṣuṇīs. At which door should he stand? That is to say, the bhikṣu who is appointed to receive, at that time, at which door should he stand? If he flees, he should be punished with a lot, that is to say, if the bhikṣu who is appointed to receive flees because he is afraid, then at that time, those two bhikṣuṇīs should punish that bhikṣu with a lot. He also does the same, that is to say, if at that time those two bhikṣuṇīs flee, that bhikṣu should also punish them in the same way with a lot. Do not flee, that is to say, the one who receives