Tibetan
་པ་ཐ་ན་ཁམ་གཅིག་ཙམ་ཡན་ཆད་ལེན་པ་ཡང་དད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཆུད་གཟོན་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཚིམ་པར་གྱུར་ཟིན་པས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ལྷག་མ་ཐ་ན་ཁམ་གཅིག་ཙམ་ཡན་ཆད་ཟ་བ་ཡང་དད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཆུད་གཟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་བསམས་བཞིན་དུ་བླངས་ཏེ། ལྟ་བ་ཉམས་པ་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་བསམས་བཞིན་དུ་བླངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཚིམ་པར་གྱུར་ཟིན་ནས་བསམས་པ་བཞིན་དུ་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ལྷག་པ་ཐ་ན་ཁམ་གཅིག་ཡན་ཆད་ལེན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཚིམ་པར་གྱུར་ཟིན་པས་བསམས་པ་བཞིན་དུ་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ལྷག་པར་ཟས་ཐ་ན་ཁམ་གཅིག་ཙམ་ཡན་ཆད་ཟ་བ་ནི་དད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཆུད་གཟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ལུས་འཚོ་བ་ཙམ་ལ་ནི་དེ་དག་ཆུད་གཟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལུས་འཚོ་བ་ཙམ་ལས་ལྷག་པ་ཐ་ན་ཁམ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཙམ་ལ་ནི། དེ་ཆུད་གཟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཕ་མ་དང་ནད་པ་དང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པས་དང་སྦྲུམ་པ་དག་དང་གདུལ་བ་དད་འདོད་པས་བསོད་སྙོམས་ལ་རེག་པ་དང་ཁྱིམ་པ་འོངས་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་བགོ་བཤའ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དག་ལ་བྱིན་པ་ནི་དད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཆུད་གཟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདོད་པས་བསོད་སྙོམས་ལ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱིམ་པ་བསོད་སྙོམས་འདོད་པས་དགེ་སློང་གི་བསོད་སྙོམས་ ལ་ལག་གིས་འཛིན་པའོ། །ཁྱིམ་པ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟས་ཀྱི་དུས་སུ་གློ་བུར་དུ་འོངས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དཔེ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཕུ་ནུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཁམ་ཆང་གཅིག་ཟ་བ་པོ་རྣམ་པར་མ་བཅད་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དང་པོར་ཟས་ཀྱི་ཁམ་ཆང་གཅིག་ཟ་བ་པོ་དམིགས་ཀྱིས་ངེས་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔོས་ཏེ་གཞག་པར་བྱ་བའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་ལྷག་མར་མ་གྱུར་པའི་ཁམ་ཆང་གཅིག་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམ་ཆང་གཅིག་གཞག་པ་དེའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཟོས་ནས་དུད་འགྲོ་ལ་ཁམ་མི་གཞག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟའ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལས་མ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་བཟའ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ཟས་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷག་མ་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ།
Chinese
即使只取用一小口食物，如果这是对信仰供养的浪费。自己已经满足，以剩余的食物维持生计，甚至只吃一小口，也是对信仰供养的浪费。如此教导说：从圆满的见地中深思熟虑地获取，却供养给见地衰败的人；从圆满的戒律中深思熟虑地获取，却供养给破戒的人；自己已经满足，如所想般以剩余的食物维持生计，甚至只取用一小口；自己已经满足，如所想般以剩余的食物维持生计，甚至只吃一小口食物，都是对信仰供养的浪费。仅仅为了维持身体的生存，这些不算浪费。如果超过了维持身体生存所需的量，哪怕只是一小口，那就是浪费。对于父母、病人、想要出家的人、孕妇，以及想要调伏者触摸布施物，以及有在家众前来，应该从中分一份，给予他们，这不算浪费信仰供养。所谓“因欲望而触摸布施物”，是指如果在家众因想要布施物而用手触摸比丘的布施物。所谓“有在家众前来”，是指在用餐时突然前来的人。这些只是举例而已，对于兄弟等其他亲属也是如此。应该将一口食物的施舍，不加分别地放置，意思是说，在开始用餐时，应该将一口食物不指定地献给一切众生。这里的经文是说，无论如何也要放置一口未被染指的食物。也应该布施给畜生，指的是放置那一口食物。这里的经文是说，比丘吃完后，不应该不给畜生留一口食物。为了自己食用而准备的食物，在未完成食用前，不应该布施，意思是说，对于为了自己食用而准备的食物，在自己未完成食用之前，不应该布施给吃剩饭等的人。
English
Even taking just a single mouthful or so is a waste of what should be given in faith. Having already been satisfied, to subsist on leftover food, even eating just a single mouthful or so, is a waste of what should be given in faith. This is taught as follows: Having deliberately taken from perfect view, giving to those whose view is deteriorated; having deliberately taken from perfect morality, giving to those who are immoral; having already been satisfied, subsisting as desired on leftover food, even taking just a single mouthful or so; having already been satisfied, subsisting as desired on leftover food, even eating just a single mouthful or so of food, is a waste of what should be given in faith. Merely for the sake of sustaining the body, these are not considered wasteful. If it exceeds what is needed to sustain the body, even by just a single mouthful, then it becomes wasteful. For parents, the sick, those who wish to renounce, pregnant women, and those who desire to be tamed touching alms, and when laypeople come, a share should be divided from it, giving to them, this is not considered a waste of faithful offerings. "Touching alms out of desire" means if a layperson, desiring alms, touches the alms of a monk with their hand. "Laypeople coming" means those who come unexpectedly during mealtime. These are just examples; it is the same for siblings and other relatives. One should place a mouthful of food without discrimination, meaning that at the beginning of a meal, one should dedicate a mouthful of food to all sentient beings without specifying anyone. Here, the text says that one should place a mouthful of food that has not been touched in any way. One should also give to animals, referring to placing that one mouthful of food. Here, the text says that after a monk has eaten, he should not fail to leave a mouthful of food for animals. Food set aside for one's own consumption should not be given away before one has finished eating, meaning that for food set aside for one's own consumption, one should not give it to those who eat leftovers, etc., before one has finished eating.