Tibetan
་ན་གོམ་པ་བདུན་དུ་བགོས་ན་རིམ་པ་མང་ཡང་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆིལ་ལྷམ་རིམ་པ་མང་པོ་གལ་ཏེ་ཁྱིམ་པས་ཐ་ན་གོམ་པ་བདུན་དུ་བགོས་ན་རིམ་པ་མང་ཡང་བཅང་དུ་རུང་བའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་ཁྱིམ་པས་ཐ་ན་གོམ་པ་བདུན་དུ་བགོས་པར་གྱུར་ནའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རུང་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཉིད་དུ་དེ་དང་སྦྱར་པའི་དབང་དུ་ལེན་པ་ན་མི་རུང་བ་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རུང་བ་ཙམ་གྱི་དོན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རུང་པ་ཙམ་གྱིས་མཐིལ་དང་པོ་ལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རུང་བ་ཙམ་གྱི་དོན་ལེན་པ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ་དེར་རོ། །དེ་དང་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་ལེན་པ་ཞས་བྱ་བ་ནི་རུང་བ་ཙམ་དེ་དང་བདག་ཉིད་དུ་སྦྱར་ཞིང་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལེན་པའོ། །མི་རུང་བ་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ལེན་པ་དེ་ནི་མི་རུང་བ་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། རུང་བ་ཁོ་ན་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཆིག་རིམ་དུ་བྱས་ཏེ་བཅང་བར་བྱའོ་སྙམ་པས་རིམ་པ་མང་པོ་དག་སློང་གིས་བདག་གིར་བྱས་ན་མི་རུང་བ་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་མཐིལ་དང་བལ་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་འདི་ལས་བླང་ངོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་རུང་བ་དང་འདྲེས་པའི་མི་རུང་བ་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་ནི་བདག་གིར་བྱ་བ་མི་འབྱུང་བས་དེས་ནི་མི་རུང་བ་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གིར་བྱ་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ གཞུང་ནི་བསོད་སྙོམས་པ་མཆིལ་ལྷམ་མེད་པ་ཞིག་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། དེ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ན། མཆིལ་ལྷམ་རིམ་པ་མང་པོ་དག་བྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མ་གནང་ངོ༌། །ངེས་སྨྲས་པ་འཕགས་པ་སོང་ལ་རིམ་གཅིག་པར་བྱས་ཏེ་བཅང་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་བླངས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རིམ་པ་གཅིག་པར་བྱས་ཏེ་བཅང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་དགེ་སློང་གིས་མཆིལ་ལྷམ་རིམ་པ་མང་པོ་དག་བདག་གིར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཁྲ་བོ་བཀྲ་བ་དག་མི་བཅང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆིལ་ལྷ་དག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། འདི་མན་ཆད་ནས། འོག་གི་མདོ་ལས་སྒེག་རྫས་སུ་འགྱུར་བ་གཞན་དག་ཀྱང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡན་ཆད་མཆིལ་ལྷམ་དག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་
Chinese
所謂“如果將（鞋子）分成七層，即使層數很多也可以”，意思是說，如果居士將很多層的鞋子，甚至分成七層，層數很多也可以穿著。這裡的經文是說，近事（指親近佛法的人）的居士，即使（鞋子）被分成七層也可以。所謂“僅僅是允許，就將其作為事情的本質，並與之結合而接受，那並不是接受了不允許的”，意思是說，所謂“僅僅是允許的本質”，是指僅僅是允許，就將其作為鞋底等事情來接受，這就是接受了僅僅是允許的本質。它的本質就是它本身。所謂“與之結合而接受”，是指為了將僅僅是允許的與自身結合並相遇而接受。所謂“並不是接受了不允許的”，是指那樣接受並不是接受了不允許的，而是僅僅接受了允許的。這就是說，如果想著做成一層來穿著，而以乞討的方式將很多層（的鞋子）據為己有，那並不是接受了不允許的，這是經文的概括。這樣說明的，對於這個（鞋子），凡是有鞋底和羊毛等允許的東西，我從這裡拿走，如果以這樣的想法，拿走與允許的混合的不允許的，那是不會產生據為己有的，因此那並不是拿走了不允許的，因為對於不是允許的事物，不會產生據為己有的情況。這裡 經文是說，一位沒有鞋子的乞食者在舍衛城乞食時，一位居士將他帶到家中，用食物使他飽足，並給了他很多層的鞋子。那位比丘說：居士，世尊不允許這樣做。居士說：尊者，請拿去，做成一層來穿著。他拿走了，然後去了寺院。對於這個，如果比丘想著做成一層來穿著，而將很多層的鞋子據為己有，那沒有過失。所謂“花哨鮮豔的不能穿著”，是與“鞋子”一詞相連的。從這裡開始，直到下面的經文中出現“其他會變成裝飾品的東西”為止，都與“鞋子”一詞相連。
English
The so-called "If (the shoes) are divided into seven layers, it is okay even if there are many layers," means that if a householder divides many layers of shoes, even into seven layers, it is okay to wear them even if there are many layers. Here, the scripture says that a lay follower who is close (referring to someone close to the Dharma), even if (the shoes) are divided into seven layers, it is okay. The so-called "merely allowing it, taking it as the essence of the matter, and accepting it in conjunction with it, then it is not accepting what is not allowed," means that the so-called "merely the essence of allowing" refers to merely allowing it and taking it as the matter of the soles, etc. This is accepting the essence of merely allowing. Its essence is itself. The so-called "accepting it in conjunction with it" refers to accepting it in order to combine and encounter what is merely allowed with oneself. The so-called "it is not accepting what is not allowed" means that accepting in that way is not accepting what is not allowed, but only accepting what is allowed. This is to say that if one thinks of making it into one layer to wear, and appropriates many layers (of shoes) by begging, then it is not accepting what is not allowed. This is a summary of the scripture. It is explained in this way that for this (shoe), whatever permissible things there are, such as soles and wool, I will take from here. If, with such a thought, one takes what is impermissible mixed with what is permissible, then appropriation will not arise, therefore that is not taking what is not allowed, because appropriation will not arise for things that are not permissible. Here, The scripture says that a beggar without shoes went begging in Shravasti (舍衛城). A householder took him home, satisfied him with food, and gave him many layers of shoes. The monk said: Householder, the Blessed One does not allow this. The householder said: Venerable, please take it and make it into one layer to wear. He took it and went to the monastery. For this, if a monk thinks of making it into one layer to wear and appropriates many layers of shoes, then there is no fault. The so-called "fancy and bright ones cannot be worn" is connected to the word "shoes." From here onwards, until the following scripture mentions "other things that become ornaments," it is connected to the word "shoes."