Tibetan
ང་གི་དུས་མ་ཡིན་པར་ནི་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། །དུས་སུ་དབྱུང་བ་ནི་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉ་ལ་གསོ་སྤྱོད་བྱས་ནས་དེའི་ཉི་མ་ཉིད་ལ་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཉུག་མར་གནས་པ་དག་གིས་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉལ་དགག་དབྱེ་བྱས་ནས་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཆོས་བཅུ་དྲུག་ལ་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་པའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གློ་བུར་པ་གཉུག་མར་གནས་པ་དག་པས་ཆེས་མང་བ་དག་དེར་ལྷགས་ཤིང་དེ་དག་ན་རེ། དེང་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་གསོ་སྦྱོང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དུས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མང་པོ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེར་སྲ་བརྐྱང་གདིང་བའི་ཉི་མ་ལ་གཉུག་མར་གནས་པ་དག་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་ན་དེ་དག་གིས་དེ་ ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་གསོ་སྦྱོང་བྱས་ན་ཕྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞན་ཀྱིས་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འདི་ལྟར་དེང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཉི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློས་ཡང་གསོ་སྦྱོང་བྱས་ན་སྲ་བརྐྱང་བ་བཏིང་བ་རང་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་དུས་མ་ཡིན་པར་སྲ་བརྐྱང་གདིང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བློ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་སྲ་བརྐྱང་གདིང་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པའི་བློ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་དེའི་ཉིན་མོ་བྱས་པ་ལ་ནི་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་དུས་མ་ཡིན་པར་བཏིང་བའི་བློ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཏིང་ནས་བྱེ་བ་དག་ལ་ནི་དེ་ཐ་དད་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྲ་བརྐྱང་བཏིང་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་འདུན་བྱེ་བར་གྱུར་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བདེ་ཐ་དད་པར་འགྲུབ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཕྱུང་ཟིན་ནས་ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཀྱང་དབྱུང་དགོས་ཏེ། འདི་ལ་གདིང་བ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་མི་བྱའོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་དགྲ་ཡོད་པས་དེ་གདིང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་གང་དུ་དབྱར་གནས་བར་ཁས་བླངས་ནས་སམ་དགག་དབྱེ་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་བྱེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་དག་ཡོད་ལ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དེས་སྲ་བརྐྱང་དེ་གདིང་བར་བྱ། དབྱུང་བར་བྱ། ཡོངས་སུ་བརྐྱང་བར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དབྱར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་བྱེ་ན་གང་གིས་སྲ་བརྐྱང་གདིང་བར་བགྱི། གང་དག་ཆོས་སྨྲ་བ་དག་གིས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་དགེ་སློང་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་དགེ་འདུན་བྱེ་ན་སུས་སྲ་བརྐྱང་གདིང་བར་བགྱི། ཆོས་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་བ་དེས་ནི་དབང་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གདིང་བ་དབྱུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་གཞན་དག་གིས་བྱས་ཀྱང་གནས་ཀྱི་རྙེད་པ་ནི་དེ་དག་ལ་འོས་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་དེར་དགེ་སློང་དུས་འདིར་གནས་པ་ལ་རྙེད་པ་འདི་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་གནས་ན་ གནས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་རྙེད་པ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པའི་གནས་ཀྱི་རྙེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་བ་གཞན་དག་གིས་སྲ་བརྐྱང་གདིང་བ་བྱས་ཀྱང༌། གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་རྙེད་པ་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉའི་མཐར་ཐུག་པའི་དུས་ཚུན་ཆད་དུ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་བ་དག་ལ་ནི་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་རྙེད་པ་གཞན་གཅད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་རྙེད་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་གནས་སུ་དེ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་གནས་སུ་སྲ་བརྐྱང་འདིང་བར་བྱེད་པ་དེ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསམ་པས་གནས་པ་ནི་བཏིང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལས་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་ཕན་ཡོན་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བསམ་པས་དོན་དུ་གཉེར་བར་འཇུག་པ་དེ་ནི་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱ་བ་ལ་འདུན་པ་ཕུལ་བའི་དབང་གིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་ན་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་པས་གནས་པ་ནི་བཏིང་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕྱུང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་དང་ལྷན་ཅིག་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའི་བྱ་བ་དེ་དགེ་སློང་འདུན་པ་བླངས་པ་ལྷག་མ་དག་གིས་བྱས་ན་འདུན་པ་འབུལ་བར་བྱེད་པས་ཀྱང་འདུན་པ་ཕུལ་བའི་དབང་གིས་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་པས་གནས་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུན་པ་མ་ཕུལ་བ་ལ་ནི་འདུག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་གཉིད་ལོག་གམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་མ་ཐོས་ཀྱི་བར་དུ་བཏིང་བ་དང་ཕྱུང་བ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་བསམ་པ་གནས་པ་ནི་བ
Chinese
我的时间不对，不要取出。取出时间是春季首月十五进行布萨后，就在那天取出。如果常住者们在秋季中月结束安居后，秋季中月十六铺设硬垫，其下方的比丘，突然来的常住者们大多数都来到那里，他们说：今天是十五的布萨。因为时间的关系，应该跟随大多数人，所以在那里铺设硬垫的那天，常住者们做布萨，他们应该如何做呢？因此，再次做布萨，就是取出。这样说，这也将与其他人取出自己不参与的情况区分开来。像这样，如果认为今天是布萨日，再次做布萨，硬垫的铺设就会自然而然地发生。像这样，我们认为在不适当的时间铺设了硬垫，因为产生了不依赖于它的想法。再次，第二天应该铺设硬垫，因为那时产生了秋季中月十六的想法。吉祥的布萨在那天做，在这里不会有过失，因为那时没有在不适当的时间铺设的想法。铺设后，对于众多的人来说，那是分别成就的。意思是说，铺设硬垫后，其下方的僧团变成了众多的人，那么对于那些比丘来说，硬垫的取出就分别成就了。一方取出后，另一方也必须取出，因为这上面只有一个垫子，所以不要认为另一方也取出了。说法者有敌人，所以铺设它。意思是说，在某个地方承诺了夏季安居，或者结束安居后，僧团变成了众多的人，那里有说法者，也有不说法语者，那么有说法者的一方应该铺设那个硬垫，取出，完全伸展开。这里，经文是：夏季安居的僧团众多时，谁来铺设硬垫呢？是说法者们铺设的。以及，
English
My time is not right, do not take it out. The time to take it out is after performing the Posadha on the fifteenth day of the first spring month, and take it out on that very day. If the permanent residents end the rainy season retreat in the middle autumn month, and on the sixteenth of the middle autumn month, a hard mat is laid out, and most of the monks, newly arrived permanent residents, come there and say: Today is the fifteenth Posadha. Because of the time, one should follow the majority, so on the day when the hard mat is laid out there, if the permanent residents do the Posadha, how should they do it? Therefore, if they do the Posadha again, it is the same as taking it out. By saying this, it also distinguishes it from the situation where others take it out and one does not participate. Like this, if one thinks that today is the day of Posadha and does the Posadha again, the laying of the hard mat will happen naturally. Like this, we think that we have laid the hard mat at an inappropriate time, because the thought of not depending on it has arisen. Again, the hard mat should be laid out on the second day, because at that time the thought of the sixteenth of the middle autumn month has arisen. Doing the auspicious Posadha on that day will not be a mistake here, because at that time there is no thought of laying it out at an inappropriate time. After laying it out, for the multitude of people, it is accomplished separately. It means that after laying out the hard mat, if the Sangha under it becomes a multitude of people, then for those monks, the taking out of the hard mat is accomplished separately. After one side takes it out, the other side must also take it out, because there is only one mat on it, so do not think that the other side has also taken it out. The Dharma speaker has enemies, so lay it out. It means that in a place where one has promised to observe the summer retreat, or after ending the retreat, if the Sangha becomes a multitude of people, and there are Dharma speakers and also non-Dharma speakers, then the side with the Dharma speakers should lay out that hard mat, take it out, and fully extend it. Here, the scripture is: When the Sangha observing the summer retreat is numerous, who should lay out the hard mat? It is laid out by the Dharma speakers. And,
Chinese
又比丘婆罗门之女所问，若僧众分住，谁应敷设床座？是说法者。以说法者乃有权者，故于一切处，不应不遣敷设，是故如是说。于彼，虽由他人所作，然住处之利，唯彼等应得。谓于此处，应施与此时安住之比丘，若如是安住，由安住之因所生之利，凡是施与比丘众者，凡是住处之利，虽由其他非法语者敷设床座，然由住处之因所生之利，凡是于仲秋月尽之前所生者，唯应属于彼等说法者，不应属于非法语者，以住于异处故。说住处之利者，为断绝其他之利故。是故，凡由敷设床座之因所生之利，唯应属于一切人。于自性安住之住处，不生起于舍弃彼等者，谓于自性安住之住处，凡敷设床座者，不生起于舍弃彼等者，是此等之总义。以思惟而安住者，是敷设。谓由此我之利得与利益将生，如是思惟而趋入求取，是敷设床座之自性。于共同作事，由献意乐之故，若由余者所作，即是已作，谓以思惟而安住者，是敷设，与此相离者是撤除。是故，凡与他人共同作事，凡是比丘已受僧众意乐之余者所作，由献意乐者亦献意乐之故，即是已作。与此相离者是撤除，谓与以思惟而安住者相离，是撤除床座。是故，于未献意乐者，虽已安坐，若睡眠或入定，于未闻知之间，不生起敷设与撤除，谓以何之故，思惟安住是
English
Furthermore, if a Bhikkhu or Brahmin's daughter asks, 'If the Sangha dwells separately, who should spread the beds and seats?' It is the expounder of the Dharma. Because the expounder of the Dharma has the authority, therefore, in all places, it should not be that spreading is not allowed, hence it is said thus. There, even if it is done by others, the benefit of the dwelling place should only belong to them. That is to say, in this place, this benefit should be given to the Bhikkhu who dwells here at this time. If one dwells in such a manner, the benefit arising from the cause of dwelling, whatever is given to the Sangha of Bhikkhus, whatever is the benefit of the dwelling place, even if the beds and seats are spread by other non-Dharma speakers, the benefit arising from the cause of the dwelling place, whatever arises until the end of the middle autumn month, should only belong to those Dharma speakers, and should not belong to the non-Dharma speakers, because they dwell in a different place. Saying 'the benefit of the dwelling place' is to cut off other benefits. Therefore, whatever benefit arises from the cause of spreading the beds and seats should only belong to everyone. In a dwelling place that is naturally abiding, it does not arise for those who abandon it, that is to say, in a dwelling place that is naturally abiding, whoever spreads the beds and seats, it does not arise for those who abandon it, that is the general meaning of these. Abiding with thought is spreading. That is to say, thinking that from this my gain and benefit will arise, thus thinking and engaging in seeking, is the nature of spreading beds and seats. In doing things together, due to offering intention, if it is done by others, it is indeed done, that is to say, abiding with thought is spreading, and being separated from this is removing. Therefore, whatever is done together with others, whatever is done by the remaining Bhikkhus who have received the intention of the Sangha, because the one who offers intention also offers intention, it is indeed done. Being separated from this is removing, that is to say, being separated from abiding with thought is removing the beds and seats. Therefore, for one who has not offered intention, even if one is already seated, if one sleeps or enters into Samadhi, until one hears, spreading and removing do not arise, that is to say, for what reason, abiding with thought is