Tibetan
འབའ་ཞིག་གིས་དེ་ཆད་པར་འགྱུར་བར་ཟད་དམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱིར་འོངས་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྲ་བརྐྱང་གདིང་བའི་མཚམས་སུ་ཕྱིར་འོངས་ན་ཡང་ཆོས་གོས་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་བསམ་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཆད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་དེ་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ཉི་ཚེ་ལ་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིས་ཀྱང་སྦྱོར་བས་འགྲོ་བ་དང་ངེས་བར་བྱེད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་གནས་སྐབས་གཞན་བསྟན་ཏོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཆད་ནའོ་ཞེས་གང་སྨོས་པ་དེ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཆད་པའི་གནས་སྐབས་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་དང་བརྩམས་པ་ཞིག་པ་དང་བསམ་པའི་རྒྱུན་ཆད་པ་གསུམ་ལ་དེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཆོས་གོས་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་དང༌། བརྩམས་པ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་དང༌། བསམ་པའི་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཆད་པ་དེས་གནས་པར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཆོས་གོས་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པའི་དུས་དང༌། དེ་བརྩམས་པ་ཞིག་པར་གྱུར་པའི་དུས་དང༌། དེའི་བྱ་བའི་བསམ་པའི་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ཡང་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྒྱུན་ཆད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་མཚམས་ལས་འདའ་ཞིང་འགྲོ་བ་འམ། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་གོས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་འམ། བརྩམས་པ་ཞིག་པར་གྱུར་བ་འམ། བྱ་བའི་བསམ་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་ པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་དང༌། ཞིག་པར་གྱུར་པ་དང༌། བསམ་པའི་རྒྱུན་ཆད་པས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཅི་ངེས་པར་གྱུར་པས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཟད་དམ་ཞི་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་གཉིས་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་མཚམས་ལས་འདའ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང༌། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དེ་གཉིས་ནི་ངེས
Chinese
仅仅因为这样就会导致它中断吗？不是的，因此，说了“即使返回也会中断”。在铺设地基的界限处，即使返回，如果因为要做僧衣的想法而导致后续的联系中断，那么那时，也将会中断属于那个坛城范围内的部分。那个人在短时间内取出地基，就会与自入状态分离，这就是结论。这也显示了通过结合而行进和确定这两者的不同阶段。如果仅仅是“要做”这件事中断了，那么“要做”这件事中断的状态存在于哪里呢？因此，说了“它存在于要做之事的终结、开始的破坏和思维的连续中断这三者之中”。凡是想到“要做僧衣”的想法，当它达到终结，当开始被破坏，当思维的连续中断时，就将“要做”的中断与这三种状态联系起来。这样显示说：想要做僧衣的想法，在它达到终结的时候，在它开始被破坏的时候，以及在那件事的思维连续中断的时候，要知道“要做”这件事已经中断了。因此，以不返回的心跨越界限而行，或者在界限之外生起不返回的心的那个人，要做僧衣这件事达到终结，或者开始被破坏，或者做事的想法连续中断，凡是这些，就是属于那个坛城范围内的中断，因此，对他来说，取出地基就会与自入状态分离。这显示了通过达到终结、被破坏和思维的连续中断，那个坛城范围内的部分中断了。仅仅因为确定就会导致属于那个坛城范围内的部分中断吗？不是的，因此，说了“犹豫不决就像确定要取出一样”。以不返回的心跨越界限而行，以及在界限之外生起不返回的心的这二者是确
English
Is it only because of this that it will be interrupted? No, therefore, it is said, "Even if returning, it will be interrupted." At the boundary of laying the foundation, even if returning, if the subsequent connection is interrupted due to the thought of making a monastic robe, then at that time, the part belonging to that mandala will also be interrupted. That person, in a short time, takes out the foundation and will be separated from the self-entering state, that is the conclusion. This also shows the different stages of going through combination and determination. If it is only the "to do" that is interrupted, then where does the state of the "to do" being interrupted exist? Therefore, it is said, "It exists in the end of the to-do, the destruction of the beginning, and the continuous interruption of thought." Whatever the thought of "making a monastic robe" is, when it reaches the end, when the beginning is destroyed, when the continuous thought is interrupted, the interruption of "to do" is connected with these three states. It is shown like this: the thought of wanting to make a monastic robe, at the time when it reaches the end, at the time when the beginning is destroyed, and at the time when the continuous thought of that matter is interrupted, one should know that the "to do" has been interrupted. Therefore, the person who crosses the boundary with a non-returning mind, or the person who generates a non-returning mind outside the boundary, the matter of making a monastic robe reaches the end, or the beginning is destroyed, or the thought of doing things is continuously interrupted, whatever these are, it is the interruption of belonging to that mandala, therefore, for him, taking out the foundation will be separated from the self-entering state. This shows that through reaching the end, being destroyed, and the continuous interruption of thought, the part belonging to that mandala is interrupted. Is it only because of determination that the part belonging to that mandala will be interrupted? No, therefore, it is said, "Hesitation is like determining to take out." The two of crossing the boundary with a non-returning mind and generating a non-returning mind outside the boundary are certain.
Tibetan
་པ་དེས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་ཅིང་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་མཚམས་ལས་འདའ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང༌། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ཀྱང་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་ཅིང་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་འོང་བར་བྱ་འམ་འོན་ཏེ་ཕྱིར་འོང་བར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས་མཚམས་ལས་འདའ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང༌། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོན་པ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་སྐྱེས་པས་ཀྱང་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་ཅིང་གང་ཟག་དེའི་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འོང་བར་བྱ་ཞིང་ཆོས་གོས་བྱ་འམ། འོན་ཏེ་ཕྱིར་འོང་བར་མི་བྱ་ཞིང་ཆོས་གོས་མི་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་མཚམས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་ན་དེའི་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མཚམས་ལས་འདའ་བའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་མཚམས་ལས་འདའ་བས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་པ་བསྟན་ཏོ། །མ་ལྟ་བུའི་ཚིག་དྲུག་པོ་མདོ་དང་སྦྱར་བའི་གནས་སྐབས་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཚིག་དྲུག་པོ་དེ་དག་གིས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆད་པར་འགྱུར་ཞིང་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ལུང་གི་ཚིག་དང་སྦྱར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་གོས་བྱ་བའི་ བསམ་པ་མེད་པ་དང་ཕྱིར་འོང་བའི་སེམས་མེད་པས་མཚམས་ལས་འདས་ན་ནི། དེའི་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དབྱུང་བས་འགྲོ་བའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོན་པ་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་སྐྱེས་སམ། ཕྱིར་འོང་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཤིང་ཆོས་གོས་བྱ་བའི་བསམ་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་རང་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གོས་བྱ་བའི་བསམ་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡོད་ཅིང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་སམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོན་པ་ན་ཆོས་གོས་བྱ་བའི་བསམ་པར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡོད་ཅིང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་སེམས་སམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་ལ་ནི། གལ་ཏེ་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་
Chinese
就像那樣，如果二心跨越界限而行，或者由於二心而超出界限，也會導致其所屬的壇城範圍斷裂，堅硬的身體被拔出，與自身所依之處分離。如果心意不定，例如想著「我應該回來嗎？還是不應該回來？」而跨越界限而行，或者到達界限之外時產生了這樣的心念，也會導致其所屬的壇城範圍斷裂，那個人的堅硬身體被拔出，與自身所依之處分離。這裡的經文是說，當他走到界限之外時，如果他這樣想：「我應該回來並穿袈裟嗎？或者我不應該回來，也不應該穿袈裟？」因為這樣的想法而跨越界限，那麼他的堅硬身體被拔出，與自身所依之處分離，這是從跨越界限的邊緣產生的。這表明跨越界限會導致他所屬的壇城範圍斷裂。在解釋了將「如是」等六個詞與經文結合的情況之後，現在將通過與聖言結合來證明，這六個詞會導致他所屬的壇城範圍斷裂，堅硬的身體被拔出，與自身所依之處分離。也就是說，如果沒有穿袈裟的想法，也沒有回來的念頭，就跨越了界限，那麼他的堅硬身體被拔出，與自身所依之處分離，這是從拔出而行走的邊緣產生的。如果到達界限之外時，產生了不回來的念頭，或者產生了對回來猶豫不決的念頭，並且與穿袈裟的想法沒有任何關聯，那麼他的堅硬身體被拔出，與自身所依之處分離，這是從確定（不回來）的邊緣產生的。如果他懷著穿袈裟的想法，卻因為不回來的念頭或猶豫不決的念頭而行走，並且到達界限之外時，仍然懷著穿袈裟的想法，卻產生了不回來的念頭或猶豫不決的念頭，那麼，如果最終
English
Just as that, if one crosses the boundary with doubt, or because of doubt goes beyond the boundary, it will also cause the mandala to which it belongs to be broken, the solid body to be pulled out, and separated from its own abode. If the mind is uncertain, such as thinking, "Should I come back? Or should I not come back?" and crosses the boundary, or when reaching beyond the boundary, such a thought arises, it will also cause the mandala to which it belongs to be broken, that person's solid body to be pulled out, and separated from its own abode. Here, the scripture says that when he goes beyond the boundary, if he thinks like this: "Should I come back and wear the robes? Or should I not come back and not wear the robes?" Because of such thoughts, he crosses the boundary, then his solid body is pulled out, separated from its own abode, which arises from the edge of crossing the boundary. This shows that crossing the boundary causes the mandala to which he belongs to be broken. After explaining the situation of combining the six words such as "thus" with the sutra, now it will be proven by combining with the words of the scriptures that these six words will cause the mandala to which it belongs to be broken, the solid body to be pulled out, and separated from its own abode. That is, if there is no thought of wearing the robes, and no thought of returning, and he crosses the boundary, then his solid body is pulled out, separated from its own abode, which arises from the edge of pulling out and walking. If upon reaching beyond the boundary, the thought of not returning arises, or the thought of hesitating about returning arises, and there is no connection with the thought of wearing the robes, then his solid body is pulled out, separated from its own abode, which arises from the edge of determining (not to return). If he walks with the thought of wearing the robes, but because of the thought of not returning or the thought of hesitation, and when reaching beyond the boundary, he still has the thought of wearing the robes, but the thought of not returning or the thought of hesitation arises, then, if ultimately