Tibetan
དགེ་སློང་དེས་སོ། །ལྷག་པར་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟླ་བ་གཉིས་ལས་ལྷག་པར་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཕྱི་མ་ཤོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་སྔ་མ་ཤོས་ལ་ནི་མ་སྨྲས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་སྔ་མ་ཤོས་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྔ་མ་ཡང་ཡིན་པས་ན་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དགེ་ཚུལ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་དེས་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་སྔ་མ་མི་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་སྔ་མ་ཤོས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྔ་མ་དགེ་སློང་དེས་མི་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་དགེ་ཚུལ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པར་ཉེ་བར་གཞག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་གནས་ན་དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་གནས་པར་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་དེས་གནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་དགེ་ཚུལ་སྔར་ཉེ་བར་མ་བཞག་པར་ཉེ་བར་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །ལམ་དུ་དགེ་ཚུལ་གཉིད་བྲོ་བས་རྨྱ་བར་གྱུར་ན་མདུན་དུ་བཏང་སྟེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་དེས་དགེ་ཚུལ་ཁྲིད་དེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ན་གལ་ཏེ་དགེ་ཚུལ་གཉིད་བྲོ་བས་རྨྱ་ཞིང་ཡུར་བར་གྱུར་ན་དགེ་སློང་དེས་དགེ་ཚུལ་དེ་མདུན་རོལ་དུ་བཏང་སྟེ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བྲུ་བ་ཚ་བར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་ཚུལ་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དེ་གལ་ཏེ་བཀྲེས་ཤིང་བྲུ་བ་ཚ་བར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེས་ནང་པར་ཁེའུ་སུས་ཀྱི་དུས་སུ་དགེ་ཚུལ་དེ་ལ་ཁེའུ་སུས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དྲོ་ཁར་ཡང་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དགེ་ཚུལ་དེ་དྲོ་ཁར་ཡང་བཀྲེས་པར་གྱུར་ན་དྲོ་ཁ་དེའི་ཚེ་ཡང་དགེ་སློང་དེས་དགེ་ཚུལ་དེ་ལ་དྲོ་ཟན་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གང་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་འདོར་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པའི་ཚིག་མི་གཏོང་བ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་
Chinese
比丘彼。不住留为性者，谓过二月不住留为性也。此是就后受立夏安居者而说。于先受立夏安居者，虽未说亦成故。不住留为性先受立夏安居者，谓彼亦受立夏安居，亦是先者，故名先受立夏安居，彼具足戒之比丘不应为性者，谓不守护先者应为性也，谓先受立夏安居之二月之前，比丘不守护应为性也。彼未令沙弥亲近而应令亲近者，谓于自之住处，有比丘罪恶住留，彼比丘以施住处等，先未令沙弥亲近，不应令亲近也。于路沙弥以睡眠所逼而迷闷者，应遣于前而行者，谓比丘彼牵沙弥于路而行时，若沙弥以睡眠所逼而迷闷及倾倒者，比丘彼应遣沙弥彼于前而行也。若饥渴所逼者，于内食之时应施与食者，谓沙弥趣路彼，若饥渴所逼者，尔时比丘彼于内食粥之时，应施与沙弥彼以粥也。若于午时，或于彼时亦尔者，谓若沙弥彼于午时亦饥渴者，午时彼时亦比丘彼应施与沙弥彼以午食也。与未圆具者同卧之堕罪，彼已说竟。若于何不舍弃见之相状而成为堕罪耶？ 是故，如世尊所说为障碍之法者，彼等虽受用亦不成为障碍，如是世尊所说之法，我已了知等，不舍弃趣入之语者，谓说也。僧伽分裂者之僧伽残
English
The monk, that is. The very nature of not staying is that one should not stay longer than two months. This is said with regard to the last one who has vowed to observe the summer retreat. As for the first one who has vowed to observe the summer retreat, it is accomplished even if it is not said. The very nature of not staying, the first one who has vowed to observe the summer retreat, means that he has also vowed to observe the summer retreat and is also the first, so it is called the first one who has vowed to observe the summer retreat. That monk with monastic vows should not be of such a nature, which means that he should not protect the former. It should be of such a nature that the monk should not protect the former two months of the first summer retreat. He should not cause the novice to be close without having brought him close, which means that in his own dwelling, if a sinful monk stays, that monk should not cause the novice to be close by giving a dwelling place, etc., without having brought him close before. If the novice is drowsy and confused on the road, he should be sent ahead and walk, which means that when the monk leads the novice on the road, if the novice is drowsy and confused and falls down due to drowsiness, the monk should send the novice ahead and walk. If he is afflicted by hunger and thirst, he should be given food at the time of the inner meal, which means that if the novice who is on the road is afflicted by hunger and thirst, then the monk should give the novice porridge at the time of the inner porridge meal. If it is also at noon, or at that time, it is also, which means that if the novice is also hungry and thirsty at noon, then at that time the monk should also give the novice the noon meal. The downfall of sleeping with one who is not fully ordained has been explained. If one does not abandon the appearance of seeing, what will become a downfall? Therefore, even if one practices those things that the Blessed One has said to be obstructive dharmas, they will not become obstructive, because the Blessed One has taught the Dharma in this way, I have understood, etc., without abandoning the words of entering. It is said that the Sangha is divided into the Sangha remains.
Tibetan
སྐབས་སུ་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་སྔར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྐབས་འདིར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །གསོལ་བ་ནི་བཟློག་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །ཚིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཉིད་དོ། །བཟླས་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། །བསྐྲད་པ་དང༌། གླེང་བ་དང་དྲན་པར་མ་བྱས་པ་ནི་དེའིའོ། །དེ་ལ་བསྒོ་བ་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལ་བཞམས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་མི་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ། །དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོ་བ་ལས་འགྱུར་བའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བཞི་པོ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་སྔར་བསྟན་པ་དེ་དག་འདིར་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་འདི་ལྟར་བལྟ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བཟུང་སྟེ། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པའི་ཚིག་མི་གཏོང་བ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩོམ་པའི་ཚིག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ལ་ལྟུང་བྱེད་འདིར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་གསོལ་བས་སྨད་པ་ཉིད་དེ་དེའི་འོག་ཏུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཉིད་དང་གནས་ནས་དབྱུང་བ་ཅིག་ཅར་དུ་བྱ་སྟེ་སྨད་པར་འོས་པའི་ལས་དག་ནི་སྨད་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་སྟེ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བའི་འོག་ཏུ་ལས་ཀྱི་མཐའ་ ལའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་ན་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཉིད་དང༌། གནས་ནས་དབྱུང་བ་ཅིག་ཅར་བྱའོ། །སྨད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །སྨད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་པའི་སྨད་པར་བྱ་བ་སྤྱོ་ཞིང་སྨད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་ནས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བའོ། །ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྤང
Chinese
先前所说的，由劝诫所产生的共同特征，在此也应同样适用。不以违背的方式舍弃，随之修习的自性是随顺的。祈请与违背相似。词语的刹那唯一。复诵是各别的。结尾不是。进入是结合。驱逐、谈论和不忆念是它的。对此，不应劝诫。对于这些，不应以敬畏和事业来劝诫。在其尽头，说“如果不舍弃”，先前所说的由劝诫所产生的四种僧残的共同特征，在此也应知晓。在此，将要稍微说一些差别，因此，如世尊所说等。名为间断之法的是，完全烦恼而成为失败等。以“等”字，也包括其他观察的方式，因为对于其他观察的方式，修习也是相似的。名为不舍弃进入之词的是，不完全舍弃造作之词，在此会成为堕罪。对此，以祈请而呵责，在其后，对于不舍弃观察方式的比丘，应以祈请和四事业来呵责，并立即驱逐出住处，应呵责应呵责的事业。它的本体就是它。何时呢？在其后，即在不舍弃成为堕罪的观察方式之后，事业的尽头。
English
All the common characteristics arising from admonition that were previously shown should also be applied here. The nature of following and practicing without abandoning in a contrary manner is concordant. The request is similar to the contrary. The moment of words is the same. Repetition is different. The conclusion is not. Entering is joining. Expulsion, discussion, and not remembering are its. Therefore, admonition should not be done. For these, one should not admonish with reverence and actions. At its end, saying "if one does not give up," the common characteristics of the four Sanghavaseshas arising from admonition that were previously shown should also be understood here. Here, a slight difference will be mentioned, therefore, as the Blessed One said, and so on. The Dharma that interrupts is that which is completely afflicted and becomes defeated, and so on. By the word "and so on," other ways of looking are also included, because practice is similar for other ways of looking. The meaning of "not abandoning the words of entering" is that not completely abandoning the words of composition, it becomes a downfall here. To this, one is reproached by request, and after that, for the monk who does not abandon the way of looking, one should be reproached with request and four actions, and immediately expelled from the dwelling place, and the actions that should be reproached should be reproached. Its entity is that itself. When? After that, that is, after not abandoning the way of looking that becomes a downfall, at the end of the action.
Tibetan
ས་པའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བྱད་པ་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིར་ཡང་ཤེས་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དང་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །གང་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་སྨྲ་བས་སྤངས་པ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པའི་དགེ་སློང་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་སྐད་སྨྲ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པའི་ཚིག་དེ་སྐད་སྨྲ་བས་སོ། །སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་སྐད་སྨྲ་བའི་རྒྱུས་དགེ་འདུན་གྱིས་སྤངས་པའི་དགེ་སློང་ངོ༌། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་པ་གསོལ་བ་ཉིད་མ་བྱས་པའོ། །དགེ་སློང་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་སྐད་སྨྲ་བས་སྤངས་པ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ལ་ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཡུལ་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་བས་ན་སྤངས་པ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ལྟ་བ་མ་བཏང་བ་དང་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ གྱུར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལས་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་ལྟ་བ་མ་བཏང་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་བཏང་བ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པ་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཞིག་བྱས་ན་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། ལུང་དཔོག་པ་དང་དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བ་དང་གནས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དང་གདམས་ངག་སྦྱིན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལུང་དབོག་པ་སྦྱིན་པ་དང༌། དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བའི་ལན་སྦྱིན་པ་དང་གནས་འཆའ་བ་སྦྱིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་སྦྱིན་པ་དང་གདམས་ངག་སྦྱིན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིན་པའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྟ་བ་སྨྲ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་སྤངས་པ་དེ་ལ་རང་གི་ལྟ་བ་འདི་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་སྟོན་ནའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ཁ་ཅིག་ལས་དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པ་
Chinese
那么，随顺于地界的堕罪，其作者是谁呢？因此说，名为“识为主”。此处也与名为“识为主”以及名为“以意识为主者”相连结。对于谁是以意识为主者呢？因此说，名为“如是说者所舍弃，未作还净之比丘”。所谓“如是说者”，是指：对于世尊所说作为障碍之法，即使依止也不会成为障碍，像这样，世尊所说的法我已了知等等，进入这些语词的“如是说者”。所谓“舍弃”，是指：以如是说者的缘故，被僧团舍弃的比丘。所谓“未作还净”，是指：未作舍弃之忍可祈请。所谓“比丘”，是指：像这样，对于如是说者所舍弃，未作还净的比丘，就是以意识为主者。比丘也是如此，能令堕罪的比丘也如此了知，那么对于该境就是以意识为主者，这是总结语。因此，舍弃本身是此罪产生的因，而不是未舍弃见解和未忏悔堕罪。如果这样，那么只要未作应舍弃之业，那么未舍弃见解的比丘就不是堕罪的作者。同样，舍弃见解，未忏悔堕罪也不是此罪产生的因。做什么才会成为作者呢？因此说，给予教证、提问、指示处所和给予教诫。给予教证，给予提问的回答，给予安住处，给予指示，给予教诫，这些都要与“给予”一词相连。所谓“说见解”，是指：对于被舍弃的比丘，说并展示自己的见解是这样的。此处，经文中有些请求是比丘被舍弃。
English
So, who is the perpetrator of the offense that follows the ground? Therefore, it is said to be called "consciousness as the main thing." Here, it is also connected with the name "consciousness as the main thing" and the name "one who mainly takes consciousness as the main thing." For whom is it that one who mainly takes consciousness as the main thing? Therefore, it is said, "A monk who is abandoned by saying so, who has not done purification." The so-called "one who says so" refers to: those dharmas that the Blessed One said to be obstacles, even if relied upon, will not become obstacles. Like this, the Dharma spoken by the Blessed One, I have understood, etc., entering these words, "one who says so." The so-called "abandoned" refers to: a monk who is abandoned by the Sangha because of the one who says so. The so-called "not having done purification" refers to: not having made a request for acceptance of abandonment. The so-called "monk" refers to: like this, for a monk who is abandoned by the one who says so, who has not done purification, he is the one who mainly takes consciousness as the main thing. The monk is also like this, and if the monk who causes the offense also knows this, then for that object, he is the one who mainly takes consciousness as the main thing, this is the concluding remark. Therefore, abandonment itself is the cause of this offense, not not abandoning views and not confessing offenses. If so, then as long as the act to be abandoned is not done, then the monk who has not abandoned views is not the perpetrator of the offense. Similarly, abandoning views and not confessing offenses is also not the cause of this offense. What must be done to become the perpetrator? Therefore, it is said, giving teachings, asking questions, indicating places, and giving instructions. Giving teachings, giving answers to questions, giving places to dwell, giving instructions, and giving advice, all of these should be connected with the word "giving." The so-called "speaking of views" refers to: for the abandoned monk, saying and showing that one's own view is like this. Here, in some requests in the scriptures, the monk is abandoned.