Tibetan
་བྱིན་ལེན་མ་བསྟབས་པ་ཉིད་ལ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཆུ་དང་སོ་ཤིང་མ་གཏོགས་པར་བཟའ་བར་བྱ་བའི་འོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཆུ་དང་སོ་ཤིང་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བཟའ་བར་བྱ་བའི་བྱིན་ལེན་མ་བསྟབས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནའོ། །འདིར་ཆུ་དང་སོ་ཤིང་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་དཔེ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་ཁ་སྦྱང་བའི་འདག་རྫས་དང་ལྕི་བ་དག་ཀྱང་འདིས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཡིན་གྱི། མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མགུལ་དུ་མིད་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བྱེད་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཁར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཞིག་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་ན་བཟའ་བར་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཟོས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བཅའ་བར་བྱ་བ་དང་བཟའ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་འམ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་གླིང་མ་གཏོགས་པར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་ཀྱང་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་གླིང་ན་ནི་ཟས་མ་བྱིན་པར་ཁའི་སྒོ་ནས་ཟ་བར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་དུས་སུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་ན་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ནད་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མེད་ན་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལས་ཟན་མནོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནད་པའི་ཁར་ཟན་མནོད་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མེད་ན། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལས་ཀྱང་མནོད་པར་བྱའོ། །མི་ན་པས་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་སྡུག་པའི་ཕྱིར་འདི་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནད་པ་ཁོ་ནས་ཏེ་ནད་པ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ པ་དག་གིས་བསྟབས་པ་བཟའ་བར་བྱའོ། །བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བསོད་པ་སློང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སྨྲ་བར་འདོད་ནས། འོ་མ་དང༌། ཞོ་དང༌། མར་དང༌། ཉ་ཤ་དང༌། ཤ་སྐམ་ལྟ་བུ་ནི་ཟས་བསོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འོ་མ་དང༌། ཞོ་དང༌། མར་དང༌། ཉ་ཤ་དང༌། ཤ་དང༌། ཤ་སྐམ་ལྟ་བུ་ནི་ཟས་བསོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་དང་མར་ཁུ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ཟས་བསོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བྱེད་པ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟས་བསོད་པ་དེ་ནི་ལྟུང་བ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱིམ་པ་ནི། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱིམ་པ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ལྟུང་བ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་བྲོ་མ་འཚལ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཁྱིམ་དག་ནས་ཟས་བསོད་པ་བསླངས་ཏེ་འཆའ་འམ་འཚལ་ལ་དེ་ལ་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ། ཡོད་དེ་ཉེ་དུ་ལས་བསླངས་ཏེ་ཟོས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་འདི་ལ་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ན་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རང་གིས་བསླངས་ཏེ་ཟོས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རང་གིས་བླངས་ཤིང་ཟོས་ན་སྟེ། །གལ་ཏེ་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བསླངས་ཏེ་རང་གིས་ཟོས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཟ་བ་ལས་གཞན་པ་སློང་བ་ཙམ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། མི་ན་བས་བསླངས་པ་དང་སློང་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་དེ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། མི་ན་བས་རང་གིས་བསླངས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་དེ་གཉིས་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། མིན་པར་གཞན་སློང་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སློང་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟོས་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །ན་བ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། མི་ན་བར་གང་གི་ཚེ་རང་སློང་ ངམ་གཞན་སློང་དུ་བཅུག་སྟེ་ཐོབ་ནས་ཟས་བསོད་པ་ཟ་བར་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་ན་བར་གང་གི་ཚེ་གཞན་སློང་དུ་བཅུག་ཀྱང་ཟ་བར་མི་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །ན་བ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །མི་ན་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་གཉིས་ཁ་ནམ་ཐོ་བ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཅི་བདེར་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་ལས་སློང་བར་བྱེད་པ་དེས་དགེ་སློང་གང་ལ་ཅི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་ཅི་བདེར་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་མི་ན་བདེ་ལ་དེ་གཉིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི། དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ཁྱིམ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་ཕྱིན་པ་ན་བུད་མེད་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་ཕྱིར་བྱུ
Chinese
如果是不给予受用，那又如何呢？因此，说了“除了水和牙签之外，可以吃的哦”，要知道除了水和牙签之外，其他的可以吃的，是不给予受用的。这里提到水和牙签，只是举个例子，要知道漱口的药和重物也包含在这里面。这也是为了漱口才这么说的，不是为了吞到喉咙里，吞到喉咙里就只有堕落了。所谓“口”，不是耳朵等等其他的。如果追随什么才是做可以吃的东西的人呢？因此，说了“吃了哦”，是指应该准备的和可以吃的等等。是在所有地方都这样吗？因此，说了“除了北俱卢洲之外哦”，是指除了北俱卢洲之外。这里经典是这样说的，在北俱卢洲，不给予食物，就从嘴里吃。如果北俱卢洲的时候给予，就没有堕落。如果是不给予，那就是恶作，是这么说的。病人没有受具足戒，就要从没有受具足戒的人那里乞讨食物，是指病人的嘴里乞讨食物，如果没有受具足戒，也要从没有受具足戒的人那里乞讨。不生病的人，即使受了具足戒，因为不悦意，所以不应该这么做。所谓“没有受具足戒的人应该吃”，是指只有病人，病人没有受具足戒，受了具足戒
English
If it is not given for use, then how is it? Therefore, it is said, "Except for water and toothpicks, what can be eaten, oh," know that except for water and toothpicks, other things that can be eaten are not given for use. Here, mentioning water and toothpicks is just an example, and it should be understood that mouthwash and heavy objects are also included here. This is also said for the sake of rinsing the mouth, not for swallowing into the throat, swallowing into the throat will only lead to downfall. The so-called "mouth" is not the ears or other things. If one follows what is the person who makes things that can be eaten? Therefore, it is said, "Ate oh," which refers to what should be prepared and what can be eaten, etc. Is it like this in all places? Therefore, it is said, "Except for Uttarakuru, oh," which refers to except for Uttarakuru. Here, the scripture says that in Uttarakuru, without giving food, one eats from the mouth. If one gives during the time of Uttarakuru, there is no downfall. If one does not give, then it is a misdeed, it is said. If a sick person has not received full ordination, one should beg for food from someone who has not received full ordination, which means begging for food in the mouth of a sick person, and if one has not received full ordination, one should also beg from someone who has not received full ordination. A person who is not sick, even if he has received full ordination, should not do this because it is not pleasing. The so-called "someone who has not received full ordination should eat" refers only to the sick person, the sick person has not received full ordination, and those who have received full ordination
Chinese
说“布施者若非亲眷之在家人亦然”，非亲眷之在家人，即非亲眷之在家人，其事物即是彼。若布施者为非亲眷之在家人，则彼亦为此堕罪之作者。言“非亲眷”者，经中请问：比丘僧未求乞而为自己之故，从诸家乞食而食，或求乞，于彼无堕罪耶？有，若从亲眷处乞食而食，则无堕罪。若于此相为施主，则彼时亦无堕罪。若外道之出家者为施主，则犯恶作，如是说。何之时彼二者为作者耶？故说“自己乞食而食”，谓自己取而食。若以乳等乞食而自己食，是为总义。除食之外，仅乞讨有何罪耶？故说“非病者乞讨及令他乞讨，于彼乃犯恶作”，谓非病者仅自己乞讨，彼二者即为唯犯恶作之作者，若非如是，令他乞讨，则令他乞讨而食者，彼二者乃犯恶作之作者。病者则一切时皆无堕罪。如是显示，非病者于何之时自己乞讨，或令他乞讨而获得后，不食食物，则彼时犯恶作。非病者于何之时虽令他乞讨，然不食，则彼时成由加行所生之微细恶作。病者则一切时皆无任何罪。非病者一切时彼二者为此罪之作者耶？故说“未作随顺安乐者”，谓从何处乞讨者，未对比丘作随顺安乐之自性者，即未作随顺安乐者，于比丘非病者，彼二者为此罪之作者。此处之经文为：比丘行乞时，至诸家，妇女持食而出。
English
Regarding the statement, "Even a householder who is not a relative can be a giver," a householder who is not a relative is indeed a householder who is not a relative; its essence is just that. If the giver is a householder who is not a relative, then he is also the perpetrator of this transgression. Regarding the mention of "not a relative," the question in the scripture is: If a monk, without begging, for his own sake, begs for food from houses and eats it, or begs, is there no transgression for him? There is, if he begs and eats from relatives, there is no transgression. If he is a patron in this instance, then there is also no transgression at that time. If an ascetic of another sect is a patron, then it is a misdeed, as it is said. When are these two the perpetrators? Therefore, it is said, "If one begs and eats oneself," meaning if one takes and eats oneself. If one begs with milk, etc., and eats oneself, that is the general meaning. What fault is there in merely begging other than eating? Therefore, it is said, "Begging by a non-sick person and causing another to beg, that is a misdeed," meaning even if a non-sick person begs himself, those two are the perpetrators of only a misdeed, and if it is not so, causing another to beg, then for the one who causes another to beg and eats, those two are the perpetrators of a misdeed. For a sick person, there is no transgression at all times. This is shown: When a non-sick person begs himself, or causes another to beg and obtains food, if he does not eat the begged food, then at that time it is a misdeed. When a non-sick person causes another to beg but does not eat, then at that time it becomes a subtle misdeed arising from the action. For a sick person, there is no fault at all times. Are those two the perpetrators of this fault at all times for all non-sick people? Therefore, it is said, "Without having made what is comfortable," meaning that from whom one begs, if he has not made the nature of what is comfortable for the monk, that is, without having made what is comfortable, for the non-sick monk, those two are the perpetrators of this fault. Here, the scripture is: When a monk is walking for alms and goes near to houses, a woman comes out carrying food.
Tibetan
ང་བས་དགེ་སློང་ཅང་མི་སྨྲ་བས་སམ། ཕྱིར་སྤོང་བ་ལ་བུད་མེད་ཀྱིས་འཕགས་པ་འོ་ན་ཇི་སློང་ཞེས་འདྲི་ན་བསྟབས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཅི་འདོད་པ་བསླངས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་ཅི་བདེར་བྱས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངན་པ་འམ་བསོད་པའམ་ཐ་མལ་པའམ་བཟང་པོ་འཐོབ་པ་ནི་གལ་ཏེ་བསླངས་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་འདིར་བསྟབས་པ་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་ལྟུང་བ་ལས་འབྱིན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་བསྟབས་པ་མ་བྱས་པ་དེས་ངན་བའམ་བསོད་པའམ་ཐ་མལ་པའམ། བཟང་པོ་འཐོབ་པ་མཐོང་བ་ན་གལ་ཏེ་ཟས་བསོད་པའི་ཡུལ་ལ་སློང་བར་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཟས་བསོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཁྱིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་གཉིས་བླངས་ན་ནི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། དེ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་ཟོས་ན་ནི་དངོས་གཞིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོ་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པ་འབྲུ་མར་ལ་སོགས་པའོ། །བསོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོ་མ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐ་མལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོ་མ་དེ་ཉིད་ར་ལ་སོགས་པའི་ཡིན་པའོ། །བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོ་མ་དེ་ཉིད་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རའི་འོ་མའོ། །བསོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་ཀྱི་འོ་ཐུག་མར་དང་ཤ་ཁ་ར་དང་བསྲེས་པའོ། །ཐ་མལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བའི་འོ་མའོ། །བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་ ཤ་བལ་པོ་སེའུའི་ཁུ་པ་ན་ལེ་ཤམ་ལ་སོགས་པ་སྤོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་དང་སྦྱར་བའོ། །ངན་པ་འདི་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟས་བསོད་པ་བླངས་ཏེ། ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངན་པ་རང་གིས་བླངས་ཏེ་ཟ་བ་འདི་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉིད་དེ་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཡིན་ལ། དངོས་གཞི་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཡིན་ནོ། །གཞན་སློང་དུ་བཅུག་པ་ཟོས་ན་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ལྟུང་བ་ནི། དགེ་སློང་གིས་འོ་མ་འཐོབ་པ་ན་ཞོ་སློང་བར་བྱེད་ན་དེ་སློང་བ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ལ་འཐུངས་ན་ནི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་བསོད་པ་འཐོབ་པ་ན་ངན་པ་སློང་བར་བྱེད་ན་དེ་སློང་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ལ་ཟོས་པ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །ངན་པ་མི་འཐོབ་པ་ཉིད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་བདེར་བསྟབས་པའི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བར་འདོད་ནས། ཟས་ཁྱེར་ཏེ་ཕྱིར་བྱུང་བས་ཅང་མི་སྨྲ་པའམ་ཕྱིར་སྤང་བ་ལ་འོ་ན་ཅི་སློང་ཞེས་དྲིས་པ་ནི་ཅི་
Chinese
如果因为傲慢，比丘不说话，或者因为放弃，妇女问圣者“那么乞讨什么呢？”，应该说这是恐吓，即使乞讨到想要的东西，也没有堕落。施主做了什么舒适的事情，也没有堕落，这是佛说的。因此，获得坏的、好的、普通的或好的东西，即使乞讨也是可以的。因为在这里，仅仅恐吓就会导致堕落。没有进行恐吓的比丘，看到获得坏的、好的、普通的或好的东西，如果去好的食物的地方乞讨，即使那样，如果接受了好的食物的特征和不是亲属的在家人的特征这两个条件，就是犯了错误的行为者，如果先吃了，就是实际的行为者。坏的，是指除了牛奶等以外的谷物、酥油等。好的，是指牛奶等。普通的，是指同样的牛奶是山羊等的。好的，是指同样的牛奶是母牛等的。或者，坏的，是指山羊的奶。好的，是指用大米煮的牛奶粥，混合酥油、糖和肉。普通的，是指母牛奶。好的，是指烤羊肉等，与羊毛、苹果汁、那列香等各种香料混合。对于这个坏的，只有一半，是指乞讨到好的食物，对于吃东西的堕落进行了区分，如果自己乞讨坏的东西来吃，只有一半，即在准备时也是犯错误，在实际吃的时候也是犯错误。如果让别人乞讨来吃，就会变成轻微的犯错误。这里的堕落是：如果比丘得到牛奶，却去乞讨酸奶，乞讨酸奶是犯错误，喝了就是堕落。如果比丘得到好的东西，却去乞讨坏的东西，乞讨是犯错误，吃了也是犯错误。如果根本没有得到坏的东西，那么在所有情况下都是犯错误的行为者。想要说什么是随心所欲的恐吓的特征，拿着食物出来，因为不说话或者放弃，问“那么乞讨什么呢？”，这是什么
English
If, due to arrogance, a monk does not speak, or if, due to renunciation, a woman asks the noble one, "Then what do you beg for?", it should be said that this is intimidation, and even if one begs for what one wants, there is no downfall. Even if the benefactor does whatever is comfortable, there is no downfall, this is what the Buddha said. Therefore, obtaining bad, good, ordinary, or excellent things, even if begging is permissible. Because here, only intimidation leads to downfall. A monk who has not engaged in intimidation, seeing the attainment of bad, good, ordinary, or excellent things, if he goes to a place of good food to beg, even then, if he accepts the two conditions of the characteristics of good food and the characteristics of a householder who is not a relative, he is a perpetrator of wrongdoing, and if he eats it first, he is the actual perpetrator. "Bad" refers to grains, ghee, etc., other than milk, etc. "Good" refers to milk, etc. "Ordinary" refers to the same milk being from goats, etc. "Excellent" refers to the same milk being from cows, etc. Alternatively, "bad" refers to goat's milk. "Good" refers to rice milk porridge mixed with ghee, sugar, and meat. "Ordinary" refers to cow's milk. "Excellent" refers to roasted mutton, etc., mixed with various spices such as wool, apple juice, and nalesham. For this "bad," it is only half, meaning that having begged for good food, a distinction is made regarding the downfall of eating, if one begs for bad things to eat oneself, it is only half, that is, it is a wrongdoing in preparation and a wrongdoing in actual eating. If one has someone else beg for it to eat, it becomes a minor wrongdoing. The downfall here is: if a monk obtains milk, but goes to beg for yogurt, begging for yogurt is a wrongdoing, and drinking it is a downfall. If a monk obtains good things, but goes to beg for bad things, begging is a wrongdoing, and eating it is also a wrongdoing. If one does not obtain bad things at all, then in all cases one is a perpetrator of wrongdoing. Wanting to explain the characteristics of intimidation as one pleases, taking food and coming out, because of not speaking or renouncing, asking "Then what do you beg for?", what is this?