Tibetan
་དུ་བོས་པ་ལ་ཡང་ལྷག་པར་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་ལའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་མགྲོན་དུ་བོས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྦྱོར་དུ་འཇུག་པ་ལའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་པར་གྱུར་པ་ན་ དེར་དགེ་སློང་མ་འོངས་ཏེ་དྲིས་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་དགེ་སློང་གང་དག་མགྲོན་དུ་བོས། མིང་ཆེ་གེ་མོ་དང་ཆེ་གེ་མོ་དག་གོ །ཟན་ཇི་ལྟ་བུ་དག་སྦྱིན་སུམ་འཕེལ་གྱི་ཟན་དག་གོ །མི་རུང་སྟེ་དགེ་སློང་དེ་དག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་རྩང་ཕྱེ་དག་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མགྲོན་དུ་བོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་མ་བསམས་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བཟའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཟོས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཅི་ཞིག་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་ལ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། བཟའ་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བུ་དག་གིས་ཤེ་ན་དེའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྫོགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་དེས་སོ། །བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་བརྩམས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དག་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ཐོས་པས་ཀྱང་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཐོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྲོ་གར་དང༌། གླུ་གླིང་དང་མཁས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ནི་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཉེས་བྱས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །བསོད་སྙོམས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་དང༌། ཐོས་པས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་སྟེ། མདོ་སྔ་མ་གཉིས་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་ན་བཟའ་བར་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཟོས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཟོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མིད་ན་དེའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཟོས་པ་དེ་ནི་མིད་ན་དངོས་གཞིར་གྱུར་པའོ་ཟོས་པ་དེ་ཡིན་གྱི་ཁར་བཅུག་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་ན་སྨད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ལ་ནི་ན་སྨད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ན་སྨད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྨད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ
Chinese
被邀请时，也特别允许加入。如此说，即使被邀请，也允许特别加入。这里的经文是这样的：许多比丘被邀请到其他人家里做客时， 一位比丘尼来到那里问道：你们邀请了哪些比丘？回答说：某某和某某。又问：供养什么样的食物？回答说：供养增益三倍的食物。比丘尼说：不行，那些比丘是入流者，应该供养他们粗面等等。像这样说了。因此，即使被邀请了，如果加入的东西不合施主的心意，也不应该吃，吃了会犯堕罪。如果问：什么才是允许加入的呢？因此说：可以吃，比如米饭等等。如果说：因为不是真实的功德。如果问：什么样的功德才是真实的呢？因此说：因为修行圆满。修行圆满的圆满就是修行圆满，就是因为这个。修行这个词，是从戒律开始，直到阿罗汉为止都包括的。如果说：听闻也可以。意思是说，如果是为了修行圆满的方法而听闻，即使因此而加入，也没有罪过。如果是通过舞蹈、音乐、歌唱和学者等等其他方式加入，应该知道这是跟随前者而犯下的罪过。允许加入的乞食有两种：通过戒律允许加入和通过听闻允许加入。与前面两个经文的顺序相同。如果问：如果跟随，那么做可以吃的东西的人是谁呢？因此说：吃了。为了显示吃的自性，因此说：咽下去才是。意思是说，吃了就是咽下去才成为真实的吃，仅仅放进嘴里还不是。如果说：为了他人，应该呵责。意思是说，为了他人而加入，就应该呵责。因为呵责，所以是应该呵责的，它的实体是那
English
Even when invited, it is especially allowed to add more. It is taught thus: even if invited, it is allowed to add more. Here, the scripture is like this: When many monks are invited to another's house as guests, A bhikkhuni comes there and asks: Which monks have you invited? They answer: So-and-so and so-and-so. She asks: What kind of food are you offering? They answer: We are offering food that increases threefold. The bhikkhuni says: That is not right, those monks are stream-enterers, you should offer them coarse flour, etc. Thus it is said. Therefore, even if invited, one should not eat what is added if it is not according to the donor's intention, for eating it is a transgression. If asked: What is it that is allowed to be added? Therefore it is said: It is to be eaten, such as rice, etc. If it is said: Because of qualities that are not genuine. If asked: What kind of qualities are genuine? Therefore it is said: Because of perfect accomplishment. Perfect accomplishment is the completion of perfect accomplishment, it is because of that. The term "accomplishment" includes everything from discipline up to arhatship. If it is said: Even hearing is acceptable. It means that if it is hearing that has become a means for perfect accomplishment, even if one adds because of that, there is no fault. If one adds through dancing, music, singing, scholars, and other such things, one should know that this is a transgression committed by following the former. There are two kinds of alms that are allowed to be added: adding through discipline and adding through hearing. They are in the same order as the previous two sutras. If asked: If one follows, who is the one who makes what is to be eaten? Therefore it is said: If one eats. In order to show the nature of eating, therefore it is said: It is when one swallows that it is. It means that eating is truly eating when one swallows it, it is not merely putting it in the mouth. If it is said: For the sake of others, it is to be reproached. It means that adding for the sake of others is to be reproached. Because it is reproached, it is to be reproached, its substance is that.
Tibetan
་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་མས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་དགེ་ སློང་གཞན་གྱིས་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འདི་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་ཤེས་པའི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་དེ་ཟོས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་བྱིན་ཅིག་ཅེས་ཟེར་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་དགེ་སློང་མ་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་འདི་ལ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་ཟེར་བ་དགེ་སློང་གིས་བླངས་ཏེ་ཟོས་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་དེ་ན་དགེ་སློང་མ་ཞིག་ཁྱིམ་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། དགེ་སློང་འདི་ལ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་མཆི་ཞིང་དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་དེ་བླངས་ཏེ་འཚལ་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཡང་ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་སྨྲ་བར་འདོད་ནས། ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཡང་ཟན་ལ་བོས་པ་དང་དུ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་གིས་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཡང་ཟན་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང་དུ་བླང་ཞིང་བདག་གིར་བྱའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །དུས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འཇུག་པར་བྱའི་སྔ་ཚོགས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་གཞན་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང་དུ་བླངས་པར་གྱུར་ན་དེར་ཟན་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འཇུག་པར་བྱའི། ཧ་ཅང་སྔ་ཚོགས་སུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་རང་རང་གི་འཁོར་དེ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱིམ་གཞན་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དེའི་ཕྱིར་དུས་ལ་བབ་པར་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་འཁོར་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དག་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ལ་ནི་གནས་བརྟན་གྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་འཁོར་དང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་རང་གི་འཁོར་རྣམས་ལ་ བལྟས་ཏེ་འདོང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གང་ལ་ལ་གློ་བུར་དུ་འོ
Chinese
即是如此。如此教导说：比丘尼为了他人而施舍的食物，如果其他比丘吃了，则犯堕罪。这里的经文是说，除了请求之外，如果明知是为他人施舍的食物而食用，则犯堕罪。如果比丘不知道这是比丘尼施舍的食物，而吃了比丘尼施舍的食物，则没有堕罪，这是佛所说的。当进入乞食时，说“请给”也是一样的。意思是说，当比丘进入乞食时，比丘尼这样说：“请给这位比丘食物”，如果比丘接受并吃了，也犯堕罪。这里的经文是说，如果一位比丘进入乞食时，一位比丘尼对施主说：“请给这位比丘食物”，而那位比丘也接受并食用，那么会犯什么罪呢？会犯堕罪，这是佛所说的。已经讲完了比丘尼施舍食物而犯堕罪的内容。 接下来想要讲述关于反复食用的堕罪，因此说道：“应该接受在其他人家中被邀请用餐”。比丘应该接受在其他人家中被邀请用餐，并将其视为自己的。这里的“也”字表示不仅限于寺院，也包括其他人家。应该知道时间，不要过早进入。意思是说，如果被其他施主邀请用餐并接受了，就应该知道用餐的时间，不要过早前往。因此，应该敲击犍椎，并观察各自的眷属。意思是说，因为被邀请到其他人家中用餐，所以在时间到了的时候，应该敲击犍椎，各位长老应该观察各自的眷属是谁。对于突然到来的人，则由长老负责。意思是说，对于突然到来的比丘们，则由僧团的长老负责。这里的经文是说，比丘的眷属和随从们应该观察各自的眷属，然后一同前往。对于突然到来的比丘，
English
That is how it is. Thus it is taught: If a bhikṣuṇī gives food for the sake of another, and another bhikṣu eats it, he commits a transgression. Here, the text states that if one knowingly eats food that has been given for the sake of another, other than by request, one commits a transgression. It is said that if a bhikṣu does not know that it was given by a bhikṣuṇī, and eats what was given by a bhikṣuṇī, there is no transgression. It is also the same when entering for alms, saying "Please give." That is to say, when a bhikṣu enters for alms, if a bhikṣuṇī says, "Please give alms to this bhikṣu," and the bhikṣu takes and eats it, he also commits a transgression. Here, the text states that if a bhikṣu is entering for alms, and a bhikṣuṇī says to a householder, "Please give alms to this bhikṣu," and that bhikṣu takes and eats it, what transgression would be committed? He would commit a transgression, it is said. The section on committing a transgression by giving food by a bhikṣuṇī has been explained. Now, intending to speak about the transgression of eating repeatedly, it is said, "One should accept being invited to eat at another's house." A bhikṣu should accept being invited to eat at another's house and consider it his own. The word "also" indicates that it is not limited to the monastery, but also includes other houses. One should know the time and not enter too early. That is to say, if one is invited to eat at another's house and accepts, one should know the time for the meal and not go too early. Therefore, the gaṇḍī should be struck, and one should look after one's own retinue. That is to say, because one is invited to eat at another's house, when the time comes, the gaṇḍī should be struck, and the elders should look after their respective retinues. For those who come suddenly, the elders are responsible. That is to say, for those bhikṣus who come suddenly, the elders of the sangha are responsible. Here, the text states that the bhikṣu's retinue and attendants should look after their respective retinues and go together. For a bhikṣu who comes suddenly,