Tibetan
ས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་དང་འདྲོན་ལམ་དུ་འགྲོ་བས་ལམ་རྒྱགས་རིན་པོ་ཆེ་ལྔའམ། རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་ལྔའམ། བཟའ་བ་ལྔའམ། བཟའ་བར་སྨོས་པ་ལྔ་ལས་གང་འབྱོར་ཅིང་འོས་པར་བསྐུར་བར་བྱའོ། །སུ་དག་གིས་བསྐུར་བར་བྱ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། རྩེ་རྒོད་དང་རྩེ་རྒོད་མ་དང་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་ཚུལ་མ་དག་གིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཁྱེར་དུ་གཞུག་གོ །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་གཅིག་གི་ལམ་རྒྱགས་གཅིག་གིས་བསྐུར་དུ་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་ལམ་རྒྱགས་རང་རང་གི་འཁོར་མེད་ན་གཅིག་གིས་གཅིག་གི་བསྐུར་དུ་རུང་སྟེ་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཅིག་གིས་གཅིག་གི་བྱིན་ལེན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་གཅིག་གི་བྱིན་ལེན་ཡང་གཅིག་གིས་བྱར་རུང་ངོ༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ལམ་དུ་དོར་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དག་གིས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ལམ་དུ་དོར་བར་མི་བྱའོ། །དེ་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནད་པ་དེ་དགེ་སློང་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དག་གིས་བསྐུར་བར་བྱ་བའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ལམ་དུ་དོར་བར་ མི་བྱ་བ་དང༌། དེ་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཕན་ཚུན་གྲོགས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནད་པ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་གྲོགས་གཅིག་གིས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་གྲོགས་བྱ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ལོགས་ནས་བཟུང་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ན་བར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་མས་མགོ་ལོགས་ནས་བཟུང་བར་བྱ་ཞིང་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མ་ན་བར་གྱུར་ན་ཡང་དགེ་སློང་གིས་མགོ་ལོགས་ནས་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། རྐང་པ་ལོགས་ནས་ནི་རིགས་མཐུན་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །གྲོང་དུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ན་སོང་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་ནད་པ་ཁྲིད་དེ་གྲོང་དུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ན་ནད་པ་བཞག་སྟེ། གཞན་དུ་འགྲོ་ན་དེའི་ཚེ་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །ཅི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དམ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། ནད་པའི་སྨན་དང་ཟས་ལེགས་པར་སྦྱར་ཏེ་རང་བཞིན་མཐུན་པའི་ནད་གཡོག་གཅིག་ཀྱང་བཞག་ནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ནད་པའི་སྨན་སྦྱར་ཅིང་ཟན་ཡང་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་རང་བཞིན་མཐུན་པའི་ནད་གཡོག་མཚན་འདྲ་བ་གཅིག་ཀྱང་ཉེ་བར་བཞག་ནས་ཕྱིས་དེ
Chinese
說到此處。比丘和在路途中行走的人，對於路上的食物，五種珍寶，或提到的五種珍寶，或五種食物，或提到的五種食物，應當根據能力和適宜性給予。誰應當給予呢？因此，沙彌、沙彌尼、近事男和近事女應當給予。讓他們攜帶。比丘和比丘尼們，一個人的路糧可以由另一個人給予，這是說，如果這些比丘和比丘尼沒有各自的侍者，一個人可以給予另一個人，這是合理的。一個人也可以接受另一個人的給予，這是說比丘和比丘尼們，一個人也可以接受另一個人的給予。在梵行中，不應當將病人丟棄在路邊，這是說，在路上的比丘們，在梵行中，不應當將病人丟棄在路邊。應當給予他，這是說，生病的那個病人，應當由在路上的比丘們給予。比丘尼也一樣，這是說，比丘尼們也不應當在梵行中將病人丟棄在路邊，這就是「應當給予他」的意思。對此，應當互相幫助，這是說，對於被給予的病人，比丘和比丘尼們應當互相幫助。如何幫助呢？因此說，從側面扶持，這是說，如果比丘生病了，比丘尼應當從側面扶持他的頭部，如果比丘尼生病了，比丘也應當從側面扶持她的頭部，而腳部則應當由同類的人扶持。到達村莊後，即使離開也沒有罪過，這是說，這些比丘和比丘尼們帶領病人到達村莊後，將病人安置好，然後去其他地方，那時是沒有罪過的。難道任何時候離開都沒有罪過嗎？因此說，將病人的藥和食物妥善準備好，並留下一個性情相投的護理人員。這是說，將病人的藥配好，食物也準備好，並留下一個性情相投、名字相似的護理人員在附近，然後再離開。
English
Having spoken thus. For monks and those traveling on the road, regarding food for the journey, whether it be five precious things, or five things mentioned as precious, or five foods, or five foods mentioned, whatever is available and appropriate should be given. Who should give? Therefore, novices, novice nuns, laymen, and laywomen should give. Let them carry it. Monks and nuns, one person's travel provisions can be given by another, which means that if these monks and nuns do not have their own attendants, one can give to another, which is reasonable. One can also accept the giving of another, which means that monks and nuns, one can also accept the giving of another. In pure conduct, one should not abandon the sick on the road, which means that monks on the road, in pure conduct, should not abandon the sick on the road. He should be given to, which means that the sick person should be given to by the monks on the road. The same applies to nuns, which means that nuns should also not abandon the sick on the road in pure conduct, which is the meaning of "He should be given to." In this regard, one should help each other, which means that for the sick person who is given, monks and nuns should help each other. How to help? Therefore, it is said, support from the side, which means that if a monk is sick, the nun should support his head from the side, and if a nun is sick, the monk should also support her head from the side, while the feet should be supported by someone of the same kind. Having arrived at the village, even if one leaves, there is no fault, which means that these monks and nuns, having led the sick person to the village, place the sick person, and then go elsewhere, at that time there is no fault. Is there no fault in leaving at all times? Therefore, it is said, prepare the patient's medicine and food properly, and leave a caregiver of compatible nature. This means that the patient's medicine is prepared, the food is also prepared, and a caregiver of compatible nature and similar name is left nearby, and then leave.
Tibetan
་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གང་ལ་དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲོན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ན་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་ཐ་མི་དད་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་མ་གཅིག་དང་ལམ་ལས་འདའ་ཞིང་འགྲོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་སྔར་མ་འཐབས་པར་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མས་འདྲོན་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ལ་འདྲོན་ཐབས་གཅིག་ཉིད་དུ་དགེ་སློང་གང་དགེ་སློང་མ་གཅིག་དང་ཡང་ལམ་ལས་འདས་ཤིང་འགྲོ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་སྔར་འཐམས་ཀྱང་རུང་མ་འཐམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདྲོན་ཐབས་གཅིག་ཏུ་འགྲོགས་ཏེ། འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ལས་འདའ་བར་འགྲོ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལམ་ཡང་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་འདྲོན་ཐབས་དེར་སྔར་མ་འཐམས་པར་འདྲོན་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ འདོད་ཅིང་འགྲོགས་ཏེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིར་དགེ་སློང་མའི་དོན་མཐུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། རིགས་ཙམ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་པས། དགེ་སློང་མ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་མང་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །འདི་ཇི་སྲིད་དུ་འདས་ན་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། རྒྱང་གྲགས་རེ་རེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྒྱང་གྲགས་རེ་རེ་ཞིང་དངོས་གཞི་རེ་རེར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་ན་དངོས་གཞི་གཅིག །རྒྱང་གྲགས་གཉིས་འདས་ན་དངོས་གཞི་གཉིས། རྒྱང་གྲགས་གསུམ་འདས་ན་དངོས་གཞི་གསུམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་རེར་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་ཕྱེད་རེ་རེར་འདས་ན་ཉེས་བྱས་ཏེ། རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་གཞུང་ནི་རྒྱང་གྲགས་རེ་རེར་ནི་དངོས་གཞིའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཕྱེད་དུ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲོན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཅི་ཞིག་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་ན་དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲུང་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། འགྲམ་གཉིས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་འཐམས་ནས་ཅིག་ཅར་གྲུ་གཅིག་གིས་ལམ་ལས་འདའ་ཞིང་འགྲོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསླབ་པ
Chinese
应当如此行持。何为与比丘尼一同行路而构成堕罪之因？因此说，若行于具有怖畏之路，则应一同前行，不应分离，否则，若与一比丘尼越过道路而行，则如是说。若在盗贼等怖畏之路中，未曾事先约定，比丘与比丘尼应一同前行，不应分离，否则，若于其他道路，在同一行路中，任何比丘与一比丘尼越过道路而行，则构成堕罪。如是教示：若比丘与比丘尼一同，无论先前是否约定，若一同行路，以行路本身越过道路，则构成堕罪。若道路本身亦具有怖畏，彼等亦未曾事先约定于该行路，若欲一同行路，则于道路上同行本身，则无过失。此处所说之“与比丘尼之义相合”，乃以种类为主，故无论一比丘尼、二比丘尼或众多比丘尼皆可。此罪过持续至何时？因此说，每隔一俱卢舍（藏文：རྒྱང་གྲགས།），即成一根本罪。若越过一俱卢舍，则成一根本罪；若越过二俱卢舍，则成二根本罪；若越过三俱卢舍，则成三根本罪，诸如此类。因此，“每隔一俱卢舍则为一根本罪”之意，乃指每越过半俱卢舍，则构成一轻罪，即每半俱卢舍即成一轻罪。此处，经文所说“每隔一俱卢舍则为一根本罪”，乃指每半俱卢舍则构成一轻罪。与比丘尼一同行路而构成堕罪之说，已宣说完毕。若再行何事，则构成与比丘尼一同乘船之堕罪？因此说，除非两岸皆有怖畏，否则若事先约定，一同乘坐一船越过道路而行，则如是说。学处
English
This is how it should be practiced. What constitutes the cause of a downfall by walking on the road with a Bhikshuni? Therefore, it is said that if one walks on a fearful road, one should go together and not separate. Otherwise, if one crosses the road with one Bhikshuni, it is said as such. If on a fearful road with thieves and the like, without prior agreement, a Bhikshu and a Bhikshuni should go together and not separate. Otherwise, if on another road, in the same journey, any Bhikshu crosses the road with one Bhikshuni, it constitutes a downfall. It is taught as follows: If a Bhikshu is with a Bhikshuni, whether or not they have agreed beforehand, if they travel together, crossing the road by the journey itself, it constitutes a downfall. If the road itself is also fearful, and they have not agreed beforehand on that journey, if they wish to travel together, then traveling together on the road itself is without fault. Here, the saying "in accordance with the meaning of the Bhikshuni" is mainly based on the type, so whether it is one Bhikshuni, two Bhikshunis, or many Bhikshunis, it is acceptable. How long does this transgression last? Therefore, it is said that for every krosha (Tibetan: རྒྱང་གྲགས།), it becomes a fundamental offense. If one crosses one krosha, it becomes one fundamental offense; if one crosses two kroshas, it becomes two fundamental offenses; if one crosses three kroshas, it becomes three fundamental offenses, and so on. Therefore, the meaning of "every krosha is a fundamental offense" means that every half krosha crossed constitutes a minor offense, that is, every half krosha becomes a minor offense. Here, the scripture says "every krosha is a fundamental offense," which means that every half krosha constitutes a minor offense. The saying that walking on the road with a Bhikshuni constitutes a downfall has been explained. What else, if done, constitutes the downfall of riding a boat with a Bhikshuni? Therefore, it is said that unless both banks are fearful, if one agrees beforehand and crosses the road together in one boat, it is said as such. Precept