Tibetan
ནི། རུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དམན་པར་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་ཀྱི་འམ་སེམས་ཀྱི་གང་ཡང་རུང་ བ་སྨྲས་ན། སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཁྱོད་ནི་མཛེ་ཅན་ནོ་ཞེ་འམ། ཞར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁྱོད་ནི་ཁྲོ་བའོ་ཞེ་འམ། འཁྲུག་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །མི་དགའ་བ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་དགའ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཁྲོས་པ་དང༌། འཁྲུགས་པ་དང༌། ཡི་ཆད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་དང༌། ཡུལ་ཡུལ་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་དང་དོན་གཅིག་གོ །མ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉན་པ་པོ་མི་དགའ་བ་ཉིད་དེ་དག་ཏུ་མ་གྱུར་ནའོ། །ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོན་ཀྱང་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདིར་གཞུང་ནི། དགེ་སློང་མི་དགའ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྒྱལ་རིགས་ཉིད་དང་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རུང་པ་མ་ཡིན་པར་བསམ་པ་ལས་གཞན་པ་སྟེ། དགེ་སློང་ལ་རྒྱལ་རིགས་ཉིད་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྨྲས་ན་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་སྨྲ་བར་འདོད་ནས། ཕྲ་མ་བྱེད་འདོད་པས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཕྲ་མ་བྱེད་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་དབྱེ་བའི་བསམ་པ་སྟེ། དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རོ་ཞེས་དགེ་སློང་གཞན་ལ་སྨྲས་ན་དངོས་གཞིའོ། །འདིར་སྐྱོན་ཉིད་ཀྱང་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ལ། རུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱེ་བའི་བསམ་པ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྤྱིས་སམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་མིང་ནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རོ་ཞེས་གལ་ཏེ་ཕྱིར་སྨྲ་བ་དེའི་མིང་ནས་སྨོས་པར་བྱེད་ནའོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་མིང་ནས་སྨོས་པར་བྱེད་པ་དེ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ནའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་གང་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཡིན་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདིར་འ
Chinese
如果认为是不如法的，也就是认为任何低劣之处，无论是身体上的还是精神上的，说了出来，就会构成因说缺点而导致的堕落。例如，说“你是个麻风病人”或者“瞎子”之类的话，或者说“你很生气”或者“爱争吵”等等。即使没有变得不高兴，也仍然会构成罪过。所谓“不高兴”，指的是愤怒、争吵、沮丧、生气、变得不愉快等等，意思是一样的。“没有变得”指的是听者没有变得不高兴。然而，仍然会构成因说缺点而导致的罪过。因此，这里的经文说，比丘是否变得不高兴都可以。另外，如果说种姓是国王种姓或者婆罗门种姓等等，就会构成恶作。所谓“另外”，指的是与认为不如法不同，如果对比丘说种姓是国王种姓或者婆罗门种姓等人的话，就会构成恶作。如果对僧团等说，就会构成轻微的恶作。关于因说缺点而导致的堕落，已经讲完了。 接下来想要讲述离间语的堕落，说了“想要离间，某某说了”这样的话。所谓“想要离间”，指的是想要分裂他人。如果对比丘说“某某比丘说了这样的话”，这就是正行。这里，缺点本身不是支分，认为不如法也不是支分，因为是想要制造分裂的人。如果问有什么用，因此说了“如果从名字说”。如果对比丘说“名叫某某的比丘说了这样的话”，如果从名字上说出来。所谓“也是那个比丘”，指的是如果从名字上说出来的那个人，如果也是比丘。用“也”这个词，包含了“被教诫的那个人，如果也是比丘”。这里说明，如果两个被离间的人都是比丘，就会构成罪过。
English
If one thinks it is improper, that is, thinks of any inferiority, whether physical or mental, and speaks it out, it will constitute a downfall caused by speaking of faults. For example, saying "You are a leper" or "blind" and the like, or saying "You are angry" or "quarrelsome" and so on. Even if one does not become unhappy, it will still constitute a transgression. The so-called "unhappy" refers to anger, quarreling, frustration, resentment, becoming unpleasant, and so on, which have the same meaning. "Not become" means that the listener has not become unhappy. However, it will still constitute a transgression caused by speaking of faults. Therefore, the scripture here says that it does not matter whether the bhikkhu becomes unhappy or not. In addition, if one says that the caste is a royal caste or a Brahmin caste, etc., it will constitute a misdeed. The so-called "in addition" refers to something other than thinking it is improper. If one says to a bhikkhu that the caste is a royal caste or a Brahmin caste, etc., it will constitute a misdeed. If one says it to the Sangha, etc., it will constitute a minor misdeed. The downfall caused by speaking of faults has been explained. Next, wanting to explain the downfall of divisive speech, one says, "Wanting to divide, so-and-so said" and so on. The so-called "wanting to divide" refers to wanting to separate others. If one says to a bhikkhu, "So-and-so bhikkhu said such and such," this is the actual act. Here, the fault itself is not a limb, nor is thinking it is improper a limb, because it is the person who wants to create division. If one asks what the use is, therefore it is said, "If one speaks from the name." If one says to a bhikkhu, "The bhikkhu named so-and-so said such and such," if one speaks from the name. The so-called "also that bhikkhu" refers to the person who is spoken of by name, if he is also a bhikkhu. The word "also" includes "the person being admonished, if he is also a bhikkhu." This explains that if both people being divided are bhikkhus, it will constitute a transgression.
Tibetan
གྱུར་རོ། །འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་པར་མ་སྨོས་ཀྱང་གྲུབ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་ ཁོ་ན་ལ་ལྟུང་བྱེད་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉིས་དགེ་སློང་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་དུ་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་སྔར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་ཡན་ལག་གཅིག་གིས་ཉུང་བར་གྱུར་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་སམ་བྲམ་ཟེ་འམ། འོད་སྲུངས་ཀྱི་རིགས་ཤིག་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་སྨྲ་བར་འདོད་ནས། འདུ་ཤེས་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་མིང་དང་མིང་ཅན་གོ་བར་བྱེད་དོ། །མིང་གི་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱི་རྩོད་པ་ཉིད་དགེ་འདུན་གྱིས་ལེགས་པར་ཞི་བར་བྱ་བ་ཉིད་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་གཉིས་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་གྱུར་པའི་རྩོད་པ་དེ་ཉིད་དགེ་འདུན་གྱིས་ལེགས་པར་ཞི་བར་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སྟེ། ཡུལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདུ་ཤེས་དེ་ནི་གཙོ་ཆེར་ལྟུང་བ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི། འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་དངོས་གཞིའོ། །གཅིག་གམ་གཉི་ག་དགེ་སློང་མ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་བཙུན་དུ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མ་དང་རྩོད་པ་ལས་སྐྱོ་སྔོགས་བགྱིད་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར། ཉེ་བ་འཁོར་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དང་རྩོད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཞིག་བྱས་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འདིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐྱོ་སྔོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པ་སྟེ། ལེགས་པར་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
完成了。促成争端者无疑是比丘，因为只有比丘才会犯堕罪。因此，如果两个需要区分的人不是比丘，那么促成争端者就会犯轻罪。另外，所谓“轻罪”是指，如果少于先前所说的完整定义中的一个要素，也会犯轻罪。例如，就像说“某个国王种姓或婆罗门，或吠舍种姓的人这样说”一样。关于挑拨离间的堕罪已经讲完了。现在想要讲述引发争论的堕罪，因此说了“以认知为主”。所谓“以认知为主者”，是指通过名称和有名称者来理解。为了指示名称的对境，说了“两个比丘的争端应由僧团妥善平息”。两个比丘因争斗而引起的争端，应由僧团妥善平息，对于这样的对境，认知就是完全的了解，这个认知就是这个堕罪的主要作者。这里的经文是：“对于因争斗而引起的争端，如果认知为因争斗而引起的争端”。如果争论者和反驳者都是比丘，那就是引发争论的真实基础。如果一方或双方是比丘尼等，那就是轻罪。这里的经文是：“如果比丘在请求中，因比丘尼的争论而引发争论，会犯什么堕罪？近事会犯轻罪。与比丘尼、比丘尼和沙弥尼争论也是如此”，等等。如果这样做，会犯下什么过失呢？因此说了“争论”，所谓“引发争论”就是制造混乱，不是妥善解决，也不是以佛法来平息，这就是引发争论。因此又说“如果引发业的争论”，这里的“又”是“行为本身”的同义词。“以认知为主者”，
English
It is done. The one who causes the division is undoubtedly a bhikṣu, because only a bhikṣu can commit a transgression. Therefore, if the two to be distinguished are not bhikṣus, then the one who causes the division commits a minor offense. Furthermore, the term "minor offense" means that even if one element is missing from the previously stated complete definition, it is still a minor offense. For example, it is like saying, "A person of the royal caste or a Brahmin, or a Vaishya caste says this." The transgression of sowing discord has been explained. Now, intending to explain the transgression of instigating quarrels, it is said, "Cognition is primary." The term "one who makes cognition primary" refers to understanding through names and those who possess names. In order to indicate the object of the name, it is said, "The dispute between two bhikṣus should be properly pacified by the sangha." The dispute that arises because two bhikṣus are fighting should be properly pacified by the sangha. For such an object, cognition is complete understanding, and that cognition is the main agent of this transgression. Here, the scripture says: "Regarding a dispute caused by fighting, if one cognizes it as a dispute caused by fighting." If both the disputant and the respondent are bhikṣus, then that is the actual basis for instigating quarrels. If one or both are bhikṣuṇīs, etc., then it is a minor offense. Here, the scripture says: "If a bhikṣu, in a request, instigates a quarrel arising from a dispute with a bhikṣuṇī, what transgression is committed? A novice commits a minor offense. It is the same for disputes with bhikṣuṇīs, bhikṣuṇīs, and śrāmaṇerikās," and so on. If one does this, what fault is committed? Therefore, it is said, "Quarreling." The term "instigating quarrels" means creating confusion, not resolving properly, nor pacifying with the Dharma, that is instigating quarrels. Therefore, it is also said, "If one instigates a quarrel of action," here "also" is a synonym for "the action itself." "One who makes cognition primary,"
Tibetan
བ་སྨྲས་ན། གང་དག་ལ་ འདུ་ཤེས་དེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཇི་ལྟ་བུའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་འདུན་པ་འབུལ་བ་དག་ཁོ་ན་ལ་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དངོས་གཞིའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཉུག་མར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་རྩོད་པ་དེའི་ཐོག་མ་དང༌། དབུས་དང༌། ཐམ་དག་ཤེས་པའོ། །ལས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་རྩོད་པ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལས་བྱས་པའོ། །དད་པ་འབུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་ལས་དེ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དད་པ་ཕུལ་བར་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཏུབ་པར་གྱུར་ནས་ཕྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔར་རྗེས་སུ་གནང་བ་བྱིན་ནས་ཕྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དག་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང༌། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དག་ལ་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་རྣལ་དུ་མ་ཕེབས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་པ་གཞན་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་ལྟུང་བ་འདིར་རྩོད་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ན་སྨད་པ་མེད་དེ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དེ། དངོས་གཞིའི་ཁ་ན་མཐོ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་རྩོད་པ་ཙམ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། རྩོད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ལ་དེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་བསླབ་པ་བྱིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འབྲས་བུ་དེ་ལ་གནས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་ཅིང་འབྲས་བུ་དེ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ལའོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའོ། །ཕྱེད་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་ཉེས་བྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །འདིར་གཞུང་ནི། ཞུ་བ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་བསླབ་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་བསླབ་པ་བྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་བ
Chinese
བ་སྨྲས་ན། 谁是那些 意识是如此无可指责的作者呢？因此，据说只有那些安住、行动和献供的人才是根本。无论什么意识，都是根本的作者。安住的意思是：谁知道争论的开始、中间和结束。行动的意思是：谁为了平息争论而行动。献供的意思是：谁为了做那件事而献出信仰。因此，据说，如果允许了之后又后悔，意思是：先前给予允许之后又后悔。据说，对于发表观点和突然到来的人来说，只有过失。对于发表观点和突然到来的人来说，无论什么意识，都只是过失的作者。因为发表观点的人没有完全到来，而突然到来的人不了解情况。认为另一个争论就是另一个争论，这与它本身相同。意思是说，为了争斗而犯下争论的过失，认为这就是争论，这没有过错，因为它与它本身相同。也就是说，它与为了争斗而争论本身相同，它会变成根本的罪过。在这里，只有争论本身是衡量标准，争论的细节不是衡量标准。对于安住于业果，却以非业果的方式行事的人来说，只有一半。业果的意思是：指祈求等行为的果报，例如给予教导等。安住于果报的意思是：获得那个果报并安住于那个果报。以非果报的方式的意思是：以不安住于那个果报的方式。行事的意思是后悔。只有一半的意思是：那会变成过失。这里的经文是：从请求中，比丘僧人对比丘的教导说：‘你没有给予教导。’
English
ba smras na. Who are those whose consciousness is the agent of such blamelessness? Therefore, it is said that only those who abide, act, and offer devotion are the principal ones. Whatever consciousness there is, that is the agent of the principal. Abiding means: whoever knows the beginning, middle, and end of the dispute. Acting means: whoever acts in order to pacify the dispute. Offering devotion means: whoever has offered devotion in order to do that action. Therefore, it is said that if one regrets after having allowed, it means: the word is that one regrets after having previously given permission. It is said that for those who express views and those who come suddenly, there is only wrongdoing. For those who express views and those who come suddenly, whatever consciousness there is, that is only the agent of wrongdoing, because those who express views have not fully arrived, and those who come suddenly do not know the cause. To perceive another dispute as another dispute is the same as that. It means that there is no fault in perceiving a fault of dispute for the sake of fighting as the dispute itself, because it is the same as that. That is, it is the same as the dispute itself for the sake of fighting, and it will become the principal transgression. Here, only the dispute itself is the measure, but the details of the dispute are not the measure. For those who abide in the fruit of karma but act in a way that is not that, there is only half. The fruit of karma means: whatever is said to be the fruit of actions such as supplication, such as giving teachings. Abiding in that fruit means: having obtained that fruit and abiding in that fruit. By not being that means: by not abiding in that. Acting means regretting. Only half means: that will become a transgression. Here the text is: From the request, the monk says to the monk's teaching: 'You have not given the teaching.'