Tibetan
་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། སྔར་བསྟན་པའི་འགལ་བ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་ཅིང༌། ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལས་གོས་ཀྱང་བླངས་པར་གྱུར་ན་སྤང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁ་ནམ་ཐོ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་འགལ་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་མི་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མི་མ་ཡིན་པའི་ཕོ་ཉ་དང་མི་མ་ཡིན་པས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མི་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མི་མ་ཡིན་པའི་ཕོ་ཉ་དང་མིས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མི་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མིའི་ཕོ་ཉ་དང་མི་མ་ཡིན་པས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མི་མ་ཡིན་པའི་ཕོ་ཉ་དང་མི་མ་ཡིན་པས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མིའི་ཕོ་ཉ་དང་མི་མ་ཡིན་པས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མི་མ་ཡིན་པའི་ཕོ་ཉ་དང་མིས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མི་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་མིའི་ཕོ་ཉ་དང་མིས་རུང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མིས་སྦྱིན་བར་བྱེད་ཅིང་མིའི་ཕོ་ཉ་དང་མིས་རུང་བར་བྱེད་ན་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། མི་མ་ཡིན་པ་གསུམ་གཅིག་དང༌། ། གཉིས་པ་གསུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན། །མི་ཡིས་གཉིས་པ་གསུམ་དག་དང༌། །གསུམ་གཅིག་དེ་དག་མུ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཕོ་ཉས་བྱུང་བའི་མཐའ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྔར་བྱས་པ་མ་སྨྲས་པར་དགེ་སློང་གི་ས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད་ན་དེ་ལས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མ་སྤངས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དབྱིག་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་དགེ་སློང་དེས་ཕོ་ཉ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ་དགེ་སློང་དག་ནི་གོས་ཀྱི་རིན་དག་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་མ་སྤངས་པར་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བསྐུལ་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕྱོགས་སུ་བསྡད་པ་བྱས་པས་སྤང་བ་བྱས་པ་ན་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་གོས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ན་ཁོ་བོས་འདི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཀྱིས་སོང་ལ་སྦྱིན་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་དེ་སྐད་དུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པར་ལེན་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནའོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། གོས་ཀྱི་རིན་གསེར་ལ་སོགས་པ་རུང་བར་མ་བྱས་པ་དག་ནི་རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གོས་ཀྱི་རིན་གསེར་ལ་སོགས་པ་རུང་བར་བྱས་པ་དག་ནི་བླངས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ་དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བླང་བར་བྱ་ཞིང་བླངས་ནས་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་བཅད་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁོ་བོ་ནི་འདི་སྐད་ཟེར་ཏེ། གལ་ཏེ་སྦྱིན་བདག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་གྱི་བསམ་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དགེ་སློང་ལ་ཡང་གོས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་གོས་ཀྱི་རིན་སྔར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཇི་སྟེ་སྤྱིའི་བསམ་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དགེ་སློང་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དགེ་འདུན་མཆོད་སྟོན་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་དགོས་པ་ཡོད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་རུང་བ་བྱས་ནས་བདག་གིར་བྱའོ། །མ་དྲིས་པར་སྟོན་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་ལ་ཕོ་ཉས་མ་དྲིས་པར་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་སྟོན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཕོ་ཉ་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ ཞལ་ཏ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གང་ལགས་པ་འགའ་ཞིག་མཆིས་སམ་ཞེས་མ་དྲིས་པ་ཁོ་ནར་དགེ་སློང་གིས་ཕོ་ཉ་ལ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་ན་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའོ། །རེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ན་མ་སྦྲན་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ལག་ནས་གོས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་མ་སྦྲན་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའོ། །བསྐུལ་བའི་སྤང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྲིན་བལ་གྱི་སྟན་གྱི་སྤང་བ་བརྗོད་པར་འདོད་ནས། སྟན་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྟན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ནང་ཚངས་ཅན་དང་བླིངས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་རས་བལ་ཅན་དང་དབྱམ་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །སྤྱིར་སྟན་ཞེས་སྨོས་པ་འདིས་གཉི་ག་ཡང་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ནང་ཚངས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཕྱི་ཤུན་གྱི་རྫས་ཀྱང་སྟན་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྟན་དེ་ཉིད་ཕྱི་ཤུན་གྱི་རྫས་འཆད་བ་ལ་ནི་སྤང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གདིང་བ་ནི་སྟན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གདིང་བ་ནི་གོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆིག་རྐྱང་དང་སྦྱར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟན་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་དང་བླིངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་ཐ་དད་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ་སྟན་ནི་གྲང་པའི་ག
Chinese
，也是在家众。以前所说的所有违背行为也存在。如果从劝请中也取了衣服，那么就成为名为“舍堕”的口南脱瓦完全圆满。否则，即使违背也会犯恶作。这里，如果非人布施，由非人使者和非人允许，则犯恶作。如果非人布施，由非人使者和人允许，也犯恶作。如果非人布施，由人使者和非人允许，也犯恶作。如果人布施，由非人使者和非人允许，也犯恶作。如果人布施，由人使者和非人允许，也犯恶作。如果人布施，由非人使者和人允许，也犯恶作。如果非人布施，由人使者和人允许，也犯恶作。如果人布施，由人使者和人允许，那么就成为舍堕。归纳的偈颂是：非人三一，二者作三。人以二三，三一彼等，共有八种。如是说。如果没说则犯恶作，意思是说，如果使者到来之后，没有说出以前所做的事情，就劝请比丘接受，那么就会犯恶作。没有舍弃的意思是说，对于不适合的财物等作为法衣的价值，那个比丘对使者说：有寿命者，使者，比丘们是不允许接受衣服的价值的，等等，如果没有用这些话语舍弃就接受，那么就犯恶作。劝请之后，聚集在一起做了舍弃，劝请者布施衣服时，如果他不这样舍弃：我已经完全舍弃了，你去还给施主吧。如果不这样舍弃就接受，也只是犯恶作。这里有些人这样说：衣服的价值，黄金等没有允许的那些是
English
, and also a householder. All the previously mentioned transgressions also exist. If one also takes robes from solicitation, then the complete mouth-opening of what is called "abandonment" will be fulfilled. Otherwise, even if there is a transgression, it will be an offense. Here, if a non-human gives, and a non-human messenger and a non-human approve, it is an offense. If a non-human gives, and a non-human messenger and a human approve, it is also an offense. If a non-human gives, and a human messenger and a non-human approve, it is also an offense. If a human gives, and a non-human messenger and a non-human approve, it is also an offense. If a human gives, and a human messenger and a non-human approve, it is also an offense. If a human gives, and a non-human messenger and a human approve, it is also an offense. If a non-human gives, and a human messenger and a human approve, it is also an offense. If a human gives, and a human messenger and a human approve, then it becomes an abandonment offense. The summarizing verses are: Non-human three one, the second is made into three. Human with two three, three one those, there are eight modes. Thus it is said. If one does not speak, it is an offense, which means, if after the messenger has come, one does not speak of what was done before, and urges the monk to accept, then one will commit an offense. Not abandoning means, for unsuitable wealth etc. as the value of a Dharma robe, that monk says to the messenger: Venerable one, messenger, monks are not allowed to accept the value of robes, etc., if one accepts without abandoning with these words, then it is an offense. After urging, having gathered together and made an abandonment, when the solicitor gives the robe, if he does not abandon it like this: I have completely abandoned this, go and give it back to the patron. If one accepts without abandoning it like that, it is only an offense. Here some say this: The value of robes, gold etc. that have not been allowed are
Chinese
应当用此方法来处理。对于布施衣物价值的黄金等财物，接受了也没有罪过。如世尊所说：应当接受，接受后也要信任布施者，并加以分配。他们是这么说的。我这样说：如果施主以布施衣物价值的想法来布施，而且比丘也需要衣物，那么此时应当用前面所说的程序来处理衣物的价值。如果以普遍的想法来布施，而且比丘也需要供养佛像等，以及供养僧众等，那么应当按照世尊所说的，允许后占为己有。如果未经询问就指示，也是一样。意思是说，如果信使未经询问比丘就指示，就会犯错。这里是这样指示的：如果信使没有询问比丘，说：尊者们，有什么是尊者们需要指示或接受的吗？比丘就指示信使，那么也会因此而犯错。即使在没有期望的情况下，没有劝说也会犯错。意思是说，为了从指示者手中获得衣物，即使在没有期望的情况下，没有劝说布施者也会犯错。关于劝说的舍弃，已经说完了。现在想要讲述丝棉坐垫的舍弃，所以说了“应当持有坐垫”。坐垫有两种：有内芯的和填充的。这两种坐垫的名称分别是：有棉布的和垫子。一般来说，提到坐垫，就包含了这两种。所谓有内芯，也包括外皮的材料也属于坐垫的范畴。因此，仅仅讲述坐垫的外皮材料，并不会构成舍弃。铺垫不是坐垫，因为铺垫是衣物的性质，例如单层和双层等。坐垫是有内芯的和填充的性质。因为需求不同，坐垫是为了
English
This method should be used to handle it. There is no fault in accepting gold and other valuables that are offered as the value of clothing. As the World Honored One said: One should accept, and after accepting, one should also trust the donor and distribute it accordingly. That's what they say. I say this: If the donor gives with the intention of giving the value of clothing, and the bhikkhu also needs clothing, then at that time, the value of the clothing should be handled according to the procedure described earlier. If the donation is made with a general intention, and the bhikkhu also needs to make offerings to Buddha statues, etc., and to offer feasts to the Sangha, etc., then one should take possession of it after it has been permitted by the World Honored One. Even if one instructs without being asked, it is the same. It means that if the messenger instructs the bhikkhu without being asked, he will commit an offense. It is instructed here that if the messenger does not ask the bhikkhu, saying, 'Venerables, is there anything that the venerable ones need to instruct or accept?' and the bhikkhu instructs the messenger, then he will also commit an offense. Even if there is no expectation, it is also wrong not to persuade. It means that in order to obtain clothing from the instructor, even if there is no expectation, it is wrong not to persuade the donor. The abandonment of persuasion has been explained. Now, wanting to talk about the abandonment of silk and cotton cushions, it is said, 'One should hold a cushion.' There are two types of cushions: those with a core and those that are filled. The names of these two types of cushions are: those with cotton cloth and mats. Generally speaking, mentioning a cushion includes both of these. The so-called having a core also includes the material of the outer skin as belonging to the category of cushions. Therefore, merely talking about the outer skin material of the cushion does not constitute abandonment. A spread is not a cushion, because a spread is the nature of clothing, such as single-layered and double-layered, etc. A cushion is the nature of having a core and being filled. Because the needs are different, cushions are for