Tibetan
་པ་བས་བྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། དགེ་སློང་གི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་ཕྱིས་མ་ཐོབ་ན་གལ་ཏེ་ལྷག་པར་ཐོབ་ན་ཡང་ལྷག་པ་སྦྱིན་པ་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དེ། དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་དེ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པའི་དབང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆིག་རྐྱང་དང་དྲས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་སོ། །སློང་བར་མི་རིགས་པའི་དགེ་སློང་གིས་བདག་ནི་སློང་བར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་འདིས་སློང་བ་ལ་ཞུགས་ན་བྱ་བ་གང་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་བ་བསླངས་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བསླང་བར་མི་འོས་པའི་གོས་རྔ་བལ་ལ་སོགས་པ་བསླངས་ན་སྦྱོར་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཐོབ་ན་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་གཞི་ནི་ཉེས་བྱས་ལྕི་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་གང་དང་གང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་དེ་དང་དེས་བྲེལ་བ་ཡོད་ན་དགེ་སློང་དེས་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པས་དངོས་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཡིན་ན་ཡང་བསླང་བར་བྱའོ། །བྲེལ་བ་མེད་ན་རྩྭ་ཙམ་ཡང་བདག་གིར་མི་བྱ་ན། གོས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཕར་ཞོག་སྟེ། དེ་ནི་ཉེས་བྱས་སྔ་མར་གཏོགས་སོ། །སྦྱིན་པར་བྱ་བ་མི་སྦྱིན་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་བསྙགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་སོ། །ལྷག་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྨོས་པ་མ་སྦྱིན་ན་དངོས་གཞི་སྟེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལ་ལྷག་པ་འདི་ཉིད་མ་བྱིན་ན་དངོས་གཞི་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སློང་བར་རིགས་པའི་སྤང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་ནི་སློང་བའི་སྤང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སློང་བའི་སྤང་བའི་སྐབས་སུ་མིའི་འགྲོ་བ་པར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའི་རྣམ་པ་ཁས་བླངས་ནས་དེའི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ནི་མ་སྤགས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། མ་ཕུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་ལྟུང་བ་འབྱིན་པའི་གང་ཟག་ལ་འདི་ལ་ཆོས་གོས་སྤགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྦྱིན་ནོ་ཞེ
Chinese
为了通过孩子们的行为来教导，用“后来”这个词来表达。如果比丘没有得到上衣和下裙，如果后来特别得到了，也应该把多余的布施给那些接受布施的人，因为这超过了圆满的意义。通过意念的力量也是圆满的，比如通过单独或缝补的意念。不应该乞讨的比丘，如果认为自己应该乞讨，如果他开始乞讨，会犯什么样的罪呢？因此，说了“不应该乞讨的乞讨了，就是犯了恶作”，如果乞讨了不应该乞讨的，比如不适合乞讨的粗毛或羊毛等衣物，那么从行为上来说就是犯了恶作。如果得到了，就是根本罪，因为这是不允许的，根本罪比恶作更重。这样教导说：无论什么事物，只要有具备某种性质的必要，如果与此相关的事情很紧急，那么比丘因为供养佛陀等必要的事情，即使那个事物非常多，也应该乞讨。如果没有紧急的事情，即使是一根草也不应该占为己有，更不用说衣服等物了，那属于之前的恶作。说了“即使不布施也一样”，为了呼应“根本罪”，所以说了“也”这个词。说了“应该布施多余的”，如果不布施，就是根本罪，会变成舍堕。因此，对于这个学处，应该明白如果不给予这个多余的，就是根本罪。关于“应该乞讨的舍堕”已经讲完了。关于乞讨食物的舍堕，是乞讨的舍堕的详细分类，因此，在乞讨的舍堕的情况下，属于人类的，变成在家人，有生命，不是亲属，是堕落的因素等等，在承认了所说的方式之后，将要讲述它的细节，因此，说了“知道没有给予食物，就和没有给予一样”，没有给予的意思是，施主对驱逐堕落的人说，把这个供养僧衣的食物给予他。
English
In order to teach through the actions of children, it is expressed with the word "later." If a monk does not receive the upper and lower robes, if he receives them especially later, he should also give the excess to those who receive offerings, because this exceeds the meaning of perfection. Through the power of intention, it is also complete, such as through the intention of being alone or mended. If a monk who should not beg thinks that he should beg, what kind of offense will he commit if he starts begging? Therefore, it is said, "If one begs for what should not be begged, it is an evil deed." If one begs for what should not be begged, such as clothes made of coarse hair or wool that are not suitable for begging, then from the action, it is an evil deed. If it is obtained, it is the root offense, because it is not allowed, and the root offense is heavier than the evil deed. It is taught in this way: Whatever thing, as long as there is a need to possess a certain quality, if the matter related to it is urgent, then the monk, because of the need to offer to the Buddha and so on, even if that thing is very much, should beg for it. If there is no urgent matter, even a blade of grass should not be taken as one's own, let alone clothes and other things, which belong to the previous evil deeds. It is said, "Even if one does not give, it is the same." In order to echo the "root offense," the word "also" is said. It is said, "One should give the excess." If one does not give, it is the root offense, and it will become a relinquishment offense. Therefore, for this training, one should understand that if this excess is not given, it is the root offense. The section on "relinquishment for what should be begged" has been explained. The relinquishment of begging for food is a detailed classification of the relinquishment of begging. Therefore, in the case of the relinquishment of begging, belonging to human beings, becoming a householder, having life, not being a relative, being a factor of downfall, etc., after acknowledging the manner in which it is said, its details will be explained. Therefore, it is said, "Knowing that food has not been given is the same as not giving it." Not giving means that the donor says to the person who expels the fallen, "Give this food offered for the monastic robe to him."
Tibetan
ས་ཆོས་གོས་ཀྱིས་མགྲོན་དུ་མ་གཉེར་བའོ། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དེས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་ཤེས་པའོ། །ཆོས་གོས་སྤགས་པ་དེ་ནི་སློང་བའི་ཕྱིར། མ་སྤགས་ པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་གོས་མ་སྤགས་པ་མིའི་འགྲོ་བ་པར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་སློང་བ་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ་ཐོབ་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྤགས་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། སྤགས་པའམ་སྤགས་པ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ནི་སློང་བའི་སྤང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། སྤགས་པ་ཞེས་པ་ནི་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གོས་སྤགས་པ་ལྟུང་བ་ལ་ཕྱིན་པའི་གང་ཟག་གིས་མི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྤགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་སློང་བའི་སྤང་བའི་གཞི་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྤགས་པ་མི་ཤེས་པ་སློང་བར་བྱེད་ན་ནི་སློང་བའི་སྤང་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཉེས་བྱས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་ན་ནི་ཐོབ་ན་དེའི་ཚེ་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དངོས་གཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།འདི་ལྟར་སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བ་འདི་ནི་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྤུངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ལྟུང་བ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགས་ཁྱིམ་བདག་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ལ་སོ་སོ་ནས་རས་ཡུག་ཆེན་ཡང་དག་པར་སྦྱིན་དུ་གཞུག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤགས་པ་སློང་བར་འདྲ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་སྦུངས་ཆེ་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤགས་པ་མ་ཕུལ་བར་ཤེས་པ་ནི་མ་སྤགས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ཉིད་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྦྱར་རོ། །སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་སྦུངས་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚམ་ཚོམ་མེད་པའོ། །ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་རྣམ་པས་སོ་སོ་བའི་སྤང་བ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཚིག་གི་དོན་འདི་འབྱུང་སྟེ། སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་སྦུངས་ཆེ་བ་མིའི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཁྱིམ་པར་གྱུར་པ་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་གོས་སྤགས་པ
Chinese
不以僧衣迎请。所谓知，即是比丘以任何事物知晓。对于僧衣的乞求，应知其与未乞求无异。如是说，如未乞求的僧衣，从属于人类的在家之人，有生命且非亲属者处乞求，则成轻罪，若获得则成实罪，如是乞求的僧衣亦然。不知是否乞求，是乞求的舍弃之处，乞求即是此处。为示彼义，故说彼即是异。所谓彼即是，指因乞求僧衣而犯堕罪之人不知。所谓异，即是未乞求。如是说，应知此属于乞求舍弃之基。若不知是否乞求而乞求，则应知是属于乞求舍弃之轻罪。若知，则获得之时，应知是属于乞求舍弃的实罪。所谓乞求僧衣的舍弃，已述竟。如此，分别乞求僧衣，虽是乞求僧衣的舍弃之相，然应从布施之聚的差别而安立不同的堕罪。如具寿近喜，令施主及施主之妻各自施予大块布匹之故。虽似乞求僧衣，然应说差别，即布施之聚大也。所谓“又，知未奉献之乞求与未乞求无异，彼即是异”，应将此等全部接于其后。所谓布施之聚大，即是无犹豫。又，“又”字以先前所示之相，分别安立各自的舍弃。如是，此处产生词义，即布施之聚大，属于人类的在家之人，有生命且非亲属者乞求僧衣
English
Not inviting with monastic robes. Knowing means that a monk knows through anything. Regarding the request for monastic robes, it should be understood as being no different from not requesting. It is said that, like unrequested monastic robes, requesting from a layperson who belongs to the human realm, is alive, and is not a relative, becomes a minor offense, and if obtained, it becomes a substantial offense. Similarly, requested monastic robes are the same. Not knowing whether it is requested is the place of abandonment of requesting, and requesting is this place. To show that meaning, it is said that it is different. That is, it refers to someone who does not know that they have committed a transgression by requesting monastic robes. Different means that it is unrequested. It is said that this should be understood as belonging to the basis of abandoning requesting. If one requests without knowing whether it is requested, then it should be understood as a minor offense belonging to the abandonment of requesting. If one knows, then at the time of obtaining it, it should be understood as a substantial offense belonging to the abandonment of requesting. The abandonment of requesting monastic robes has been explained. Thus, individually requesting monastic robes, although it is the aspect of abandoning requesting monastic robes, different transgressions should be established based on the differences in the accumulation of offerings. For example, the venerable Nears Delight caused householders and their wives to offer large pieces of cloth separately. Although it seems like requesting monastic robes, the difference should be stated, which is that the accumulation of offerings is large. The phrase "Also, knowing that requesting what has not been offered is no different from not requesting, and that it is different," should be added after all of that. The accumulation of offerings being large means without hesitation. Also, the word "also" establishes the individual abandonments separately through the previously shown aspects. Thus, here the meaning of the words arises, which is that the accumulation of offerings is large, belonging to a layperson who belongs to the human realm, is alive, and is not a relative, requesting monastic robes.