Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱི་དུམ་བུ་དེ་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྲུ་གང་ཁོར་ཡུག་ལས་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱི་དུམ་བུ་དེ་ནི་སྤང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དམ་དུམ་དུ་གྱུར་ན། བཤགས་པའི་དུས་ན་སྤང་བར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། ཁྲུ་གང་ཁོར་ཡུག་པས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་ཆུང་བ་ནི་སྤང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གི་ཆོས་གོས་སྤང་བ་ཚིག་གམ། སྲོག་ཆགས་དག་དང་སྲིལ་དག་གིས་འཚལ་བར་གྱུར་ནས། དེ་ལ་དམ་དུམ་གང་དག་མཆིས་པ་དག་སྤང་བར་བགྱིའམ། ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱ་སྟེ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་འདིར་བསྡུས་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་འདུན་མངའ་བའི་རྫས་རིས་སུ་མ་བཅད་པ་ཡང་སྤང་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དགེ་འདུན་མངའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་འདུན་མངའ་བ་གང་ཟག་གི་བདག་ཉིད་དུ་རིས་སུ་བཅད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་མངའ་བ་རིས་སུ་མ་བཅད་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་མངའ་བ་གང་ཟག་གི་བདག་ཉིད་དུ་རིས་སུ་བཅད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་འཆང་བ་དང༌། འབྲལ་བ་དང༌། འཇོག་པའི་རྒྱུས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དག་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་མངའ་བའི་རིས་སུ་མ་བཅད་པ་ལ་ནི། གང་ཟག་གཞན་གྱི་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བྱ་བ་མི་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་མངའ་བ་རིས་སུ་མ་བཅད་པའི་ཆོས་གོས་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཆོས་གོས་དེ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའི། ཆོས་གོས་དེ་སྤང་བར་ནི་མི་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། མཚམས་ཀྱི་སླད་རོལ་དུ་དབྲལ་ བར་བགྱིད་ན། ཆོས་གོས་དང་བྲལ་ཞེས་བགྱིའམ། མ་བྲལ་ཞེས་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་གོས་དང་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་གོས་དེ་སྤང་བར་བགྱི་འམ། ཉེ་བ་འཁོར་མི་བྱ་སྟེ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་དབྲལ་བར་བྱ་བ་མི་དགོས་སོ། །འདི་ལ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤང་བར་བྱ་བ་འདི་ལ་དངོས་པོ་དེ་གང་ཟག་དེ་ལ་མི་བདོག་པ་ནི་མེད
Chinese
等等这样说了。名为“小块不舍”是指：小于一肘（khru gang khor yug）周围的小块是不舍弃的。如此说，当应舍弃之物变成碎片时，忏悔时不必舍弃，因为小于一肘周围，小的是不应舍弃的。这里的经文是阿难请问的：比丘的僧衣被烧毁，或者被动物和虫子啃食后，其中的碎片是否应舍弃？阿难，不要这样做，只需忏悔堕罪。这里总结了这些。名为“僧众之物”是指：未分割为僧众所有的物品也是不应舍弃的。僧众所有的物品有两种：分割为僧众所有的个人之物，以及未分割的僧众之物。其中，分割为僧众所有的个人之物，由于持有、分离和放置的原因，会产生舍弃的堕罪，因为一切都像个人的一样可以占有。对于未分割的僧众之物，不能像其他人一样占有，因此之前所说的一切都不会发生。如果僧众所有的未分割的僧衣被某人加持，并且与僧衣分离，此时只需忏悔堕罪，而不应舍弃僧衣。这里的经文是阿难请问的：比丘加持了僧众的僧衣后，在结界之外分离，是否应说与僧衣分离？是否应说不分离？佛说：应说与僧衣分离。是否应舍弃僧衣？阿难，不要这样做，只需忏悔堕罪。因为不是那样，所以不必分离。名为“此处无有即为主要”是指：对于应舍弃之物，此物不属于那个人，这就是没有。
English
Etc., it is said. The phrase "a small piece is not abandoned" means that a small piece less than one cubit (khru gang khor yug) in circumference is not to be abandoned. It is taught thus: when an object to be abandoned becomes fragments, it is not necessary to abandon it at the time of confession, because it is smaller than one cubit in circumference, and what is small is not suitable for abandonment. Here, the scripture is from Ananda's question: If a monk's monastic robe is burned, or eaten by animals and insects, should the fragments be abandoned? Ananda, do not do so, only confess the downfall. These are summarized here. The phrase "belonging to the Sangha" means that items not divided as belonging to the Sangha are also not to be abandoned. There are two types of items belonging to the Sangha: those divided as personal property belonging to the Sangha, and those not divided. Among them, for items divided as personal property belonging to the Sangha, the downfall of abandonment occurs due to the reasons of holding, separating, and placing, because everything can be possessed like an individual's. For items not divided as belonging to the Sangha, possession like another person's does not occur, so all that was previously taught does not occur. If a monastic robe belonging to the Sangha that is not divided is blessed by someone, and separated from the monastic robe, then only the downfall should be confessed, and the monastic robe should not be abandoned. Here, the scripture is from Ananda's question: After a monk has blessed a monastic robe of the Sangha, and separates it outside the boundary, should it be said that it is separated from the monastic robe? Should it be said that it is not separated? The Buddha said: It should be said that it is separated from the monastic robe. Should the monastic robe be abandoned? Ananda, do not do so, only confess the downfall. Because it is not so, it is not necessary to separate. The phrase "here, non-existence is the main thing" means that for an object to be abandoned, that object does not belong to that person, that is what is non-existent.
Tibetan
་པ་དེའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་སྤང་བ་དེ་ཉིད་ལ། གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི། སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཚིག་པ་ལ་སོགས་པས། ཉམས་པའི་ཆོས་གོས་ལ་ནི་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་སྤང་བ་ཉམས་པར་གྱུར་ན། ལྟུང་བྱེད་བཤགས་པར་བགྱིའམ། ཉེ་བ་འཁོར་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གསུམ་ནི་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོག་ཁོ་ན་ནས་འབྱུང་བ་འཆང་བ་དང་འབྲལ་བ་དང༌། འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་འདི་གསུམ་ནི། དགེ་སློང་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་ལ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གང་གིས་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་ལ་དེའི་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་སྟེ་དེ་ལའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་སོ་སོའི་སྐབས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཆང་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་ནས་ཡོད་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བདོག་ནའོ། །སུའི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉིད་དོ། །རང་གི་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡན་ལག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་གང་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཞག་བཅུར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་ཞག་བཅུར་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་སམ། རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པར་ངར་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དུས་གང་གི་ཚེ་སྤང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས། ཉི་མའི་དང་པོ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྔར་ཞག་བཅུར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉི་མའི་དང་པོ་སྐྱ་རེངས་འཆང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཞག་བཅུར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་བདག་གིར་བྱས་པ་ཡོད་ན་ཞག་བཅུ་གཅིག་པའི་སྐྱ་རེངས་དང་པོ་འཆར་བའི་ཚེ་ན། འཆང་བའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གང་ལ་རང་གི་ཉིད་ཡོད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་གོས་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གོས་ལ་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་དང་སྨན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་མཐའི་ཚད་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཁོར་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། པུས་མོའི་ལྷ་བའི་ཚིགས་གཉིས་སོ། །
Chinese
那就是了。它的本体就是不存在的那个。那个舍弃本身，是主要的。但要舍弃的物质不是主要的。因此，对于因污垢等损坏的法衣，只需忏悔堕罪即可。这里经文是请问：比丘僧人舍弃的法衣损坏后，是否需要忏悔堕罪？近处的人说只需忏悔堕罪。这三者不会发生在坚硬的铺垫上，也就是说，只有下面才会发生持有、分离和放置这三种舍弃的堕罪。比丘不会在坚硬的铺垫上犯这些罪。无论谁铺设了坚硬的铺垫，都是在那上面。关于舍弃堕罪的共同特征已经讲完了。现在要分别讲述各自的情况，首先想要讲述持有的舍弃堕罪的特征，所以说了“如果拥有”。谁拥有呢？因此说了“自己的”，也就是自己的。并非所有的“自己的”都是肢体，那么是什么呢？因此说了“已经随行了十日”，也就是说，如果那个东西没有被加持十日，或者没有被分别，而是随行于“我”的。什么时候会变成舍弃呢？因此说了“在其他的，太阳的第一道光芒时”，也就是说，从之前所说的“已经随行了十日”之外的，太阳的第一道光芒，也就是黎明时分的第一刹那，就会变成舍弃。这里显示的是，如果持续不断地随行了十日，并将其视为自己的，那么在第十一日的黎明第一道光芒出现时，就会变成持有的舍弃堕罪。在什么地方拥有自己的东西会变成舍弃堕罪呢？因此说了“在衣服上”，也就是说，在衣服上，而不是在钵和药物上，这是限定词。也不是所有的衣服都可以，比如覆盖三个轮围的边缘范围。三个轮围指的是：肚脐的中心轮围和膝盖的两个骨节。
English
That is it. Its essence is that which does not exist. That very abandonment is the main thing, but the substance to be abandoned is not the main thing. Therefore, for the Dharma garment damaged by dirt and so on, only the downfall should be confessed. Here, the scripture asks: If a monastic bhikkhu's Dharma garment that has been abandoned becomes damaged, should he confess the downfall? The attendant says that only the downfall should be confessed. These three do not occur on a hard spread, that is to say, only the following three types of abandonment downfalls occur: holding, separation, and placing. A bhikkhu does not commit these sins on a hard spread. Whoever lays out a hard spread, it is on that. The common characteristics of the abandonment downfalls have been explained. Now, let's talk about each case separately. First, wanting to talk about the characteristics of the abandonment downfall of holding, it is said, "If there is." Who has it? Therefore, it is said, "One's own," that is, one's own. Not all of "one's own" is a limb, so what is it? Therefore, it is said, "It has been followed for ten days," that is, if that thing has not been blessed for ten days, or has not been distinguished, but has followed "I." When will it become abandonment? Therefore, it is said, "In the other, the first ray of the sun," that is, other than what was just said, "It has been followed for ten days," the first moment of the first ray of the sun, that is, at dawn, it will become abandonment. This shows that if it has been continuously followed for ten days and regarded as one's own, then when the first ray of dawn appears on the eleventh day, it will become the abandonment downfall of holding. Where does owning one's own things become an abandonment downfall? Therefore, it is said, "On clothes," that is, on clothes, not on bowls and medicine, this is a defining term. Not all clothes are allowed either, such as the edge range covering the three circumferences. The three circumferences refer to the central circumference of the navel and the two joints of the kneecap.