Tibetan
་པོ་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །མཚན་ཉིད་འདི་ནི་ཆོས་གོས་དང་འབྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་དགོས་ཏེ་ཉི་མ་བཅུ་གཅིག་གི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་འདིའི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་ལ་ནི་འདས་ན་ཉི་མ་ཤར་བའི་འོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གསོ་སྦྱོང་དང་དགག་དབྱེ་ལ་སོགས་པ་ཚེས་གྲངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་འབྲེལ་པའི་ལས་དག་ལ་ནི་དུས་འདས་ཤིང་ཡོལ་བར་གྱུར་ན། ཉི་མ་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེའི་དང་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིན་མཚན་གྱི་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཚེས་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་ཉི་མ་ཤར་བར་མ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་བཙུན་པར་ཞིག་དགེ་སློང་དག་གིས་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ན་བདག་ཅག་གིས་གསོ་སྦྱོར་མ་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་དྲན་པ་སླར་རྙེད་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་དེའི་ཚེ་ན་གསོ་སྦྱོང་བགྱིད་ཅིང་སོ་སོལ་ཐར་པ་འདོན་པར་བགྱིད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོ་སྦྱོང་ བགྱིས་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་པ་ཞེས་བགྱིའམ། ཉེ་བ་འཁོར་དགེ་འདུན་དག་གིས་གསོ་སྦྱོང་བྱས་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་བཏོན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤང་བ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་ལས་གཙོ་ཆེར་རང་གི་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་ལས་གཙོ་ཆེར་རང་གི་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་ལས་གཙོ་ཆེར་རང་གི་ཉིད་ཡིན་གྱི། འདུ་ཤེས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གཞི་ལས་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་བསྐུར་ཞིང་འདི་ནས་བཏང་པ་དེར་མ་ཕྱིན་པ་དག་ལ་ནི་གང་ལ་ཡང་སྤང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བསྐུར་བ་དེ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་དེ་དབང་བར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་ལ་དགེ་སློང་དེ་རང་གི་ཉིད་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པས་དེས་ན་སྤང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྐུས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་ལས་བསྐུར་ན་ཡང་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལས་བསྐུས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལས་བརྐུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཡང་དག་པར་བྱིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་བསྐུར་བའི་དངོས་པོ་དེ་མ་ཐོབ་པ་དེ་ཁོ་ནར་ཤིའམ། སྐུར་བར་བྱེད་པ་དང་གཉི་ག་ཤི་བར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་
Chinese
那便是那个时刻的第一刹那。这个定义对于离开袈裟等情况是需要的，因为（经中）说“十一日的曙光升起”。为了显示这个定义的特殊性，对于事务来说，就说了“一旦过去，太阳升起”。对于与日期数字的差别相关的事务，如布萨和羯磨等，如果时间已经过去和结束，那么太阳升起的那个刹那的最初一刹那，就是日夜的开始。这样显示说，即使所谓的日期曙光已经升起，但在太阳升起之前，那时也应该进行布萨等事务。这里的经文是，如果比丘们在曙光升起时，回忆起自己没有做布萨，然后他们那时进行布萨并念诵别解脱戒，那么僧团是否算作进行了布萨和念诵了别解脱戒呢？近侍僧团是否算作进行了布萨和念诵了别解脱戒呢？经中是这样说的。对于舍弃来说，“意识比事物本身更重要”的意思是，对于舍弃的事物来说，意识比事物本身更重要，而不是比其他的事物更重要。不予而取和死者的遗物，这两者是事物本身比意识更重要。这里的经文是，在皮革的基础上，比丘将袈裟等物委托给比丘，从这里送出去但没有到达那里，那么对任何东西都不会变成舍弃，经中是这样说的。这样显示说，像这样委托袈裟等物，即使已经让住在远处的比丘拥有了，但由于那个比丘对那个事物没有自己拥有的意识，因此不会变成舍弃。如果将偷盗的物品委托出去，接受委托的人不会因此犯偷盗罪，而是委托的人犯偷盗罪。同样，如果一个具有正确给予意识的比丘委托的物品，在尚未获得之前就死了，或者委托人和接受委托人都死了，那么即使那样
English
That is the very first moment of that moment. This definition is necessary for things like leaving the robes, because it is said (in the scriptures) that "the dawn of the eleventh day rises." In order to show the specificity of this definition, for actions, it is said that "once it has passed, the sun rises." For actions related to the difference in date numbers, such as posadha and karma, if the time has passed and ended, then the very first moment of the moment when the sun rises is the beginning of the day and night. This shows that even if the so-called dawn of the date has risen, one should perform actions such as posadha at that time before the sun rises. Here, the scripture is that if the monks, when the dawn rises, remember that they have not done the posadha, and then they perform the posadha and recite the pratimoksha at that time, then is the sangha considered to have performed the posadha and recited the pratimoksha? Is the attendant sangha considered to have performed the posadha and recited the pratimoksha? This is what is said in the scriptures. For abandonment, the meaning of "consciousness is more important than the thing itself" is that for the thing to be abandoned, consciousness is more important than the thing itself, but not more important than other things. Taking what is not given and the relics of the dead, these two are where the thing itself is more important than consciousness. Here, the scripture is that on the basis of leather, a monk entrusts robes and other things to a monk, and if they are sent from here but do not reach there, then nothing will become abandoned, so it is said in the scriptures. This shows that even if the robes and other things are entrusted in this way, even if the monk living far away has been made to possess them, since that monk does not have the consciousness of owning that thing himself, therefore it will not become abandoned. If the stolen object is entrusted, the person who receives the entrustment will not commit theft, but the person who entrusts it will commit theft. Similarly, if an object entrusted by a monk with the correct consciousness of giving dies before it is obtained, or if both the entruster and the receiver die, then even so
Tibetan
དངོས་པོ་དེ་སྐུར་བར་བྱེད་པའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་བྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་དངོས་པོ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་གི །འདུ་ཤེས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ནི་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་རང་གི་མ་ཡིན་པ་ལ་རང་གིར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །རང་གི་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ནི་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་གཞིའོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དངོས་གཞི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཡིད་གཉིས་ནི་འདུ་ཤེས་དང་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བསྔོས་པ་ཉིད་ན་བྲལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤང་བར་ འགྱུར་བ་རང་གི་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། བསྔོས་པ་ཉིད་ན་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་སམ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། རང་གི་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་དག་དགེ་འདུན་ལའམ་གང་ཟག་ལའམ་གཞན་ལ་སྔོ་བར་བྱེད་ན། གང་ལ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེས་དེ་ཤེས་ཀྱང་རུང་མི་ཤེས་ཀྱང་རུང༌། དེའི་གན་དུ་བསྐུར་ཡང་རུང་མ་བསྐུར་ཡང་རུང་སྟེ། རང་གི་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་སམ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གཞི་ལས་གང་གིས་གོས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་སྤང་བ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་ནི་དངོས་པོ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་གི །འདུ་ཤེས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་བསྐུར་བ་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེས་ཀྱང་སྤངས་པར་གྱུར། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེས་ཀྱང་སྤངས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་དེ་དག་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ནི་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྫས་དེ་གང་གིས་བསྒྲུབས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གི །གང་ལ་བསྔོས་པ་དེའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དོན་དུ་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་ངེས་པར་བྱས། རྣམ་པར་གཞག་པ་ངེས་པར་བསྔོས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་བསྔོས་པ་ཉིད་ཡིན་པའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་སྲེལ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ལྟུང་བཟེད་ལ་གསུངས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་རུང་བས་སྤྱིར་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་གོས་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་བརྟགས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀྱང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་བསྔོ་བ་བྱས་ན་ཆོས་གོས་ལས་ཀྱང་རང་གི་ཉིད་དང་འབྲལ་བར་སྟོན་ཏོ། ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གོས་ལྷག་པ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་འོས་པ་འདི་མཁན་པོའི་ལགས་པར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བགྱིའོ། །མཁན་པོ་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་བཅང་བར་བགྱིའོ། །རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མཁན་པོ་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་ཡང་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་མིང་བརྗོད་པར་བྱའོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་དྲུག་པ། འདི་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ལྟུང་བ་འདི་ལ་བསྔོས་པ་ཉིད་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་ནི་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱུན་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའི། རང་གི་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཉམས་པར་མ་ཟད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ཚེས་ལ་ཆོས་གོས་རྙེད་ལ། ཚེས་ལྔའི་ཉིན་པར་ཆོས་གོས་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དམ་སྟོ་བར་བྱེད་ན། ཕྱིས་དེའི་ཉིན་མོ་ཉིད་ལ་ཆོས་གོས་གཞན་ཞིག་རྙེད་ཀྱང༌། སྔ་མའི་ཤན་དེས་ཤན་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ལས་ཉམས་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཉམས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་བསྙེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་སོ། །ཉམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུགས་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ཡང་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཉམས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་རང་ཉིད་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པས་རང་བཞིན་ཐ་མལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། དེའི་ཚེ་ཡང་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུན་འབྲེལ་བ་ཉམས་པ་ཡིན་པས་སྔར་རང་བཞིན་ལས་མ་ཉམས་པའི་
Chinese
应知，此物仅为转施之亡者用具。非为真实布施，因其于事物上作分别，而非于意识上。如是，有意识者方成真实，无意识者则不成堕罪。此外，视非己之物为己有，是为恶作。于己有之物心生犹豫，则成舍弃，如实者方为真实。非如实者，则非真实，如是说故。于非己之物心生犹豫，是为恶作，犹豫与意识相似，如是说故。所谓“于布施时即已分离”，意指凡是应舍弃之物，即已由心完全舍弃，即使于布施时未加持或未作意，亦已与己分离，非己之物。此中显示，若比丘将法衣等物布施于僧团、个人或其他，无论受施者知与不知，交付与否，因已与己分离，故未加持或未作意亦不成舍弃。此处经文所说，于皮革之基础上，以何物施与衣物，则不生舍弃，即为此意。于亡者用具，于事物上作分别，而非于意识上。如是，此处经文亦云，若比丘将法衣等物施与比丘，施者与受者皆成舍弃，若于受者加持，则为未加持。若于施者加持，则为已加持，是为善加持，如是说故。是故，此物为谁所造，即为彼之亡者用具，非为所施者。所谓“为出家之义而决定者亦是彼”，意指出家之因。
English
It should be known that this object is merely the funerary equipment used for transferring to the deceased. It is not a true offering, as it is distinguished based on the object, not on consciousness. Thus, only with consciousness does it become real, and without consciousness, there is no transgression. Furthermore, to perceive what is not one's own as one's own is a misdeed. To doubt what is one's own leads to abandonment; what is as it is, is real. What is not as it is, is not real, as it is said. To doubt what is not one's own is a misdeed, for doubt is similar to consciousness, as it is said. The statement "separation occurs at the time of offering" means that whatever is to be abandoned is completely relinquished by the mind. Even if it is not blessed or contemplated at the time of offering, it is already separated from oneself and is not one's own. This shows that if a monk offers robes, etc., to the Sangha, an individual, or another, whether the recipient knows it or not, whether it is delivered or not, because it is separated from oneself, it does not become abandonment even if it is not blessed or contemplated. Here, the scripture states that on the basis of leather, whatever is offered as clothing does not lead to abandonment, which is the same meaning. For the funerary equipment of the deceased, the distinction is made on the object, not on consciousness. Likewise, here the scripture also says that if a monk offers robes, etc., to another monk, both the giver and the receiver abandon them. If one blesses the recipient, it is not blessed. If one blesses the giver, it is blessed, it is well blessed, as it is said. Therefore, whatever object is made by whom, it is the funerary equipment of that person, not of the one to whom it is offered. The statement "what is determined for the sake of renunciation is also that" refers to the cause of renunciation.
Chinese
已经作了。安置决定回向也是那回向本身。这里，经典说，为了出家的目的而使用，就没有堕落。虽然这是对钵说的，但是，对于法衣等等也是可以的，所以是总的说明。对于法衣也作观察啊，这里，这个“也”字，就是说，如果作了观察的回向，那么法衣也就离开了自己。 所谓观察，就是：尊者请听，我某某名字的剩余的、没有观察的、应该观察的这件衣服，我把它观察为堪布的。我信任堪布而持有它。如缘而作。要明白，用这个咒语念三遍就是观察。如果对堪布以外的人作观察，也要说某某的名字。 第十六品。这里，所谓“随入本身也退失”，就是说，对于自己这个堕落，用回向本身和观察本身的方法，要知道，随入自己本身，也就是连续性本身也退失了，不仅仅是自己退失。这样说：如果比丘在某日得到法衣，在初五那天，对那件法衣作分别或舍弃，之后在那天得到另一件法衣，也不会和之前的印记混杂，因为随入本身已经退失了。所谓“也从自性退失”，这个“也”字，是为了追随“随入本身退失本身”而说的。所谓“从自性”，就是从体性。所谓“退失”，就是心散乱，那时也要知道，随入自己本身的也退失了。这样说：比丘自己因为心散乱等等而从自性庸常的体性退失，那时，也因为随顺自己的连续性退失，所以之前没有从自性退失的
English
It has been done. The definite dedication of placement is also that dedication itself. Here, the scripture says that if it is used for the purpose of ordination, there is no downfall. Although this is said to the bowl, it is also acceptable for Dharma robes and so on, so it is a general explanation. Also, examine the Dharma robes, here, the word "also" means that if a dedication of examination is made, then the Dharma robe also separates from oneself. What is called examination is: Venerable one, please listen. This remaining, unexamined, examinable garment of mine, named so-and-so, I examine it as belonging to the Abbot. I trust the Abbot and hold it. I will do as the conditions dictate. It should be understood that reciting this mantra three times is examination. If examining for someone other than the Abbot, the name of so-and-so should also be said. Sixteenth fascicle. Here, the so-called "the very following also deteriorates" means that for this downfall of oneself, by means of the dedication itself and the examination itself, one should know that the very following of oneself, that is, the very continuity itself, also deteriorates, not only oneself deteriorates. It is said thus: If a monk obtains a Dharma robe on a certain day, and on the fifth day, distinguishes or abandons that Dharma robe, even if he obtains another Dharma robe on that very day later, it will not be mixed with the previous imprint, because the very following has deteriorated. The so-called "also deteriorates from nature," the word "also" is said to follow "the very following deteriorates itself." The so-called "from nature" is from the essence. The so-called "deterioration" is when the mind is distracted, and at that time, one should also know that the very following of oneself also deteriorates. It is said thus: Even if the monk himself deteriorates from the ordinary essence of nature due to mental distraction and so on, at that time, also because the continuity that follows oneself deteriorates, therefore, the previous one that has not deteriorated from nature