Tibetan
རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤན་དེས་ཕྱིས་རང་གི་སེམས་ཕྱིར་རྙེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རང་གི་ཉིད་ལ་ཤན་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་ རྙེད་ནས་དགུང་ལྔ་ལགས་ན། སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ན། དེའི་དགུང་བཅུ་པོ་སླད་མ་གང་ཚུན་ཆད་ནས་བགྲང་བར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་གང་ཚུན་ཆད་ནས་རང་གི་སེམས་ཕྱིར་རྙེད་པ་ནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞག་ལྔ་པོ་སྔ་མ་དག་མི་བགྲང་བ་ལས་ན། རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་རྒྱུན་འབྲེལ་པ་ཉམས་པར་མངོན་ཏེ། སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་ཅིང་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིས་རྙེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཅན་ཞིག་ཅེ་ན། དངོས་པོ་གང་ལ་རྗེ་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ལ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་གོས་ཞག་བཅུ་པར་གཏོགས་པའི་ནི་ཞག་བཅུ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །ཟླ་བ་གཅིག་པར་གཏོགས་པའི་ནི་ཟླ་བ་གཅིག་པ་ལའོ། །ལྟུང་བཟེད་དུ་གཏོགས་པའི་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལའོ། །སྨན་ཞག་བདུན་པར་གཏོགས་པའི་ནི་སྨན་ཞག་བདུན་པ་ལ་འབྱུང་བ་འདི་ལྟ་བུའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཆོས་གོས་སྔར་རྙེད་པ་ལ་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དེ་ཡོད་ན། ཆོས་གོས་ཕྱིས་རྙེད་པ་ལ་ཡང་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་འབྱུང་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་གོས་སྔར་རྙེད་པ་དེ་ཉིད་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཕྱིས་རྙེད་པའི་ཆོས་གོས་དེ་ཡང་ཞག་བཅུའི་ནང་རོལ་དེ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའམ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གོས་ཕྱིས་རྙེད་པ་དེའི་ཞག་བཅུར་བགྲང་པ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་གོས་སྔར་རྙེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤན་དེས། ཕྱིས་རྙེད་པ་དེ་ཡང་ཤན་འདྲེས་པར་འགྱུར་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཚེས་ལ་ཆོས་གོས་ཤིག་རྙེད་ལ་དེས་ཚེས་གཉིས་ལ་ཆོས་གོས་གཞན་ཞིག་ཀྱང་རྙེད་པར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེས་ཞག་བཅུ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་རོལ་དུ་སྔ་མ་ཤོས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་ཞིང༌། ཕྱི་མ་ཤོས་གཞན་ལ་གཏང་པར་བྱ་བའམ། རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའམ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གཏོང་བར་མི་བྱེད་དམ། རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དམ། གཞན་ལ་སྦྱིན་ པར་མི་བྱེད་ན་ཞག་བཅུ་གཅིག་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞག་བདུན་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞག་བདུན་པ་ལ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཞག་བདུན་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་དང་འབྲུ་མར་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཞག་བདུན་པ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལའོ། །རིགས་མཐུན་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིས་རྙེད་པའི་རྫས་ཀྱི་རིགས་མཐུན་པ་རང་བཞིན་འདྲ་བ་ལ། རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དེ་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་མར་དུ་གཏོགས་པ་ནི་མར་ཕྱིས་རྙེད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། འབྲུ་མར་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་མི་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་འབྲུ་མར་ཕྱིས་རྙེད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། མར་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། དགེ་སློང་གིས་ཚེས་ལ་མར་རྙེད་ལ་དེས་ཚེས་གཉིས་ལ་གཞན་ཞིག་ཀྱང་རྙེད་པར་གྱུར་ན། དགེ་སློང་དེས་སྔ་མ་ཤོས་བཟའ་བར་བྱ་ཞིང༌། ཕྱི་མ་ཤོས་གཏོང་བར་བྱ་བའམ། རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའམ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གཏོང་བར་མི་བྱེད་དམ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དམ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ན་ཞག་བརྒྱད་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་སྤང་བཱ་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བདེ་ཡོད་ན་ཡོ་བྱད་ཙམ་བདག་གིར་བྱས་པ་ལ་སྤང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྱུང་ངོ་ཞེ་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལྟུང་བ་དེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་ཡོད་ནའོ། །ཡོད་བྱད་ཙམ་བདག་གིར་བྱས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིས་རིགས་མཐུན་པའམ། རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཡོ་བྱད་ཙམ་བདག་གིར་བྱས་པ་ལའོ། །སྤང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤང་བར་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་འབྱུང་གི་ལྟུང་བ་ནི་མི་འབྱུང་བའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་གང་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་དེས། གལ་ཏེ་ཕྱིས་རིགས་མཐུན་པའམ། རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཡོ་བྱད་ཙམ་རྙེད་ན། དེའི་ཚེ་བཤགས་པའི་དུས་ན། དགེ་སློང་དེས་དེ་ཡང་སྤང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ནི་བཤགས་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། དེའི་གཞི་ལས་ལྟུང་བ་མ་ བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་གོས་སྤང་བ་མ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་དེ་ཡང་མ་བཤགས་པར་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྤང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སོ
Chinese
随顺的印记不会使后来寻回心识之际的自身与印记相混淆。这里，经文是阿难所请问的：如果比丘僧人得到僧衣后已经五年，心识变得混乱，那么他的十年期限应该从何时算起？阿难，应该从寻回心识之时算起，是这样说的。如果不计算之前的五年，那么随后的持续联系就会显得中断，因为心识混乱的缘故。如果存在，那么同样的事物也会发生在其他人身上，这正是随顺的体现。如果存在且并非不存在，那么同样寻回的事物也会发生在其他人身上。所谓“同样的事物”是指什么样的差别呢？是指任何事物，只要存在随顺的特性，就像属于十日之内的僧衣，自然会从十日之内产生。属于一个月之内的，自然属于一个月之内。属于钵的，自然属于钵。属于七日药的，自然会产生七日药。这样显示的是，如果先前得到的僧衣存在自身随顺的特性，那么也应该知道后来得到的僧衣也会产生自身随顺的特性。因此，先前得到的僧衣和后来一起得到的僧衣，都应该在那十日之内加持或舍弃，不应该单独计算后来得到的僧衣的十日，因为先前得到的僧衣的印记，会使后来得到的僧衣也变得混淆。这里，经文是说，如果比丘在某日得到一件僧衣，然后在第二日又得到另一件僧衣，那么比丘应该在那十日之内加持最先得到的，而将后来得到的送给他人，或者进行观察，或者布施给他人。如果不送给他人，不进行观察，不布施给他人，那么在第十一天...
English
The mark of conformity will not cause the self to be confused with the mark at the time of later regaining one's mind. Here, the scripture is from Ananda's question: If a monastic monk has obtained a monastic robe for five years, and his mind becomes confused, then from when should his ten-day period be counted? Ananda, it should be counted from the time of regaining one's mind, it is said. If the previous five years are not counted, then the subsequent continuous connection will appear to be interrupted, because of the confusion of mind. If it exists, then the same thing will happen to others, which is the manifestation of conformity. If it exists and is not non-existent, then the same thing that is regained will also happen to others. What kind of difference is meant by "the same thing"? It refers to anything that has the characteristic of conformity, just like a monastic robe that belongs to the ten-day period will naturally arise from within the ten-day period. What belongs to the one-month period naturally belongs to the one-month period. What belongs to the bowl naturally belongs to the bowl. What belongs to the seven-day medicine will naturally produce the seven-day medicine. What is shown is that if the previously obtained monastic robe has the characteristic of self-conformity, then it should also be known that the later obtained monastic robe will also produce the characteristic of self-conformity. Therefore, the previously obtained monastic robe and the monastic robe obtained together later should both be blessed or abandoned within those ten days, and the ten days of the later obtained monastic robe should not be counted separately, because the mark of the previously obtained monastic robe will cause the later obtained monastic robe to also become confused. Here, the scripture says that if a monk obtains a monastic robe on a certain day, and then obtains another monastic robe on the second day, then the monk should bless the first one within those ten days, and give the later one to others, or observe it, or give it to others. If he does not give it to others, does not observe it, does not give it to others, then on the eleventh day...
Chinese
即使太阳升起也要犯舍堕罪，这是这样说的。为了说明七天的差别，说了“七天的是同类”，七天的是指酥油和麻油等物，加持为七天。同类是指后来得到的物品种类相同，性质一样，要知道是跟随自己而产生的。不是所有这样的东西都会发生，比如属于酥油的跟随自己而产生的，只会发生在后来得到的酥油上，不会发生在麻油等物上。同样，属于麻油的跟随自己而产生的，只会发生在后来得到的麻油上，不会发生在酥油等物上。这里，经文是这样区分的：比丘在某日得到酥油，第二天又得到其他的，那么这位比丘应该吃最早得到的，而把后来得到的舍弃，或者进行观察，或者布施给他人。如果不舍弃，不观察，不布施给他人，那么在第八天的黎明升起时，就要犯舍堕罪，这是这样说的。如果犯堕罪容易，那么仅仅拥有物品也要舍弃，这是和“发生”连在一起说的。如果犯了堕罪，是指犯了舍堕罪。仅仅拥有物品，是指后来拥有同类或不同类的物品。必须舍弃，是指必须舍弃，但不会犯堕罪。这是这样说的：如果某个比丘犯了舍堕罪，如果这位比丘后来得到同类或不同类的物品，那么在忏悔的时候，这位比丘也要舍弃它。因此，不需要忏悔堕罪，因为它的基础上没有产生堕罪。这里，经文是说，比丘的僧衣没有舍弃，没有离开，也没有忏悔那个堕罪，如果又得到其他的，那么也要舍弃，这是因为之前的力量。
English
Even if the sun rises, one commits a Nissaggiya Pacittiya offense, so it is said. In order to explain the difference of seven days, it is said, "Seven days is of the same kind." Seven days refers to substances such as ghee and sesame oil, blessed for seven days. "Of the same kind" refers to later obtained items of the same kind, with the same nature, and it should be known that they arise following oneself. Not all such things will happen, for example, those belonging to ghee that arise following oneself will only happen to later obtained ghee, not to sesame oil and other things. Similarly, those belonging to sesame oil that arise following oneself will only happen to later obtained sesame oil, not to ghee and other things. Here, the scripture distinguishes as follows: If a Bhikshu obtains ghee on a certain day, and the next day obtains another, then that Bhikshu should eat the earliest obtained, and abandon the later obtained, or examine it, or give it to others. If one does not abandon, does not examine, and does not give to others, then at the dawn of the eighth day, one will commit a Nissaggiya Pacittiya offense, so it is said. If it is easy to commit an offense, then merely possessing items must also be abandoned, which is said in conjunction with "arising." If one commits an offense, it refers to committing a Nissaggiya Pacittiya offense. Merely possessing items refers to later possessing items of the same or different kind. "Must be abandoned" means that it must be abandoned, but one will not commit an offense. This is what is said: If a Bhikshu has committed a Nissaggiya Pacittiya offense, if that Bhikshu later obtains items of the same or different kind, then at the time of confession, that Bhikshu must also abandon it. Therefore, there is no need to confess the offense, because no offense has arisen from its basis. Here, the scripture says that if a Bhikshu's monastic robe has not been abandoned, has not been separated, and that offense has not been confessed, if one obtains another, then it must also be abandoned, because of the power of the previous one.