Tibetan
།བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་ཡང་དག་པ་ཡང་སྲིད་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར། བརྫུན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཞན་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་གཞི་མེད་པ་དང་བག་ཙམ་སྨྲ་བ་ཞུ་བའི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། མི་བསྟེན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་མ་ལ་ཕོའི་དབང་པོ་མེད་པའི་བསྟེན་པར་བྱེད་པས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་སྦོམ་པོ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་ནིང་ཕོ་ལྟ་བུའོ། །དགེ་སློང་ལ་མོའི་དབང་པོ་མེད་པའི་བསྟེན་པར་བྱ་བས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་ཡང་སྦོམ་པོ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་ནིང་མོ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་ཁ་དང་བཤང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་ བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་དང་བཤང་བའི་ལམ་གྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །མིང་མ་སྨོས་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉམས་པར་བྱ་བའི་མིང་མ་སྨོས་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་ངེས་པ་མེད་པར་འདི་སྐད་ཅེས་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བྱས་སོ། །མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལས་ལྷག་པར་བརྐུས་སོ། །མི་སྲོག་དང་ཕྲལ་ལོ། །མིའི་ཆོས་བླ་མ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྨྲས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ཆེ་གེ་མོས་སོ་ཞེས་མི་ཟེར་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚམས་མེད་པ་འདི་གཉིས་ནི་སྦོམ་པོའོ། །དེ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བར་གཏོགས་པའི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ནི་མི་གསོད་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསོད་པའི་བསམ་པས་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དུ་གཏོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་འདུན་དབྱེ་བར་བརྟུལ་པ་མི་སྤོང་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་གཏོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བསམས་ཏེ་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞོགས་སྨོས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམས་ཏེ་སྨྲས་སོ་ཞེས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་གཞོགས་སྨོས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འདིར་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞུ་བ་ལས་དགེ་སློང་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བདག་གིས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་སོ་ཞེས
Chinese
为了排除可能存在的对其他事物进行陈述的正确言辞，所以说了“虚假”一词。与他人部分相符的僧残罪进行辨别，辨别的部分到此结束。 现在，为了总结从陈述无根据和略微言说的情况中产生的内容，说了“不依止而诽谤，犯粗罪”，即比丘尼没有男根，却依止而诽谤，犯粗罪，例如男性的不男不女。比丘没有女根，却依止而诽谤，也犯粗罪，例如女性的不男不女。但这两种情况，不是指口和排泄的途径。 如果通过口和排泄的途径进行诽谤，则会构成僧残罪。名为“未指明名称也是”的意思是，未指明应被舍弃的名称而进行诽谤，也犯粗罪。这里的规章是，在僧团中不确定地说：“做了非梵行，偷盗超过五摩沙迦，断绝人命，说了不真实的殊胜人法”，但不说“某某”，则会犯粗罪。这是佛陀所说的。 “对如来怀恶意而出血，以及分裂僧团”的意思是，这两种无间罪是粗罪。其中，属于怀恶意而出血的粗罪，应知与杀人导致堕落的方面相符，因为是怀着杀害的想法而进行的。属于分裂僧团的罪过，与不放弃分裂僧团的行为相符，而不是与诽谤的方面相符，因为没有属于诽谤的行为。如果以这两种罪行进行诽谤，则犯轻罪。“思考后说了”等进行辩解，则犯轻罪，即以“思考后说了”等方式进行辩解，则犯轻罪。这里“等”字是为了表示其他方式的含义。在请求中，比丘从座位上站起来说“我思考后说了”，
English
In order to exclude the possibility of correct speech that refers to other things, the word "false" is spoken. The differentiation of Saṃghāvaśeṣa that corresponds to the part of others, the part of differentiation ends here. Now, in order to summarize what arises from the occasion of stating the groundless and slight speech, it is said that "If one accuses without relying, it is a sthūlātyaya," that is, a bhikṣuṇī does not have a male organ, but relies on it and accuses, it is a sthūlātyaya, like a male eunuch. A bhikṣu does not have a female organ, but relies on it and accuses, it is also a sthūlātyaya, like a female eunuch. However, these two cases do not refer to the path of the mouth and excretion. If one accuses through the path of the mouth and excretion, it will constitute a Saṃghāvaśeṣa. The meaning of "Not mentioning the name is also" is that accusing without mentioning the name to be abandoned is also a sthūlātyaya. Here, the rule is that in the Saṃgha, it is uncertainly said: "Did non-brahmacarya, stole more than five māṣakas, severed human life, spoke untrue superior human dharma," but if one does not say "so-and-so," then one will commit a sthūlātyaya. This is what the Buddha said. "Drawing blood from the Tathāgata with malicious intent, and causing dissension in the Saṃgha" means that these two anantarīya-karmas are sthūlātyayas. Among them, the sthūlātyaya belonging to drawing blood with malicious intent should be known to be in accordance with the aspect of killing a person leading to defeat, because it is done with the intention of killing. The fault belonging to causing dissension in the Saṃgha is in accordance with the aspect of not abandoning the pretense of dividing the Saṃgha, but not in accordance with the aspect of accusation, because there is no action belonging to accusation. If one accuses with these two faults, one commits a duḥkṛta. "Thought and spoke" etc. make excuses, then one commits a duḥkṛta, that is, making excuses in the manner of "thought and spoke" etc., then one commits a duḥkṛta. Here, the word "etc." is for the purpose of indicating the meaning of other ways. In the request, the bhikṣu rises from the seat and says, "I thought and spoke,"