Tibetan
་དོགས་པ་ན་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། དོགས་པ་ལ་དོགས་པ་ན་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ན། བརྗོད་དོ་ཅོག་དགེ་འདུ་ན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དྲན་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དྲན་པའི་དངོས་པོ་བརྗེད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞུང་ནི་དེས་མཐོང་ལ་དེ་ཡང་བརྗེད་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་དང་བཅས་པས་བདག་གིས་མཐོང་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། དེས་ཐོས་ལ་དེ་ཡང་བརྗེད་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་དང་བཅས་པ་བདག་གིས་ཐོས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། དེ་དོགས་ལ་དེ་ཡང་བརྗེད་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་དང་བཅས་པས་བདག་དོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་བརྗོད་དོ་ཅོག་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་གང་དངོས་སུ་དེ་བཞིན་ཡིན་ཡང་གཞི་གཞན་ལ་གཞི་ཉིད་ཅེས་མི་བྱ་ཞིང་བརྗེད་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་མི་བརྫུན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་མི་བརྫུན་པར་སྨྲ་བ་བདེན་པར་སྨྲ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་འདུ་ཤེས་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ཡོད་ དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་འདུ་ཤེས་སྒྱུར་བར་མི་བྱེད་ན་ནི་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། བརྫུན་པ་དང་བདེན་པ་གཉིས་ནི་འདུ་ཤེས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་དེ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གཞི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བརྗེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དེ་གཉིས་ནི་ཉམས་པའི་ཡུལ་ལ་མ་དག་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བའི་ཁུངས་ཡིན་ལ། ཁུངས་དེ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་མི་བརྫུན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཁྲོས་འཁྲུགས་པས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེང་གཞིའི་དབང་ཁོ་ནས་དེར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་བསམ་པ་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གཞི་མེད་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྫོགས་སོ།། །།
Chinese
如果疑惑，就说“我看见了”，如果对疑惑产生疑惑，就说“我看见了”，那么所有说的话都是僧残（དགེ་འདུན་ལྷག་མ，梵文：saṃghāvaśeṣa，梵文罗马拟音：saṃghāvaśeṣa，汉语字面意思：僧众残余）。“遗忘不是存在”的意思是，不记得不是存在，说不记得的事物遗忘了，是不正确的。这里，经文是指，他看见了，但他也在遗忘，并且伴随着改变认识，就说“我好像看见了”，他听见了，但他也在遗忘，并且伴随着改变认识，就说“我听见了”，他疑惑了，但他也在遗忘，并且伴随着改变认识，就说“我疑惑了”，那么所有说的话都是僧残。为什么呢？因为即使事物实际上是那样，也不能说其他的基础就是基础本身，并且为了消除“遗忘也不是存在”的疑惑。说了“事物的真相是不说谎的原因”，事物的真相是不说谎，是说真话的原因，像这样，认识是原因。这样显示说，如果比丘改变认识，即使事物的真相存在，那也是说谎，因此只会变成僧残。如果他不改变认识，即使事物的真相不存在，那也是说真话，因此不会变成僧残，因为虚假和真实都与认识有关，而与事物的真相无关。 “那不是其他的基础”和“遗忘不是存在”这两部经，是对于堕落之处，对不净之处进行诽谤，会变成僧残的来源。而证明这两个来源的，是“事物的真相是不说谎的原因”这部经。 “因为愤怒而诽谤”是指仅仅根据话题的缘故在那里说的，而不是支分，这里诽谤的想法是支分。无根据的僧残分别，从分别的章节中出现的就结束了。
English
If there is doubt, and one says, "I saw it," and if there is doubt about the doubt, and one says, "I saw it," then all that is said is saṃghāvaśeṣa. The meaning of "forgetting is not existence" is that not remembering is not existence, and saying that the thing not remembered is forgotten is not correct. Here, the scripture refers to someone who has seen something, but is also forgetting it, and along with changing their perception, says, "I seem to have seen it." Or they have heard something, but are also forgetting it, and along with changing their perception, say, "I heard it." Or they doubt something, but are also forgetting it, and along with changing their perception, say, "I doubt it." Then all that is said is saṃghāvaśeṣa. Why? Because even if something is actually that way, one cannot say that another basis is the basis itself, and in order to dispel the doubt that "forgetting is not existence." It is said, "The truth of the matter is the cause of not lying," the truth of the matter is not lying, it is the cause of speaking the truth, like this, perception is the cause. This is shown by saying that if a bhikṣu changes their perception, even if the truth of the matter exists, it is still lying, and therefore it will only become saṃghāvaśeṣa. If they do not change their perception, even if the truth of the matter does not exist, it is still speaking the truth, and therefore it will not become saṃghāvaśeṣa, because falsehood and truth are both related to perception, and not related to the truth of the matter. The two sutras, "That is not another basis" and "Forgetting is not existence," are the sources of becoming saṃghāvaśeṣa for imputing impurity to a place of decline. And the sutra that proves these two sources is "The truth of the matter is the cause of not lying." "If one imputes out of anger" refers to what is said there only because of the topic, and not as a limb, here the thought of imputation is a limb. The differentiation of baseless saṃghāvaśeṣa, the arising from the chapter of differentiation is complete.
Tibetan
གཞན་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆའོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །གཞི་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དོན་གསལ་བར་གོ་བར་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་པའི་སྐུར་པ་འདེབས་བ་དོན་མི་གསལ་བས་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བག་ཙམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ད་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྔར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་དགེ་སློང་ཉམས་པ་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཁས་བླངས་ནས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་གིས་བརྫུན་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཟག་འདིས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དོན་གསལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དོན་མི་གསལ་བའོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་གནས་དེ་ལ་གནས་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་གོ །བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་དེས་དགེ་སློང་ཉམས་པ་ལ་ཡང་བརྫུན་གྱིས་ཕམ་པར་འགྱུར་བས་སྐུར་པ་འདེབས་སམ། གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གོ་བར་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདིར་མདོའི་དོན་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དཔེ་ནི་དཔེར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་མཐོང་ངོ༌། །དགེ་སློང་མ་ཨུཔྟ་ལའི་མདོག་མཐོང་ངོ༌། །མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བསྟེན་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྒྲ་དེ་གསུམ་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་སྦྱར་བར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མཐོང་ངོ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དང་འདིར་ལྷན་ཅིག་དེ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱེད་བ་པོ་དང་བྱ་བར་སྦྱར་བ་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་དོན་གོ་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདིས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གསལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཆ་དང་བག་ཙམ་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་གྱི་དོན་དེ་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་གནས་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཚིག་དེས་དགེ་སློང་ཉམས་པ་ལ་ཡང་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལྷག་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གོ་བར་བྱས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ
Chinese
现在要讲述符合他人部分的僧残罪。依赖于他人，是为他人的部分。与此相符，是为符合他人的部分。没有根据地进行诽谤，使意义明确地被理解，与此不同的诽谤，意义不明确，因此，使之被理解的言辞，构成僧残罪，这被称为符合他人的部分，也称为少分。现在，在先前所说的僧残罪的情况下，以破戒罪更加行事，对于比丘的堕落也说是等等，所有这些情况，在此承认后，以虚妄之语而说，所说的那些差别中的一些，在此要讲述。要讲述的是，以安住在其他所说之事的言辞而虚妄。所说之事中的“其他”，是指：这个人做了以破戒罪更加行事这样的所说之事，与这个意义明确的所说之事不同的，意义不明确的所说之事。其中的“安住的言辞”，是指安住在那个处所的任何言辞，那就是安住在其他所说之事的言辞。以安住在其他所说之事的言辞，对比丘的堕落也以虚妄之语，以破戒罪进行诽谤，或者使任何一方被理解，就会构成僧残罪，这里经文的意义就是这样。这里的例子是，例如我们看见了具寿巨富财，看见了比丘尼优钵罗的颜色，看见了行不净行，修习淫欲之法，像这样，这三个声音不互相混合，我们看见了看见了这样说，就像这样，和这里一起做了那个，像这样，对于作者和行为结合，没有说出想要说的意义被理解的言辞，因此，这个人更加行事破戒之法，与这个意义明确之事不同的，看见了修习不净行，这样说出部分和少分，对于其他所说之事，安住着看见了修习不净行这样的言辞，以安住在其他所说之事的言辞，对比丘的堕落也更加行事破戒罪，如果使任何一方被理解，就会构成僧残罪，这就是总结。
English
Now, the Sanghavasesa that accords with the part of another shall be spoken of. Relying on another is the part of another. That which accords with that is according with the part of another. To impute without basis, making the meaning clearly understood, and imputing in a different way, the meaning not being clear, therefore, the words that cause understanding, which constitute a Sanghavasesa, are called according with the part of another, and are also called a little. Now, in the case of the Sanghavasesas previously shown, by particularly engaging in a Parajika offense, also saying 'to the fallen Bhikshu,' and so forth, all those aspects having been acknowledged here, and speaking falsely, some of those distinctions that have been mentioned will be spoken of here. To be spoken of is 'by falsely speaking with words that abide in another thing to be spoken of.' The 'other thing to be spoken of' is: other than the thing to be spoken of that clearly means 'this person has particularly engaged in a Parajika offense.' 'Words that abide in that' means whatever words abide in that place, those are the words that abide in another thing to be spoken of. By those words that abide in another thing to be spoken of, if one imputes a Parajika offense to the fallen Bhikshu with falsehood, or makes either one understand, it becomes a Sanghavasesa. Here, that is the meaning of the Sutra. Here, the example is, for instance, 'We saw the venerable Gyadbu Nortong, we saw the color of the Bhikshuni Utpala, we saw him engaging in unchaste conduct, practicing the Dharma of sexual intercourse,' like that, those three sounds not being mixed together, 'we saw, we saw,' like that, and here, together with that, 'he did that,' like that, because the words that cause the meaning that one wants to say, combining the agent and the action, to be understood are not spoken, therefore, other than the clear meaning that 'this person particularly engages in the Dharma of a Parajika offense,' saying a part and a little, 'we saw him practicing unchaste conduct,' for that meaning of another thing to be spoken of, those words 'we saw him practicing unchaste conduct' abide, and by the words that abide in another thing to be spoken of, also to the fallen Bhikshu, 'he particularly engages in a Parajika offense,' if one makes either one understand, it becomes a Sanghavasesa, that is the conclusion.